Tibetan
་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་འཁོར་འཕེལ་བར་འགྱུར་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་བསྒོ་བ་ན། གལ་ཏེ་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་གཞི་དེ་གཏང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་བར་བྱ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ན་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་ཀཽ་ཤཱམྦཱི། གང་ཟག་ནི་འདུན་པ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་གླེང་བར་མི་འདོད་པ། ཉེས་པས་ནི་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའོ། །དེ་ལ་འདི་ན་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚིག་གི་ལམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། རྗེས་སུ་མཉམ་པར་བྱ་བ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་དྲང་པོར་འཇུག་པ། འགྲུས་སྐྱོང་གི་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་དག་ཀུན་དུ་འགོག་པ་དང་མི་འཛིན་པ་དང༌། མི་བྱ་བ་དང༌། མི་བྱེད་པ་དང༌། མི་མཐུན་པར་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདུན་པ་འམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་ལའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གདོན་པར་གཏོགས་པ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དག་ཏུ་གཏོགས་པ་སྟེ། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་གདོན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གདོན་པ་དང༌། མ་ངེས་པ་གདོན་པ་དང༌། རིལ་གྱིས་གདོན་པར་གཏོགས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་པའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་དང༌། མ་ངེས་པའི་ཆོས་གཉིས་དང༌། སྦང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་དང༌། ལྟུང་བྱེད་ ཀྱི་ཆོས་དགུ་བཅུ་དང༌། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཞི་དང༌། བསླབ་པའི་ཆོས་མང་པོ་དང༌། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བདུན་པོ་དག་གོ །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་རིལ་གྱིས་གདོན་པར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པའོ། །མདོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་མདོ་འམ། ཡང་ན་མདོ་ཡང་ད་པར་སྦྱོར་བའོ། །ཆོས་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། མདོ་སྡེ་དང་མ་མོ་དང་མཐུན་པའོ། །འདུལ་བ་དན་མཐུན་པར་བྱ་བ་ནི་འདུལ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདུལ་བ་ཉིད་དང་མཐུན་པར་རོ། །སྨྲས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟློག་པ་ན་སྟེ། ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་བསྒོ་བ་ནའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགེ་ཡང་རུང༌། སྡིག་ཀྱང་རུང༌། བདག་ལ་ཅི་ཡང་མ་སྨྲ་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་ཡང་མ་བྱེད་ལ། སྡིག་པ་ལས་བཟློག་པར་ཡང་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བའོ། །བདག་ཀྱང་དགེ་ཡང་རུང་སྡིག་ཀྱང་རུང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ཅི་ཡང་མི་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། སྡིག་པ་ལས་བཟློག་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་ལ་སྨྲས་པས་ཆོག་གིས་ཚིག་གི་ལམ་ཐོང་ཤིག །ཁྱེད་ལ་ཡང་བདག་གིས་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱ་ཆེར་བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཉིད་གླེང་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འཇོག་པར་བྱེད་ནའོ། །དེ་དག་ནི་རེ་ཞིག་ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གླེང་བ་དང༌། དྲན་པ་བྱས་པ་ན་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གླེང་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་གླེང་བ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པར་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་དྲན་པ་སྟེ། དེའི་རིམ་པ་ནི་གླེང་བར་བྱ་བ་དེ་ལ་གླེང་བ་པོའི་དགེ་སློང་བསྐོས་ཏེ། དེས་ཀྱང་དུས་སུ་སྐབས་འབྱེད་དུ་བཅུག་ནས། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། དབེན་བའི་མཐར་གཞི་དང་བཅས་པས་གླེང་ཞིང༌། ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོས་པས་ཀྱང་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་ ན་སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པ་དང་ཅས་པ་ཉིད་དང༌། མི་གདམས་པ་ཉིད་དང༌། གཏམ་འདྲེ་བར་མི་བྱ་བ་དག །གསོ་སྦྱོང་གཞག་པ་དང༌། དགག་དབྱེ་གཞག་པ་དན། ཕུར་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དག་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་དག་བྱས་ཀྱང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་མི་གཏོང་ན། དེ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དེ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་ལའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ག
Chinese
愿那位阿罗汉、正等觉佛陀的眷属增长。具寿，你应该劝告他放下这种不作自述之事的行为。比丘们应该这样劝告那位比丘。如果他放下那个行为，那样就好。如果他不放下，为了让他放下那个行为，应该再三地劝告和教导他。再三地劝告和教导后，如果他放下那个行为，那样就好。如果他不放下，就制定了僧残罪。地点是 कौशाम्बी (憍赏弥)。人物是 欲望。烦恼是不想谈论。过失是 不悦意。其中，这里说“某个比丘”是指欲望，或者其他任何类似的人。“变成不悦意的自性”中，“不悦意”是指：不随顺言语之道，不随顺平等行事，不符合规矩，不正直行事，完全阻止和不接受勤奋修行的支分之集合，不做、不实行，持有不和之见。其中，“那”是指欲望或者其他任何类似的人。“比丘们”是指这些持法者。“属于诵出的学处”是指：别解脱经属于四种诵出，即属于波罗夷诵出，属于僧残诵出，属于不定诵出，以及完全属于诵出的学处，即四种属于波罗夷的法，十三种属于僧残的法，两种不定的法，三十种舍堕法，九十种单堕法，四种向彼悔法，许多学法，以及七种息诤法。“属于善逝之经的那些”是指：别解脱经完全属于诵出的那些。善逝是指导师。“经”是指他所近说的经，或者经也与“达”相连。“与法相符”是指与法的
