Tibetan
ས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕུ་ཕུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མཐིང་སླད་ཀྱི་བསམ་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་མྱོང་བ་ན་ཁའི་སྒྲ་ཕུ་ཕུ་ཟེར་བའོ། །དེ་ལ་ཕུ་ཕུ་མི་བྱ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུ་ཕུ་ཟེར་ཞིང་ཟ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་ཕུ་ཕུ་ཟེར་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ལྟ་ཞིང་མཆུ་གཉིས་ལས་ལྡག་པར་བྱེད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅིའི་སླད་དུ་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་བལྟ་དེ་དག་གི་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མ་བཅས་པར་མེད་ན་མི་རུང་བས་དེ་བལྟའོ། །དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་དགོས་པ་བྱེད་པ། ཉེས་པ་ནི་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་བཟའ་བ་ན་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟ་བར་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་ པར་བྱའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟ་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་བརྒྱད་པའོ།། །།སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོའི་གཞུང་འགྲེལ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པ། སྡོམ་ལ། འབྲུ་ནས་ཐ་དང་བྱེད་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི། འབྲུའི་ནས་ཐ་དད་དུ་མི་བྱ་བ་དང༌། འཕྱས་མི་གདགས་པ་དང༌། མཁུར་བ་མི་སྤོ་བ་དང༌། རྐན་མི་གཏོགས་པ་དང༌། ཁམ་འཕྲོར་མི་གཅད་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འབྲུ་ནས་ཐ་དད་དུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟས་བཟའ་བ་ན་འབྲས་ཆན་འབྲུ་རེ་རེ་ནས་ཐུ་ཞིང་ཟ་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་དང༌། དྲྭ་དག་དང༌། རྒྱན་པོ་པ་དག་དང༌། ནལ་གྱི་བུ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས། དེ་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྲུ་ནས་ཐ་དང་དུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་འབྲས་འབྲུ་རེ་ནས་ཐུ་ཞིང་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་འབྲུ་ནས་ཐ་དད་དུ་མི་བྱ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འབྲུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པའི་འབྲུ་སྟེ། དེ་གང་ལ་འབྲུ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དེ་དག་རེ་རེ་ནས་ཐུ་ཞིང་ཟ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་ བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་འབྲུ་ནས་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ
Chinese
祈请于地。世尊如前一样，制定了不发出“噗噗”的声音而进食的学处。处所是舍卫城（Śrāvastī）。对象是六群比丘。烦恼是青涩的想法。罪过是品尝食物时发出“噗噗”的声音。其中“不发出噗噗的声音”是指不发出噗噗的声音而进食。因此，应当好好地学习进食。其中，在此处安立正行堕罪的方法是：在正行的时候，如果没有那样学习，就会变成应当忏悔的恶作的正行。此处的作者是口中发出“噗噗”的声音和食物本身。此处的分支只有一个，即正行的成就本身。关于加行和加行的加行的成就本身，也如前一样，应根据情况而呵责。第五十七学处完毕。关于伸出舌头不进食的学处的缘起是：佛陀世尊住在舍卫城（Śrāvastī）的祇陀林给孤独园。六群比丘在其他人家里吃食物时，伸出舌头观看，并用两片嘴唇舔食。比丘们对他们说：诸位有寿命者，为何伸出舌头观看？他们说：诸位有寿命者，如果没有制定，这样做是不行的，所以才观看。比丘们呵责他们。当时，比丘们向世尊祈请。世尊如前一样，制定了伸出舌头不进食的学处。处所是舍卫城（Śrāvastī）。对象是六群比丘。烦恼是不做必要的事。罪过是伸出舌头吃食物。其中“伸出舌头不进食”是指进食时，不伸出舌头进食，应当学习。因此，应当好好地学习进食。其中，在此处安立正行堕罪的方法是：在正行的时候，如果没有那样学习，就会变成应当忏悔的恶作的正行。此处的作者是伸出舌头吃食物和食物本身。此处的分支只有一个，即正行的成就本身。关于加行和加行的加行的成就
English
Having petitioned the ground, the Blessed One, as before, established the training to eat without making "phu phu" sounds. The location was Śrāvastī. The individuals were the group of six. The affliction was the thought of being unripe. The offense was making "phu phu" sounds with the mouth while tasting food. Among these, "without making phu phu sounds" means not eating while making phu phu sounds. Therefore, one should train well in eating. Among these, here, the method of establishing the actual downfall is: if one does not train in that way during the actual occasion, it becomes the actual basis for an offense to be confessed. The agent here is the sound "phu phu" coming from the mouth and the food itself. There is only one branch here, which is the accomplishment of the actual basis itself. As for the preparation and the accomplishment of the preparation of the preparation itself, it is to be blamed as appropriate, as before. The fifty-seventh training is complete. The basis for the training of not eating with the tongue extended is: