Tibetan
བ་ནི། དེ་རང་ཉིད་འགྱོད་པ་དང༌། ཅུང་ཟད་འགྱོད་པ་དང༌། རྣམ་པར་འགྱོད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འགྱོད་པར་གྱུར་ནས་སོ། །རུང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གཉི་གར་སྨོས་པ་ནི། གང་ཡང་རུང་བ་བཟུང་བ་སྟེ། ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྩོད་པ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་བཞི་པོ་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དག་སྟེ། འདིར་ནི་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་བཟུང་ངོ༌། །གཞི་མེད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞི་གསུམ་པོ་དག་མེད་པ་ཡིན་ ནའོ། །དགེ་སློང་ཡང་ཞེ་སྡང་ལ་གནས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པར་འདོད་པས་སོ། །ཞེ་སྡང་གིས་སྨྲས་སོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུར་པ་བཏབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་བྱུང་བའི་མཐའི་དབང་གིས་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཉམས་པར་འདུན་པས་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དོགས་པའི་གཞི་མེད་པར་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བས་དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་མ་ཉམས་པ་དང༌། ཉམས་པ་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐུར་པ་མིའི་འགྲོ་བ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ། ཐབས་གང་ཡང་རུང་བས་གོ་བར་བྱས་ན། དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་ལྟུང་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་ཕ་རོལ་པོ་ཉམས་པར་བྱ་བ་བསྐྱེད་པའི་བསམ་པས་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང་དོགས་པ་དང༌། གཞི་གང་ཡང་རུང་བར་བརྫུན་པའི་ཚིག་གིས། དགེ་སློང་ཡང་རུང༌། དགེ་སློང་མ་ཡང་རུང༌། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བྱུང་ཡང་རུང༌། མ་བྱུང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་འམ་བརྒྱད་གང་ཡང་རུང་བས་སྐུར་པ་དེ་ཉིད་དང༌། མིའི་འགྲོ་བ་པ་ཁྱིམ་པ་འམ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྐྱེས་པ་དང༌། བུད་མེད་དང༌། མ་ནིང་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མངོན་སུམ་མམ། བརྒྱུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་གང་ཡང་རུང་བས་བརྡ་སྤྲད་ཅིང་གོ་བར་བྱས་ན་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཉམས་པར་འདུན་པས་གཞི་མེད་པར་དགེ་སློང་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉམས་པར་འདུན་པ་དང༌། གཞི་མེད་པར་སྐུར་པ་དང༌། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང༌། ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དང༌། དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །གཞི་མེད་པར་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།གཞན
Chinese
又，那是自己后悔，稍微后悔，非常后悔，极其后悔之后。说“容许”这个词两次，是说抓住任何容许的情况，但不是支分。争端，那也是，说是争端，是因为四种争端互相争斗，不选择人的争端，因为堕落的争端，因为行为的争端等。这里是抓住因为堕落的争端。说是“没有根据是”，是没有那三个根据。 比丘又因为住在嗔恨中，是想要诽谤。如果说“以嗔恨说了”，是说如果说已经诽谤了。那些也只是因为发生的结果的缘故而说，但不是支分。说是“僧残”，和前面一样。其中，这里真实的堕落的安立是：想要使之退失，以见、闻、疑，没有根据而虚假地说，以使比丘和比丘尼没有退失和退失，以导致失败的法诽谤任何人类，以任何方便使之理解，就成为僧残。它的差别是，因为使堕落，以生起使对方退失的想法，以见、闻、疑，以及任何根据，以虚假的语言，无论是比丘，还是比丘尼，无论发生导致失败的，还是没有发生，以任何四种或八种导致失败的法，诽谤那本身，以及人类，无论是居士，还是出家，男人和女人和人妖等任何，无论是现前还是通过等任何方便，如果传达并使之理解，就成为真实。这的作者是，想要使之退失，没有根据地以导致比丘失败的法诽谤。这有五个支分成为真实的堕落：想要使之退失，没有根据地诽谤，受具足戒，导致失败的法，理解意义。那些之中，如果支分不齐全，就根据情况而成为轻罪。没有根据地诽谤的僧残，是第八个。其他。
English
