Tibetan
དུ་མཆིའོ། །ཤེས་ལྡན་དག །ཁོ་བོ་ཡང་ཁྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་མཉན་ཡོད་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འཕགས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་རི་བྲགས་ཤིག་ཏུ་ཤོ་གམ་གྱི་གནས་སུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཚོང་པ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བ་དེ་དག་ཤོ་གམ་གཅོད་པ་དེ་དག་གིས་འཇིགས་པས་ལམ་གོལ་བ་ནས་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེ་ཡང་མདུན་དུ་སོང་ངོ། །དེ་དག་ཤོ་གམ་གཅོད་པ་དག་གིས་མཐོང་ནས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀྭ་ཡེ་ཚོང་བ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བ་དག་གར་འདོང༌། དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་དེ་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་མཐོང་ནས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཚོང་བ་ཤོ་གམ་འདྲལ་པ་འདི་དག་གིས་མ་ཉེས་ཀྱི། ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སློང་མདུན་དུ་འགྲོ་བའི་འདིས་ཉེས་ཀྱིས་འདི་གསད་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་དེ་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱང་བཅག །ཕོར་བུ་དང་ཁར་བ་དག་ཀྱང་བཅག །ཆོས་གོས་དག་ཀྱང་དྲལ་ཏེ་ཤིའོ་སྙམ་ནས་བོར་རོ། །ཚོང་པ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལས་གཞོན་ནུའི་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་ཐོབ་པ་ལགས་ཀྱི། རྒྱལ་པོའི་གན་དུ་བཞུད་དེ་གསུངས་ལ། ཤོ་གམ་པ་འདི་དག་གི་ལག་པ་དང༌། རྐང་པ་དག་གཅོད་དུ་སྩོལ་ཅིག །དེ་དག་སྐྲག་ནས། དགེ་སློང་དེ་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་གི་སྙིང་ནི་མར་དང་འདྲ་བས་དེས་བཟོད་པར་བྱས་སོ། །ཤོ་གམ་འདྲལ་བ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འཕགས་པས་བཟོད་ཀྱང་བདག་ཅག་གིས་མི་བཟོད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཤོ་གམ་འདྲལ་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་བཟོད་པར་གསོལ་བ་དང༌། ཤོ་གམ་འདྲལ་བ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཤོ་གམ་ཇི་སྙེད་པ་དག་གིས་ཁོ་བོ་ཅག་ཚོང་པ་ཇི་སྙེད་པ་དག་ཤོ་གམ་འཇལ་དུ་མི་འཇུག་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་བཟོད་པར་བྱའོ། །ཤོ་གམ་པ་དེ་དག་གིས་ཚོང་པ་དེ་དག་ལ་གནང་ངོ༌། །དགེ་སློང་དེ་མཐར་གྱིས་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བར་བརྒྱུས་སམ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་བརྒྱུས། ཁོ་བོ་ཤོ་གམ་པ་དག་གིས་ཧད་པོར་སྲོག་དང་དེའུ་ཕྲལ་ལོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེས་སྐབས་དེ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་དོན་མཐུན་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོན་ལམ་དུ་འགྲོར་རུང་ངམ། གང་གི་ཕྱིར་མི་རུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེས་དམིགས་འདི་ལྟ་བུ་དག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་ངུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག །དོན་མཐུན་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་ཞེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཡང་དགེ་སློང་དོན་མཐུན་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་ན། གྲོང་བར་དུ་ཡང་རུང་སྟེ་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་འདི་པ་ཞིག །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་དོན་མཐུན་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །དོན་མཐུན་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྐུན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོམ་རྐུན་པ་གྲོང་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དག་དང༌། ཚོང་པ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བ་དག་གོ །འགྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོན་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་ནའོ། །ཐ་ན་གྲོང་བར་དུ་ཡང་དུ་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐ་ན་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་རུང་སྟེའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ཡི་དགས་ངན་སོང་དང༌། ལོག་པར་ལྟུང་བ་དག་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད། འཚོད་པར་བྱེད། ལྟུང་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བ་དེ་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམས་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གྲོང་འཇོམས་པའི་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གམ། ཤོ་གམ་འདྲལ་བའི་ཚོང་པ་རང་གི་བསེལ་བྱེད་པ་དང༌། ལམ་དུ་འཇུད་པ་དང༌། མི་ནུས་པ་ཁྲིད་པ་མ་གཏོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པས་ལམ་དུ་འགྲོ་ན། རྒྱང་གྲགས་རེ་རེའི་མཐར་རྐུན་མ་དག་དང༌། ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི། མིའི་འགྲོ་བ་པ་གྲོང་འཇོམས་པའི་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གམ། ཤོ་གམ་འདྲལ་བའི་ཚོང་པ་དག་དང༌། ལམ་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་མཐའ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མིའི་འགྲོ་བ་དང༌། གྲོང་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གམ། ཤོ་གམ་འདྲལ་བའི་ཚོང་པ་དག་དང༌། རང་དགར་འདོད་པས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང༌། བསེལ་བྱེད་པའམ། ལམ་དུ་འཇུག་པའམ། མི་ནུས་པ་ཁྲིད་པ་མ་གཏོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཟོལ་པ་དག་དང༌། རྐུ་ཐབས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་མ་གཏོགས་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་
Chinese
去也。贤者们啊！我也和你们一起去舍卫城。”说完就和他们一起出发了。走到某个山岩处，到了一个砍伐树木的地方，那些砍伐树木的商人们因为害怕而开始绕道行走，那位比丘也走在前面。那些砍伐树木的人看到了他，他们说道：“喂，砍伐树木的商人们，你们要去哪里？”他们看到比丘走在前面，他们说道：“贤者们，不是这些砍伐树木的商人们的错，而是这位释迦之子的比丘走在前面，是他的错，应该杀了他。”说完，他们就狠狠地殴打那位比丘，甚至打碎了他的钵，也打碎了碗和水壶，还撕破了他的僧衣，以为他死了就扔下了他。那些砍伐树木的商人们对那位比丘说道：“尊者，您已经获得了国王免除您年轻兵役的许可，您应该去国王那里禀告，让他们砍断这些砍伐树木的人的手和脚。”那些人害怕了，向那位比丘请求宽恕，比丘的心像酥油一样柔软，所以他宽恕了他们。砍伐树木的人说道：“即使尊者您宽恕了，我们也不会宽恕的。”他们也向那些砍伐树木的商人们请求宽恕，那些砍伐树木的商人们说道：“如果你们这些砍伐树木的人允许我们这些商人砍伐多少树木，我们就宽恕你们。”那些砍伐树木的人答应了那些商人。那位比丘最终到达了舍卫城，比丘们对他说：“尊者，您来得好！您来得好！一路平安吗？尊者，您一路平安吗？我差点被那些砍伐树木的人夺走了性命。”因为他详细地描述了当时的情况，比丘们说道：“你难道可以和心怀不轨的盗贼一起走在路上吗？正因为不应该这样做，所以才发生了这样的过失。”说完，那些少欲的比丘们问道：“比丘们，为什么呢？”，
English
I'm going too. O wise ones! I will also go to Shravasti with you.” Having said this, he set off with them. After going to a certain rocky place, they arrived at a place where wood was being cut. Those merchants who were cutting wood, being afraid, began to walk around the path, and that monk also went ahead. Those woodcutters saw him and said, “Hey, merchants who cut wood, where are you going?” When they saw the monk walking in front, they said, “O wise ones, it is not the fault of these merchants who cut wood, but it is the fault of this monk, the son of Shakya, who is walking in front, we should kill him.” Having said this, they beat the monk severely, even breaking his alms bowl. They also broke his bowl and water pot. They also tore his robes and, thinking he was dead, abandoned him. Those merchants who cut wood said to the monk, “Venerable one, you have obtained permission from the king to be exempted from military service in your youth. You should go to the king and tell him to cut off the hands and feet of these woodcutters.” Those people were afraid and begged the monk for forgiveness, and the monk's heart was like butter, so he forgave them. The woodcutters said, “Even if you forgive us, Venerable one, we will not forgive.” They also begged those merchants who cut wood for forgiveness, and those merchants who cut wood said, “If you woodcutters allow us merchants to cut as much wood as we want, we will also forgive you.” Those woodcutters agreed to the merchants. That monk eventually arrived in Shravasti, and the monks said to him, “Venerable one, welcome! Welcome! Did you have a pleasant journey? Venerable one, did you have a pleasant journey? I was almost killed by those woodcutters.” Because he described the situation in detail, the monks said, “Can you walk on the road with thieves who have evil intentions? It is precisely because it is not appropriate to do so that such faults have occurred.” Having said this, those monks with few desires asked, “Monks, why is that?”
