Tibetan
་སློང་གི་འཁོར་འདི་ལྟ་བུར་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྒྲག་པ་ན་ལྟུང་བ་ཡོད་ལ། དྲན་བཞིན་དུ་མི་མཐོལ་ན། དེ་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མ་དག་པའི་ཉེས་དམིགས་ བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་ཡོད་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འདོད་པས། ལྟུང་བ་ཡོད་ལ་དྲན་ཞིང་མཐོང་བ་མཐོལ་བར་བྱའོ། །མཐོལ་ན་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །མ་མཐོལ་མ་བཤགས་ན་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དག་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་གིས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པའི་གླེང་གཞི་བཏོན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོན་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ཅི་འདི་ལ་ཁྱེད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིའོ། །ཅི་འདི་ལ་ཁྱེད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་འདྲིའོ། །འདི་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡོངས་སུ་དག་ན་འདི་ལྟར་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། གླེང་གཞི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྒྲག་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གླེང་གཞི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ལུང་དབོག་པའི་ཡན་ལག་གི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ཅག་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གནས་དང༌། ཚོགས་པ་དང༌། ཆོ་གས་མཐུན་པའི་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་དྲང་པོར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། འགལ་བ་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་གསོ་བར་བྱེད་པ་ཡོད་པས། དེ་དག་གསལ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དག་གདོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་གདོན་པ་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱི་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གཉིས་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གསུམ་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་མ་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རེས་ཀྱིས་གདོན་པར་བྱའོ། །རེས་བབ་པའི་ཚེ་དེས་གདོན་མི་ནུས་ན་གཞན་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ། །དེས་མ་བཏུབ་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་དེ་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ། །གདོན་པ་དག་གིས་ནི་ཚིག་ཕྱེད་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བར་ལེགས་པར་ཐོན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གདོན་གྱི་གཞན་དུ་ན་ མི་འཆགས་
Chinese
如是比丘之众，宣说三次之间有堕罪，明知而不忏悔，即是明知而说妄语。诸具寿，明知而说妄语，世尊说为障碍之法，此乃显示不清净之过患。 是故，欲令比丘之堕罪清净者，对于所犯之堕罪，应忆念且见而忏悔。忏悔则能安乐而住。不忏悔不发露则不能，此乃显示清净之利益。诸具寿，我已宣说别解脱经之缘起，此乃显示宣说之结尾。对此，我将问诸具寿：于此，汝等皆清净耶？于此，汝等皆清净耶？如是问二三次。于此，诸具寿若皆清净，则以此不语而如是受持，此乃显示应宣说安立缘起。对此，略说安立缘起之诵经支分之义，诸具寿，我等应行布萨，此应与彼处、僧众、仪轨相应而行布萨。以何种方式行布萨耶？故云：因此，应诵别解脱经。因亦有以端正心、遮止违犯等其他方式护持戒律者，为明示彼等，故云：应诵别解脱经。应与诵别解脱经之五种方式相应。诵别解脱经乃僧众中之上座之事业。若不能，则是第二之事业。彼亦不能，则是第三之事业。彼亦不能，则应由一切人轮流诵。轮值之时，若彼不能诵，则应委托于他人。若彼不能胜任，则僧众应委托于彼。诵经者若能无误地正确念诵半句，则应诵，否则不应。
English
If a Bhikshu assembly like this proclaims three times, there is an offense. If one does not confess knowingly, then it is knowingly speaking a lie. Venerable ones, knowingly speaking a lie is said by the Bhagavan to be an obstructive dharma. This shows the fault of impurity. Therefore, a Bhikshu who desires to be completely purified of offenses should confess the offenses that are remembered and seen. If confessed, one will abide in contact with happiness. If not confessed or revealed, it will not be so. This shows the benefit of purification. Venerable ones, I have finished reciting the introduction to the Pratimoksha Sutra. This shows the conclusion of the recitation. Thereupon, I will ask the venerable ones, 'Are you all pure in this?' I will ask two or three times, 'Are you all pure in this?' If the venerable ones are all pure in this, then it is to be held as such by not speaking. This shows that the establishment of the introduction should be proclaimed. Thereupon, for a while, the meaning of the branch of reciting the transmission of the establishment of the introduction will be explained. Venerable ones, we should perform the Uposatha. This should be connected to performing the Uposatha in accordance with the place, the assembly, and the rituals. In what way should the Uposatha be performed? Therefore, it is said, 'Therefore, the Pratimoksha Sutra should be recited.' Because there are others who maintain the precepts by straightening the mind, preventing transgressions, and so on, in order to clarify these, it is said, 'The Pratimoksha Sutra should be recited.' It should be connected to reciting the Pratimoksha Sutra in the five ways. Reciting the Pratimoksha is the work of the elder in the Sangha. If that is not possible, then it is the work of the second. If that is not possible, then it is the work of the third. If that is not possible, then all should recite in turn. When it is one's turn, if one cannot recite, then one should entrust it to another. If that one cannot manage, then the Sangha should entrust it to that one. If the reciters can recite well without even half a word being mistaken, then they should recite, otherwise they should not.
