Tibetan
་གཅིག་པའོ།། །།ཚོད་མ་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཁ་ཟས་བླངས་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི་ལ། འཇིགས་སུ་རུང་གི་ཚལ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་རྒྱལ་བུ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ནས། དེ་དག་དང་པོར་ཚོད་མ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ལྷུང་བཟེད་གང་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ན་བསོད་སྙོམས་འབུལ་བ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་འབྲས་ཆན་གང་དུ་སྩལ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འདི་ཉིད་དུ་ལྷུག་ཤིག །དེ་དག་གིས་དེར་བླུགས་པ་དང༌། སྟེང་དུ་ལུད་དེ་བོ་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་རྒྱལ་བུ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་ཁང་བཟངས་པདྨ་ཅན་ཚོན་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གིས་བྲིས་པའི་ས་གཞིའི་ཁྱེད་ཀྱིས་མ་རུང་བར་བྱས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཀྲེན་པ་དག་རེ་ཞིག་རྒྱལ་བུ་རྟོགས་ལྡན་གྱིས་འདི་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱེད་ཅིང་བྱས་ནས། གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཤེས་ཀྱི། ཁྱེད་ཅག་ནི་འདི་ལས་ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱས་ནས། ཡི་དགས་ལྦ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཚོད་མ་དང་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པས་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་མི་ཤེས་པ། ཉེས་པ་ནི་ཚོད་པ་དང་མཉམ་པར་ཟས་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་ཚོད་མ་དང་ མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བ་གང་ལ་ཚོད་མ་དང་མཉམ་པ་དེ་ལྟར་ཚོད་མ་དང་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བཟའ་བར་བྱ་བའི་ཟས་གཡོས་སུ་བྱས་ཟིན་པ་ཐམས་ཅད་བསོད་སྙོམས་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་ལ་ཚོད་མ་འམ་བྱ་ན་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཟས་བརྡེགས་པ་འམ། འབྲུས་ལེགས་པར་དགོས་པའི་ཚད་ལས་མ་ལྷག་པ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བླངས་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཚོད་མ་དང་མཉམ་པར་ལེན་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་བཅུ་གཉིས་པའོ། །།མཐར་ཆགས་སུ་ཟས་བླངས་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་བཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི་ལ། འཇིགས་སུ་རུང་གི་ཚལ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཟན་ཟ་བ་དང༌། ཚོད་མ་མི་ལེན་པར་ཕྱིས་ཐག་རིང་དུ་སོང་བ་དང་འབོད་པར་བྱེད་ནས། འདིར་མ་མཁན་དག་བྲེལ་བར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། མཐར་ཆགས་སུ་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི་གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་མི་ཤེས་པ། ཉེས་པ་ནི་མཐར་ཆགས་མ་ཡིན་པར་ཟས་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་མཐར་ཆགས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒན་རིམས་ཀྱང་རུང༌། རྒན་གཞོན་འཆོལ་བར་བཀད་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྟན་ལ་འདུག་པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མཐར་ཆགས་སུ་ཟས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མཐར་ཆགས་པ་མ་ཡིན་པར་ལེན་པ་དང་ ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།ལྷུང་བཟེད་ལ་བལྟ་ཞིང་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་བྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་འདུག་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དེས་ཞལ་ཟས་བསོད་པ་སྟ་གོན་བྱས་ནས་དེས་དང་པོར་ཟན་བྲིམ་པར་བརྩམས་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བླང་བར་བརྩམས་པ་དང༌། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་བདག་གིས་ཞལ་ཟས་བསོད་པ་དག་སྟ་གོན་བགྱིས་ཀྱི་འདི་མང་དུ་མ་བཞེས་ཤིག །དྲུག་སྡེ་དང༌། གིས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་ཁྱིམ་བདག་བཀྲེན་པ་འདི་རྣམ་པ་འདིས་ཟན་ཡང་འགོག་པར་བྱེད་ཀྱིས་མང་དུ་བླང་ངོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་མང་དུ་བླངས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་རྒན་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་བཅའ་བ་བསོད་པ་དག་འདྲི་མ་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་མཐོང་ནས། དེ་དག་གི་འོག་ན་དགེ་སློང་རྒན་ཞུགས་ཞིག་འདུག་པ་དེ་རྒན
Chinese
一也。 不与菜蔬等量而取食物应学之事的缘起是： 佛薄伽梵住在水生童子杀戮之山，可怖之园，山鹿之林中。 六众到胜慧童子家乞食，彼等最初以菜蔬等量充满钵器而取食时，行乞者们说道： 圣者们，米饭应施于何处？ 彼等说道： 倾泻于此处。 彼等倾泻于彼处时，于上涂抹，彼等说道： 圣者们，胜慧童子的楼阁莲花，你们已使彩绘百零一之地面不悦意了。 彼等说道： 悭吝者们，暂时胜慧童子对此特别贪著，作已，将生于何处亦不可知，然汝等对此更加贪著，将生于脓血夜叉之中也，如是说之时，众比丘向薄伽梵禀白，薄伽梵如前一样，以不与菜蔬等量故，应学取食而作制立。 处所是水生童子杀戮之山，补特伽罗是六众，烦恼是不能辨别差别，罪过是与菜蔬等量取食也。 彼中，所谓不与菜蔬等量，即对于所食之物，与菜蔬等量，如是即是不与菜蔬等量，何以故？以应食之食物，烹饪已竟，一切皆已显示为乞食之自性之故，是故于己，菜蔬或应作，以多少食物填塞，或谷物善妙所需之量不超，如是善妙取食应学也。 彼中，于此处真实之堕罪分别安立者，于真实之位，若不如此修学，则将成为忏悔之罪行的真实。 此之作者是与菜蔬等量取食与食物自身也。 此之支分是一，即真实之成办自身也。 加行与加行之加行的成办自身等，则随其所应而应呵责，如是之语亦如前。 第四十二学处竟。 依次而食。
English
