Tibetan
ཏུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཕྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདྲེས་པ་སྟེ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། ཕན་ཚུན་འདུན་པ་འབུལ་བས་བར་དུ་ཆོད་པ་མེད་པའོ། །ཀུན་དུ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕན་ཚུན་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་འཕེལ་བས་ཀུན་དུ་དགའ་བའོ། །མི་རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་མ་བྱུང་བ་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྟ་བ་དང༌། འདོད་པས་ལོག་པར་སྨྲས་པ་སྤངས་ཏེའོ། །མཆོག་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། འབྲས་བུ་གཅིག་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་མཆོག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དམིགས་པ་གཅིག་པ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་ལ། མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་སོ་སོར་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོན་པ་གཅིག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསོ་སྦྱོང་མཐུན་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་བརྗོད་དུ་རུང་བ་དེ་སོ་སོར་ཐར་པ་འདོན་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུ་དང་འོ་མ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་གྱིས་ཁ་དྲང་དུ་མི་རུང་བ་དེ་མ་མཐུན་པའི་དཔེ་སྟེ། དགག་དབྱེ་ལ་སོགས་པ་ལས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་གསལ་བར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །བསྟན་པ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། །གསལ་བར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུང་ནོད་པ་དང༌། ཀློག་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་ནའོ། །བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བདེ་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ལ་རེག་པ་ནི་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་རིམ་གྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དག་ལ་བརྟེན་ནས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མངོན་པར་རྟོགས་ཤིང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་ལ་རེག་པའོ། །ཡང་ན་ལུས་དང་མཐུན་པ་ནི་བདེ་བ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་དང་མཐུན་པ་ནི་རེག་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པར་འགྱུར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་དགེ་འདུན་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་གཞི་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྱེད་པའི་གཞི་སྟེ། དེ་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱ་བ་ནི་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་བསྒོ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ནའོ། །གལ་ཏེ་གཞི་དེ་གཏོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ལྟ་
Chinese
是进入的缘故。所谓“不杂”，就是混合，对于法和财物的受用，以及互相献上心愿，没有间隔。所谓“普喜”，就是互相称赞功德，以及善的方面增长而普喜。所谓“不争”，就是没有争论，即舍弃了互相的观点和以欲望邪说。所谓“唯一殊胜”，就是果唯一，因为具有涅槃的唯一殊胜之果。或者说，是所缘唯一，等持的心是安住于平等，安住于平等是为了各自守护。所谓“诵戒一致”，就是安住一致，因为互相可以宣说，没有各自别解脱戒的差别。所谓“变得像水和牛奶混合在一起”，就是不能被他人辨别，这是不和合的比喻，因为从遮破差别等方面是和合的。 如果使导师的教法明亮，所谓导师就是薄伽梵。所谓教法就是三藏，是调伏贪欲、嗔恨和愚痴的。所谓使之明亮，就是通过受持经文、读诵、念诵等而使之完全显现。所谓安住于触乐，就是将获得涅槃，所谓乐就是此生安住于乐，即四禅。触及那些乐，就是依靠四圣种的次第，依靠那些四禅，现证四圣谛，触及沙门果的四果。或者说，与身相应就是乐，与乐相应就是触。所谓安住，就是将要获得。具有寿命者，你应该舍弃这种制造僧团分裂的基础，应该如此劝告，所谓分裂的基础，是因为是制造分裂的原因，舍弃它，应该劝告，就是恭敬地劝告。当比丘们如此劝告那个比丘时，就是恭敬地劝告时。如果舍弃那个基础，就是如果观点
English
It is because of entering into it. "Non-mixing" means being mixed; there is no separation in the enjoyment of Dharma and wealth, and in offering mutual aspirations. "Universal joy" means praising each other's virtues, and universally rejoicing as the aspects of virtue increase. "Non-contention" means that there is no contention, that is, abandoning each other's views and wrong speech with desire. "Uniquely supreme" means that the fruit is unique, because it possesses the uniquely supreme fruit of Nirvana. Alternatively, it is the uniqueness of the object of focus; the mind in equanimity abides in equality, and abiding in equality is for the sake of guarding each other. "Recitation is consistent" means that the sojong (Uposatha) is consistent, because they can speak to each other, and there is no difference in the recitation of individual Pratimoksha vows. "Becoming like water and milk mixed together" means that it cannot be distinguished by others; this is a metaphor for non-harmony, because it is harmonious from the aspects of refuting differences. If you make the Teacher's doctrine clear, the Teacher is the Bhagavan. The doctrine is the three pitakas, which subdue desire, hatred, and ignorance. Making it clear means making it fully manifest by receiving the scriptures, reading, reciting, and so on. "Abiding in touching bliss" means that Nirvana will be attained; bliss is abiding in bliss in this life, that is, the four dhyanas. Touching those bliss means relying on the order of the four noble lineages, relying on those four dhyanas, realizing the four noble truths, and touching the four fruits of the Shramana. Alternatively, being in harmony with the body is bliss, and being in harmony with bliss is touch. Abiding means that it will be obtained. O long-lived one, you should abandon this basis for creating division in the Sangha; you should advise in this way. The basis for division is because it is the cause of creating division; abandon it, you should advise, that is, advise with respect. When the monks advise that monk in this way, that is, when they advise with respect. If you abandon that basis, that is, if the view
Tibetan
