Tibetan
དོན་པར་གཏོགས་པ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དང་འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲས་པ་ན། བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མ་བྱེད་པར། ཚེ་དང་ལྡན་པས་བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་གྱིས་ཤིག །དགེ་སློང་རྣམས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དན་འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མཐུན་པ་དང༌། འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བས་བསྒོ་བར་བྱ་བའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཅིག་ལ་གཅིག་གླེང་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་འདོམས་ཤིན་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་སློབ་པའོ། །གཅིག་གིས་གཅིག་ལྟུང་བ་ལས་སློང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གཅིག་གིས་གཅིག་གི་ལྟུང་བ་སྦྱོང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་བ་དེའི་འོ། །འཁོར་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ནོ། །འཕེལ་བར་གྱུར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་ཅད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་འདི་ལ་བུ་འདི་ཐོང་ཞིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བས་བསྒོ་བར་བྱ་བའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ བྱེད་བའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བའོ། །དགེ་སློང་དེ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་བསྒོ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བས་བཟློག་པ་ནའོ། །གལ་ཏེ་གཞི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ཉིད་དོ། །གཏོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོང་ནའོ། །དེ་ལྟ་ན་ལེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ན་བཟང་བ་སྟེ། རྩོམ་པའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་བྱུང་བར་ཟད་ཀྱི། ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་ཡང་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མི་གཏོང་ན། རྩོམ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང༌། བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མ་བཏང་བའི་མཐར་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །གཞི་དེ་གཏང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་བར་བྱ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་དང༌། བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་བ་ཇི་སྐད་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་བསྒོ་བར་བྱ་བ་སྟེ། ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསོལ་བ་གཅིག་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པར་བསྒོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལམ་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ན་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ན་བཟང་བ་སྟེ། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ནི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་གཅིག་གོ །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མ་བཏང་བའི་མཐར་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །གསོལ་བ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །ལས་བརྗོད་པ་གཉིས་པ་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་དང༌། མཇུག་སྡུད་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞི་གཅིག་འབྱུང་བའོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེས་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གི་ལྷག་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་གླེང་བ་ཉིད་ན། བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་དགེ་སློང་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གླེང་བ་དང༌། དྲན་པར་བྱས་པ་ན་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་བཅུ་ན་གནས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་སློང་གུ་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་གཏོགས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གླེང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང༌། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བཟློག་པ་ན། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་མཇུག་སྡུད་པ་དང་བཅས་པའི་མཐར་མི་གཏོང་ན། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་དང༌། གླེང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱས་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་དང༌། གླེང་བ་དང༌། དྲན་པར་བྱས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་དང་མཐུན་པས་བཟློག་པ་དང༌། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐར་མི་གཏོང་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་དགེ་འ
Chinese
对于属于根本学处以及善逝所说的经典，如果有人说符合佛法和戒律的话，不要做不应该指责的事情。有德之人，只做应该指责的事情。诸位比丘，如果有人对有德之人说符合佛法和戒律的话，有德之人也应该说符合佛法和戒律的话。像这样，应该通过劝诫来劝诫。如果做应该指责的事情有什么好处呢？就像这样等等，佛陀已经说过了。如果一个人对另一个人做应该指责的事情，那就是一个人对另一个人进行议论。一个人对另一个人进行教诲和指示，那就是一个人对另一个人进行教导。一个人从另一个人的堕落中解救出来，那就是一个人净化另一个人的堕落。像这样，世尊、如来、阿罗汉、正等觉的教导就是指导师的教导。这个僧团就是指僧伽。将会增长，就是指以前的一切。有德之人，你应该劝诫说：‘放过这个导致你不做应该指责的事情的因缘。’像这样，应该通过劝诫来劝诫。不做应该指责的事情的因缘，就是指不做应该指责的事情的行为。当比丘们这样劝诫那个比丘时，那就是通过劝诫来进行阻止。如果那个基础，就是指困难和不愉快。如果放弃，就是指完全放弃。如果那样做，那就很好，因为那样做是好的。只是犯了一个轻微的错误，但没有发生严重的错误。如果他不放弃，那就是指完全不放弃。如果他不放弃这样的劝诫，那么在造作时会犯一个轻微的错误，最终因为不放弃劝诫而产生一个严重的错误。为了放弃那个基础，应该两次或三次正确地劝诫。应该正确地指示，这就是指祈请和通过四种羯磨进行劝诫，就像之前所说的那样。
English
Regarding the fundamental precepts and the sutras spoken by the Sugata, if someone speaks in accordance with the Dharma and the Vinaya, do not do what should not be blamed. O virtuous one, only do what should be blamed. O monks, if someone speaks to a virtuous one in accordance with the Dharma and the Vinaya, the virtuous one should also speak in accordance with the Dharma and the Vinaya. Like this, one should admonish through admonition. What are the benefits of doing what should be blamed? Like this, etc., the Buddha has already said. If one person does what should be blamed to another person, that is one person discussing another person. One person teaches and instructs another person, that is one person teaching another person. One person rescues another person from falling, that is one person purifying another person's fall. Like this, the teaching of the Bhagavan, Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha is the teaching of the teacher. This assembly refers to the Sangha. Will increase, refers to everything before. O virtuous one, you should admonish, saying, 'Let go of this cause that leads you not to do what should be blamed.' Like this, one should admonish through admonition. The cause of not doing what should be blamed refers to the action of not doing what should be blamed. When the monks admonish that monk in this way, that is to prevent through admonition. If that basis, refers to difficulty and unpleasantness. If abandoned, refers to complete abandonment. If done that way, then it is good, because doing that way is good. Only a minor mistake is made, but no serious mistake has occurred. If he does not give up, that is, if he does not give up completely. If he does not give up such admonition, then a minor mistake will be made in the fabrication, and eventually a serious mistake will occur because he does not give up the admonition. In order to abandon that basis, one should admonish correctly two or three times. It should be correctly instructed, which refers to the petition and the admonition through the four karmas, as stated before.
