Tibetan
འོ་སྙམ་པ་དེ་ ཉིད་རྐྱེན་དུ་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་འཆར་ཀ །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཕྲག་དོག །ཉེས་པ་ནི་དགེ་སློང་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆར་ཀའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །བསམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་སོ། །ཇི་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་འདི་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་མི་རེག་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་ན་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་ཡིད་མི་དགའ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །དེ་ཉིད་རྐྱེན་དུ་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པའོ། །དགེ་སློང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པ་ལའོ། །འགྱོད་པ་སྐྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་ཅུང་ཟད་འགྱོད་པ་དང༌། རྣམ་པར་འགྱོད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་བདེ་བ་ལ་མི་རེག་པ་སྐྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས། ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱིས་ཁྱོད་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་ན་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་ན་ཡང༌། འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི། ཕ་རོལ་པོ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། བདེ་བ་ལ་མི་རེག་པ་སྐྱེད་པའི་སེམས་ཉིད་དང༌། དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། ཐ་ན་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། འགྱོད་པ་སྐྱེད་ཀྱང་རུང༌། མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ག་ག་ཚིལ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། ཉེ་བ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སར་པ་སྐྱེས་ཕྲན་གཞོན་ནུ་བཅུ་བདུན་སྡེའི་ཚོགས་དག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་ན། བཅུ་བདུན་ སྡེ་དག་ལ་གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་ལས་སུ་བསྐོ་བ་བབ་ན་ཡང༌། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡོངས་ཏེ་བྱེད་དོ། །ཅི་ཙམ
Chinese
心想“啊”的那件事本身成了缘由，如果让比丘生起后悔心，就犯堕罪，这样制定了。地点是舍卫城（古印度地名）。人物是恶星。烦恼是嫉妒。罪过是让比丘生起后悔心。其中，所谓“比丘谁”，是指恶星，或者其他像他一样的人。所谓“思念”，是指详细观察之后。所谓“无论如何也要让这位比丘连一瞬间的快乐也感受不到”的想法，是指哪怕一瞬间也不让他心情愉快。所谓“那件事本身成了缘由”，是指不是其他原因。所谓“比丘”，是指这个教派的人。所谓“生起后悔心”，是指心中生起稍微的后悔、特别的后悔、极度的后悔。所谓“犯堕罪”，是指和前面一样。其中，这里对根本堕罪进行
English
That very thought of "Oh" became the cause. If a monk is made to feel regret, he commits a downfall, so it was established. The place is Shravasti. The person is Evil Star. The affliction is jealousy. The offense is causing a monk to feel regret. Among them, the so-called "which monk" refers to Evil Star, or anyone else like him. The so-called "thinking" means after careful consideration. The thought of "no matter what, this monk should not feel even a moment of happiness" means not to make him happy even for a moment. The so-called "that itself became the cause" means it is not another reason. The so-called "monk" refers to a person of this order. The so-called "if regret arises" means that a slight regret, a special regret, or an extreme regret arises in the mind. The so-called "commits a downfall" is the same as before. Among them, here the fundamental downfall is classified: A monk, with the intention of causing another monk to not feel happiness, even jokingly says, "You are not a fully ordained monk, you have committed a downfall," etc. If he causes regret with a non-monk matter, even if regret does not arise, it will become the basis for the downfall of causing regret. The agent here is: the other monk himself, and causing regret with a non-monk matter. Here, with five limbs, it becomes a fundamental downfall: the other person is a monk himself, the mind that causes him not to feel happiness, with the matter of a non-monk, even with jokes, causing regret, whether regret arises or not. If these limbs are not complete, then blame accordingly. The downfall of causing regret is the sixty-second. The story of the downfall of kaka-tsil is: The Buddha Bhagavan was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. At that time, the Venerable Great Maudgalyayana, for attendants such as Ananda, tonsured and fully ordained seventeen young groups born from Sarpa. At that time, if one of the seventeen groups was assigned a task, they would all do it together. How much?
