Tibetan
དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །།སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོའི་གཞུང་འགྲེལ་བམ་པོ་ཉི་ཤུ་གཅིག་པ། སྡོམ་ལ། མཆོང་ལ་སོགས་པ་རྣམ་ ལྔ་དང༌། །ཞེས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི་མི་མཆོང་བ་དང༌། མི་བརྐྱང་བ་དང༌། ཙོག་པུས་མ་ཡིན་པ་དང༌། བྲང་བས་མ་ཡིན་པ་དང༌། དཀུར་མི་བརྟེན་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་མཆོང་བར་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཉ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་རིབ་མ་ལ་མཆོང་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདོད་བར་བྱེད་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་འཇིགས་པས་སྐྲག་ཅིང་འབྲོས་པ་དག་འདི་ལྟར་བགྱིད་པས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས། འདི་ལྟར་མ་མཆོང་ཤིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་ཕྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མི་མཆོང་བར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་མཆོང་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་མི་མཆོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོང་ཞིང་འགྲོ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུས་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞེར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མཆོང་བ་དང༌། ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ཉི་ཤུ་ གཅིག་པའོ།། །།མི་བརྐྱང་བར་ཁྱིམ་ག
Chinese
དོ། །此中有支分一个，即正行之修习。加行与加行之加行的修习等，则如其所应地应呵责，此亦如前。第二十学处终。། །别解脱经释，第二十一卷。 偈云：跳等五种。 所谓学处总摄之经者，即不跳、不伸、非蹲踞、非以胸、不倚靠腰而往他家，应如是学习。 其中，不跳往他家应学之缘起为： 佛薄伽梵住于迦毗罗卫国之尼拘陀园。 六群比丘跳过篱笆，欲往他家。 婆罗门与具信施主见而呵责云： 圣者等以怖畏而惊恐逃遁者，如是行事，此不合道理，莫如是跳。 彼等云： 贤者，此中有需要。 圣者，有何需要？ 初则汝等不解且分离，且已学习。 彼等闻其广为呵责，尔时诸比丘乃白于薄伽梵，薄伽梵作是念： 居家者所言真实，如前。 乃制不跳往他家应学，处为迦毗罗卫国，人为六群比丘，烦恼为不合道理，过患为跳且往他家。 其中，所谓不跳者，即不应跳跃而行，如是以极约束，应往他家学习。 其中，此处安立正行之堕罪者，于正行之时，若不如此学习，则成应忏之恶作之正行。 此之作者为跳跃与他家本身。 此中支分一个，即正行之修习。 加行与加行之加行的修习等，则如其所应地应呵责，此亦如前。 第二十一学处终。། །不伸往他家。
English
Do. Herein, there is one branch, which is the practice of the main subject. As for the practice of the preliminary and the preliminary of the preliminary, they should be reproached as appropriate, and this is also as before. The twentieth training is complete. || || Commentary on the Sutra of Individual Liberation, Volume Twenty-one. In the verse: Jumping and other five types. The sutra that summarizes the trainings, as it is said, is that one should learn not to jump, not to stretch, not to squat, not to use the chest, and not to lean on the waist when going to another's house. The basis for learning not to jump when going to another's house is as follows: The Buddha, the Bhagavan, was staying in the Nyagrodha Garden in Kapilavastu. The group of six monks jumped over the fence and wanted to go to another's house. Brahmins and faithful householders saw this and rebuked them, saying: "The noble ones are afraid and terrified and run away. This is not proper conduct. Do not jump like this." They said: "Wise ones, there is a need for this." "Noble ones, what is the need?" "First of all, you do not understand and are separated, and you have been trained." Hearing them widely rebuking, the monks then reported to the Bhagavan, and the Bhagavan thought: "What the householders say is true, as before." He then established the training not to jump when going to another's house. The place was Kapilavastu, the people were the group of six monks, the affliction was improper conduct, and the fault was jumping and going to another's house. Among them, "not jumping" means not jumping and going. In this way, one should be very restrained and learn to go to another's house. Among them, here, the establishment of the transgression of the main subject is that if one does not learn in this way at the time of the main subject, it will become the main subject of the wrong action to be confessed. The agent of this is jumping and the other's house itself. Here, there is one branch, which is the practice of the main subject. As for the practice of the preliminary and the preliminary of the preliminary, they should be reproached as appropriate, and this is also as before. The twenty-first training is complete. || || Not stretching when going to another's house.
