English
Invited. According to the nature of Dharma, when a Bhikshu Sangha is invited in front of whom, it is the time to visit first. The venerable Nears Delight went there first at that time. He said to that householder: Householder, in the meantime when I look at the house of the benefactor, you should prepare food for a while! You should not give alms for a while until I come. After saying that, he left. Then, the Blessed One and the Bhikshu Sangha, without being urged by him, also went to the wall of the house of that householder and sat by the door. Then, the Blessed One instructed the venerable Ananda, saying: Treat that householder as you please! That householder said: Holy One, I don't know how to treat you conveniently and properly. Let's do this, for your sake, I will set up seats, please sit down! The venerable Ananda reported this to the Blessed One. The Blessed One instructed: If you say that, say that the seats are set up for you, and do as you please! Sit down and don't regret it. After the Buddha and other Bhikshu Sangha took their seats, when the sun was about to reach noon, the Blessed One instructed the venerable Ananda, saying: The sun is about to reach noon, give food to that householder! What is the use of this food to you? That householder said: Holy One, please wait a moment, and wait for Nears Delight to come. The venerable Ananda reported this to the Blessed One. The Blessed One waited for a moment. Then, the venerable Ananda again instructed that householder, saying: The sun is about to reach noon, give food! What is the use of this rotten food to you? That householder said: Holy One, please wait a moment, and wait for Nears Delight to come. The venerable Ananda reported this to the Blessed One. The Blessed One said to the venerable Ananda: If Nears Delight doesn't come, will you not give food? That householder said: Holy One, I will not offer. The venerable Ananda reported this to the Blessed One. Then,
Tibetan
ཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཀའ་སྩལ་པ། གཞན་དབང་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །བདག་དབང་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཡིན། །ཐུན་མོང་དག་གིས་གནོད་བྱེད་དོ། །འབྲེལ་པ་ཤིན་དུ་འདའ་བར་བཀའ། །ཅི་ཙམ་ན་གདུགས་ཚོད་ཀྱི་མཐའ་ལ་བབ་པ་ན། ཉེ་དགའ་འོངས་ནས་དེས་སྨྲས་པ། །ཁྱིམ་བདག་མི་འབྲིམ་པར་ཅི་གདོང༌། །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞལ་ནས། ཁོ་བོ་མ་འོངས་ཀྱི་བར་དུ་རེ་ཞིག་བྲིམ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱུང་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་མི་གསུང་ངམ། ཉེ་དགའ་ཤགས་མེད་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་བྲིམ་པར་བརྩམས་པ་དང༌། ཇི་ཙམ་ན་གདུགས་ཚོད་ཡོལ་ནས། དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཟས་ཐོབ་ནས་ཟན་གཅད་པ་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཟན་མ་ཐོབ་པ་ཁོ་ནར་ཟན་གཅད་པ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོན་བཤད་པ་མཛད་དེ་གཤེགས་སོ། །ཉེ་དགའ་ངོ་ཚ་བར་གྱུར་པའི་སྙིང་གིས་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་གོ །དེའི་ཉིན་མོ་གསོ་སྦྱོང་གི་ཞལ་ཏ་བ་རྒན་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་འདུག་སྟེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ཞིང་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་ དགའ་མ་མཆིས་སམ། འགའ་ཞིག་གིས་དེའི་འདུན་པ་བླངས་སམ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དེ་མ་འོངས་ཏེ་སུས་ཀྱང་དེའི་འདུན་པ་ཡང་མ་བླངས་སོ། །དགེ་སློང་གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དགའ་བདག་ཅག་སྔ་དྲོ་ཟང་ཟིང་གི་ཆེད་ལ་ཐོ་བཙམས་ལ། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཆེད་ལ་ཐོ་བཙམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་ངག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་ཟས་དང་བཅས་པའི་ཁྱིམ་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་ནས་སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོ་ཁྱིམ་དག་ཏུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཟས་དང་བཅས་པའི་ཁྱིམ་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་ནས། སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོ་དག་ཁྱིམ་དག་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་ཁྱིམ་པ་འདུག་པ་ལ་མི་བསྒོ་ན། དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཉེ་དགའ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་རང་ཉམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་དང་བཅས་པའི་ཁྱིམ་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་ནས། སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོ་དག་ཁྱིམ་དག་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ཟང་ཟིང་གི་བར་ཆད་བྱས་པ་དང༌། ཕྱི་གྲོ་ཁྱིམ་དག་ཏུ་རྒྱུ་བས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