Chinese
辱骂说，与意气相投的盗贼一同赶路。施与帮助，恶语相加之时，众比丘禀告世尊。之后，世尊如前一样制定，如果比丘与意气相投的盗贼一同赶路，即使在村落之间也犯堕罪。地点是舍卫城（Sravasti）。人物是持此法的比丘。烦恼是不知情。罪过是与意气相投的盗贼一同赶路。其中，比丘是指持此法者，或任何其他类似之人。意气相投的盗贼一同是指，盗贼是指，抢劫村庄的盗贼，以及做买卖欺骗他人者。赶路是指前往寺院的路。即使在村落之间也行是指，即使在相距一由旬的地方也行。犯堕罪是指，焚烧、煎熬、堕入有情地狱、畜生、饿鬼恶道和邪见之中。此外，如果未忏悔且未个别忏悔此堕罪，则会遮蔽善法。因此说犯堕罪。在此，分别安立根本堕罪如下：比丘与抢劫村庄的盗贼，或做买卖欺骗他人的商人，除了护送、引路、搀扶无力者之外，如果因贪欲一同赶路，每隔一由旬与盗贼一同赶路，则成为堕罪的根本。此处的作者是，人类行者，抢劫村庄的盗贼，或做买卖欺骗他人的商人，以及道路一由旬的尽头。此有五个支分成为根本堕罪：人类行者，抢劫村庄的盗贼，或做买卖欺骗他人的商人，因贪欲而自愿一同赶路，除了护送、引路、搀扶无力者之外，以及伪装者，以及为了盗窃而精进者之外，以及超过道路一由旬的尽头。
English
They revile, saying, "He goes on the road with like-minded thieves." They give assistance, they speak harshly. At that time, the monks reported to the Blessed One. Then, the Blessed One, as before, ordained that if a monk goes on the road with like-minded thieves, even between villages, it is a downfall. The place is Shravasti. The person is a monk who holds this Dharma. The affliction is not knowing. The offense is going on the road with like-minded thieves. Among them, a monk means one who holds this Dharma, or anyone else like that. "With like-minded thieves" means that thieves are those who plunder villages, and merchants who deceive others in business. "Going on the road" means going to the road of the monastery. "Even between villages" means even at a distance of one yojana. "It is a downfall" means that it burns, scorches, and causes one to fall into sentient hells, animals, hungry ghosts, evil destinies, and wrong views. Furthermore, as long as that downfall is not confessed and not individually confessed, it obscures virtuous Dharmas. Therefore, it is said to be a downfall. Here, the fundamental downfalls are established as follows: If a monk goes on the road with thieves who plunder villages, or merchants who deceive others in business, except for escorting, guiding, or leading the infirm, if he goes on the road out of desire, at the end of each yojana, going with the thieves becomes the basis of a downfall. The agent here is: a human traveler, thieves who plunder villages, or merchants who deceive others in business, and the end of the road at one yojana. This has five branches that become a fundamental downfall: a human traveler, thieves who plunder villages, or merchants who deceive others in business, going on the road voluntarily out of desire, except for escorting, guiding, or leading the infirm, and those who are disguised, and those who have gone forth to steal, and exceeding the end of the road at one yojana.