Tibetan
སོ། །འདོན་པ་ཡིས་རྡུགས་ན། ལྷག་མ་གཞན་གྱིས་གདོན་པར་བྱའོ། །དུམ་བུ་འཛིན་པ་ཡིན་ན་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་གཞུང་སྲོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕག་ཏུ་བཅད་དེ་གདོན་པར་བྱའོ། །གདོན་པར་བྱེད་པས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་རྣམ་ལ་ལྔ་པོ་གླེང་གཞི་གདོན་པ་དང༌། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་གདོན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གདོན་པ་དང༌། མ་ངེས་པ་གདོན་པ་དང༌། རིལ་གྱིས་གདོན་པ་དག་ལས་གླེང་གཞི་གདོན་པ་ནི། རྫོགས་པ་ཁོ་ནར་མི་གདོན་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གླེང་གཞི་བཏོན་ནས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཐོས་པ་བསྒྲགས་པས་སྒྲུབ་ཏུ་རུང་ངོ༌། དེ་ཡང་གླེང་གཞི་བཏོན་ནས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་གདོན་པ་བརྩམས་ནས། ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་སྡེ་ཚན་རྫོགས་པར་གདོན་དགོས་སོ། །ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བཏོན་ནས་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གདོན་པ་བརྩམས་ནས། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་སྡེ་ཚན་ཡང་རྫོགས་པར་གདོན་དགོས་སོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བཏོན་ནས་མ་ངེས་པ་གདོན་པར་བརྩམས་ན། མ་ངེས་པའི་སྡེ་ཚན་ཡང་རྫོགས་པར་གདོན་དགོས་ཏེ། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དང༌། མ་ངེས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནི་གདོན་པ་མགོ་བརྩམས་ན། གང་བརྩམས་པའི་སྡེ་ཚན་དེ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་མན་ཆད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནི་གདོན་པར་མགོ་བརྩམས་ན། ལྷག་མ་སོ་སོར་ཐར་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་གདོན་དགོས་ཏེ། རིལ་གྱིས་གདོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མགོ་བརྩམས་པའི་སྡེ་ཚན་རྫོགས་པར་བྱ་དགོས་པ་དེ་དག་མ་རྫོགས་ན་མི་འཆགས་སོ། །འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འདྲོན་པ་དོན་མཐུན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་ལ། འདྲོན་པ་དོན་མཐུན་པ་དག་སྔོན་དུ་མི་བཏུབ་ན། འགྲོ་བཞིན་དུ་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། འདིའི་ལས་ནི་འདུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་མི་འདོད་ན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གདོན་ཏོ། །དེ་ཙམ་ཡང་མི་འདོད་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །ཆོས་མ་ཡིན་བས་གདོན་པ་མི་འཆགས་ཏེ། གདོན་པར་བྱ་བ་དང༌། དེའི་ཚེ་ཚད་དང༌། དུས་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་མ་བཟུང་བ་ནི། འདིར་ཆོས་མ་ཡིན་པའོ། །གདོན་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཉེ་བར་ མ་བཟུང་བ་ནི། །སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ལས་གཞན་པ་ཕྲན་ཚེགས་ལ་སོགས་པ་གདོན་པའོ། །དེའི་ཚད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཉེ་བར་མ་བཟུང་བ་ནི། གླེང་བཞི་མི་འདོན་ཅིང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཐོས་པ་བསྒྲགས་པས་མི་བྱེད་པའོ། །དེའི་དུས་ད་ཁོ་ན་བཞིན་ཉེ་བར་མ་བཟུང་བ་ནི། གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་ལས་
Chinese