Chinese
应当如此劝诫。所谓“两次三次”是指，作一次祈请之后，要做三次羯磨陈述。如前所述，要如实劝诫，如实开示。两次三次如实劝诫，如实开示，如果放弃那个根本，那样就好。那样是好的，因为不会发生僧残的根本堕罪。之前，开始做准备时，犯一个轻罪。劝诫而不放弃的最后，犯一个粗罪。祈请完毕的最后，也犯一个粗罪。做第一次羯磨陈述完毕的最后，也犯一个粗罪。做第二次羯磨陈述完毕的最后，也犯一个粗罪。如果他不放弃，就是僧残，是指做第三次羯磨陈述和结尾完毕的最后，会产生一个僧残的根本堕罪。所谓僧残，如前所述，因此说为僧残。在此，对根本堕罪进行辨别：如果比丘以增上的 戒律进行争论，自己认为不应该被比丘们指责，如果不放弃，就会变成僧残。它的差别是，如果比丘们对不悦意的比丘进行争论和忆念，自己说：“十方安住的如来比丘，所有僧众都不应该以属于增上戒律的一切学处来指责我。”如果僧众劝诫和以祈请和四种羯磨来遮止，在第三次羯磨陈述连同结尾的最后，如果不放弃，就会变成僧残的根本。这里的作者是，不悦意和做了争论等行为。对此，以六个支分会变成根本堕罪：不悦意，争论，忆念，自己认为不应该被指责，以符合正法来遮止，以及在第三次羯磨陈述的最后不放弃。如果那些支分不齐全，则根据情况会有减损。不悦意的比
English
It should be admonished in this way. The so-called "twice or three times" means that after making one request, three karmic statements should be made. As before, one should admonish truthfully and show truthfully. If one truly admonishes and truly shows the way twice or three times, if one abandons that basis, that would be good. That is good because the root downfall of sanghavasesa will not occur. Previously, when starting to prepare, one commits a minor offense. At the end of admonishing without abandoning, one commits a grave offense. At the end of completing the request, one also commits a grave offense. At the end of completing the first karmic statement, one also commits a grave offense. At the end of completing the second karmic statement, one also commits a grave offense. If he does not give up, it is sanghavasesa, which means that at the end of completing the third karmic statement and the conclusion, one root downfall of sanghavasesa will arise. The so-called sanghavasesa is as before, therefore it is said to be sanghavasesa. Here, the root downfall is distinguished: If a bhikshu argues with increased vows, and he himself thinks that he should not be blamed by the bhikshus, if he does not give up, he will become a sanghavasesa. The difference is that if the bhikshus argue and remember an unpleasant bhikshu, he himself says: "The Tathagata bhikshus who abide in the ten directions, all the Sangha should not blame me with all the training grounds belonging to the increased vows." If the Sangha admonishes and prevents with requests and four karmas, at the end of the third karmic statement together with the conclusion, if he does not give up, he will become the root of sanghavasesa. The author here is unpleasant and has done actions such as arguing. In this regard, with six limbs, it will become a root downfall: unpleasantness, arguing, remembering, thinking that one should not be blamed, preventing with conformity to the Dharma, and not giving up at the end of the third karmic statement. If those limbs are not complete, there will be a reduction as appropriate. Unpleasant Bhikshu