Tibetan
་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ལ་གནས་པའི་ཚིག་བརྫུན་པས། དགེ་སློང་ལ་ཕམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉམས་པར་འདུན་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ལ་གནས་པའི་ཚིག་བརྫུན་པས་སྐུར་པ་དང༌། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང༌། ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དང༌། དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན། འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། མུ་གེ་ཉམ་ང་བ་དགོན་པ་སློང་མོ་པས་བསོད་སྙོམས་རྙེད་དཀའ་བ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ན་དགེ་སློང་གང་དག་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་དེ་དག་ནི། ཤིང་འཛམ་བུའི་འབྲས་བུ་དང༌། སྐྱུ་རུ་ར་དང༌། བིལ་བ་དང༌། ཀ་པིད་ཏའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཤིང་གཞན་གྱི་འབྲས་བུ་དང༌། སཱ་ལུའི་འབྲུ་དང༌། ལྷ་ཡུལ་གྱི་བདུད་རྩི་དང༌། ཡུལ་གང་དག་འབྱོར་པ་རྒྱས་པ། བདེ་བ་ལོ་ལེགས་པ། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དེ་དག་ནས། བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་གཙང་བ་བསོད་པ་དག་བླངས་ནས། བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་བར་བྱེད། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་བགོ་བཤའ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྷས་བྱིན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ཀྱང་གལ་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུ་བྱ་ཞིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འཁོར་དབྱེ་བར་བྱ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདག་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ལམ་སྟོན་པར་ནུས་པ་སུ་ཡོད་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་གན་དུ་སོང་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ལམ་བསྟན་པར་གསོལ་བ་དང༌། ལྷས་བྱིན་ལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ འོད་སྲུངས་སྟོབས་བཅུའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ལམ་བསྟན་པར་གསོལ་བ་དང༌། དེས་ལྷས་བྱིན་ལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་བྱུང་བ་ལ་རྣམ་པར་མ་བལྟས་པར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་ཏེ་ཐོབ་ནས། དེས་གླང་པོ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཕྲུ་གུ་རིགས་བཙུན་པ་ཞིག་ཏུ་བདག་ཉིད་བསྒྱུར་ནས། རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ཤིང་ཕྱིར་བྱུང་ནས། ཡང་སྐྱེས་ཕྲན་གཞོན་ནུ་གསེར་གྱི་འོག་པག་ཅན་ཞིག་ཏུ་བདག་ཉིད་བསྒྱུར་ནས། གཞོན་ནུ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་པང་པ་ན་འགྲེ་བར་བྱེད། ལྡོག་པར་བྱེད་ཅིང༌། གཞོན་ནུ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཡང་དེ་ལ་འཁྱུད་པར་བྱེད། ཁ་སྦྱོར་བར་བྱེད། ཀུན་དུ་འཁྱུད་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེའི་ཁར་མཆིལ་མ་ཡང་ལྡུགས་པར་བྱེད་དོ། །གཞོན་ནུ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཀྱང་དེ་ལྷས་བྱིན་ཡིན་པར་ཤེས་ནས། ཀྱེ་མ་འཕགས་པ་ལྷས་བྱིན་ནི། སྟོན་པ་བས་ཀྱང་ཆེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བརྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང༌། དེ་ལ་དད་པར་གྱུར་ནས། དད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། ནང་པར་དང་དགོངས་ཀར་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་འཁོར་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་ཞིང་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཟས་གཡོས་སུ་བྱས་ཤིང་སྣོད་དུ་བཙོས་པ་སྣ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་ཚོམ་བུ་ཚོམ་བུ་དག་ཀྱང་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། །ལྷས་བྱིན་ཡང་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟས་ཀྱི་གྲལ་དུ་བཀད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་དུ་མང་པོ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྨད་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་ནོན་ཅིང་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ལ། སྡིག་པ་ཅན་གྱི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི། རྒན་པ་རྒས་པ་དགོག་ཏུ་གྱུར་པས་འཁོར་བཞི་པོ་ལ་འདོམས་པས་ངལ་བར་འགྱུར་པས། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདག་ལ་བཏང་བར་གྱུར་ན། བདག་གིས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཡོངས་སུ་དྲང་བར་བྱ་ཞིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་ བརྩོན་པས་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུར་གནས་པར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །དེས་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིང༌། ཡོངས་སུ་ཉམས་ཀྱང་བདག་ཡོངས་སུ་ཉམས་སོ་སྙམ་དུ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་གྱིས་དེ་ཚོར་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྲན་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེའི་སྐབས་སུ་ལྷས་བྱིན་གྱི་གྲོགས་དགེ་སློང་བཞི་པོ། །ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དང༌། ཁཎྜ་དྲ་བྱ་དང༌། ཀ་ཏི་མོར་ཀ་ཏི་ཥྲྱ་དང༌། རྒྱ་མཚོས་བྱིན་དང༌། ལྷན་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱ་བར་བརྩམས་ནས།
Chinese
以虚假的言辞，述说他人所犯之罪，以此对僧侣进行指控，是为堕罪。此罪以五支构成根本堕罪：欲求败坏，以虚假的言辞，述说他人所犯之罪进行指控，已受具足戒，所指控的为堕罪之法，以及理解其含义。若其中一支不完整，则视情况予以责罚。此为与他人不相符的僧残罪之第九条。 分裂僧团的僧残罪之缘起：佛陀世尊住在王舍城（公元前6世纪中叶建城），在竹林园迦兰陀鸟的住所时。当时发生了可怕的饥荒，僧侣们难以乞食。于是，一些获得神通的僧侣，从赡部树的果实、余甘子、毗梨勒果、迦毗陀果、其他树的果实、稻米、天界的甘露，以及那些富饶、安乐、丰收、人口众多的地方，取得干净的食物和饮料，自己享用，也分给其他僧侣。之后，提婆达多比丘心想：如果我也能获得神通，就能做同样的事情，并且分裂佛陀的僧团。因此，谁能教我获得神通的方法呢？之后，提婆达多前往佛陀和各位长老比丘处，请求传授神通之法。佛陀得知提婆达多怀有如此邪恶的意图，便没有传授给他。之后，提婆达多前往具寿胁尊者十力处，请求传授神通之法。胁尊者没有察觉提婆达多怀有如此邪恶的意图，便传授了他神通之法。之后，提婆达多依靠初禅，证得了世俗道的神通。他将自己变成了一头力大无比的幼象，出身于高贵的种姓，前往年幼的王子阿阇世
English
Accusing a monk of a defeat by means of false words that dwell on the faults of others. This becomes a fundamental downfall with five branches: the desire to ruin, accusing with false words that dwell on the faults of others, having taken full ordination, the dharma that leads to defeat, and understanding the meaning. If one of these branches is incomplete, then it is punished accordingly. This is the ninth remaining sangha, which is not in harmony with others. The basis for discussing the remaining sangha that causes division in the sangha: When the Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Rajagriha (founded in the mid-6th century BC), in the Bamboo Grove, the abode of the Kalandaka bird. At that time, there was a terrible famine, and it was difficult for the monks to obtain alms. Then, those monks who had attained miraculous powers took pure food and drink from the fruits of the Jambudvipa tree, Emblica officinalis, Bael fruit, Kapittha fruit, the fruits of other trees, rice, the nectar of the gods, and from those places that were rich, comfortable, had good harvests, and were filled with many people. They enjoyed it themselves and also distributed it to the monks. Then, the monk Devadatta thought to himself: If I could also obtain miraculous powers, I could do the same and divide the Buddha's sangha. Therefore, who is able to show me the path of miraculous powers? Then, Devadatta went to the Bhagavan and the elder monks and requested that they show him the path of miraculous powers. The Bhagavan realized that Devadatta had such a wicked intention and did not show him. Then, Devadatta went to the venerable Ajita Kesakambalin, who possessed the ten powers, and requested that he show him the path of miraculous powers. Without considering that Devadatta had such a wicked intention, he showed him the path of miraculous powers. Then, Devadatta, relying on the first dhyana, manifestly accomplished and obtained the miraculous powers of the worldly path. He transformed himself into a powerful elephant calf of noble birth and went to the young prince Ajatashatru.
