English
After extinguishing the central lamp, they said, "Ogre, ogre!" Those people closed the door, opened the lamps in the four corners of the fire room, grabbed him, and began to beat him. He said, "Charka, O Charka!" Those people said, "Do you think that if you say that Charka is our friend in your heart, we will let you go? We will not let you go until the warmth of death has subsided." Those people also said, "O you who are alive, even killing a non-human being is a great offense, so we have confessed and repented of our sins. Beat him on the buttocks!" Those people beat him on the buttocks like that, and Charka was washed clean and returned to his dwelling. The next day, he rubbed his body with oil and lay on the bed. The monks said to him, "O you who are alive, Charka, what is wrong with you?" Charka said, "O you who are alive, just making a small joke has resulted in such a punishment. What happened?" He told the story in detail. The monks said to him, "Are you allowed to hate monks? It is precisely because you should not hate that such a punishment has occurred." Having said that, some monks scolded Charka for hating monks, and attacked and insulted him in various ways. At that time, the monks reported this matter to the Blessed One. Then, the Blessed One, as before, again ordained: "Any monk who hates a monk, or allows hatred, or even just thinks of making a joke, commits a downfall." The place was Shravasti, the person was Charka, the affliction was jealousy, and the offense was hating a monk. Among them, "which monk" refers to Charka, or anyone else like him. "To that monk" refers to the person of this doctrine. "Does he hate" refers to himself. "Allows hatred" refers to others. "Even just thinking of making a joke" means that even just thinking of making a joke is the same. "Commits a downfall" means as before. Here is the actual downfall.
Tibetan
རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་བཞད་གད་བྱ་བར་བསམས་ཀྱང་རུང༌། ཁྲོ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བས་ཀྱང་རུང་སྟེ་སྡངས་པར་འདོད་པས་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཡི་དགས་སམ། ཤ་ཟའམ། གྲུལ་བུམ་མམ། ལུས་སྲུལ་པོ་གཟུགས་ལ་བ་ནག་པོའམ། སོལ་བའམ། ཀ་བ་ཚིག་པ་ལྟ་བུ་སྒྲ་སེང་གེའམ། སྟག་གམ། སྟག་གམ། གུང་ངམ། གཞིག་གམ། མཚའ་འམ། ཝའི་སྐད་ལྟ་བུ། དྲི་བཤང་བའམ། གཅི་བའམ། རའམ། རའི་ཟེ་བའི་དྲི་ལྟ་བུ། རེག་པ་སྲེག་གམ། རེ་ལྡེའམ། ཕྱར་བའི་རེག་པ་ལྟ་བུ་དག་ཉིད་འདི་ན་ཡོད་དོ་ཞེས། དགེ་སློང་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་དམ། གཞན་གྱིས་ཀྱང་གོ་བར་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང༌། མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང༌། སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཉིད་མ་གཏོགས་ཏེ། སྡངས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི། སྡངས་པར་འདོད་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བཞད་གང་བྱ་བར་བསམས་པའམ། ཁྲོ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་བསམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དང༌། སྡངས་པར་འདོད་པ་ཉིད་དང༌། འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དང༌། ཕ་རོལ་པོ་སྡངས་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། བདག་ཉིད་དམ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ དང། ཕ་རོལ་པོ་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང༌། མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྡངས་བར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་དྲུག་ཅུ་དྲུག་པའོ།། །།སྦེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། ཉེ་བ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སར་པ་སྐྱེས་ཕྲན་གཞོན་ནུ་བཅུ་བདུན་སྡེའི་ཚོགས་དག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་ན། དེ་དག་དྲུག་སྡེ་དག་ལ་སྟེན་པར་བྱེད། བསྙེན་པར་བྱེད། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་གཤེགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་དང༌། བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ཞིང་དོང་ངོ༌། །དེ་ན་ལམ་ན་རྫིང་བུ་ཆུས་གང་བ་ཞིག་འདུག་ནས་དྲུག་སྡེ་
