English
Dressing is to go to another house after dressing well. What is called dressing well is to cover the body evenly with skirts and tops, etc., which is an adverb. Like this, one should be extremely restrained and learn to go to other houses completely. Here, the establishment of the actual transgression is that if those trainings are not done in the actual situation, they will become the actual of an evil deed to be confessed. The agent here is not dressing well and going to another house itself. The limb here is one, which is the actual accomplishment itself. Regarding the application and the accomplishment of the application of the application, it is also the same as before, such as blaming as appropriate. The twelfth precept. The reason for learning to go to another house after reducing the sound is that the Buddha Bhagavan was staying in the Nyagrodha monastery in Kapilavastu. The six groups of monks spoke arbitrarily, making noises and going to other houses, and were scolded by Brahmins and faithful patrons, saying, 'These noble ones are like children, drunkards, ghosts, and meat-eating gluttons, speaking arbitrarily like this, making noises and leaving, which is inappropriate. Don't make noises and leave like this!' They said, 'Knowledgeable people, this is necessary.' Noble ones, what is the need? First of all, you yourselves are ignorant and untaught.' Hearing them scolding extensively, at that time the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan thought, 'What the householders say is true.' As before, it was established that one should learn to go to another house after reducing the sound. The place is Kapilavastu, the object is the six groups of monks, the affliction is inappropriate, and the fault is going to another house without reducing the sound. What is called reducing the sound is to reduce the noise. Like this, one should be extremely restrained and learn to go to other houses. Here, the establishment of the actual transgression is that if the training is not done in the actual situation, it will become the actual of an evil deed to be confessed.
Tibetan
་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྒྲ་མ་བསྐྱུངས་པ་དང༌། ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དོ། ། འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།མིག་གཡེང་བར་མི་བྱ་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་བར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཉ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་མིག་གཡེངས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདོང་བ་ན་དེ་དག་གླང་པོ་ཆེ་འཁྲུལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདོང་བ་དང༌། རྟ་འཁྲུལ་པ་དང༌། ཤིང་རྟ་འཁྲུལ་པ་དང༌། རྐང་ཐང་འཁྲུལ་པ་དང། འདོམ་ཞིང་དེ་དག་གིས་རྡོས་ཤིང་ཕུལ་བ་ན་མི་གཙང་བ་དང༌། རྫབ་ཀྱི་ཁུང་དང༌། ཕྱག་དར་གྱི་ཁྲོད་དུ་བསྒྱེལ་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་སྐར་མ་ལ་རྟོག་པ་དང༌། མིག་བཅུམས་པ་དག་བཞིན་ཅིའི་ཕྱིར་གཟིགས་པ་ལ་གཟིགས་ན་ཅི་ནོངས། འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་བ་མ་ལགས་ཀྱིས། འདི་ལྟར་གཡེངས་ཤིང་མ་བཞུད་ཅིང༌། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། མིག་གཡེང་བར་མི་བྱ་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་མིག་ཡེངས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་མིག་གཡེང་བར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན། བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མིག་གཡེངས་པ་དང་ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་ སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ནི་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་
Chinese
成为基础。此之作者为不隐瞒声音与其他的家。此之支分唯一，即正行之成就。加行与加行之加行之成就等，则如其所应地呵责，此亦如前。学处第十三竟。不应眼散乱，且应学往其他家之缘起为： 佛陀薄伽梵住于释迦地方之尼拘陀园。六众眼散乱且往其他家时，彼等与狂象一同行，与狂马，与狂车，与徒步狂奔，以尺寸丈量，彼等被抛掷于不净物与粪坑与垃圾堆中而倒下。婆罗门与具信施主等见已呵责曰： 圣者等如观星与闭眼者一般，为何观看而有何过失？此不合道理，不应如此散乱游走。彼等说道： 贤者等，此中有必要。圣者有何必要？首先，汝等即是无知且应受教者。听闻彼等广为呵责后，其时众比丘向薄伽梵禀白，薄伽梵心想： 居家者所言真实，如前一般，应制立不应眼散乱且应学往其他家。处所为释迦地方，补特伽罗为六众，烦恼为不如理，过患为眼散乱且往其他家。其中，不应眼散乱，即无眼之错乱，如是极力守护且应学往其他家。其中，正行之堕罪安立者，若于正行之时未如是学习，则成为应忏悔之恶作之正行。此之作者为眼散乱与其他的家。此之支分唯一，即正行之成就。加行与加行之加行之成就等，则如其所应地呵责，此亦如前。
English
It becomes the basis. The agent of this is not concealing the sound and other homes. The limb of this is only one, which is the accomplishment of the main practice. The accomplishment of the preliminary practice and the preliminary practice of the preliminary practice, etc., are to be blamed as appropriate, and this is also as before. The thirteenth training is complete. The basis for learning not to be distracted by the eyes and to go to other homes is: The Buddha, the Bhagavan, was residing in the Nyagrodha Garden in the place of Shakya. When the Six Groups were distracted by their eyes and went to other homes, they went along with mad elephants, with mad horses, with mad carts, and ran madly on foot. Measuring with cubits, they were thrown into unclean things, cesspools, and garbage heaps and fell down. Brahmins and faithful patrons saw this and rebuked them, saying: "Holy ones, like those who observe the stars and those who close their eyes, why do you look and what is the fault? This is not reasonable, you should not wander around so distractedly." They said: "Wise ones, there is a need for this." "Holy ones, what is the need?" "First of all, you yourselves are ignorant and should be taught." Having heard them widely rebuking, at that time the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan thought: "What the householders say is true," and as before, he established that one should learn not to be distracted by the eyes and to go to other homes. The place was the place of Shakya, the individuals were the Six Groups, the affliction was unreasonableness, and the fault was being distracted by the eyes and going to other homes. Among these, "not to be distracted by the eyes" means not having confusion of the eyes, and thus one should guard extremely and learn to go to other homes. Among these, the establishment of the transgression of the main practice is that if one does not learn in this way at the time of the main practice, then it becomes the main practice of an evil deed to be confessed. The agent of this is being distracted by the eyes and other homes. The limb of this is only one, which is the accomplishment of the main practice. The accomplishment of the preliminary practice and the preliminary practice of the preliminary practice, etc., are to be blamed as appropriate, and this is also as before.
