Tibetan
།། །།ཧུ་ཧུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་སྣོད་སྤྱད་མེད་པས་དེས་འབྲས་ཆན་བཙོས་ཏེ་སྒྲོམ་དུ་བླུགས་པ་དང༌། དེ་ཚ་ནས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཁས་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་འབྲས་ཆན་ཏེ་པོར་འདི་གྲང་གིས་ཁའི་ཧུའི་དབུགས་ཀྱིས་བསྲེས་ཏེ་བཟའ་བའོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཐོས་ནས། དེ་སྐྱེངས་ཏེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཧུ་ཧུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མཐིང་སླད་ཀྱི་བསམ་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་མྱོང་བ་ན་ཁའི་སྒྲ་ཧུ་ཧུ་ཟེར་བའོ། །དེ་ལ་ཧུ་ཧུ་མི་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧུ་ཧུ་ཟེར་ཞིང་ཟ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་ཧུ་ཧུ་ཟེར་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།ཕུ་པུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉམ་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དེས་འབྲས་ཆན་བཙོས་ཏེ་རེ་ལྡེར་བདལ་བ་དང༌། དེ་གྲང་བར་གྱུར་པ་ནས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཁས་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་འབྲས་ཆེན་ཏེ་པོར་ཚ་བས། ཁའི་དབུགས་ཀྱིས་བསྒྲངས་ཏེ་བཟའ་འོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཐོས་ནས་སྐྱེངས་ཏེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་ འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འད
Chinese
禁止发出“呼呼”声进食的学处之缘起： 佛陀 世尊住在舍卫城祇陀林给孤独园。在舍卫城，一位施主邀请佛陀世尊等比丘僧团到另一家赴斋。由于那位施主没有器皿，他煮了米饭，然后装在箱子里。饭很热，六群比丘发出嘴巴的声音说：“快乐者，亲近快乐者，这米饭太热了，要用嘴里的‘呼’气吹凉了才能吃啊。”施主听了之后，感到羞愧，一言不发地坐在那里。当时，比丘们向世尊禀告。世尊像以前一样，制定了禁止发出“呼呼”声进食的学处。地点是舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是青涩的想法，过失是在品尝食物时发出嘴巴“呼呼”的声音。所谓“禁止呼呼”，就是指不要发出“呼呼”的声音吃东西。因此，应当好好地学习进食。在此，对于根本堕罪的详细分类是：在实际情况下，如果没有那样学习，就会变成应该忏悔的恶作的根本。此处的作者是嘴巴发出变化的“呼呼”声和食物本身。此处的分支只有一个，即根本的成就本身。对于结合和结合的结合的成就本身，则应根据情况进行呵责，这也与之前相同。第五十六条学处。 禁止发出“噗噗”声进食的学处之缘起： 佛陀世尊住在舍卫城祇陀林给孤独园。在舍卫城，一位施主邀请佛陀世尊等比丘僧团到另一家赴斋，他煮了米饭，然后摊在竹席上。饭变凉后，六群比丘发出嘴巴的声音说：“快乐者，亲近快乐者，这米饭太热了，要用嘴里的气吹凉了才能吃啊。”施主听了之后，感到羞愧，一言不发地 坐在那里。当时，比丘们向世尊禀
English
The origin of the training to refrain from making "hu hu" sounds while eating: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta's Grove, Anathapindika's Garden, in Shravasti. In Shravasti, a householder invited the Buddha, the Bhagavan, and the community of monks to another house for a meal. Since that householder had no utensils, he cooked rice and poured it into a box. Because it was hot, the group of six made mouth sounds and said, "Happy ones, near to happiness, this rice is hot, we must mix it with the 'hu' breath from our mouths to eat it!" The householder heard this and, feeling ashamed, sat there without saying a word. At that time, the monks reported this to the Bhagavan. The Bhagavan, as before, established the training to refrain from making "hu hu" sounds while eating. The place was Shravasti, the people were the group of six, the affliction was a naive thought, the fault was making "hu hu" sounds with the mouth while tasting food. The term "refrain from hu hu" means not to eat while making "hu hu" sounds. Therefore, one should learn to eat properly. Here, the detailed classification of the root downfall is: in the actual situation, if one does not learn in that way, it becomes the root of an act of wrongdoing that must be confessed. The agent here is the sound of the mouth changing, making the "hu hu" sound, and the food itself. There is only one branch here, which is the accomplishment of the root itself. For the accomplishment of the combination and the combination of combinations, one should be reproached as appropriate, which is also the same as before. The fifty-sixth training. The origin of the training to refrain from making "phu phu" sounds while eating: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta's Grove, Anathapindika's Garden, in Shravasti. In Shravasti, a householder invited the Buddha, the Bhagavan, and the community of monks to another house for a meal. He cooked rice and spread it on a bamboo mat. After the rice had cooled, the group of six made mouth sounds and said, "Happy ones, near to happiness, this rice is hot, we must cool it with the breath from our mouths to eat it!" The householder heard this and, feeling ashamed, sat there without saying a word. At that time, the monks reported this to the Bhagavan.