Furthermore, it is after one's own regret, slight regret, extreme regret, and utter regret. The word "allowable" is mentioned twice to indicate that any allowable situation is grasped, but it is not a branch. The dispute, that is also, is said to be a dispute because the four disputes fight each other, the dispute of not choosing people, the dispute because of falling, the dispute because of actions, etc. Here, the dispute because of falling is grasped. To say "without basis is," is that those three bases are not there. The bhikkhu, also, because he dwells in anger, is because he wants to slander. If it is said, "He spoke with anger," it means if he says that he has slandered. Those are also only spoken because of the power of the end of what happened, but it is not a branch. To say "saṃghāvaśeṣa" is the same as before. Among them, here the establishment of the actual downfall is: wanting to cause to fall, by seeing, hearing, doubting, without basis, falsely speaking, by causing the bhikkhu and bhikkhunī not to fall and to fall, by the dharma that leads to defeat, slandering any human being, by any means causing them to understand, it becomes a saṃghāvaśeṣa. Its distinction is that because it causes to fall, with the intention of generating the action of causing the other to fall, by seeing, hearing, and doubting, and any basis, with false words, whether it is a bhikkhu or a bhikkhunī, whether the cause of defeat has occurred or not, by any of the four or eight dharmas that cause defeat, slandering that itself, and human beings, whether they are laypeople or renunciates, men and women and hermaphrodites, etc., by any means, whether directly or indirectly, if they communicate and cause them to understand, it becomes the actual. The agent of this is, wanting to cause to fall, without basis, slandering the bhikkhu with the dharma that causes defeat. This has five branches that become the actual downfall: wanting to cause to fall, slandering without basis, taking full ordination, the dharma that causes defeat, understanding the meaning. Among those, if the branches are not complete, it becomes a minor offense accordingly. The saṃghāvaśeṣa of slandering without basis is the eighth. Others.
Tibetan
་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འོང་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ། རྫིང་བུ་རྡོ་རྩིག་ ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲམ་ན། ཉིན་མོ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལའི་མདོག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་འོངས་པ་དང༌། དགེ་སློང་མཛའ་བོ་དང་ས་ལས་སྐྱེས་གཉིས་ཀྱང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་གོས་ཤིག་འཁྲུར་རྫིང་བུ་དེའི་འགྲམ་དུ་འོངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་ཁྱུ་དག་ཅིག་རྫིང་བུ་རྡོ་རྩིག་ཅན་དུ་ལྷགས་ནས་ཆུ་འཐུངས་ནས་འདོང་བའི་ཚེ། རི་དྭགས་ཞིག་རི་དགས་མོ་ཞིག་གི་རྒྱབ་ཏུ་རྒལ་ཏེ། མི་ཚངས་བར་སྤྱོད་པ་འཁྲིག་པའི་ཆོས་བསྟེན་པར་བརྩམས་པ་དང༌། མཛའ་བོ་དང་ས་ལས་སྐྱེས་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གྱད་བུ་ནོར་འདི་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤལའི་མདོག་ལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འཁྲིག་པའི་ཆོས་བསྟེན་གྱི། འདོང་ལ། དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བག་ཙམ་གྱི་ཆགས་བླངས་ཏེ། སྐུར་པ་བཏབ་པའི་སྐབས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཁྲོས་ཤིང་ཞེ་སྡང་བར་གྱུར་ནས། ཅི་ནས་ཀྱང་འདི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་དབྲལ་ལོ་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་དག་པ་ལྟུང་བ་མེད་པ་ལ་གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐུར་པ་ལས་དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