Chinese
进入某人家中又出来后，又将自己变成一个有着金色下巴的年轻小伙子。在年轻女子阿阇世的膝盖上嬉戏，来回翻滚，年轻女子阿阇世也拥抱他，与他亲热，紧紧拥抱，甚至还往他身上吐口水。年轻女子阿阇世也知道他是提婆达多，心想：“哎呀，提婆达多尊者比导师（佛陀）还要神通广大。”从而获得了巨大的罪恶见解，并对他产生信仰，为了信仰而行事，早晚都带着五百辆马车的随从前来侍奉他。为他准备食物，用器皿烹煮的五百种食物也成堆成堆地供养。提婆达多也与大约五百名比丘一同在餐桌上用餐。之后，许多比丘听说了这件事，便向世尊禀告，世尊也对此进行了呵责。之后，提婆达多被利养和恭敬所压倒，心生邪恶的念头，他这样想：“如今，世尊年老体衰，教导四众弟子会感到疲惫。如果世尊将比丘僧团交给我，我也可以引导比丘僧团，世尊也可以致力于在此生安乐，从而轻松自在。”他刚一生起这样的念头，他的神通就完全消失了，即使完全消失了，他也不知道自己已经完全消失了。之后，梵天诺迦觉察到这件事，便告知了具寿大目犍连，具寿大目犍连又禀告了世尊。当时，提婆达多的四个朋友比丘，俱迦梨迦、骞荼达毗耶、迦提摩洛迦提须和海授，一同前往世尊所在之处，开始制造僧团分裂。
English
Having entered a certain house and then come out, he transformed himself into a young boy with a golden chin. He would frolic on the lap of the young woman Ajatashatru, rolling back and forth, and the young woman Ajatashatru would embrace him, caress him, embrace him tightly, and even spit on him. The young woman Ajatashatru also knew that he was Devadatta, and thought, "Oh, the venerable Devadatta is even more powerful than the Teacher (Buddha)." Thus, she developed a great sinful view and came to have faith in him, acting for the sake of faith, coming morning and evening with a retinue of about five hundred chariots to serve him. They would prepare food for him, and piles upon piles of five hundred kinds of food cooked in vessels would also be offered. Devadatta would also sit at the table with about five hundred monks. Then, many monks heard of this and reported it to the Blessed One, and the Blessed One also rebuked him. Then, Devadatta, overwhelmed by gain and respect, and with his mind completely engrossed, this kind of sinful desire arose in him. He thought, "Now, the Blessed One is old and frail, and he will be tired from teaching the four assemblies. If the Blessed One were to entrust the monastic community of monks to me, I could also lead the monastic community of monks, and the Blessed One could also devote himself to dwelling in ease in this life, and thus be at ease." As soon as he arose with such a thought, his magical powers completely disappeared, and even though they completely disappeared, he did not know that he had completely disappeared. Then, Brahma Nokaja, perceiving this, informed the venerable great Maudgalyayana, and the venerable great Maudgalyayana reported it to the Blessed One. At that time, Devadatta's four friend monks, Kokalika, Khandadeva, Katimorakatishrya, and Samudradatta, went together to where the Blessed One was, and began to cause a schism in the Sangha.
