Tibetan
་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་ཚེ་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་དེའི་ལྷུང་བཟེད་ཟན་གྱི་ཆང་བུས་བཀང་ངོ༌། །ཁྱིམ་བདག་ཅེས་བཅའ་བ་བསོད་པ་བྲིམ་པ་ན་གན་ཞུགས་དེ་ལ་བཅའ་བ་བྱིན་པ་ན། དེ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞིར་ལྷུང་ནས། དེས་ཁྱིམ་བདག་གི་གདོང་དུ་ལྟ་བར་བརྩམས་པ་དང༌། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཅིའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟན་མང་པོ་དག་བླངས་ཁྱིམ་བདག་བདག་གིས་མ་བླངས་སོ། །འོ་ན་འདི་དག་ག་ལས་མཆིས། མ་ཤེས་སོ་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དེས་ཁྱིམ་བདག་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ལ་ཉི་མ་བདུན་དུ་དབྱིག་གི་ཆར་འབབ་ཅེས་གྲགས་པས། རྒན་ཞུགས་འདི་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཟན་གྱི་ཆང་བུའི་ཆར་འབབ་བོ། །དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ལྷུང་བཟེད་ལ་བལྟ་ཞིང་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་ལ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དགེ་སློང་རྒན་ཞུགས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཡེངས་པ། ཉེས་པ་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལ་མི་ལྟ་བར་ཟས་ལན་པའོ། །དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་ཤེས་པ་དང་བླང་བ་སྟེ། གང་ཟག་ལྷུང་བཟེད་ལ་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡོད་པའི་དགེ་སློང་དེ་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལ་བལྟ་བའོ། །འདིར་ལྷུང་བཟེད་ལ་བ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ལྟ་བ་ལ་བྱའི། མིག་གི་དབང་པོས་བལྟ་བ་ནི་སྔར་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་ལྟ་བའི་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་ཟིན་ཏོ། དེ་ལྟར་བལྟ་ཞིང་ལེགས་པར་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལྷུང་ཟེད་ལ་མི་ལྟ་བར་ལེན་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་ཇི་སྲིད་བསོད་སྙོམས་མི་སྦྱིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་དེ་སྡོད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་ཅིའི་སླད་དུ་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་མཆིས་པར་ལྟུང་བཟེད་བཟེད་དེ་གཞེས་པར་མཛད། འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་མཛད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་པའོ། །དེ་ལ་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མངོན་སུམ་དུ་མ་འོངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་དངོས་གཞིའི་ལྷུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྟུང་བཟེད་བཟེད་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་བཅུ་ལྔ་པའོ།། །།ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་ཅན་གྱིས་ཚོད་མ་མི་དགབ། ཚོད་མས་འབྲས་ཆན་མི་དགབ་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་བཅུ་ལྔ་འབྲས་ཆན་གྱིས་ཚོད་མ་བཀབ་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དེས་འབྲས་ཆན་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་སྐྱུ་རུམ་མ་མཆིས་སམ་ཅི། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་འདི་ལྟར་ལྟོས་ཤིག །དེས་ཚོད་མ་གཞན་ཡང་བྱིན་ནོ། །ཡང་མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་
Chinese
当（他们）在边缘四处观看时，六群比丘用食物的酒糟装满了他的钵。当屋主准备布施食物时，（他们）给了那位老者食物。食物掉进了钵里，他开始看着屋主的脸，说道：‘尊者，你为何拿了这么多食物？屋主，我没有拿啊。’‘那么这些是从哪里来的？’六群比丘说：‘因为据说屋主国王我乐努那里七天降下财宝雨，所以也像那样给这位老者降下食物酒糟雨。’当他一言不发地坐着的时候，众比丘向世尊禀告。世尊像先前一样，制定了戒律，说：‘应当教导（比丘）看着钵并接受食物。’ 地点是舍卫城（Śrāvastī）。人物是老比丘。烦恼是散乱。过失是不看钵而接受食物。其中，‘看钵’是指认识容器和接受（食物），即具有看钵的意识的比丘就是看钵者。这里，‘看钵’是指用心去看，而用眼睛看已经在之前‘看轭木多少’的时候概括了。因此，应当如此观看并好好地接受食物。 其中，这里对根本堕罪进行 关于制定和食用未来不接受钵的学处的基础是：佛陀世尊住在舍卫城（Śrāvastī）的祇陀林给孤独园。当六群比丘去乞食时，只要不布施食物，他们就拿着钵站在那里，婆罗门和有信仰的屋主们看到后说
English
When (they) looked around the edges, the group of six monks filled his bowl with food mash. When the householder prepared to give alms, (they) gave food to that old man. The food fell into the bowl, and he began to look at the householder's face, saying, 'Venerable one, why have you taken so much food? Householder, I have not taken it.' 