Tibetan
པ་ལྔ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་མི་སྨྲ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ན། སྐད་ཉམས་པར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་མི་སྨྲ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད་ གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བརྐམ་པ། ཉེས་པ་ནི་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་མི་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམ་གྱིས་བརྫངས་པ་ནི་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་བ་སྟེ། ཁ་དེས་ཚིག་མི་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་བ་དང་སྨྲ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སྡོམ་ལ། ཙུག་ཙུག་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི་ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བ་དང༌། བལྕག་བལྕག་མི་བྱ་བ་དང༌། ཧུ་ཧུ་མི་བྱ་བ་དང༌། ཕུ་ཕུ་མི་བྱ་བ་དང༌། ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུ་ན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དེས་ཚོད་མ་ཏེ་པོར་མངར་བ་དག་སྟ་གོན་བྱས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཁས་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ་དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་ཆོད་མ་ཏེ་པོར་སྐྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཐོས་ནས་དེ་སྐྱེངས་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཇུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་
Chinese
第五十二（条）。 嘴里塞满食物时，应学习不说话的缘起是：佛薄伽梵住在舍卫城，只陀林给孤独园。六群比丘嘴里塞满食物时说话，发出声音。众比丘将此事禀告薄伽梵，薄伽梵如前一样，制定了应学习嘴里塞满食物时，不说话。地点是舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是贪婪，过失是嘴里塞满食物时说话。所谓嘴里塞满食物时，不说话，就是用食物塞满嘴，嘴里不说话，应这样好好地学习吃食物。在此，如果不如是安立根本堕罪，那么在根本的情况下，不如此学习，则成为应忏悔的恶作罪的根本。此处的作者是嘴里塞满食物和说话本身。此处的支分是一个，即根本的成办本身。关于结合和结合的结合的成办本身，应根据情况呵责，也如前一样。第五十三条。 归纳为：啧啧等五种。 所谓所说的归纳学处的经是：应学习不发出啧啧的声音，不发出咋咋的声音，不发出呼呼的声音，不发出噗噗的声音，不伸出舌头吃食物。 所谓应学习不发出啧啧的声音吃食物的缘起是：佛薄伽梵住在舍卫城，只陀林给孤独园。在舍卫城，一位施主邀请佛陀等比丘僧团到另一家去应供，他准备了甜美的豆子菜。六群比丘发出声音说：朋友，近喜，豆子菜是酸的。施主听到后，感到羞愧，一言不发。众比丘将此事禀告薄伽梵，薄伽梵如前一样，制定了应学习不发出啧啧的声音。地点是舍卫城。
English
The fifty-second (rule). The origin of learning not to speak when the mouth is full of food is: The Buddha Bhagavan was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. When the Six Groups of monks spoke with their mouths full of food, making noises, the monks reported this to the Bhagavan. The Bhagavan, as before, established that one should learn not to speak when the mouth is full of food. The place was Shravasti, the people were the Six Groups of monks, the affliction was greed, the fault was speaking with the mouth full of food. What is meant by not speaking when the mouth is full of food is to fill the mouth with food, not speaking with the mouth. One should learn to eat food well in this way. Here, if the root downfall is not established as such, then in the root situation, not learning in this way becomes the root of an offense to be confessed. The agent here is filling the mouth with food and speaking itself. The limb here is one, which is the accomplishment of the root itself. Regarding the combination and the accomplishment of the combination of combinations, one should reproach as appropriate, also as before. The fifty-third rule. Summarized as: Tsk tsk and five others. The sutra that speaks of summarizing the training is: One should learn not to make a tsk tsk sound, not to make a tsk tsk sound, not to make a hoo hoo sound, not to make a phoo phoo sound, and not to eat food with the tongue sticking out. The origin of learning to eat food without making a tsk tsk sound is: The Buddha Bhagavan was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. In Shravasti, a householder invited the Buddha and the Sangha of monks to another house for alms, and he prepared sweet bean dishes. The Six Groups of monks made a sound and said: Friend, near joy, the bean dishes are sour. When the householder heard this, he was ashamed and did not say a word. The monks reported this to the Bhagavan. The Bhagavan, as before, established that one should learn not to make a tsk tsk sound. The place was Shravasti.
