English
Then, in a hurry, wrapping his head with a nearby headscarf, beating the big drum, and watching the dance, many ordinary people gathered and arrived there. The dancer also went there, and after a while, he saw something like the way the gods dance. He thought: Are these people dancing the dance of the gods? Or are they nagas? Or are they yakshas? Or are they gandharvas? Or are they kinnaras? Or are they dancing big-bellied ones? Thinking like this, he felt very surprised. The Six Groups of monks also danced, disguised, and walked away. The dancer thought: Who are these people? So he followed them, kept following them. They entered the grove of light. The dancer sat at the door. After a while, a person named "འཆར་ཀ་" came out of the door while wiping the dirt from his ears. The dancer said to him: Venerable, was it you who danced? འཆར་ཀ་ said: We will make you dislike this. Miser, you can only live by our skills. Dress up like us, wherever you dance, we will go there, we will stop you, so we don't need to send big drums and other instruments. The dancer said: Venerable, that is our livelihood, please forgive us. འཆར་ཀ་ said: If you give us all the income, we will forgive you. He thought: They will stop me again and again, I might as well give it to them. So he gave them all the income and sat there unhappily. After a while, one of his young friends came and asked him: Friend, why are you sitting there unhappily? He said: I have been fined. Who fined you? It was the Shakyaputra monks. Why? He told the story in detail. His friend said: The Shakyaputra monks, the rule of the monks is punishment, the rule of the Brahmins is words. Like this, they also use fines to punish dancers, they condemn, mock, and insult. Monks, why do you, these monks with few desires and contentment, do such unpleasant things? They condemn, mock.
Tibetan
བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཉེས་དམིགས་གང་ཅུང་ཟད་ཅི་བྱུང་བ་དེ་ནི། དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་པའི་གོས་གྱོན་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གིས་ཁྱིམ་པའི་གོས་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་གིས་གོས་གསར་བ་ཞིག་རྙེད་ན། ཁ་བསྒྱུར་བ་གསུམ་པོ་སྔོན་པོའམ། དམར་པོའམ། དུར་སྨྲིག་ལས་གང་ཡང་རུང་བར་ཁ་བསྒྱུར་བ་གསུམ་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་གོས་གསར་པ་ཁ་བསྒྱུར་བ་གསུམ་པོ་སྔོན་པོ་འམ། དམར་པོའམ། ངུར་སྨྲིག་ལས་གང་ཡང་རུང་བར་ཁ་མ་བསྒྱུར་བར་གྱོན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་བཟོད་པ་དང་རྙེད་པ་འདོད་པ། ཉེས་པ་ནི་གོས་ཁ་མ་བསྒྱུར་བར་གོན་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་འམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །གོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདུན་པོ་བལ་གོས་དང༌། ཤ་ནའི་གོས་དང༌། ཟར་མ་ལི་གོས་དང༌། དུ་གུ་ལའི་གོས་དང༌། ཀོ་ཏམ་པའི་གོས་དང༌། རས་བལ་གྱི་གོས་དང༌། ཉི་འོག་གི་གོས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །སར་པ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སར་པ་གཉིས་ཏེ། གསར་པས་སར་པ་དང༌། རྙེད་པས་སར་པ་སྟེ། དོན་འདིར་ནི་རྙེད་པས་སར་པ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ། །རྙེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལས་སོ། །ཁ་བསྒྱུར་བ་གསུམ་པོ་སྔོན་པོའམ། དམར་པོའམ། ངུར་སྨྲིག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རམས་ཉིད་དོ། །དམར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཙག་གོ །ངུར་སྨྲིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་ཤུན་ནོ། །ཁ་བསྒྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁ་དོག་ངན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་གོས་སར་པ་ཁ་བསྒྱུར་བ་གསུམ་པོ་སྔོན་པོའམ། དམར་པོའམ། ངུར་སྨྲིག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཁ་མ་བསྒྱུར་བར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱོན་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་གོས་སར་པ་འམ། དུས་ཚིགས་སུ་སྤྱད་པ་རྙིང་པ་ཡང་རུང་སྟེ། གསར་དུ་རྙེད་པས་སར་པ་ཞིག་རྙེད་ན་སྡེ་པ་གཞན་ལས་འོངས་པ་དང༌། ཁྱིམ་པ་གཞན་ལས་བརྐུས་པའི་གོས་ངུར་སྨྲིག་རུང་བར་བྱས་ཟིན་པ་མ་གཏོགས་པ་རང་གི་གོས་དང༌། ཐ་ན་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཁ་གཡོགས་དང༌། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་སྣོད་དང༌། རྐང་པའི་འབོབ་པ་དང༌། སྐ་རགས་དང༌། བསྒོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁ
Chinese
间隔。当说间隔的时候，众比丘祈请世尊。然后世尊这样想：任何稍微发生的过失，都是因为比丘们穿了俗家的衣服，因此比丘不应赞叹俗家的衣服。这样想后，如前一样，比丘如果得到一件新衣服，应当将它染成三种颜色，即蓝色、红色或绛色中的任何一种。如果比丘得到一件新衣服，没有将它染成三种颜色，即蓝色、红色或绛色中的任何一种就穿，则犯堕罪。所处的地方是王舍城，对象是六群比丘，烦恼是不堪忍和贪求利养，罪过是没有将衣服染色就穿。其中，比丘是指六群比丘，或者其他任何像他们一样的人。衣服是指七种衣服，即毛织品、麻织品、细麻布、粗麻布、葛布、棉毛织品和混合织品中的任何一种。新的是指两种新，即新做的和新得到的。这里指的是新得到的。得到是指从他人那里获得。染成三种颜色，即蓝色、红色或绛色中的任何一种。蓝色是指靛青本身。红色是指茜草。绛色是指树皮。应当染色是指使颜色变坏。如果比丘得到一件新衣服，没有将它染成三种颜色，即蓝色、红色或绛色中的任何一种就使用，是指穿。犯堕罪是指如前一样。这里对根本堕罪进行详细区分：比丘得到一件新衣服，或者是应时的旧衣服也可以，如果得到一件新得到的衣服，除了从其他僧团获得，或者从其他在家居士那里偷来的已经染成绛色的衣服之外，自己的衣服，乃至钵盖、钵囊、脚垫、腰带和坐具等物。
English
Interruption. When speaking of interruption, the monks petitioned the Blessed One. Then the Blessed One thought thus: Whatever slight fault has occurred is because the monks wore the clothes of householders, therefore monks should not praise the clothes of householders. Having thought thus, as before, if a monk obtains a new garment, he should dye it into three colors, namely blue, red, or maroon, whichever it may be. If a monk obtains a new garment and wears it without dyeing it into three colors, namely blue, red, or maroon, whichever it may be, he commits a downfall. The place was Rajagriha, the persons were the Group of Six, the afflictions were intolerance and desire for gain, the offense was wearing the garment without dyeing it. Among these, "monk" refers to the Group of Six, or anyone else like them. "Garment" refers to any of the seven types of garments, namely wool, linen, fine linen, coarse linen, hemp, cotton-wool fabric, and mixed fabric. "New" refers to two kinds of new, namely newly made and newly obtained. Here, it refers to newly obtained. "Obtaining" means obtaining from others. Dyeing into three colors, namely blue, red, or maroon, whichever it may be. "Blue" refers to indigo itself. "Red" refers to madder. "Maroon" refers to tree bark. "Should dye" means to make the color bad. If a monk obtains a new garment and uses it without dyeing it into three colors, namely blue, red, or maroon, whichever it may be, it means to wear it. "Commits a downfall" means as before. Here, a detailed distinction is made regarding the fundamental downfall: If a monk obtains a new garment, or even an old garment that is in season, if he obtains a newly obtained garment, except for garments obtained from other sanghas, or garments stolen from other laypeople that have already been dyed maroon, his own garments, even bowl covers, bowl bags, foot mats, belts, and sitting cloths, etc.
Tibetan
་དོག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་མ་གཏོགས་པ་སྔོན་པོའམ། དམར་པོའམ། ངུར་སྨྲིག་ལས་གང་ཡང་རུང་བར་ཁ་མ་བསྒྱུར་བ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ན། ཁ་མ་བསྒྱུར་བའི་གོས་གོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་རང་གི་གོས་ཐ་ན་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཁ་གཡོགས་ལ་སོགས་པ་རྙེད་པས་ སར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གསར་དུ་རྙེད་པ་དང༌། རང་གི་དང༌། གོས་དང༌། ཁ་དོག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་མ་གཏོགས་པ་སྔོན་པོ་འམ། དམར་པོའམ། ངུར་སྨྲིག་ལས་གང་ཡང་རུང་བར་ཁ་མ་བསྒྱུར་བ་དང༌། སྤྱོད་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །ཁ་མ་བསྒྱུར་བའི་གོས་གྱོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་ལྔ་བཅུ་བརྒྱད་པའོ།། །།ལོངས་པའི་གཞིར་གཏོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཅན་ན། སྦྲེའུ་རྫིང་གི་འགྲམ་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་ཁང་བཟངས་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། ཡངས་པ་ཅན་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །ལམ་གྱི་བར་ན་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལོ་ཙྪ་བཱི་