Also one. The basis for learning to take food without equaling vegetables is: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling on the mountain of the slaughter of aquatic children, in the frightening garden, in the forest of mountain deer. The six groups entered the house of Prince Togsden for alms. When they initially took as much as filled their bowls with vegetables, those offering alms said: "Where should the noble ones bestow the rice porridge?" They said: "Pour it here." When they poured it there, smearing it on top, they said: "Noble ones, you have made the lotus pavilion of Prince Togsden, with its ground painted with one hundred and one colors, displeasing." They said: "Miserly ones, for a while Prince Togsden is particularly attached to this, and having done so, it is not known where he will be born, but you are even more attached to this, and will be born among the pus-filled yakshas," so when they said this, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan, as before, made the rule that one should learn to take food without equaling vegetables. The place was the mountain of the slaughter of aquatic children, the person was the six groups, the affliction was not knowing the distinctions, and the fault was taking food equal to vegetables. Therein, what is called not equaling vegetables is that whatever is eaten is equal to vegetables, and thus it is not equal to vegetables. Why? Because all the food that is to be eaten, having been cooked, has been shown to be the nature of alms, therefore, for oneself, vegetables or what should be done, how much food is stuffed, or the amount of grain that is well needed does not exceed, thus one should learn to take food well. Therein, here, the actual fall is established separately: if one does not train in this way at the time of the actual, then it will become the actual of a fault to be confessed. The agent of this is taking food equal to vegetables and the food itself. The limb of this is one, namely the accomplishment of the actual itself. The application and the accomplishment of the application of the application, etc., should be blamed as appropriate, and the saying is as before. The forty-second training is complete. Eating in order.
Chinese
关于学习次第取食的四种开端是：佛薄伽梵住在水生童子杀戮山（Chusrin byis pa gsod kyi ri）的，可怖园林鹿野林中。六众比丘吃糌粑，不取菜蔬，后来走得很远并呼唤着，在此，做饭的人们变得忙碌的时候，众比丘们向薄伽梵禀告，薄伽梵如先前一样，制定了学习次第取食的戒条。地点是水生童子杀戮山，人物是六众比丘，烦恼是不知先后之别，罪过是不次第取食。其中，所谓“次第”是指年长者优先，或者不分老幼杂乱无章，如同坐在座位上的次序一样，应当次第取食，应当如此好好地学习取食。其中，在此处对根本堕罪进行分类，如果在根本的情况下没有那样学习，就会变成忏悔的恶作的根本。此处的作者是不次第取食和食物本身。此处的分支是一个，即根本的成就本身。关于结合和结合的结合的成就本身，则根据情况进行呵责，也如先前一样。第四十三条学处。关于学习看钵取食的开端是：佛薄伽梵住在舍卫城（mnyan yod）的，胜林给孤独园（rgyal byed kyi tshal mgon med zas byin gyi kun dga' ra ba）。舍卫城（mnyan yod）里住着一位施主，他邀请佛陀等比丘僧团到另一家去应供。他准备了斋饭，开始先分发糌粑，比丘们一次又一次地取用。他说：“圣者们，我准备了斋饭，请不要拿太多。”六众比丘说：“喜悦者近喜悦者施主吝啬，这样也会阻止糌粑，多拿点。”他们拿了很多。当老者的边缘堆积的食物被六众比丘看到时，他们下面坐着一位老比丘，那位老
English
The four topics for learning to take food in order are: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling on the mountain of the Water Monster Child Killing (Chusrin byis pa gsod kyi ri), in the terrifying grove, the deer forest. The group of six monks were eating tsampa, not taking vegetables, and later went far away and were calling out. At that time, when the cooks were busy, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan, as before, established the precept of learning to take food in order. The place was the mountain of the Water Monster Child Killing, the people were the group of six monks, the affliction was not knowing the difference between before and after, and the fault was not taking food in order. Among them, the so-called "order" means that the elderly have priority, or that the old and young are mixed up in a disorderly manner. Just like the order of sitting on the seat, one should take food in order, and one should learn to take food well in this way. Among them, here the fundamental transgressions are classified. If one does not learn in that way in the fundamental situation, it will become the basis for confessing evil deeds. The agent here is taking food out of order and the food itself. The branch here is one, namely the accomplishment of the fundamental itself. Regarding the combination and the accomplishment of the combination of combinations, according to the situation, there is also blame, as before. The forty-third training. The beginning of learning to take food while looking at the alms bowl is: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti (mnyan yod). In Shravasti (mnyan yod) there lived a householder who invited the Buddha and the monastic community of monks to another house for a meal. He prepared the food and began by distributing tsampa first, and the monks took it again and again. He said, "Holy ones, I have prepared the food, please do not take too much." The group of six monks said, "Joyful one, near joyful one, the householder is stingy, and in this way he will also prevent tsampa, take more." They took a lot. When the food piled up on the edge of the elders was seen by the group of six monks, there was an old monk sitting below them, that old