Tibetan
དུན་ལྷག་མ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།ད་འདི་ཆད་ནི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གདོན་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང༌། དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྒྲག་པར་བྱ་བ་རྣམས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གདོན་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་གིས་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོ་དག་བཏོན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོན་པས་སོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་གསུམ་པོ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གྲངས་སྔར་སྨོས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱུངས་གདབ་པའོ། །བཏོན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉན་པ་པོ་རྣམས་པོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རྣམས་པར་གཞག་པ་ནི། དེ་དག་ལས་དགུ་ནི་ལྟུང་བ་དང་ པོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བཞི་ནི་ལན་གསུམ་གྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོ་བཏོན་པ་དེ་དག་ལས་སོ། །དགུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁུ་བ་འབྱིན་པ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་རེག་པ་དང༌། འཁྲིག་པ་དང་ལྡན་པ་སྨྲ་བ་དང༌། བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པ་དང༌། སྨྱན་བྱེད་པ་དང༌། ཁང་པ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་དང༌། གཞི་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །ལྟུང་བ་དང་པོ་དག་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དང་པོ་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པ་དང༌། ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་དང༌། དངོས་གཞིའི་རིམ་གྱིས་དང་པོས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། འབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་དག་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་དང་པོར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཏོང་བར་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལས་དངོས་གཞིར་གཞག་པ་ཡིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་འདུན་འབྱེད་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དང༌། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་རྣམས་སོ། །ལན་གསུམ་གྱི་བར་གྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་བརྗོད་པ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་གྱིས་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང༌། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཏོང་བར་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ན། གསོལ་བ་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ལས་བརྗོད་པ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་གྱིས་མི་གཏོང་ན། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ལ་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལ་འདིར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དང༌། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཐ་མ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཏོང་བར་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དང༌། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བྷི་པོ་འདི་དག་ལ། དང་པོ་རྩོམ་པ་སྦྱོར་བ་ན་སྦྱོར་བ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་འོག་ཏུ་དག་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བས་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་བས་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་དང་ལས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རིམ་པ་ནི། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བཞི་པོ་འདི་དག་ལ་དང་པོ་རྩོམ་པ་སྦྱོར་བ་ན། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་བྱུང་བ་དེ་ལ། དགེ་འདུན་གྱིས་དང་པོར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བར་བྱ་བ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་གསོལ་བ་བྱ་བ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་ལས་བརྗོད་པ་དང་པོར་བྱ་བ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་ལས་བརྗོད་པ་གཉིས་པ་བྱ་བ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་དག་གིས་བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་དང༌། ལས་བྱེད་པ་ན་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང༌། གསོལ་བ་དང༌། ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་དང༌། ལས་བརྗོད་པ་གཉིས་པོ་དག་ལ་མི་གཏོང་བར་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི། ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་རེ་རེར་འགྱུར་བར་རྗེས་སུ་མཐུན་ཏེ་འདྲའོ། །ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་མཇུག་སྡུད་པ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་ན་ནི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞུར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ན་དང་པོར་སྦྱོར་བ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མི་གཏོང་ན་དེའི་མཐར་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱེད་པ་ན། གསོལ་བ་བྱས་པ་མི་གཏོང་ན། གསོལ་བ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་ལས་བརྗོད་པ་དང་པོར་བྱས་པ་ན་མི་གཏོང་ན། ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་ལས་བརྗོད་པ་གཉིས་པ་བྱས་པ་ན་མི་གཏོང་ན། ལས་བརྗོད་པ་གཉིས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་ལས་བ
Chinese
དུན་ལྷག་མ་，即第十三品。 现在，此品讲述的是僧残罪忏悔的结尾，以及这些罪的安立、还净和安立的宣告。 其中，僧残罪忏悔的结尾是：由“诸位具寿，我已经忏悔完这十三条僧残罪”来表示。 “诸位具寿”是指称呼。 “我已经”是指忏悔者。 “僧残”如前所述。 “罪”是指持有自己的自性。 “十三条”是指对先前所说的数目进行归纳。 “忏悔完”是指为了结束誓言的意义，以及为了让听者满意。 这些罪的安立是：其中九条是初犯即堕罪，四条是三次劝诫后堕罪。 “其中”是指从所说的十三条僧残罪中。 “九条”是指：泄精、身体接触、说淫语、求供养赞叹、做媒、房屋、精舍、无根据地诽谤、与他人不合。 “初犯即堕罪”是指：最初开始造作，就是粗罪，按照次第，最初就会堕罪，是包括发生的。对于这些罪，僧团首先进行劝诫，通过祈请和四种羯磨来阻止，不舍弃而随顺，因此安立为实罪。 “四条”是指：分裂僧团、随顺分裂者、毁谤在家众、不悦纳教诲。 “三次劝诫后”是指：通过三次羯磨宣说成为实罪。 最初开始造作，僧团进行劝诫，通过祈请和四种羯磨来阻止，不舍弃而随顺，在祈请之后，通过三次羯磨宣说不舍弃，那么在第三次羯磨宣说结束时，就成为实罪。
English
The thirteenth, Dun Lhagma. Now, this section explains the conclusion of confessing the Sanghadisesa offenses, as well as the establishment, purification, and proclamation of these offenses. Among them, the conclusion of confessing the Sanghadisesa offenses is indicated by saying, "Venerable ones, I have finished confessing these thirteen Sanghadisesa offenses." "Venerable ones" refers to the address. "I" refers to the confessor. "Sanghadisesa" is as before. "Offenses" refers to holding one's own nature. "Thirteen" refers to summarizing the previously mentioned numbers. "Finished confessing" is for the purpose of concluding the meaning of the vow and for satisfying the listeners. The establishment of these offenses is: nine of them are offenses by the first fall, and four are by three admonitions. "Among them" refers to the thirteen Sanghadisesa offenses that were confessed. "Nine" refers to: emission of semen, physical contact, speaking of sexual intercourse, seeking offerings and praise, acting as a matchmaker, houses, monasteries, unfounded slander, and agreeing with others who are not part of the group. "Offenses by the first fall" refers to: initially starting to create, it is a gross offense, and according to the order, the first will be a fall, including the occurrence. For these offenses, the Sangha first admonishes, prevents through supplication and the four karmas, does not abandon but follows, therefore it is established as a real offense. "Four" refers to: splitting the Sangha, following the splitters, slandering laypeople, and not accepting teachings. "By three admonitions" refers to: becoming a real offense through three recitations of the karma. Initially starting to create, the Sangha admonishes, prevents through supplication and the four karmas, does not abandon but follows, after the supplication, if it does not abandon through three recitations of the karma, then at the end of the third recitation of the karma, it becomes a real offense.