བ་དེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ནའོ། །དེ་ལྟ་ན་ལེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ན་བཟང་སྟེ། རྩོམ་པའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་བྱུང་བར་ཟད་ཀྱི། ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་ཡང་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞི་དེ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ནི་མི་གཏོང་ན། རྩོམ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང༌། བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མ་བཏང་བའི་མཐར་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །གཞི་དེ་གཏོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལན་གྱིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་པར་བྱ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་བར་བྱ་སྟེ། ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསོལ་བ་གཅིག་དང་ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པར་བསྒོ་བར་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་དྲི་བའམ། དགེ་བ་ལ་གཞུག་པར་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི། དབྱེན་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བ་འམ། མི་དགེ་བ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའོ། །ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ན་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟ་ན་བཟང་བ་སྟེ། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ནི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་གཅིག་གོ །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མ་བཏང་བའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །གསོལ་བ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །ལས་བརྗོད་པ་གཉིས་པ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་དང༌། མཇུག་སྡུད་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞི་གཅིག་འབྱུང་བའོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེས་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ་རྟུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མི་གཏོང་ན། དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་སྟོན་པ་བཞུགས་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་མཐུན་པའི་ཚོགས་ལས། དགེ་འདུན་བཞི་ཡན་ཆད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཀར་ཏེ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང༌། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བཟློག་པ་ནི། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་མཇུག་སྡུད་པ་དང་བཅས་པའི་མཐར་མི་གཏོང་ན། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོ
Chinese
如果完全放弃那个，那样就好。名为“那样就好”就是那样好，只是产生了一个造作的罪过，因为也没有产生严重的罪过。如果说不放弃，就是不完全放弃那个基础，像那样劝诫就是不放弃，造作有一个罪过，劝诫不放弃的最终也会产生一个严重的罪过。为了放弃那个基础，应该以三次答复来正确地劝诫，应该正确地教导，名为“应该正确地教导”就是应该以祈请和四种羯磨来劝诫，名为“两次三次”就是一次祈请和三次羯磨。应该正确地劝诫就是普遍地询问或者安置于善法。应该正确地教导就是应该从分裂中挽回，或者从不善中挽回。两次三次地正确劝诫，正确教导时，如果放弃那个基础，名为“那样就好”，就是那样好，因为没有产生僧残的实事堕罪。以前是造作行为有一个罪过。劝诫不放弃的最终也有一个严重的罪过。祈请完毕的最终也有一个严重的罪过。第一次羯磨完毕的最终也有一个严重的罪过。第二次羯磨完毕的最终也有一个严重的罪过。如果说不放弃就是僧残，就是三次羯磨和总结完毕的最终会产生一个僧残的实事。名为“僧残”如前一样，因此说名为“僧残”。对此，此处对实事堕罪进行分别安立：如果不放弃制造僧团分裂、使之顽固的行为，就会变成僧残。它的差别是，导师住世时，从如来声闻的僧团和合之众中，将四个以上的僧人分开，在法和财物受用上有所不同，对于僧团的劝诫，以及用祈请和四种羯磨来挽回，如果第三次羯磨连同总结完毕后还不放弃，就是僧残的实
English
If that is completely relinquished, then it is good. The so-called "then it is good" means it is good in that way, only one transgression of making has occurred, because a serious transgression has not occurred either. If it says not to relinquish, it means not to completely relinquish that basis, like that admonishing means not to relinquish, making has one transgression, and in the end not relinquishing the admonishment will also produce a serious transgression. In order to relinquish that basis, one should correctly admonish with three answers, one should correctly teach, the so-called "should correctly teach" means one should admonish with a request and four karmas, the so-called "two or three times" means one request and three karmas. One should correctly admonish, which means to inquire universally or to place in virtue. One should correctly teach, which means one should turn back from division, or turn back from non-virtue. Admonish correctly two or three times, when teaching correctly, if one relinquishes that basis, the so-called "then it is good" means it is good in that way, because the actual downfall of the remainder of the Sangha has not occurred. Previously, there was one transgression in making the preparation. In the end, not relinquishing the admonishment also has a serious transgression. In the end of completing the request, there is also a serious transgression. In the end of completing the first karma, there is also a serious transgression. In the end of completing the second karma, there is also a serious transgression. If it says not to relinquish, it is a remainder of the Sangha, which means in the end of completing the three karmas and the conclusion, one actual thing of the remainder of the Sangha will arise. The so-called "remainder of the Sangha" is the same as before, therefore it is said to be called "remainder of the Sangha." Regarding this, here the actual downfall is separately established: if one does not relinquish the act of making a division in the Sangha and making it stubborn, it will become a remainder of the Sangha. Its distinction is that when the Teacher is dwelling, from the harmonious assembly of the Sangha of the Hearers of the Thus-Gone One, separating four or more Sanghas, and making the enjoyment of Dharma and material possessions different, for the admonishment of the Sangha, and turning back with a request and four karmas, if one does not relinquish in the end of the third karma together with the conclusion, it is the actual thing of the remainder of the Sangha.