Tibetan
པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་བདུན་ཅུ་གཅིག་པའོ།། །།ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་ གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཉེ་བ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སར་པ་སྐྱེས་ཕྲན་གཞོན་ནུ་བཅུ་བདུན་སྡེའི་ཚོགས་དག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང༌། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་ན། དེ་དག་མཚན་མོའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ཚེ་བཀྲེས་པའི་ཉམ་ཆུང་བས་ཡོངས་སུ་གཟིར་ནས་དུའོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་གསན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྨྲས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྐབས་དེ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ། དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་དམ། བཙུན་པ་བགྱིད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ་གང་ཟག་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པས་ནི་གྲང་བ་དང༌། ཚ་བ་དང༌། བཀྲེས་པ་དང༌། སྐོམ་པ་དང༌། རླུང་དང༌། ཉི་མ་དང༌། ཤ་སྦྲང་དང༌། སྦྲང་བུ་མཆུ་རིངས་དང༌། སྡིག་སྦྲུལ་དག་གིས་རེག་པ་དང༌། གཞན་ལས་ཚིག་གི་ལམ་ངན་པ་སྨྲས་པ་དང༌། ངན་པ་འོངས་པ་དག་དང༌། ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་རྩུབ་པ་དང༌། ཚ་བ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སྲོག་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་བྱུང་ངོ་ཅོག་དག་མི་བཟོད་ཅིང་ཟག་པ་དག་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་བྱ་བ་ཡང་མི་བཟོད་ཅིང་དང་དུ་ལེན་མི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །གང་ཟག་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཡང་དགེ་སློང་གང་གང་ཟག་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ། དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །གང་ཟག་དེ་ཡང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དགེ་སློང་དེ་དག་ཀྱང་སྨད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ནི་ཆོ་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་པུ་ཆེན་པོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་བག་ཆགས་མ་བྱང་བས་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པ། ཉེས་པ་ནི་གང་ཟག་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་
Chinese
是为堕罪。如果这些支分不齐全，则应根据情况加以呵责。与盗贼同行之堕罪，是为第七十一。 未满二十岁而授近圆戒之堕罪的缘起是： 佛薄伽梵住在舍卫城（Shravasti）的祇陀林给孤独园。 当时，具寿大目犍连（Maudgalyayana）和近侍等，为萨尔帕（Sarpa）所生的十七位少年僧团剃度并授近圆戒。当时，他们在夜晚黎明时分，因饥饿的虚弱而备受折磨。 世尊听闻此事后，对具寿阿难陀说，具寿阿难陀则详细禀告了此事。 世尊开示说：阿难陀，比丘们，可以为未满二十岁者授予比丘戒吗？可以做僧侣吗？阿难陀，未满二十岁者，不能忍受寒冷、炎热、饥饿、口渴、风、太阳、虻、蚊、长喙蚊、蝎子、蛇的叮咬，不能忍受他人恶语相向，不能忍受恶事降临，不能忍受身体上难以忍受的粗糙痛苦感受，不能忍受令人不悦的酷热，不能忍受夺命之灾，不能忍受一切，不能忍受对烦恼不以为然，不能忍受，不能接受。年满二十岁者则相反。 之后，世尊如前所说：再者，比丘，若为未满二十岁者授予比丘戒，则犯堕罪。此人亦不得近圆戒，诸比丘亦应受呵责，故当制定此为学处。 处所是舍卫城，人物是具寿大目犍连。 烦恼是未净除习气，未加分别。 罪行是为未满二十岁者授予比丘戒。 其中，所谓“比丘”，是指此法者，或指其他类似者。 所谓“人”，是指将要成为比丘者。
English
It is a downfall. If these branches are incomplete, then they should be reproached as appropriate. The downfall of going with thieves is the seventy-first. The basis for the downfall of ordaining someone who is not twenty years old is: The Buddha Bhagavan was staying in Anathapindika's grove in Jeta's grove in Shravasti. At that time, the venerable Maha Maudgalyayana and his attendants, etc., tonsured and ordained seventeen young monks born of Sarpa. At that time, they were tormented by the weakness of hunger at the time of dawn in the night. The Blessed One heard of this and said to the venerable Ananda, and the venerable Ananda reported the matter in detail. The Blessed One said: Ananda, can monks ordain someone who is not twenty years old? Can they become monks? Ananda, someone who is not twenty years old cannot endure cold, heat, hunger, thirst, wind, sun, gadflies, mosquitoes, long-beaked mosquitoes, scorpions, snake bites, cannot endure others speaking evil words, cannot endure evil things coming, cannot endure unbearable rough painful feelings in the body, cannot endure unpleasant heat, cannot endure deadly disasters, cannot endure everything, cannot endure not caring about defilements, cannot endure, cannot accept. Someone who is twenty years old is the opposite. Then, the Blessed One said as before: Furthermore, monk, if you ordain someone who is not twenty years old as a monk, it is a downfall. That person will not be ordained, and the monks should also be reproached, so this should be established as a training. The place is Shravasti, the person is the venerable Maha Maudgalyayana. The affliction is that the habits have not been purified, and there is no distinction. The offense is ordaining someone who is not twenty years old as a monk. Among them, the so-called "monk" refers to this Dharma person, or to others like him. The so-called "person" refers to someone who is going to become a monk.