Tibetan
པ། ཉེས་པ་ནི་རང་གི་ལག་གིས་གསེར་དང་དངུལ་ལེན་པ་དང་ ལེན་དུ་འཇུད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །རང་གི་ལག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལག་པས་སོ། །གསེར་དངུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསེར་དང་དབྱིག་གོ །ལེན་ཏམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ལེན་དུ་འཇུད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ནོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། །དགེ་སློང་གིས་རིན་པོ་ཆེ་ནོར་བུ་དང༌། མུ་ཏིག་དང༌། བཻ་ཌཱུ་ཪྻ་དང༌། ཤང་ཀ་ཤི་ལ་དང༌། བྱི་རུ་དང༌། དངུལ་དང༌། གསེར་དང༌། རྡོའི་སྙིང་པོ་དང། སྤུག་དང༌། དམར་པོ་དང༌། གཡས་སུ་འཁྱིལ་པ་ལ་སོགས་པ་རུང་བར་མ་བྱས་པ་ཐོབ་པར་ལྕོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་བདག་གིར་བྱས་པ་དང༌། རང་གི་རིན་པོ་ཆེ་རུང་བར་མ་བྱས་པ་ལ་རྣམ་པ་གང་ཡང་རུང་བས་རེག་ཏུ་བཅུག་ན། གསེར་དངུལ་ལ་རེག་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པ་རུང་བར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་དང༌། ཐོབ་པར་ལྕོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་དང༌། བདག་གིར་བྱས་པ་དང༌། རུང་བར་མ་བྱས་པ་དང༌། རེག་གམ་རེག་ཏུ་བཅུག་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །གསེར་དང་དངུལ་ལ་རེག་པའི་སྤང་བ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱ་དཔའོ།། །།མངོན་མཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པའི་སྤང་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་དག་མན་གོན་ཚམ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། བུན་འགྱེད་པར་བྱེད། སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད། བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང། བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་གཏོང་བར་བྱེད་ནས། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ ཏོ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཡང་དགེ་སློང་གར་མངོན་མཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་
Chinese
པ། 罪过是用自己的手拿取金和银，或者让人拿取。 其中，比丘指的是六群比丘，或者其他像他们一样的人。自己的手指的是用自己的手。金银指的是黄金和白银。拿取指的是自己。让人拿取指的是他人。舍堕指的是和前面一样。其中，这里对根本堕罪进行 具有明显特征的行为的舍堕的缘起是：佛薄伽梵住在舍卫城，在胜林给孤独园。当时，六群比丘做出各种具有明显特征的行为。到处串通，极度串通，放贷，收取利息，做了之后说做了，做了之后说没做，没做之后说做了，没做之后说没做，就这样散布出去。其他的外道像之前一样进行辱骂，进行争吵，进行诽谤。当时，比丘们向薄伽梵禀告。 然后，薄伽梵像之前一样说：如果比丘做出各种具有明显特征的行为，就犯舍堕罪。戒律就是这样制定的。地点是舍
English
Pa. The offense is taking gold and silver with one's own hand, or causing others to take it. Among them, "bhikshu" refers to the group of six bhikshus, or others like them. "One's own hand" refers to using one's own hand. "Gold and silver" refers to gold and silver. "Taking" refers to oneself. "Causing to take" refers to others. "Nissaggiya Pacittiya" refers to the same as before. Among them, here is the classification of the fundamental offense: If a bhikshu possesses unpermitted jewels, gems, pearls, lapis lazuli, conch shells, coral, silver, gold, the essence of stones, sapphires, red objects, right-spiraling conch shells, etc., which are within the range of being obtained, and claims them as his own, or touches his own unpermitted jewels in any way, it constitutes the fundamental Nissaggiya Pacittiya offense of touching gold and silver. The act of this offense is the unpermitted jewels, gems, etc. This offense becomes a fundamental offense through five limbs: jewels, being within the range of being obtained, claiming them as one's own, being unpermitted, and touching or causing to touch. If these limbs are incomplete, then appropriate reprimands are given accordingly. The Nissaggiya Pacittiya of touching gold and silver, the one hundred and eighteenth. The basis of the Nissaggiya Pacittiya of behavior with obvious characteristics is: The Buddha Bhagavan was residing in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. At that time, the group of six bhikshus engaged in various behaviors with obvious characteristics. They colluded everywhere, colluded extremely, lent money, charged interest, said they had done something after doing it, said they had not done something after doing it, said they had done something after not doing it, and said they had not done something after not doing it, and thus spread it around. Other non-Buddhists, as before, reviled, quarreled, and slandered. At that time, the bhikshus reported to the Bhagavan. Then, the Bhagavan said as before: If a bhikshu engages in various behaviors with obvious characteristics, he commits a Nissaggiya Pacittiya offense. This is how the precept was established. The location is Shra
Tibetan
ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་འདོད་པ། ཉེས་པ་ནི་མངོན་མཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་དག་གམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དག་གོ །མངོན་མཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁེ་སྤོགས་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་པ་ཎ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་མངོན་མཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། བུན་འགྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་གཏོང་པ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ནའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྤང་བ་སྔ་མ་དང༌། འདི་དང་འོག་མ་གསུམ་གྱིས་ཡུལ་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པས་སོ། །འདི་ནི་ཁེ་སྤོགས་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་པ་ཎ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་ལས་སོ། །འོག་མ་ནི་གང་ཡང་རུང་བས་རྙེད་པ་འདོད་ཅིང་ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པས་སྤྱོད་པ་ལས་སྐྱེད་ཕྱིན་ནའོ། །དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་བསྟན་ནས་དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་རྙེད་པ་འདོད་པས་ཕ་རོལ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་པ་ཎ་དང་རིན་པོ་ཆེས་སྤྱོད་པ་ལས་སྐྱེད་ཕྱིན་ན། སྐྱེད་དེ་ལས་མངོན་མཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་རྙེད་པ་འདོད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། པ་ཎ་དང་རིན་པོ་ཆེས་སྤྱོད་པ་དང༌། སྐྱེད་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྙེད་པ་འདོད་པ་དང་ཕ་རོལ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། པ་ཎ་དང་རིན་པོ་ཆེས་སྤྱོད་པ་དང༌། སྐྱེད་ཕྱིན་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །མངོན་མཚན་ ཅན་གྱི་སྤྱོད་པའི་སྤང་བ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།ཉོ་ཚོང་བྱེད་སྤང་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་དག་ཉེ་ཚོང་རྣམ་པ་
Chinese
有。补特伽罗是六群比丘。烦恼是想要做非沙门的行为。罪过是做各种各样的现相行为。其中，什么叫做比丘呢？是六群比丘吗？或者是其他像他们那样的人吗？什么叫做现相行为呢？仅仅因为想要获得利益，就用贝币和珍宝等做现相行为。什么叫做各种各样呢？是多种多样的。如果做，是指普遍地结合，以及特别地结合，以及放债，以及收取利息，以及为了做而做，以及为了做而不做，以及为了不做而做，以及为了不做而不做，舍弃而更加享用。叫做舍弃堕罪，就像前面一样。其中，要知道前一个舍弃，和这一个以及下一个三个，在对境上的差别是这样的：前一个是由于触摸珍宝等。这一个是仅仅因为想要获得利益，就使用贝币和珍宝等。下一个是无论用什么方法，想要获得利益，并且由于做买卖等而产生利息。这样显示差别之后，在此处确定真实的堕罪是：比丘如果因为想要获得利益，而从对方，也就是在家人，并且不是亲属那里，使用贝币和珍宝而产生利息，那么，那个利息就成为现相行为的舍弃堕罪的真实基础。这里的作者是想要获得利益，以及对方是在家人，并且不是亲属，以及使用贝币和珍宝，以及产生利息。这里通过五个支分成为真实的堕罪：想要获得利益，以及对方是在家人，并且不是亲属，以及使用贝币和珍宝，以及产生利息。如果这些支分不齐全，就根据情况而呵责。现相行为的舍弃，这是第十九个。\ \ 买卖交易的舍弃的基础是：佛薄伽梵住在舍卫城，胜林给孤独园。那时，六群比丘们各种各样地进行近
English
It exists. The individual is the group of six. Affliction is the desire to engage in non-ascetic behavior. Fault is engaging in various kinds of ostentatious conduct. Among them, what is called a bhikshu? Is it the group of six? Or others who are like them? What is called ostentatious conduct? It is engaging in ostentatious conduct merely out of the desire for profit, using cowries and jewels, etc. What is called various? It is many kinds. If one does, it means universally combining, and especially combining, and lending money, and collecting interest, and doing for the sake of doing, and not doing for the sake of doing, and doing for the sake of not doing, and not doing for the sake of not doing, abandoning and enjoying even more. It is called abandoning and incurring a downfall, just like before. Among them, one should know that the difference in the object between the previous abandonment and this one and the next three is this: the previous one is due to touching jewels, etc. This one is due to using cowries and jewels, etc., merely out of the desire for profit. The next one is when interest arises from engaging in trade, etc., desiring to obtain profit by any means. Having shown the difference in this way, here the actual downfall is determined as follows: if a bhikshu, desiring to obtain profit, obtains interest from the other party, who is a householder and not a relative, by using cowries and jewels, then that interest becomes the actual basis for the abandonment and downfall of ostentatious conduct. The agent here is the desire to obtain profit, and the other party is a householder and not a relative, and the use of cowries and jewels, and the arising of interest. Here, the actual downfall occurs through five limbs: the desire to obtain profit, and the other party being a householder and not a relative, and the use of cowries and jewels, and the arising of interest. If these limbs are not complete, then one is rebuked accordingly. Abandonment of ostentatious conduct, this is the nineteenth.\ \ The basis for the abandonment of trade is: the Buddha Bhagavan resided in Shravasti, in Jeta Grove, Anathapindika's Garden. At that time, the group of six bhikshus engaged in various kinds of near
Tibetan