'Then where did these come from?' The group of six monks said, 'Because it is said that a rain of treasures falls for seven days in the place of the householder king Ilaranu, so also a rain of food mash falls for this old man.' While he sat there without saying a word, the monks reported to the Blessed One. The Blessed One, as before, made a rule, saying, 'One should train (the monks) to look at the bowl and receive food.' The place is Śrāvastī. The person is an old monk. The affliction is distraction. The fault is taking food without looking at the bowl. Among these, 'looking at the bowl' means recognizing the container and receiving (food), that is, the monk who has the awareness of looking at the bowl is the one who looks at the bowl. Here, 'looking at the bowl' refers to looking with the mind, while looking with the eyes has already been summarized in the previous case of 'looking at the yoke as much as'. Therefore, one should look in this way and receive food well. Among these, here the root downfall is classified: In the root case, if one does not learn in this way, it will become the root of an act of wrongdoing to be confessed. The agent here is taking (food) and the food itself without looking at the bowl. There is only one branch here, namely the accomplishment of the root itself. Regarding the combination and the accomplishment of the combination of combinations themselves, one should be reproached as appropriate, which is the same as before. The forty-fourth training. The basis for establishing the training of not accepting the bowl in the future regarding establishment and eating is: The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Śrāvastī. When the group of six monks went for alms, as long as alms were not given, they stood there holding the bowl, and the Brahmins and faithful householders saw them and said
Chinese
（他们）责备说：圣者们，为了什么没有准备好食物和饮料，拿着钵去乞讨？这不合规矩，不要这样做。他们说：有学识的人，这有必要。圣者们，有什么必要？首先，你们自己不无知，并且受到了教导。听到那些人开始广泛地责骂，当时比丘们向世尊禀告，世尊心想：那些在家人的话是真的，于是像以前一样，对于没有准备好食物和饮料，要教导不要拿钵。因此制定了戒律。地点是舍卫城（Shravasti）。人物是六群比丘。烦恼是不合规矩。罪过是没有准备好食物和饮料却拿着钵。其中，所谓没有准备好食物和饮料就不要拿钵，是指在食物和饮料没有明显准备好之前，不要拿钵。因此，要教导好好地接受食物。关于此，实际的堕落的分类是：在实际情况下，如果没有那样做，就会变成忏悔罪的实际情况。此事的作者是没有准备好食物和饮料却拿着钵和食物本身。此事的支分是一个，即实际的完成本身。关于结合，结合的结合的完成本身，则根据情况进行责备，这和之前一样。第四十五条戒律完毕。 再者，为了贪欲，不要用米饭盖住菜肴，也不要用菜肴盖住米饭，这是应当学习的。这个学处的缘起是：佛陀世尊住在舍卫城（Shravasti）的祇陀林给孤独园。在舍卫城（Shravasti），一位施主邀请佛陀等比丘僧团到另一家去接受供养，那位施主也像之前一样。第四十五条戒律是用米饭盖住菜肴，那位施主看到米饭后说：圣者们，没有酸味的东西吗？他们说：施主，请看这个。他又给了其他的菜肴。又在舍卫城（Shravasti），一位施主邀请佛陀等比
English
(They) rebuked, saying: Venerable ones, why do you hold your bowls and go begging when food and drink are not prepared? This is not proper, do not do this. They said: Learned ones, there is a need for this. Venerable ones, what is the need? First of all, you yourselves are not ignorant and have been taught. Hearing that those people began to scold widely, at that time the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One thought: What those householders say is true, so as before, for those who have not prepared food and drink, they should be taught not to hold their bowls. Therefore, the precept was established. The place was Shravasti. The people were the group of six. The affliction was impropriety. The offense was holding the bowl when food and drink were not prepared. Among them, the so-called not holding the bowl when food and drink are not prepared means that one should not hold the bowl until food and drink are obviously not prepared. Therefore, one should be taught to receive food well. Regarding this, the classification of the actual downfall is: in the actual situation, if one does not do so, it will become the actual situation of an offense to be confessed. The agent of this matter is holding the bowl and the food itself when food and drink are not prepared. The limb of this matter is one, namely the accomplishment of the actual itself. Regarding the combination, the accomplishment of the combination of the combination itself, then according to the situation, one is blamed, which is the same as before. The forty-fifth precept is completed. Furthermore, one should be trained not to cover the dishes with rice for the sake of desire, nor to cover the rice with dishes. The basis of this training is: The Buddha, the Blessed One, was staying in the Jeta Grove of Anathapindika in Shravasti. In Shravasti, a householder invited the Buddha and the Sangha of monks to another house to receive offerings, and that householder was also like before. The forty-fifth precept was covering the dishes with rice, and that householder saw the rice and said: Venerable ones, is there nothing sour? They said: Householder, please look at this. He gave other dishes as well. Again in Shravasti, a householder invited the Buddha and other