English
May the retinue of that Arhat, the perfectly complete Buddha, increase. Venerable one, you should exhort him to abandon this kind of action that does not involve self-declaration. The monks should exhort that monk in this way. If he abandons that action, that is good. If he does not abandon it, in order for him to abandon that action, he should be exhorted and taught again and again. After being exhorted and taught again and again, if he abandons that action, that is good. If he does not abandon it, then the Sanghadisesa offense is established. The place is कौशाम्बी (Kauśāmbī). The person is Desire. The affliction is not wanting to talk about it. The fault is displeasure. Among these, the saying "some monk" refers to Desire, or anyone else like that. In "becoming of the nature of displeasure," "displeasure" means: not conforming to the path of speech, not conforming to equal conduct, not conforming to the rules, not acting uprightly, completely preventing and not accepting the collection of limbs of diligent practice, not doing, not practicing, and holding discordant views. Among these, "that" refers to Desire or anyone else like that. "The monks" refers to these Dharma holders. "Belonging to the recited trainings" means: the Pratimoksha Sutra belongs to the four kinds of recitation, namely belonging to the Parajika recitation, belonging to the Sanghadisesa recitation, belonging to the Aniyata recitation, and completely belonging to the recited trainings, namely the four Dharmas belonging to Parajika, the thirteen Dharmas belonging to Sanghadisesa, the two Aniyata Dharmas, the thirty Nissaggiya Pacittiya Dharmas, the ninety Pacittiya Dharmas, the four Patidesaniya Dharmas, many Siksha Dharmas, and the seven Adhikaranasamatha Dharmas. "Those belonging to the Sutra of the Sugata" means: those of the Pratimoksha Sutra that completely belong to the recitation. Sugata means the teacher. "Sutra" means the Sutra closely spoken by him, or the Sutra is also connected with "da." "In accordance with the Dharma" means in accordance with the Dharma.
Chinese
之后随行，与经部和母法相符。使律与律相符，是随律而行，与律本身相符。说“当说时”，是当遮止时，如法、如律、如世尊之教诲那样劝诫时。“具寿们，无论是善是恶，都不要对我说什么”，意思是，不要劝我行善，也不要阻止我作恶。“我也是，无论是善是恶，都不对具寿们说什么”，意思是，不劝人行善，也不阻止人作恶。“具寿们，你们对我说了就够了，放过言语之路吧！我对你们说了又能做什么呢？”，意思是，广泛地宣说自己不应该宣说的事情。“如果做自己不应该做的事情”，意思是，如果安立自己不应该谈论的事情。这些是暂时僧众们在忏悔罪过时谈论，以及忆念时，显示不悦意的自性。其中，谈论是指谈论成为一方的事情。忆念是指完全忆念，其次第是，对于应该谈论的事情，委派谈论者比丘，也让他按时开导，安立正念和正知，在寂静的边际，以根本而谈论，也以处所和时间来忆念。如此做了之后，如果不开导，那么就应该作陈述和责备，不劝诫，不杂谈。安立布萨，安立破戒，以及作带橛的事。即使做了这些，如果不舍弃不悦意的自性，那么僧众就应该呵责而劝诫。因此，对比丘说了“诸比丘对比丘”等等。对比丘说，是对意乐，或者其他任何像那样的。诸比丘说，是指这些法者们。如是说，具寿你，诸比丘
English
Following after, it conforms to the Sutra Pitaka and the Matrika. To make the Vinaya conform to the Vinaya is to follow the Vinaya, conforming to the Vinaya itself. Saying "when speaking" means when stopping, when exhorting according to the Dharma, according to the Vinaya, and according to the teachings of the Blessed One. "Venerable ones, whether it is good or bad, do not say anything to me," means do not encourage me to do good, nor prevent me from doing evil. "I also, whether it is good or bad, do not say anything to the venerable ones," means not encouraging others to do good, nor preventing others from doing evil. "Venerable ones, it is enough that you have spoken to me, let go of the path of speech! What can I do by speaking to you?" means extensively declaring what one should not declare. "If one does what one should not do," means if one establishes what one should not talk about. These are temporarily spoken by the Sangha when confessing transgressions, and when remembering, showing the nature of displeasure. Among them, talking refers to talking about things that have become one-sided. Remembering refers to complete remembering, the order of which is, for the matter to be discussed, a talking bhikkhu is appointed, and he is also allowed to open up opportunities in due course, establishing mindfulness and awareness, at the edge of solitude, talking with the root, and also remembering with place and time. After doing so, if one does not open up opportunities, then one should make statements and accusations, not admonish, and not gossip. Establishing the Uposatha, establishing the breaking of vows, and also doing things with pegs. Even if these are done, if one does not abandon the nature of displeasure, then the Sangha should rebuke and exhort. Therefore, "the bhikkhus to the bhikkhu" and so on were spoken to the bhikkhu. To the bhikkhu, it is said, is to the intention, or anything else like that. The bhikkhus say, refers to these Dharma practitioners. Thus it is said, venerable one, the bhikkhus