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དག་ཡོད་ནས། དེ་དག་དེ་བལྟར་ཞུགས་པ་དང༌། ཇི་ཙམ་ན་དེ་ན་ཡོ་བྱད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཁྲུས་ཀྱི་ཆལ་དག་དང༌། སོ་ཕག་དག་དང༌། བསྐུ་བ་དག་དང༌། ཕྲུག་སྤྱད་དག་དང༌། ས་གར་དག་དང༌། སྐྱུ་རུ་ར་དག་དང༌། མགོ་བཀྲུ་བ་དག་དང༌། པི་བང་དང༌། འོད་མ་དང༌། མ་ཧ་ཏི་དང༌། བལ་ལ་རི་དང༌། སུ་གྷོ་ཤ་ཀ་དག་བཞག་པ་དག་མཐོང་ནས། དེ་དག་གིས་གླུ་བླངས་ཤིང་བྲོ་བརྡུང་བར་བྱའོ་ཞེས། དེ་དག་གིས་གླུ་བླངས་ཤིང་བྲོ་བརྡུང་བར་བརྩམས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སྤྱད་པའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ལུས་འཕགས་མའི་བུ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་གཡུལ་ངོ་ལ་སྤྱད་པའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་ཡིན་པས། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལི་ཙྪ་བཱི་དག་གིས་རོལ་མོའི་སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས་དེ་དག་སྡངས་ཏེ། སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཕ་གསོད་པས་མ་སྦྲན་པར་དམག་དྲངས་ཏེ་འོངས་སོ་ཞེས་དེ་དག་གོ་བགོས་ཏེ་ཕྱིར་འབྱུང་བར་བརྩམས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བཞད་གང་བྱས་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་ཅག་དེ་ལྟར་བྲེད་ངས་སམ། འཕགས་པ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་རོལ་མོའི་སྒྲའི་ཡོ་བྱད་དེ་དག་སྒྲ་ཕྱུང་ངམ། ཁོ་བོ་ཅག་སྒྲ་ཕྱུང་ངོ༌། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལི་ཙྪ་བཱི་དག་སྔངས་
Chinese
如果不是八种大颜色，而是蓝色、红色或绛红色中的任何一种，没有改变颜色就完全享用，就会成为穿着未改变颜色衣服的堕落之根本。此事的作者是自己得到衣服，甚至是钵的盖子等。此有五支成为堕落之根本：新得到，自己的，衣服，不是八种大颜色，而是蓝色、红色或绛红色中的任何一种，没有改变颜色，享用。这些支分中如果不齐全，则根据情况进行责备。穿着未改变颜色衣服的堕落，这是第五十八条。 属于享用之根本的堕落之缘起是：佛陀薄伽梵在广严城（Vaisali），住在猴子池塘边的楼阁里。六群比丘早上穿好下裙，拿着钵和法衣，进入广严城乞食。路中间有广严城离车子（Licchavi）们的花园。他们进入观看，当他们到达那里时，看到了各种各样的用具，洗澡的浴盆，砖头，涂抹物，玩具，沙糖，余甘子，洗头的东西，琵琶，灯，摩诃提，瓦拉里，苏歌沙卡等放置在那里。他们说：“应该唱歌跳舞。”他们就开始唱歌跳舞。国王净饭王的游乐园里使用的音乐声，是身体高贵的儿子摩揭陀国王阿阇世王在战场上使用的音乐声。广严城的离车子们听到音乐声后，非常害怕，说道：“智者们，不要与杀父者结盟，而是发动战争来了。”他们分配任务，开始出去。六群比丘们说道：“智者们，这只是我们开玩笑而已，你们为什么这么害怕？圣者们，你们的音乐用具发出声音了吗？我们发出声音了。”他们说道：“圣者们，广严城的离车子们害怕了。”
English
If one fully enjoys without changing the color of anything other than the eight great colors, such as blue, red, or maroon, it becomes the basis for the downfall of wearing clothes with unchanged colors. The perpetrator of this is the one who obtains his own clothes, even the cover of a bowl, etc. This has five branches that become the basis of downfall: newly obtained, one's own, clothes, not one of the eight great colors, but blue, red, or maroon without changing the color, and enjoying. If these branches are incomplete, then blame accordingly. The downfall of wearing clothes with unchanged colors is the fifty-eighth. The basis for the discussion of the downfall related to the basis of enjoyment is: The Buddha, the Bhagavan, was in Vaishali, residing in the pavilion of the multi-storied house on the bank of the Monkey Pond. The group of six monks put on their lower garments in the morning, took their bowls and robes, and entered Vaishali for alms. In the middle of the road, there were pleasure gardens of the Licchavis of Vaishali. They entered to see them, and as they arrived, they saw various kinds of equipment, bathing tubs, bricks, unguents, toys, sugar, myrobalan, head-washing items, lutes, lamps, mahati, valari, and sugoshaka placed there. They said, "We should sing and dance." They began to sing and dance. The sound of music used in King Shuddhodana's pleasure garden was the sound of music used by Ajatashatru, the king of Magadha, the son of the noble body, on the battlefield. When the Licchavis of Vaishali heard the sound of music, they were frightened and said, "Wise ones, do not ally with the patricide, but come to wage war." They divided the tasks and began to go out. The group of six monks said, "Wise ones, this is just a joke we made, why are you so afraid? Noble ones, did your musical instruments make a sound? We made a sound." They said, "Noble ones, the Licchavis of Vaishali are afraid."