Chinese
分别安立是：比丘即使心想作戏笑，或者先生起嗔怒，想要恐吓，先陈说令人怖畏的事物，令人不悦意。例如：说有饿鬼，或食肉者，或瓮腹鬼，或身体腐烂、形貌丑陋的黑蝇，或煤炭，或烧焦的柱子等声音，如狮子，或虎，或虎，或狼，或鹫，或海，或狐狸的声音。气味如粪便，或小便，或血，或血的腥味。触感如烧灼，或寒冷，或鞭打的触感等，说这些就在这里。比丘自己使对方明白，或让其他人使对方明白，生起恐惧也可以，不生起也可以，唯除为了使人厌恶，就成为恐吓的堕罪事。此事的作者是：想要恐吓，以及不悦意本身。此有六支成为真实的堕罪：无论是心想作戏笑，或是先生起嗔怒的想法；想要恐吓本身；令人怖畏的不悦意事物；所要恐吓的对境是比丘本身；自己或他人使对方明白；以及对方生起恐惧也可以，不生起也可以。这些支分若不齐全，则依情况而有轻罪。恐吓的堕罪是第六十六条。 隐瞒的堕罪的事由是：佛陀薄伽梵住在舍卫城，胜林给孤独园。当时，具寿大目犍连之子，为近侍阿难陀等萨尔瓦斯蒂瓦达派的十七位年轻比丘众剃度，并使他们受具足戒。他们亲近六群比丘，承事，恭敬。一位施主邀请佛陀等比丘僧团到另一家举行供斋，佛陀等比丘僧团离去。六群比丘和十七群比丘随后跟随前往。路上有一个水池，里面充满了水，六群比丘
English
The establishment is as follows: A Bhikshu, even if intending to make a joke, or first arising with anger, wishing to intimidate, first stating fearful things, causing displeasure. For example: saying there are hungry ghosts, or meat-eaters, or pot-bellied ghosts, or a rotting body, ugly black flies, or charcoal, or a burnt pillar, sounds like a lion, or a tiger, or a tiger, or a wolf, or an eagle, or the sea, or the sound of a fox. Smells like feces, or urine, or blood, or the stench of blood. Sensations like burning, or cold, or the sensation of being whipped, etc., saying these are right here. The Bhikshu himself makes the other person understand, or allows others to make the other person understand, fear may arise, or may not arise, except only for the purpose of making someone disgusted, it becomes the basis for the downfall of intimidation. The agent of this matter is: wanting to intimidate, and displeasure itself. This has six branches that become a real downfall: whether intending to make a joke, or the thought of first arising with anger; wanting to intimidate itself; fearful unpleasant things; the object to be intimidated is the Bhikshu himself; oneself or others make the other person understand; and the other person may or may not feel fear. If these branches are not complete, then there are minor offenses accordingly. The downfall of intimidation is the sixty-sixth. The basis for the downfall of concealment is: The Buddha Bhagavan lived in Shravasti, in Jeta Grove Anathapindika's Garden. At that time, the Venerable Great Maudgalyayana's son, for the attendants Ananda and others, the Sarvastivada school's seventeen young Bhikshu assembly, shaved their heads and gave them full ordination. They relied on the six groups of Bhikshus, served, and respected them. A patron invited the Buddha and other Bhikshu Sangha to another house for a meal, the Buddha and other Bhikshu Sangha left. The six groups of Bhikshus and the seventeen groups of Bhikshus followed behind. On the road there was a pond filled with water, the six groups of Bhikshus
Tibetan
དག་གིས། བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ཀྱེ་མ། ཁྱེད་ཅག་དང་ཁོ་བོ་ཅག་ལྷན་ཅིག་འགྲན་པ་ཡིན་ན། ཚུར་ཤེག་ཡུ་བུ་ཅག་ཆུའི་ནང་དུ་གང་ཡུན་རིང་དུ་འདུག་ཕོད་པ་ལྟའོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཆུར་ཞུགས་པ་དང༌། ཉེ་དགའ་ཆུ་ནང་ནས་བྱུང་སྟེ། བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་གི་གོས་དག་ས་འབུས་པ་ཞིག་གི་འོག་ཏུ་སྦས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་མྱུར་བ་མྱུར་བར་རྫིང་བུའི་ནང་ནས་བྱུང་སྟེ། གོས་དག་གྱོན་ནས་དོང་ངོ༌། བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ཆུའི་སྟེང་དུ་བྱུང་བ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་མི་སྣང་ནས། དེ་དག་གིས་བདག་ཅག་ཕམ་པར་བྱས་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དེ་དག་ཡང་ཆུའི་འོག་ཏུ་ཞུགས་སོ། །དེ་དག་ལས་ཡང་དག་ཡང་དུ་ཆུའི་སྟེང་དུ་བྱུང་སྟེ་བལྟས་ན། དྲུག་སྡེ་དག་མི་སྣང་ནས། དེ་དག་ད་དུང་ཆུའི་འོག་ན་འདུག་གོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་གོས་སྦས་ཏེ་འདོང་ངོ་ཞེས་བགྲོས་པ་དང༌། ཇི་ཙམ་ན་གོས་དག་མི་སྣང་ནས