Tibetan
ནོ། །བསླབ་པ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་བལྟ་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཉ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་མིག་རྒྱང་རིང་པོར་བལྟ་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ལྟ་བ་ན་དེ་དག་སྤྱོད་ལམ་ཉམས་ཤིང་ལམ་ཤོར་བ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་སྐར་མ་ལ་རྟོག་པ་དང༌། བྱ་ར་བ་དག་གིས་འདི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱིད་པས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་གཟིགས་ཤིང་མ་བཞུད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་མི་ལྟ་བར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་བལྟ་བར་བྱ་བ་ནི། གང་ལ་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་བལྟ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡོད་པ་དེ་ནི་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམས་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་མི་ལྟ་བ་དང༌། ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་ སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།སྡོམ་ལ། མགོ་གཡོགས་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི་མགོ་མི་གཡོགས་པ་དང༌། མི་བརྫེ་བ་དང༌། མི་གཟར་བ་དང༌། གཉའ་གོང་དུ་མི་བསྣོལ་བ་དང༌། ལྷག་པར་མི་བསྣོལ་བར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མགོ་མི་གཡོགས་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར
Chinese
诺。学处十四竟。 关于应学于量轭木许，观瞻并往他家之开端为： 佛薄伽梵住于释迦处所之尼拘陀园林。 六众等于远处观瞻，并观瞻他家，彼等行为失坏，迷失道路等，为婆罗门与具信施主等见而呵责云： 圣者等思择星宿，守望者等如是观瞻，此非如理，不应如是观瞻而行。 彼等言： 贤者等，于此有需要。 圣者等，有何需要？ 谓首先汝等即离无知，且已受学。 彼等闻其广为呵责，尔时诸比丘以请白薄伽梵，薄伽梵思惟： 居家者所言真实，念及如前。 应学于量轭木许观瞻并往他家，如是作制。 处所为释迦处所，补特伽罗为六众，烦恼为不如理，过患为不观量轭木许而往他家。 其中应学于量轭木许观瞻者，谓凡具量轭木许观瞻之相者，即是量轭木许观瞻，如是极善调伏，应学往他家。 其中此处安立真实堕罪者，谓于真实位次，若未如是修学，则成应忏之恶作真实。 此之作者为不观量轭木许，及他家本身。 此之支分唯一，即真实之成办本身。 加行与加行之成办本身等，则随其所应。 呵责等亦如前。 学处十五竟。 偈云： 覆首等五相。 如是所说之学处总摄经者，谓不覆首，不缠裹，不倾斜，不于颈上交缠，不格外交缠而应学往他家等是也。 其中不覆首而往他家者，
English
No. The fourteenth training is complete. The basis for learning to look as far as the yoke and go to another's house is as follows: The Buddha, the Bhagavan, was staying in the Nyagrodha Garden in Kapilavastu. The Six Groups were looking far into the distance and looking into other people's houses. Their behavior was deteriorating, they were losing their way, and so on. Brahmins and faithful householders saw them and rebuked them, saying, "The noble ones are contemplating the stars, and the watchmen are looking like this. This is not proper. Do not look and walk like this." They said, "Wise ones, there is a need for this." The noble ones asked, "What is the need?" They said, "First of all, you are free from ignorance and have been trained." When they heard them being widely rebuked, the monks at that time requested the Bhagavan. The Bhagavan thought, "What the householders are saying is true." Thinking as before, he made the rule that one should learn to look as far as the yoke and go to another's house. The place was Kapilavastu, the person was the Six Groups, the affliction was impropriety, and the fault was going to another's house without looking as far as the yoke. Among these, to learn to look as far as the yoke means that whoever has the manner of looking as far as the yoke is looking as far as the yoke. Thus, being very well disciplined, one should learn to go to another's house. Among these, the establishment of the actual transgression here means that if one does not train in this way in the actual situation, it becomes an actual offense of wrongdoing that should be confessed. The agent of this is not looking as far as the yoke and the other's house itself. The limb of this is only one, which is the accomplishment of the actual thing itself. The preliminary actions and the accomplishment of the preliminary actions, etc., are as appropriate. The rebuke, etc., is also as before. The fifteenth training is complete. The verse says: "Covering the head, etc., five aspects." The sutra summarizing the training that is spoken of in this way is that one should learn to go to another's house without covering the head, without wrapping around, without tilting, without crossing over the neck, and without excessively crossing over, etc. Among these, going to another's house without covering the head,