དྲིས་ཀྱང་རུང་མ་དྲིས་ཀྱང་རུང༌། རྩོད་པ་དེ་ཡང་གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ལ། རྩོད་པ་དེ་གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པས། བག་ཙམ་ལས་བསམས་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་འགའ་ཞིག་བླངས་པར་གྱུར་ལ། དགེ་སློང་དེ་ཡང་ཞེ་སྡང་ལ་གནས་པས་ཞེ་སྡང་གིས་སྨྲས་སོ་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ། གང་ཟག་ནི་མཛའ་བོ་དང་ས་ལས་སྐྱེས་གཉིས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་བཟོད་པ། ཉེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པས་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་ཁྲོས་ཤིང་ཞེ་སྡང་བར་གྱུར་ནས། ཅི་ནས་ཀྱང་འདི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་དབྲལ་ལོ་སྙམ་ནས། དགེ་
Chinese
关于与非梵行相关的僧残罪的缘起是：佛陀薄伽梵住在王舍城竹林园的卡兰达鸟住处时，具寿迦留陀夷在王舍城鹫峰山，名叫石砌水池的旁边，白天在那里居住。当时，比丘尼邬 উৎপল（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）花色，前来拜见具寿迦留陀夷，比丘密友和萨利迦子二人也来水池边洗一件擦拭灰尘的布。当时，一群鹿来到石砌水池饮水后离去时，一只鹿爬到一只母鹿的背上，开始行不净行淫欲之法。密友和萨利迦子二人说道：迦留陀夷对比丘尼邬 উৎপল（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）花色行不净行淫欲之法，走吧，去告诉僧众。于是略微起了贪念，进行诽谤。这时，比丘们禀告了薄伽梵。之后，薄伽梵针对此事、此缘起、此时机，召集比丘僧团，完全观察了制定学处的十种利益，说：我的声闻弟子们应如此背诵学习律仪的基础：如果任何比丘愤怒且怀有恶意，心想无论如何也要使此人与梵行分离，于是以与非梵行相关的波罗夷法，诽谤清净无罪的比丘，无论当时是否被询问，争论也与非梵行相关，争论与非梵行相关，只是稍微动了念头，就起了一些法，而且那位比丘也安住于嗔恨，因嗔恨而说，这是僧残罪。这样制定了学处。地点是王舍城，人物是密友和萨利迦子二人，烦恼是不堪忍，罪过是以与非梵行相关而进行诽谤。此外，如果比丘愤怒且怀有恶意，心想无论如何也要使此人与梵行分离，于是
English
The origin of the Sanghavasesa offense related to non-brahmacharya is as follows: When the Buddha Bhagavan was residing in the Kalanda bird sanctuary in the bamboo grove of Rajagriha, the venerable Kaludayi resided during the day near a place called the stone-walled pond on Mount Gridhrakuta in Rajagriha. At that time, the Bhikkhuni Utpalavarna came to pay respects to the venerable Kaludayi, and the two monks, Mitra and Sariputra, also came to the pond to wash a dust-wiping cloth. At that time, a herd of deer came to the stone-walled pond, drank water, and left. A deer climbed onto the back of a doe and began to engage in impure sexual conduct. The two, Mitra and Sariputra, said: "Kaludayi is engaging in impure sexual conduct with the Bhikkhuni Utpalavarna. Let's go and tell the Sangha." Thus, they slightly conceived desire and slandered him. Then, the monks reported to the Bhagavan. After that, the Bhagavan, regarding this event, this origin, and this occasion, convened the Bhikkhu Sangha and, having fully considered the ten benefits of establishing the precepts, said: "My Shravakas should recite and learn the basis of discipline in this way: If any bhikkhu, being angry and malicious, thinking that he must separate this person from the Brahmacharya, slanders a pure and faultless bhikkhu with a Parajika offense related to non-brahmacharya, whether asked at that time or not, the dispute is also related to non-brahmacharya, and because the dispute is related to non-brahmacharya, even with a slight thought, some Dharma is taken, and that bhikkhu also abides in anger and speaks out of anger, this is a Sanghavasesa offense." Thus, the precept was established. The place was Rajagriha, the persons were Mitra and Sariputra, the affliction was intolerance, and the offense was slander related to non-brahmacharya. Furthermore, if a bhikkhu is angry and malicious, thinking that he must separate this person from the Brahmacharya, then