Tibetan
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷ་སྦྱིན་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་ལ་དང་པོར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསྒོ་ཡང་དེ་གཞི་དེ་ཉིད་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ཞིང༌། མངོན་པར་ཞེན་ནས་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་བརྫུན་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་གྲོགས་བྱེད་པ་དགེ་སློང་བཞི་པོ་དག་ཀྱང་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་དག་དང་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་དང་པོར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་དེ་ལྟར་བསྒོ་ཡང༌། དེ་དག་གཞི་དེ་ཉིད་ལ། ནན་ཏན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ཞིང་མངོན་པར་ཞེན་ནས། འདི་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་བརྫུན་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ནི། ངའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དབྱེ་བ་དང༌། འཁོར་ལོ་ཡང་འབྱེད་པར་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེའི་གྲོགས་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་བཞི་པ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷས་ བྱིན་གྱིས་དེ་ཐོས་ནས། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་དགེ་སློང་བཞི་པོ་དག་ལ་སྦྲན་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་དགེ་འདུན་མཐུན་པ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་བརྟུལ་བར་བརྩམས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོར་གསོལ་བར་དབྱེན་བྱེད་པ་དང༌། དོན་དེས་ཚུལ་ཤིང་ལེན་དུ་འཇུག་པར་དབྱེན་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ལྷས་སྦྱིན་གྱིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ། ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་ནས་དེའི་གྲོགས་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་བཞི་པོ་དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཤིང་བླངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་དབྱེའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་ལོ་བྱེ་བ་ནི་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བར་སླར་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། སྐྱ་རེངས་འཆར་བ་ལས་འདའ་བ་ནི་མི་སྲིད་པས། དེས་རྒྱ་ཆེར་དགེ་འདུན་མཐུན་པ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་བརྟུལ་བ་བརྩམས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོ
Chinese
世尊告诸比丘曰：诸比丘，汝等于提婆达多及其他如是之人，首先应以劝诫告之。其次，应以四羯磨告之。诸比丘，如是告之，彼等仍执持其事，坚持己见，妄立宗言，谓此为真，余为虚妄。彼等之四友比丘亦随顺彼等之异议。世尊告诸比丘曰：诸比丘，汝等于彼等及其他如是之人，亦应首先以劝诫告之。其次，应以四羯磨告之。诸比丘，如是告之，彼等仍执持其事，坚持己见，妄立宗言，谓此为真，余为虚妄之时，诸比丘乃白世尊。于是世尊告诸比丘曰：诸比丘，提婆达多能分裂我之声闻僧团，亦能转法轮，以其有四比丘随顺彼等之异议故。提婆达多闻已，即与四随顺比丘商议，欲大分裂和合僧团，乃开始行动。僧团之分裂有二因：一者，以异于法之事物而分裂；二者，以此事而使人取筹。于是提婆达多作羯磨，分发筹牌，其四友比丘亦取非法之筹牌，而分裂法轮。然法性如是，如来之法轮虽被分裂，然于日出之前，仍可复归和合，若于日出之后，则不可能矣。彼欲大分裂和合僧团而开始行动之时，诸比丘乃白世尊。
English
The Blessed One said to the monks: "Monks, you should first admonish Devadatta and anyone else like him. Then, you should admonish them with the four karmas. Monks, even if you admonish them in this way, they will still tenaciously cling to that basis, insist on it, and make assertions, saying, 'This alone is true, and the rest is false.' Their four companion monks will also follow their dissenting views. The Blessed One said to the monks: "Monks, you should also first admonish those and any others like them. Then, you should admonish them with the four karmas. Monks, even if you admonish them in this way, they will still tenaciously cling to that basis, insist on it, and make assertions, saying, 'This alone is true, and the rest is false.'" At that time, the monks appealed to the Blessed One. Then, the Blessed One said to the monks: "Monks, Devadatta is able to divide my assembly of disciples and also turn the wheel, because there are four monks who follow their dissenting views. Having heard this, Devadatta consulted with the four following monks and began to act in order to greatly divide the harmonious Sangha. The division of the Sangha occurs for two reasons: one is to divide by making offerings with things that are different from the Dharma, and the other is to cause people to take lots by means of this matter. Then, Devadatta performed the karma and distributed the lots, and the four monks who were his companions also took lots that were not in accordance with the Dharma and divided the wheel. By the nature of the Dharma, even if the Tathagata's wheel is divided, it will return to harmony before the sun rises, but it is impossible to go beyond the rising of the sun. When he began to act in order to greatly divide the harmonious Sangha, the monks appealed to the Blessed One.