The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Śrāvastī, in the Jeta Grove, in Anāthapiṇḍada's monastery. The group of six, when eating alms in other people's homes, would stick out their tongues and look, and lick with their two lips. The monks said to them: "Venerable ones, why do you stick out your tongues and look?" They said: "Venerable ones, if it is not prescribed, it is not permissible, so we look." The monks rebuked them. At that time, the monks petitioned the Blessed One. The Blessed One, as before, established the training of not eating with the tongue extended. The location was Śrāvastī. The individuals were the group of six. The affliction was doing what is unnecessary. The offense was eating with the tongue extended. Among these, "not eating with the tongue extended" means that when eating, one should not eat with the tongue extended, one should train. Therefore, one should train well in eating. Among these, here, the method of establishing the actual downfall is: if one does not train in that way during the actual occasion, it becomes the actual basis for an offense to be confessed. The agent here is eating with the tongue extended and the food itself. There is only one branch here, which is the accomplishment of the actual basis itself. Regarding the preparation and the accomplishment of the preparation of the preparation
Chinese
对于那些合适的事物，他们会受到指责，这与之前的情况相同。这是第五十八条戒律。《别解脱经》的释论，第二十三卷。偈颂说：“谷物分离有五种行为。”这里所说的戒律包括：不要将谷物分开，不要嘲笑，不要移动脸颊，不要发出声音，不要咬断食物残渣，应当学习如何进食。因此，关于学习如何不将谷物分开而进食的基础是：佛陀世尊住在舍卫城的祇陀林给孤独园。六群比丘在其他人家中进食时，将米饭中的每一粒谷物都挑出来吃。婆罗门和有信仰的施主们看到后，指责他们说：‘这些圣者像小孩子、乞丐、赌徒和残羹剩饭的儿子一样，这样做是不合适的，不要那样吃。’他们说：‘有智慧的人们，这样做是有原因的。’圣者们，有什么原因呢？首先，你们自己不明白，而且已经接受了训练。’听到他们大肆指责后，当时比丘们向世尊禀告，世尊心想：‘施主们说的是真的。’因此，像之前一样，制定了不将谷物分开而进食的戒律。地点是舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是不如法，过失是挑出每一粒米饭来吃。关于‘不将谷物分开’，谷物指的是米饭等谷物。不要将那些有谷物的东西一粒一粒地挑出来吃，应当好好地学习如何进食。这里，关于根本堕罪的分类是：在实际情况下，如果没有按照戒律那样做，就会变成应当忏悔的恶作的根本。这里的作者是将谷物分开的人和食物本身。这里的分支只有一个，即实际的完成。对于预备和预备的预备的完成，他们会受到指责。
English
For those appropriate things, they are blamed, which is the same as before. This is the fifty-eighth precept. The commentary on the Sutra of Individual Liberation, Volume Twenty-Three. The verse says, "Separating grains has five actions." The precepts mentioned here include: do not separate grains, do not mock, do not move the cheeks, do not make sounds, do not cut off food scraps, one should learn how to eat. Therefore, the basis for learning how not to separate grains while eating is: The Buddha, the Bhagavan, was residing in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. When the Six Groups of monks were eating in other people's homes, they picked out each grain of rice and ate it. Brahmins and faithful patrons saw this and rebuked them, saying, 'These noble ones are like children, beggars, gamblers, and sons of leftovers, doing this is not appropriate, do not eat like that.' They said, 'Wise ones, there is a reason for this.' Noble ones, what is the reason? First, you yourselves do not understand and have been trained.' Hearing them extensively blaming, at that time the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan thought, 'The patrons are telling the truth.' Therefore, as before, the precept of not separating grains while eating was established. The location is Shravasti, the people are the Six Groups of monks, the affliction is impropriety, the fault is picking out each grain of rice to eat. Regarding 'not separating grains,' grains refer to rice and other grains. Do not pick out those things that have grains one by one to eat, one should properly learn how to eat. Here, the classification of the root downfall is: in the actual situation, if it is not done according to the precept, it will become the root of a misdeed that should be confessed. The agent here is the person who separates the grains and the food itself. There is only one branch here, which is the actual accomplishment. For the preparation and the preparation of the preparation of the accomplishment, they are blamed.