Tibetan
་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་མཚན་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཆོས་མཉན་པ་བྱུང་ནས། དེར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡོངས་ཏེ་ཏྲོན་བྱས་སོ། །ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་དགེ་འདུན་གྱི་བསྲོ་གང་དུ་ཆོས་མཉན་པ་བྱུག་ནས་དེར་ཡང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡོངས་ཏེ་ཏྲོན་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་བཅུ་བདུན་སྡེ་ལས་གཅིག་ལ་དགེ་སྐོས་བབ་ནས། དེའི་ཉིན་མོ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་བརྒྱན་ཏེ་འཁོང་དོ། །དེ་ན་དགེ་སྐོས་ཏྲོན་བྱེད་པའི་ཚེ། བཅུ་བདུན་སྡེ་ལས་གཅིག་ལ་བློ་བྱུང་བ། བདག་ནི་ཆད་ཀྱིས་ཉལ་ལོ། །མི་བཅུ་དྲུག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཏྲོ་ན་མི་ནུས་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་ལ་ཡང་བློ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ནས་གཞན་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་ཉལ་དུ་འདོང་ངོ༌། །དགེ་སྐོས་དེ་འབའ་ཞིག་གཅིག་པུས་མཚན་ཐོག་ཐག་ལས་བྱས་ཏེ། མཚན་མོ་ནམ་མ་ནངས་པར་མར་མེ་ཀོང་བུ་དག་བསྡུས། སྒོ་དག་ཕྱེ། གཙུག་ལག་ཁང་ཆག་ཆག་བཏབ། བྱུག་པས་བྱུགས་ཏེ། དུས་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སྟན་བཤམས་ཤིང་མཆོད་རྟེན་གྱི་འཁོར་སར་བདུག་སྤོས་བྲིམས་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་དེའི་སྟེང་དུ་འགྲེང་ནས་གཎྜཱི་བརྡུང་པར་བརྩམས་སོ། །དེ་ནས་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གཎྜཱིའི་སྒྲས་སད་ནས། རང་རང་གི་གནས་ཁང་དག་ནས་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་བྱུང་བ་དང༌། དེ་དག་གིས་དགེ་སྐོས་དེ་གཅིག་པུ་ཕར་རྒྱུག་ཚུར་རྒྱུག་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས། དེ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་གཅིག་པུ་ཕར་རྒྱུག་ཚུར་རྒྱུག་ཅིང་འདུག་པ། འུ་བུ་ཅག་ལས་སུས་ཀྱང་འདིའི་གྲོགས་མ་བྱས་སམ། གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ལ་བློ་བྱུང་བ། བདག་ནི་ཆད་ཀྱིས་ཉལ་ལོ། །མི་བཅུ་དྲུག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཏྲོན་མི་ནུས་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་དེ་སྐད་ཟེར། གཞན་དག་ཀྱང་དེ་སྐད་ཟེར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་སྐད་སྨྲས་སོ། དེ་ནས་བཅུ་དྲུག་པོ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་བདག་ཅག་གི་འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོག་མར་འགྲོ་བ་ཡིན་ན། བདག་ཅག་གིས་འདིའི་གྲོགས་མ་བྱ་པ་ནི། འུ་བུ་ཅག་གིས་མ་ལེགས་པ་བྱས་ཏེ། འདི་བདག་ཅག་ལ་གཤེག་བར་འགྱུར་གྱིས། ཟ་ན་ཟོས་མ་ཐག་ཏུ་བཟོད་ པ་གསོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་ཟན་ཟོས་ནས། བཟོད་པ་གསོལ་བར་བརྩམས་ཏེ། གཞོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས། རྒན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཟོད་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་ནས། དེས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ ། དེ་དང་ཆེས་བཤེས་པ་ཅིག་ཡོད་པ་དེས། ག་ག་ཚིལ་བྱས་པ་དང
Chinese
另一次，在那寺庙里，晚上通宵听法，在那里，他们所有人都一起做了“准”。第二天，僧众聚集在一起听法，在那里，他们所有人都一起做了“准”。在那之后的第二天，十七个僧团中的一个担任了维那师，那天，所有人都装饰了寺庙。那时，维那师在做“准”的时候，十七个僧团中的一个想：“我独自睡觉了，十六个人为什么不能做‘准’呢？” 同样，每个人都这样想，然后其他十六个人都各自去睡觉了。只有那个维那师一个人通宵工作，在夜晚黎明之前，收集了酥油灯，打开了门，打扫了寺庙，涂抹了香水，知道时间后，铺设了坐垫，在佛塔周围撒了香，站在寺庙的顶部，开始敲击犍椎。然后，那十六个人被犍椎的声音吵醒，各自从自己的住所拿着钵出来，他们看到那个维那师独自跑来跑去，他们互相说道：“有生命的人们，这个人独自跑来跑去，我们当中没有人帮助他吗？”一个人说：“我想，我独自睡觉了，十六个人为什么不能做‘准’呢？” 同样，其他人也这样说，所有人都这样说。然后，那十六个人说：“有生命的人们，这个人总是第一个去做我们所有的事情，如果我们不帮助他，我们就做错了，他会生我们的气，吃完饭后立刻请求宽恕吧。”他们吃完饭后，开始请求宽恕，年轻人就抓住他的双脚，年长的人就从脖子上抱着他，说：“有生命的人，请宽恕。”但他什么也不说，只是坐着。有一个和他非常亲近的人，做了“嘎嘎”的声音，
English