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དེ་དག་གིས་བདག་ཅག་ཐོ་བཙམས་སོ་ཞེས་དེ་དག་རྫིང་བུ་ནས་བྱུང་སྟེ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་གཉིས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཀོ་ས་ལ་དག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་ན། ཕྱོགས་དེར་འོངས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་དག་གི་གོས་དག་ཕྱུང་སྟེ་དེ་དག་ལ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་དག་དགེ་སློང་དག་གི་ནང་དུ་དོང་ནས། གོས་བཤུགས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མཁན་པོས་མ་དགོངས་སུ་ཟིན་ན། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཟན་བཅད་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་དེ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་དང་དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་གི་གོས་དག་སྦེད་པར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཡང་དགེ་སློང་གང་དགེ་སློང་ངམ། དགེ་སློང་མའམ། དགེ་ཚུལ་ལམ། དགེ་ཚུལ་མའི་ལྷུང་བཟེད་དམ། གོས་སམ། དྲ་བའམ། ཕོར་བུའམ། སྐ་རགས་སམ། དགེ་སློང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་སྦེད་དམ། སྦེད་དུ་འཇུད་ན། དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཐོ་བཙམས་པ།
Chinese
他们对十七群的人说：“喂，十七群的人啊，如果你们和我们一起比赛，就过来看看我们谁能在水里呆得更久。”他们说：“就这样做吧。”说完，他们都进入水中。近喜从水中出来，把十七群人的衣服藏在一个土堆下面。六群的人迅速从池塘里出来，穿上衣服就走了。十七群的人从水里出来，却不见了六群的人。他们想：“我们不能被他们打败。”于是他们又进入水中。他们又一次从水中出来，四处张望，还是不见六群的人。他们想：“他们还在水里吧。”他们说：“各位，六群的人把衣服藏起来走了。”当他们发现衣服不见了，他们说：“各位，他们欺骗了我们。”于是他们从池塘里出来，聚集在一处。 这时，具寿舍利子和具寿大目犍连带着五百眷属在拘萨罗一带游化，来到了这个地方。具寿大目犍连取出他们的衣服，给了他们。然后，他们进入比丘僧团中，穿上衣服说：“各位，如果我们的堪布不原谅我们，我们的食物就会被断绝。”为什么他们要这样详细地说呢？为什么那些少欲的比丘要这样做呢？比丘们谴责说：“比丘们竟然藏匿比丘的衣服！”他们进行呵斥，进行诽谤。这时，比丘们禀告了世尊。然后，世尊像以前一样说：“如果任何比丘藏匿比丘、比丘尼、沙弥、沙弥尼的钵、衣服、滤水囊、钵、腰带，或任何比丘的生活用具，除非有特殊原因，否则犯堕罪。”制定戒律的地方是舍卫城（Śrāvastī），人物是六群比丘，烦恼是欺骗。
English
They said to the seventeen groups: "Hey, you seventeen groups, if you and we are going to compete, come and see who can stay in the water longer." They said, "Let's do it that way." Having said that, they all entered the water. Nears Delight came out of the water and hid the clothes of the seventeen groups under a pile of earth. The six groups quickly came out of the pond, put on their clothes, and left. When the seventeen groups came out of the water, the six groups were nowhere to be seen. They thought, "We must not be defeated by them." So they entered the water again. They came out of the water again and looked around, but the six groups were still nowhere to be seen. They thought, "They must still be in the water." They said, "Venerable ones, the six groups have hidden the clothes and left." When they realized that the clothes were gone, they said, "Venerable ones, they have deceived us." So they came out of the pond and gathered in one place. At that time, the Venerable Śāriputra and the Venerable Mahāmaudgalyāyana, with a retinue of five hundred, were wandering in the area of Kosala when they came to that place. The Venerable Mahāmaudgalyāyana took out their clothes and gave them to them. Then, they entered the community of monks, put on their clothes, and said, "Venerable ones, if our preceptor does not forgive us, our food will be cut off." Why did they say that in such detail? Why did those monks with few desires do that? The monks condemned them, saying, "The monks are hiding the clothes of the monks!" They rebuked them, they slandered them. At that time, the monks reported to the Blessed One. Then, the Blessed One said as before, "If any monk hides the bowl, clothes, water strainer, bowl, belt, or any of the living utensils of a monk, nun, novice, or novice nun, unless there is a special reason, he commits a sin of downfall." The place where the precepts were established was Śrāvastī, the people were the six groups of monks, and the affliction was deception.