世尊那时说了偈颂：他者之权皆痛苦，自身之权皆安乐，共同之物能为害，关系甚深如是说。到什么时候太阳的影子到了极限呢？ 具喜来了，他说道： 施主为何不布施？ 他说： 圣者，您曾说过，我到未来之间暂时不应布施，您不是这么说的吗？ 具喜羞愧无言以对。 之后，施主开始布施，到什么时候太阳的影子过去了，一些比丘得到了食物后开始分发，一些比丘没有得到食物，只是分发食物，世尊说了感谢的话后就离开了。 具喜因羞愧而心怀不悦地坐在那里。 那天，在斋戒日的年长导师的角落里，对比丘们正确地教导并说道： 尊者具喜不在吗？ 有人接受了他的意愿吗？ 比丘们说： 他没来，也没有人接受他的意愿。 其他比丘说： 具寿具喜，我们早上为了俗事而设置障碍，现在为了佛法而设置障碍啊。 于是，那些少欲的比丘们责骂道： 为什么比丘们被邀请到有食物的家中，早晚都在各家游荡呢？ 他们进行指责，进行批评，进行辱骂。 那时，比丘们禀告了世尊。 之后，世尊像之前一样说： 再有比丘被邀请到有食物的家中，早晚都在各家游荡，如果不教诫在家的居士，除了这种情况之外，是堕落之因。 于是制定了戒律。 地方是舍卫城（Sravasti，古印度城市名，位于今北方邦境内）。 人物是具喜。 烦恼是随自己的习气而行事。 罪过是被邀请到有食物的家中，早晚都在各家游荡，阻碍了僧团的俗事，以及因为傍晚在各家游荡而阻碍了僧团的佛法。 其中，凡是称为比丘的
English
The Blessed One then spoke in verse: All power of others is suffering, All power of self is happiness, Common things cause harm, The connection is said to be very profound. When did the shadow of the sun reach its limit? Nanda came and said: Householder, why do you not give alms? He said: Venerable one, you said that I should not give alms for a while until the future, did you not say that? Nanda was speechless with shame. Then, the householder began to give alms, and when the shadow of the sun had passed, some monks received food and began to distribute it, some monks did not receive food, but only distributed food, and the Blessed One spoke words of thanks and departed. Nanda sat there with a heart full of shame. That day, in the corner of the elder preceptor of the Uposatha, he correctly instructed the monks and said: Venerable Nanda, is he not present? Did anyone accept his wish? The monks said: He has not come, and no one has accepted his wish. Other monks said: Venerable Nanda, we have set up obstacles for worldly affairs in the morning, and now we are setting up obstacles for the Dharma. Then, those monks with few desires scolded: Why do monks wander in the houses in the morning and evening after being invited to houses with food? They blamed, criticized, and insulted. At that time, the monks reported to the Blessed One. Then, the Blessed One said as before: Again, if a monk is invited to a house with food and wanders in the houses in the morning and evening, and does not instruct the householders who are sitting there, except for this kind of situation, it is a cause of downfall. Thus, the precepts were established. The place was Sravasti. The person was Nanda. The affliction was acting according to one's own habits. The fault was being invited to a house with food and wandering in the houses in the morning and evening, obstructing the worldly affairs of the Sangha, and obstructing the Dharma of the Sangha by wandering in the houses in the evening. Among them, whoever is called a monk
Tibetan
ནི། ཤཱཀྱའི་བུ་ཉེ་དགའ་འམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །ཟས་དང་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཁྱིམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུའོ། །མགྲོན་དུ་བོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་དྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་དྲོ་ཉིད་དེ་ཁྱིམ་གཉིས་ལས་ལྷག་པར་རྒྱུ་ནའོ། །ཕྱི་དྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དྲོ་ཉིད་དེ་ཁྱིམ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་རྒྱུ་ནའོ། །ཁྱིམ་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དག་ཏུའོ། །རྒྱུ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་ཞིང་ངོ༌། །ཁྱིམ་པ་ལ་མི་བསྒོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ན་ཁྱིམ་པ་གང་འདུག་པ་ལའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླེང་གཞི་ལས་ཁྱིམ་པ་འདུག་པ་ལ་བསྒོ་བར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ། དེའི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཚིག་པར་གྱུར་པ་དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་བཞག་ སྟེའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ཡི་དགས་ངན་སོང་དང༌། ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་དག་ཏུ་སྲེད་པར་བྱེད། འཚོད་པར་བྱེད། ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བ་དེ་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་དེའི་ཚིག་གིས་དགེ་འདུན་ཟས་དང་བཅས་པ་ནི་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ན། སྦྱིན་བདག་ལ་ཁོ་བོ་མ་འོངས་པའི་དབང་གིས་བྲིམ་པ་ཡོལ་བར་མ་བྱ་ཤིག་ཅེས་མ་བསྒོ་བ་དང༌། བརྟད་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཁྱིམ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པར་རྒྱུ་བ་དང༌། གུང་ཚིགས་ལས་ཡོལ་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་དགེ་སློང་འཁོད་པ་ལ་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཀྱང་བརྟད་པའི་བྱ་བ་མ་བྱུང་བར་ཁྱིམ་བཞི་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་ན་ཁྱིམ་གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཁྱིམ་བཞི་པ་དང༌། ལྔ་པ་དང༌། དྲུག་པ་ལ་སོགས་པར་རེ་རེར་ཕྱིན་པ་ན། གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི། སྔ་དྲོ་ལ་ནི་ཁྱིམ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཁྱིམ་པ་འཁོད་པ་ལ་མ་བསྒོ་བ་དང༌། བརྟད་པའི་བྱ་བ་མ་བྱུང་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་སྔ་དྲོ་ལ་ནི་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་དྲོ་ཉིད་དང༌། དེའི་ཚིག་གིས་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་པ་ཉིད་དང༌། སྦྱིན་བདག་ལ་ཁོ་བོ་མ་འོངས་པའི་དབང་གིས་བྲིམ་པ་ཡོལ་བར་མ་བྱས་ཤིག་ཅེས་མ་བསྒོ་བ་ཉིད་དང༌།
Chinese
是，释迦之子近喜吗？或者其他像那样的是什么呢？“与食物一起”的意思是，与邀请一起。“在家”的意思是婆罗门和户主的家。“邀请之后”的意思是为了乞食。“早晨”的意思是早晨本身，如果超过两家而行。“下午”的意思是下午本身，如果超过三家而行。“在各家”的意思是在婆罗门和户主的各家。“行走”的意思是行走。“如果不告诫在家者”的意思是，在那里有什么在家者居住。“除非是那样的因缘”的意思是，从话题开始，直到不告诫居住的在家者为止，他的钵和法衣被烧毁，放置那样的因缘。“堕罪”的意思是，使众生贪恋堕入地狱、畜生、饿鬼恶趣和恶道中。使之成熟。使之堕落。另外，只要没有忏悔那个堕罪，没有分别忏悔，就会障碍善法。因此说“堕罪”。对此，此处对根本堕罪进行分别安立：如果比丘用他的话语邀请僧众与食物一起到家中，没有告诫施主不要因为我未来的缘故而避免布施，以及除非有急事，否则在三家等处行走，以及过了中午的时间，即使对比丘说完了，如果没有发生急事，如果去四家等处，三家和四家以及五家等处，以及四家和五家以及六家等处，一家一家地去，就会变成游走村落的堕罪的根本。此处的作者是：早晨是三家等处本身，以及不告诫居住的在家者，以及没有发生急事本身。对此，支分是：早晨以五者变成根本堕罪，即早晨本身，以及用他的话语邀请僧众本身，以及没有告诫施主不要因为我未来的缘故而避免布施本身。
English
Is it Shakya's son, Nede Ga, or what else is like that? "With food" means with invitation. "At home" means at the home of Brahmins and householders. "After inviting" means for alms. "Morning" means morning itself, if one goes beyond two houses. "Afternoon" means afternoon itself, if one goes beyond three houses. "In each house" means in each house of Brahmins and householders. "Walking" means walking. "If one does not admonish the householder" means, where there is a householder residing. "Except for such a cause" means, from the beginning of the topic, until one does not admonish the residing householder, his begging bowl and Dharma robes are burned, placing such a cause. "Sin of downfall" means, it makes sentient beings crave to fall into hell, animals, hungry ghosts, evil destinies, and bad paths. It ripens them. It makes them fall. Furthermore, as long as that sin of downfall is not confessed and not separately confessed, it obstructs virtuous Dharmas. Therefore, it is said "sin of downfall." Regarding this, here the fundamental sins of downfall are separately established: If a monk, with his words, invites the Sangha with food to a house, and does not admonish the patron not to avoid giving because of my future reasons, and unless there is an emergency, walks in three houses, etc., and after the time of noon, even if it has been said to the monk, if an emergency has not occurred, if one goes to four houses, etc., the third house and the fourth house and the fifth house, etc., and the fourth house and the fifth house and the sixth house, etc., going one by one, it will become the basis of the sin of downfall of wandering in the village. The agent of this is: in the morning, it is the third house, etc., and not admonishing the residing householder, and the absence of an emergency itself. The limbs of this are: in the morning, with five things, it becomes the fundamental sin of downfall, namely, the morning itself, and the invitation of the Sangha with his words itself, and the non-admonishment of the patron not to avoid giving because of my future reasons itself.