Another time, in that temple, they listened to the Dharma all night long, and there, all of them together did "Tron". The next day, the Sangha gathered to listen to the Dharma, and there too, all of them together did "Tron". The day after that, one of the seventeen monastic communities was assigned as the disciplinarian, and that day, everyone decorated the temple. Then, when the disciplinarian was doing "Tron", one of the seventeen monastic communities thought, "I slept alone, why can't sixteen people do 'Tron'?" Likewise, each one had the same thought, and then all the other sixteen went to sleep separately. Only that disciplinarian worked through the night, and before dawn, collected the butter lamps, opened the doors, swept the temple, applied perfume, and knowing the time, laid out the cushions, scattered incense around the stupa, stood on top of the temple, and began to strike the ghanta. Then, those sixteen were awakened by the sound of the ghanta, and came out of their respective dwellings holding their begging bowls, and they saw that disciplinarian running back and forth alone, and they said to each other, "Living beings, this one is running back and forth alone, has no one among us helped him?" One said, "I thought, I slept alone, why can't sixteen people do 'Tron'?" Likewise, others also said that, and all said that. Then, the sixteen said, "Living beings, this one always goes first to do all our immediate tasks, if we do not help him, we have done wrong, and he will be angry with us, let us ask for forgiveness immediately after eating." After they had eaten, they began to ask for forgiveness, the young ones grabbed his two feet, and the elders hugged him from the neck, saying, "Living being, please forgive us." But he said nothing, just sat there. There was one who was very close to him, who made a "ga ga" sound,
Tibetan
༌། དེས་བགད་པར་བརྩམས་ཏེ་བཟོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གིས་བསམས་པ། དེའི་ཐབས་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་གཞན་གྱིས་ག་ག་ཚིལ་བྱས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་གྱིས་ག་ག་ཚིལ་བྱས་པ་དང༌། དེ་རླུང་གྱེན་དུ་འཚུབས་ཏེ་དུས་ལ་བབ་པོ། །དེ་དག་བརྟད་ཅིང་མྱ་ངན་བྱ་བར་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འཁོད་དོ། །དགེ་སློང་རྣམས་དང་འཆར་ཀས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འཁོད། དེ་དག་གིས་སྐབས་དེ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་དང༌། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ལ་སོར་མོས་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་ཅེས་སྨོས་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། །སོར་མོས་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་བཅུ་བཅུན་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སོར་མོས་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ག་ག་ཚིལ་བྱ་བའི་བསམས་པས་ལུས་ཀྱི་ལས་དང༌། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་གཡོ་བ་གང་ཡིན་པ་བྱེད་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་མ་ཉམས་པས། དགེ་སློང་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་མ་ཉམས་པ་ལ་སྐྱི་གཡའ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སོར་མོའམ། ཁུ་ཚུར་རམ། གྲུ་མོའམ། ཕྲག་པའམ། མགོའམ། གློ་འམ། རྒྱབ་བམ། རྐེད་པའམ། བརླའམ། པུས་མོ་འམ། བྱིན་པའམ། རྐང་པའི་ཐེ་བོང་ལ་སོགས་པ། རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོས་མ་གཏོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་གིས་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་པས་ཕ་རོལ་པོའི་གོས་མ་གཏོགས