Tibetan
ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མཐིང་སླད་ཀྱི་བསམ་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་མྱོང་བ་ན་ཁའི་སྒྲ་ཙུག་ཙུག་ཟེར་བའོ། །དེ་ལ་ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཙུག་ཙུག་ཟེར་ཞིང་ཟ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་ གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པི་ནི་ཁའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་ཙུག་ཙུག་ཟེར་བ་དང་ཁ་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།བལྕག་བལྕག་ནི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན། མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དེས་ཚོད་མ་ཏེ་པོར་སྐུར་བ་དག་སྟེ་གོན་བྱས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་དག་གི་ཁས་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་ཚོད་མ་ཏེ་པོར་མངར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཐོས་ནས་དེ་སྐྱེངས་ཏེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བལྕག་བལྕག་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མཐིང་སླད་ཀྱི་བསམ་པ། ཉེས་བ་ནི་ཟས་མྱོང་བ་ན་ཁའི་སྒྲ་བལྕག་བལྕག་ཟེར་བའོ། །དེ་ལ་བལྕག་བལྕག་མི་བྱ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བལྕག་བལྕག་ཟེར་ཞིང་ཟ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་བལྕག་བལྕག་ཟེར་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་བ་ལྔ་བཅུ་ལྔ་པའོ
Chinese
有。人是六群比丘。烦恼是青涩的想法。过失是品尝食物时嘴里发出啧啧的声音。其中“不应啧啧”的意思是不应发出啧啧的声音并吃东西。因此，应好好学习吃东西。其中，此处对根本堕罪进行分类，如果在根本情况下没有那样学习，则会变成应忏悔的恶作的根本。此处的作者是嘴里发出啧啧的声音和食物本身。此处的分支是一个，即根本的成就。关于预备和预备的预备的成就，应根据情况进行责备，这也与之前相同。第五十四条戒。 关于应学习吃东西的“吧唧吧唧”的开端是：佛陀薄伽梵住在舍卫城的祇陀林给孤独园。在舍卫城，一位施主邀请佛陀等僧众到另一家赴宴。他把蔬菜堆得很高。六群比丘发出声音说：贤友，贤友，蔬菜很甜。施主听到后感到羞愧，一言不发地坐在那里。当时，比丘们向薄伽梵禀告。薄伽梵像之前一样制定了“应学习不吧唧吧唧地吃东西”的戒律。地点是舍卫城。人是六群比丘。烦恼是青涩的想法。过失是品尝食物时嘴里发出吧唧吧唧的声音。其中“不应吧唧吧唧”的意思是不应发出吧唧吧唧的声音并吃东西。因此，应好好学习吃东西。其中，此处对根本堕罪进行分类，如果在根本情况下没有那样学习，则会变成应忏悔的恶作的根本。此处的作者是嘴里发出吧唧吧唧的声音和食物本身。此处的分支是一个，即根本的成就。关于预备和预备的预备的成就，应根据情况进行责备，这也与之前相同。第五十五条戒。
English
There is. The person is the group of six. The affliction is a greenish thought. The fault is the sound of the mouth making a "tsuk tsuk" noise when tasting food. Among them, "should not tsuk tsuk" means one should not make a "tsuk tsuk" noise and eat. Therefore, one should learn to eat well. Among them, here the fundamental downfall is classified, if one does not learn in that way in the fundamental situation, it will become the basis of a misdeed to be confessed. The agent here is the sound of the mouth making a "tsuk tsuk" noise and the food itself. The branch here is one, namely the accomplishment of the fundamental. Regarding the preparation and the accomplishment of the preparation of the preparation, one should be blamed as appropriate, which is also the same as before. The fifty-fourth precept. The beginning of "balcak balcak" which is to be learned to eat is: The Buddha Bhagavan was residing in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. In Shravasti, a householder invited the Buddha and the Sangha of monks to another house for a meal. He piled the vegetables high. The group of six made a sound and said: "Dear friend, dear friend, the vegetables are sweet." The householder heard this and was ashamed, and sat there without saying a word. At that time, the monks reported to the Bhagavan. The Bhagavan, as before, established the precept of "should learn not to eat with a 'balcak balcak' sound." The place is Shravasti. The person is the group of six. The affliction is a greenish thought. The fault is the sound of the mouth making a "balcak balcak" noise when tasting food. Among them, "should not balcak balcak" means one should not make a "balcak balcak" noise and eat. Therefore, one should learn to eat well. Among them, here the fundamental downfall is classified, if one does not learn in that way in the fundamental situation, it will become the basis of a misdeed to be confessed. The agent here is the sound of the mouth making a "balcak balcak" noise and the food itself. The branch here is one, namely the accomplishment of the fundamental. Regarding the preparation and the accomplishment of the preparation of the preparation, one should be blamed as appropriate, which is also the same as before. The fifty-fifth precept.