Tibetan
ཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཉ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་གོམ་པ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདོད་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་ཆང་གིས་ར་རོ་བ་དག་དང༌། འབྱུང་པོ་དང་ཤ་ཟས་བརླམས་པ་དག་འདི་ལྟར་བགྱིད་པས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་བཞུད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་བརྐྱང་བར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་སྒྱིད་པ་བརྐྱང་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་མི་བརྐྱང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱིད་པ་རྐྱོང་སྐུམ་བྱེད་ཅིང་འགྲོ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུས་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྒྱིད་པ་བརྐྱང་བ་དང༌། ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པའོ།། །།ཙོག་པུས་མ་ཡིན་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཙོག་པུས་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདོང་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་ དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་འགྲོས་ཉམས་པ་དག་དང༌། རྐང་བམ་ཅན་དག་དང༌། བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་འགྲོས་འདི་ལྟར་བགྱིད་པས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་གྱིས། འདི་ལྟར་མ་མཛད་ཅིག་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས།
Chinese
关于学习缓慢行走的开端是：佛陀世尊住在释迦地方的榕树园林。六群比丘以非常大的步子前往其他人家。婆罗门和有信仰的居士们看见后就呵斥说：这些圣者们像醉汉一样，又像被鬼怪和肉食迷惑的人一样，这样做是不合规矩的，不要这样走。他们说：贤者们，这样做是有必要的。圣者们，有什么必要呢？首先，你们自己是不懂事而且没有被教导过的。听到他们大肆呵斥，当时比丘们就禀告了世尊。世尊心想：居士们说的是真的。于是制定了像之前一样不要伸展身体，要学习前往其他人家。地点是释迦地方，人物是六群比丘，烦恼是不合规矩，过失是伸展身体前往其他人家。其中，所谓“不伸展”就是不做伸展身体的动作，不要行走。因此，要严加约束，学习前往其他人家。其中，在这里对根本堕罪进行分类，就是在根本情况下，如果没有那样学习，就会变成忏悔的罪行的根本。这里的作者是伸展身体和前往其他人家。这里的分支只有一个，就是根本的成就。关于结合和结合的结合的成就等，如果合适，也会像之前一样受到责备。第二十二条学处完毕。关于学习不要蹲着行走的开端是：佛陀世尊住在释迦地方的榕树园林。六群比丘蹲着前往其他人家。婆罗门和居士 有信仰的人们看见后就呵斥说：这些圣者们像步履蹒跚的人，像瘸腿的人，像小孩子一样走路，这样做是不合规矩的，不要这样做。他们说：贤者们，这样做是有必要的。圣者们，有什么必要呢？
English
The beginning of learning to walk slowly is: The Buddha, the World Honored One, was staying in the Banyan Grove in the land of the Shakyas. The group of six monks went to other people's houses with very large steps. Brahmins and faithful householders saw them and scolded them, saying: These holy ones are like drunkards, like those deluded by ghosts and meat eaters, doing this is not in accordance with the rules, do not walk like this. They said: Wise ones, there is a need for this. Holy ones, what is the need? First of all, you yourselves are ignorant and have not been taught. Hearing them scolding greatly, at that time the monks reported to the World Honored One. The World Honored One thought: The householders are telling the truth. So he made a rule that, as before, one should not stretch one's body, but should learn to go to other people's houses. The place is the land of the Shakyas, the people are the group of six monks, the affliction is not in accordance with the rules, and the fault is stretching one's body and going to other people's houses. Among them, the so-called "not stretching" means not making the action of stretching the body, and not walking. Therefore, one should be strictly restrained and learn to go to other people's houses. Among them, here the classification of the root downfall is that in the root situation, if one does not learn in that way, it will become the root of the offense to be confessed. The author here is stretching the body and going to other people's houses. There is only one branch here, which is the accomplishment of the root. Regarding the combination and the accomplishment of the combination of combinations, etc., if appropriate, they will also be blamed as before. The twenty-second training is completed. The beginning of learning not to walk squatting is: The Buddha, the World Honored One, was staying in the Banyan Grove in the land of the Shakyas. The group of six monks went to other people's houses squatting. Brahmins and householders Faithful people saw them and scolded them, saying: These holy ones walk like clumsy people, like lame people, like children, doing this is not in accordance with the rules, do not do this. They said: Wise ones, there is a need for this. Holy ones, what is the need?