་པ་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་རེག་ན། རེག་བྱེད་གཅིག་གམ་དུ་མ་ཉིད་ལ། སྤྱིར་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་གཉི་གའི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དང༌། སྐྱི་གཡའ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། གཉི་གའི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དང༌། ཀུན་དུ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་སེམས་སམ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་མ་ཡིན་པ་སྐྱི་གཡའ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཉིད་དང༌། སོར་མོ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དང༌། རེག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང
Chinese
因此他们开始大笑，并且说“忍耐”。他们心想，这个方法很好，于是其他人也开始互相进行性骚扰。同样地，所有人都互相进行性骚扰，然后风向上吹，时机成熟了。他们开始感到羞愧和悲伤，内心感到沮丧和懊悔。比丘们和差摩迦问道：“你们为什么感到沮丧和懊悔？”他们详细地讲述了当时的情况。那些少欲的比丘们开始议论：“为什么比丘们用手指对比丘进行性骚扰？进行诽谤，说难听的话？”当时，比丘们向世尊禀告了此事。然后，世尊像之前一样，制定了戒律：“如果用手指进行性骚扰，则犯堕罪。”地点是舍卫城（Shravasti）。对象是六群比丘。烦恼是性骚扰。其中，“如果用手指进行性骚扰”的意思是：以进行性骚扰的想法，进行身体的行为、身体的举止、身体的动作。 “犯堕罪”的意思和之前一样。在此，对根本堕罪进行详细说明：如果一位身体机能健全的比丘，以使另一位身体机能健全的比丘感到性兴奋的想法，用手指、拳头、手肘、肩膀、头、胸、背、腰、大腿、膝盖、臀部、脚趾等，自己身体的任何部位（除了衣服），去触摸对方身体的任何部位（除了衣服），一次或多次触摸， 一般来说，进行性骚扰的行为就构成一个根本堕罪。此事的施作者是双方身体机能健全，以及产生性兴奋的想法。此罪由五个支分构成根本堕罪：对方是比丘；双方身体机能健全；没有贪欲和嗔恨之心，或者不是这两种心，而是产生性兴奋的想法；使用手指等身体的任何部位；以及触摸。如果这些支分不完整
English
Therefore they began to laugh and said, "Endure." They thought, "This method is good," so others also began to sexually harass each other. Similarly, everyone sexually harassed each other, and then the wind blew upwards, and the time was ripe. They began to feel ashamed and sorrowful, and their minds were depressed and remorseful. The monks and Charmaka asked, "Why are you depressed and remorseful?" They described the situation in detail. Those monks with few desires began to discuss, "Why do monks sexually harass monks with their fingers? Slander, say unpleasant things?" At that time, the monks reported the matter to the Blessed One. Then, the Blessed One, as before, established the precept: "If one sexually harasses with fingers, one commits a transgression." The place was Shravasti. The individuals were the group of six monks. The affliction was sexual harassment. Among them, "If one sexually harasses with fingers" means: with the intention of sexually harassing, performing bodily actions, bodily conduct, and bodily movements. "Committing a transgression" means the same as before. Here, the fundamental transgression is explained in detail: If a monk with unimpaired physical faculties, with the intention of arousing sexual excitement in another monk with unimpaired physical faculties, uses fingers, fists, elbows, shoulders, head, chest, back, waist, thighs, knees, buttocks, toes, etc., any part of his own body (except clothing), to touch any part of the other person's body (except clothing), in one or more touches, Generally, the act of sexual harassment constitutes a fundamental transgression. The actors in this matter are both with unimpaired physical faculties, and the thought of arousing sexual excitement. This offense is constituted by five limbs: the other person is a monk; both have unimpaired physical faculties; there is no greed or hatred, or it is not these two minds, but the thought of arousing sexual excitement; using any part of the body such as fingers; and touching. If these limbs are incomplete