Chinese
以及其来源。这些被称为由劝诫所导致的僧众残余。在此，对于制造僧众分裂、追随分裂者、诽谤在家众和令人不悦这四种最后的僧众残余，将要阐述其共同的一般特征。因此，通过不放弃而随顺的性质，被称为随顺。也就是说，对于制造僧众分裂、追随分裂者、诽谤在家众和令人不悦这四种僧众残余，最初在开始结合时，会产生一种名为“结合”的轻罪。之后，僧众应当劝诫并以劝诫来制止。之后，通过祈请和四种羯磨，进行以劝诫来制止的仪式和羯磨。其次第是：对于这四种僧众残余，最初在开始结合时，会产生一种名为“结合之结合”的轻罪。对于此罪，僧众首先应当劝诫，之后进行祈请，之后进行第一次羯磨陈述，之后进行第二次羯磨陈述，之后通过第三次羯磨陈述，以制止的方式进行制止的仪式和羯磨。在进行劝诫、祈请、第一次羯磨陈述和第二次羯磨陈述时，不放弃而随顺的性质，会导致每一个粗罪，是随顺且相同的。当第三次羯磨陈述连同结尾完成时，就变成了僧众残余的真实基础。这样，最初在结合时是轻罪。之后，如果不放弃劝诫，那么最终会有一个粗罪。之后，在进行祈请和四种羯磨时，如果不放弃祈请，那么在祈请结束时也会有一个粗罪。之后，在进行第一次羯磨陈述时不放弃，那么在第一次羯磨陈述结束时也会有一个粗罪。之后，在进行第二次羯磨陈述时不放弃，那么在第二次羯磨陈述结束时也会有一个粗罪。之后，在进行羯
English
and its sources. These are called Saṅghāvaśeṣa arising from admonition. Here, for these four last Saṅghāvaśeṣas, namely, causing dissension in the Saṅgha, siding with the dissenter, defaming householders, and causing displeasure, the common general characteristics will be explained. Therefore, the nature of following along without abandoning is called following along. That is to say, for these four Saṅghāvaśeṣas, namely, causing dissension in the Saṅgha, siding with the dissenter, defaming householders, and causing displeasure, initially, when starting to combine, a minor offense called "combination" arises. After that, the Saṅgha should admonish and prevent with admonition. After that, through the request and the four karmas, the ritual and karma of preventing with admonition should be performed. The order is as follows: For these four Saṅghāvaśeṣas, initially, when starting to combine, a minor offense called "combination of combination" arises. For this offense, the Saṅgha should first admonish, then make a request, then make the first karma statement, then make the second karma statement, and then through the third karma statement, perform the ritual and karma of preventing in the manner of preventing. When performing the admonition, request, first karma statement, and second karma statement, the nature of not abandoning and following along is that each serious offense becomes consistent and the same. When the third karma statement is completed with the conclusion, it becomes the actual basis of the Saṅghāvaśeṣa. Thus, initially, at the time of combination, it is a minor offense. After that, if the admonition is not abandoned, then in the end there will be one serious offense. After that, when performing the request and the four karmas, if the request is not abandoned, then at the end of the request there will also be one serious offense. After that, if the first karma statement is not abandoned, then at the end of the first karma statement there will also be one serious offense. After that, if the second karma statement is not abandoned, then at the end of the second karma statement there will also be one serious offense. After that, when performing the kar
Tibetan
རྗོད་པ་མཇུག་སྡུད་པ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་འདི་བཞི་ལ་དང་པོ་རྩོམ་པར་སྦྱོར་བ་ན་ཉེས་བྱས་བྱེད་པ་ཡིན། བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང༌། གསོལ་བ་དང༌། ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ནི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་རེ་རེར་བྱེད་པ་ཡིན། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་མཇུག་སྡུད་པ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པ་ནི། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཚིག་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་ནི་གཅིག་ཉིད་དེ། ཚིག་གང་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་ འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེའི་ཁོངས་སུ་ཚིག་མཐའ་དག་འདུས་སོ། །དེས་ན་དེ་དག་གི་ཚིག་ཤིན་ཏུ་རྒྱུན་རིང་དུ་ཟིན་ན་ཡང་ཚིག་གཅིག་ཏུ་ཟད་དེ། ལྟུང་བ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། ཆ་ཤས་རེ་རེ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །མཇུག་སྡུད་པ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་བརྗོད་པ་ཐ་མའི་ནང་དུ་འདུས་སོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་དེ་དག་ལ་ལྟུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བྱས་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་བཞིན་དུ་འཆབ་པར་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ། དེས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྤོ་བ་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྤོ་བ་བྱས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་དགེ་འདུན་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱད་བས་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ལ་ཐོགས་ཏེ། ཆོས་དང་མཐུན་པར་བྱས་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་སེམས་མགུ་བར་བྱས་ན། གང་དགེ་སློང་ཉི་ཤུའི་ཚོགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡོད་པ་དེར་དགེ་སློང་དེ་དབྱུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཉི་ཤུར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བའི་ཚོགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་དེ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན། དགེ་སློང་དེ་ཡང་མ་ཕྱིན་ལ་དག་སློང་དེ་དག་ཀྱང་སྨད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ནི་ཆོ་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། འདིས་ནི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཆོ་ག་དང་ལས་སྤྱིར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་དག་ལས་ལྟུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་གང་ཡང་རུང་བཞི་བྱས་པའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་བཞིན་དུ་འཆབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ལ་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་བཅབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཆབ་ཅིང༌། གཞན་ལ་མཐོལ་བར་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་སྲིད་དུ་དེས་མི་འདོད་བ
Chinese
在陈述结尾完毕之后，就成为僧残罪的根本罪。如此说来，这四种僧残罪，在最初开始造作时，会犯下恶作罪。进行劝诫、祈请以及作法的第一和第二次陈述，会犯下粗罪。第三次陈述结尾完毕，就成为僧残罪的根本罪。这些词句的瞬间都是相同的，无论哪个词句，在一个瞬间会发生堕落，所有词句都包含在这个瞬间之中。因此，即使这些词句持续很长时间，也只算作一个词句，只会发生一次堕落，而不是每个部分都算作堕落。结尾不是不同的，而是包含在最后的陈述之中。补救方法是：比丘如果对这些罪行犯了任何一种，只要他明知故犯地隐瞒，就必须不情愿地迁移。比丘在不情愿地迁移之后，在其后的六天内，必须实行使僧团高兴的行为。比丘实行使僧团高兴的行为后，如果妨碍了驱逐，就按照佛法行事，使比丘的僧团心生欢喜，那么在有二十名比丘的僧团中，就应该驱逐该比丘。如果不足二十名比丘的僧团驱逐该比丘，那么该比丘也没有被驱逐，而且那些比丘也应该受到呵责，因为经文中说这是仪式。这表明了僧残罪的补救仪式和一般行为。其中，比丘是指驱逐罪行的人。从这些罪行中犯了任何一种是指，从这十三种僧残罪中，犯了任何一种根本罪。只要他明知故犯地隐瞒是指，明知自己犯了僧残罪的根本罪，却以隐瞒的心态隐瞒，不向他人坦白。在那之前，他必须不情愿地
English
After the statement is concluded, it becomes the root offense of a Saṅghādisesa. Thus, for these four Saṅghādisesa offenses, when initially engaging in them, one commits a Dukkaṭa offense. Performing exhortation, supplication, and the first and second statements of the act, one commits a Thullaccaya offense for each. The completion of the third statement, including the conclusion, constitutes the root offense of a Saṅghādisesa. The moments of these words are all the same; whichever word, in a single moment, causes a downfall, all words are included within that moment. Therefore, even if these words continue for a very long time, they are considered as one word, and only one downfall occurs, not for each part. The conclusion is not separate, but is included within the final statement of the act. The remedy is: if a Bhikṣu commits any of these offenses, as long as he knowingly conceals it, he must unwillingly undergo Parivāsa. After a Bhikṣu has unwillingly undergone Parivāsa, he must then practice pleasing the Saṅgha for six days. After a Bhikṣu has practiced pleasing the Saṅgha, if it obstructs expulsion, he should act in accordance with the Dharma and make the minds of the Bhikṣus in the Saṅgha rejoice. Then, in a Saṅgha where there is an assembly of twenty Bhikṣus, that Bhikṣu should be expelled. If a Saṅgha with less than twenty Bhikṣus expels that Bhikṣu, then that Bhikṣu is not expelled, and those Bhikṣus should be reproached, because the text indicates that this is the ritual. This generally indicates the remedial ritual and act for Saṅghādisesa offenses. Among them, "Bhikṣu" refers to the one who expels the offense. "Having committed any of these offenses" means having committed any of the root offenses from these thirteen Saṅghādisesa Dharmas. "As long as he knowingly conceals it" means knowingly that he has committed the root offense of a Saṅghādisesa, but conceals it with a mind of concealment, and does not confess to others. Until then, he must unwillingly