索！如果背诵时感到困难，就由其他的人来背诵。如果是拿着段落来背诵，那么就由多少人来扶正经文，就由那些人来分段背诵。由背诵者背诵别解脱经的方式有五种：背诵开端、背诵堕罪、背诵僧残、背诵不定、以及完整背诵。其中，背诵开端是不能只背诵一部分的。背诵开端之后，剩余的部分可以通过听闻宣告来完成。也就是说，背诵开端之后，开始背诵堕罪，必须完整地背诵堕罪的章节。背诵堕罪之后，开始背诵僧残，也必须完整地背诵僧残的章节。背诵僧残之后，开始背诵不定，也必须完整地背诵不定的章节。堕罪、僧残、以及不定章节，一旦开始背诵，就必须完整地背诵所开始的章节。从舍堕以下的章节开始背诵时，必须完整地背诵剩余的全部别解脱经文，这也就是所谓的完整背诵。已经开始的章节必须完整地完成，如果未完成则不算数。伴随着恐惧来背诵，与意义相符的人一同前往。如果不能事先找到意义相符的人，就边走边背诵。这是因为经中说，这项工作应该坐着完成，所以是一种特殊的例外。如果不喜欢声音，就简略地背诵。如果连这样也不喜欢，就进行加持。如果不是正法，背诵就不算数。背诵的内容、背诵的时间、背诵的地点、以及妨碍背诵的因素，如果没有如实地把握，这就是不符合正法的情况。没有如实地把握背诵的内容，就是背诵了别解脱经以外的其他琐碎内容。没有如实地把握背诵的时间，就是不背诵开端，也不通过听闻宣告来完成剩余的部分。没有如实地把握背诵的地点，就是不在布萨的时候。
English
So! If it is difficult to recite, let others recite the remainder. If reciting by holding a section, then those who correct the text, however many there are, should divide it into sections and recite. There are five ways to recite the Pratimoksha Sutra by the reciter: reciting the introduction, reciting the Parajika, reciting the Sanghavasesa, reciting the Aniyata, and reciting in full. Among these, reciting the introduction cannot be done incompletely. After reciting the introduction, the remaining parts can be completed by hearing and proclaiming. That is, after reciting the introduction, starting to recite the Parajika, the entire section of the Parajika must be recited completely. After reciting the Parajika, starting to recite the Sanghavasesa, the entire section of the Sanghavasesa must also be recited completely. After reciting the Sanghavasesa, starting to recite the Aniyata, the entire section of the Aniyata must also be recited completely. The sections of Parajika, Sanghavasesa, and Aniyata, once the recitation is started, the section that has been started must be completed. When starting to recite the sections from Nissaggiya Pacittiya downwards, the remaining entire Pratimoksha text must be recited completely, which is also called reciting in full. The sections that have been started must be completed; if they are not completed, it does not count. Reciting with fear, going together with those who agree on the meaning. If it is not possible to find those who agree on the meaning beforehand, then recite while walking. This is a special exception because it is said in the sutra that this work should be done while sitting. If you do not like the sound, recite briefly. If you do not like even that, then bless it. If it is not Dharma, the recitation does not count. The content to be recited, the time for reciting, the place for reciting, and the factors that hinder the recitation, if they are not grasped as they are, then this is a situation that does not conform to the Dharma. Not grasping the content to be recited as it is, is reciting other trivial content other than the Pratimoksha Sutra. Not grasping the time for reciting as it is, is not reciting the introduction and not completing the remaining parts through hearing and proclaiming. Not grasping the place for reciting as it is, is not doing it at the time of the Uposatha.