སྣ་ཚོགས་བྱེད་དེ། ལེན་པར་བྱེད། གཏོང་བར་བྱེད། ཉོ་བར་བྱེད། འཚོང་བར་བྱེད་པས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཉོ་ཚོང་རྣམ་པས་ན་ཚོགས་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དོ། །ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་འདོད་པ། ཉེས་བ་ནི་ཉོ་ཚོང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲུག་སྡེ་དག་གམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །ཉོ་ཚོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་རུང་བ་རྙེད་པ་འདོད་ཅིང་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཏོང་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཉོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། འཚོང་བར་བྱེད་པ་དག་ལྷག་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ནའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཉོ་ཚོང་བྱེད་པའི་སྤང་བ་འདི་ནི་སྔར་མངོན་མཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པའི་སྤང་བ་བསྟན་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་འདྲའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ན་སྤང་བ་སྔ་མ་གཉིས་དང༌། འདི་དང་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡོད་དེ། གསེར་དངུལ་ལ་རེག་པའི་སྤང་བ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པ་ལས་སོ། །མངོན་མཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པའི་སྤང་བ་ནི། ཁེ་སྤོགས་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་པ་ཎ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལས་སོ། །ཉོ་ཚོང་བྱེད་པའི་སྤང་བ་ནི། གང་ཡང་རུང་བས་རྙེད་པ་འདོད་ཅིང་ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པས་སྤྱོད་པ་ལས་སྐྱེད་ཕྱིན་ནའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་རྙེད་པ་འདོད་པས། ཕ་རོལ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ཉོ་ཚོང་ ལ་སོགས་པས་སྤྱོད་པ་ལས་སྐྱེད་ཕྱིན་ན་སྐྱེད་དེ་ལས་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་རྙེད་པ་འདོད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཉོ་ཚོང་གིས་སྤྱད་པ་དང༌། སྐྱེད་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྙེད་པ་འདོད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཉོ་ཚོང་གིས་སྤྱད་པ་དང༌། སྐྱེད་ཕྱིན་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན
Chinese
做各种各样的事情。接受，给予，购买，出售，因此其他的外道像以前一样地责骂。进行交易，说闲话的时候，比丘们向世尊禀告。然后世尊像以前一样地制定：如果任何比丘以买卖的方式做各种各样的事情，那是舍堕。地点是舍卫城（Shravasti，位于今印度北方邦）。人物是六群比丘。烦恼是想要做不像比丘的行为。罪过是做各种各样的买卖。其中，所谓“任何比丘”是指六群比丘或者其他任何像他们一样的人。所谓“买卖”是指想要获得任何东西而进行买卖。所谓“各种各样”是指多种多样。所谓“做”是指接受，给予，购买，出售等，特别地进行。所谓“舍堕”是指像以前一样。这种关于买卖的舍堕，是先前显示具有明显特征的行为的舍堕的差别，其他的特征都相同。特别地，先前的两个舍堕，和这第三个的对象的差别在于：接触金银的舍堕，是由于接触宝石等等。具有明显特征的行为的舍堕，是由于想要获得利益而接触贝币和宝石等等。买卖的舍堕，是由于想要获得任何东西，通过买卖等等的行为而产生利益。因此，在这里对根本堕罪进行
English
Doing various things. Taking, giving, buying, selling, so other heretics scold as before. Engaging in barter, gossiping, at that time, the monks reported to the Blessed One. Then the Blessed One, as before, ordained: If any monk engages in various kinds of trade, it is an offense of expiation. The place is Shravasti. The persons are the group of six monks. The affliction is wanting to act in a way that is not befitting a monk. The offense is engaging in various kinds of trade. Among them, "any monk" refers to the group of six monks or anyone else like them. "Trade" means wanting to obtain anything and engaging in trade. "Various kinds" means many kinds. "Doing" means taking, giving, buying, selling, etc., especially engaging in them. "Offense of expiation" means as before. This expiation regarding trade is a distinction of the expiation of conduct with obvious characteristics shown earlier, all other characteristics are the same. Specifically, the difference in the objects of the previous two expiations and this third one is this: the expiation of touching gold and silver is from touching jewels, etc. The expiation of conduct with obvious characteristics is from wanting to gain profit and touching cowries and jewels, etc. The expiation of trade is from wanting to obtain anything and generating profit from engaging in trade, etc. Therefore, here the fundamental offense is classified: If a monk wants to gain profit, and to another person, that is, a householder, and not a relative, profit is generated from engaging in trade, etc., then engaging in trade from that profit becomes the basis of the offense of expiation of trade. The agent of this is wanting to gain profit, the other person is a householder, and not a relative, engaging in trade, and profit is generated. This becomes a fundamental offense through five limbs: wanting to gain profit, the other person being a householder, and not a relative, engaging in trade, and profit being generated. From these limbs...