Tibetan
སྤངས་པ་ཟ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲུག་སྡེའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་ལས་སོ། །ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མར་མ་བྱས་ཤིང་མ་བོར་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷག་པོར་བྱས་ཏེ་བཅའ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་བོར་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་རྙེད་ཅིང་ཟ་བར་འདོད་ན། དགེ་སློང་དེར་ལག་པ་གཉིས་བསྙལ་ཏེ་བྱིན་ལེན་བྱས་ལ་དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་མ་སྤངས་ལ། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པའམ། དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མདུན་དུ་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འཚལ་མ་འཚལ་ལགས་ཤིག་སྤངས་ཏེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བགྱིས་པའམ། བཅའ་བ་དང་བཅའ་བ་རྙེད་ཅིང་འཚལ་བར་འཚལ་ན། ལྷག་པོར་བགྱིས་ཏེ་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། དེས་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ཀྱི་གྱུར་གྱིས་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་མ་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོས་ནས་ལྷག་བོར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་བཟའ་བར་མི་བྱ་བར་ལག་པར་བྱིན་ནས་ལྷག་པོར་ བྱའོ། །རྒྱུ་ལྔས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དང༌། མི་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང༌། རྒྱབ་ནས་དང༌། གློ་ནས་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་པའོ། །རྒྱུ་ལྔས་ནི་ལྷག་པོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། སྔ་མ་ལས་བཟློག་པ་དག་གོ །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ལྔས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དང༌། མི་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞིར་ལྡང༌། ཐུ་བར་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པའོ། །རྒྱུ་ལྔས་ནི་ལྷག་པོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། སྔ་མ་ལས་བཟློག་པ་དག་གོ །གཅིག་གིས་ལྷག་པོར་བྱས་པ་མང་པོ་དག་གིས་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །བཅའ་བའམ་བཅའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅའ་བ་ལྔ་པོ་དང༌། བཅའ་བ་ལྔ་པོ་དག་གོ །འཆའ་འམ་ཟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མགུལ་དུ་མེད་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་དང་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་གང་ཡང་རུང་བ་ཟོས་ན་སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་དང༌། ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་དག་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྡས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་དང༌། ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་དང༌། དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་དང༌། ཟོས་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་དེ་སུམ་ཅུ་བཞི་པའོ།། །།སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་དགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྒས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཉེ་དུ་ཟད་པ་དང༌། ནོར་ཟད་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཟད་པར་གྱུར་ནས། ངེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ཁོ་བོས་རྒས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནོར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འབྱུང་དུ་འགྲོའོ། །རྗེའི་སྲས་དེ་བཞིན་དུ་མཛོད་ཅིག །དེ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ། དགེ་སློང་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གསོལ་བ་དང༌། དེས་དེ་མཁན་པོ་སྤོང་བ་པ་དགོན་པ་ན་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་གནས་སུ་ཁྲིད་དེ། དེ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་གཏད་དེ་བཏང་ངོ༌། །དགེ་སློང་དེས་རྒན་ཞུགས་དེ་ཀློག་པ་དང༌། སློབ་ཏུ་འཇུག་པ་ན་རྒན་ཞུགས་དེ་བརྗོད་ངས་པས། ཡང་དང་ཡང་དུ་ལྟུང་བ་འབྱིན་ནས། དེས་དེ་མདུན་དུ་ཅོག་པུར་འདུག་དུ་བཅུག་སྟེ། ལྟུང་བ་འཆགས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །རྒན་ཞུགས་དེས་བསམས་པ། བདག་སློབ་དཔོན་འདིས་རྟག་ཏུ་མདུན་དུ་ཙོག་པུར་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ལྟུང་བ་འཆགས་སུ་འཇུག་པས། བདག་གིས་ཀྱང་འདི་མདུན་དུ་ཙོག་པུ
Chinese
是吃掉剩余的食物。其中，所谓的比丘是指六众部，或者其他类似的人。所谓“食物已经吃完并丢弃”是指已经完全彻底地完成了。所谓“没有剩余”是指没有留下剩余，没有丢弃，没有完全放弃。世尊说：“已经做了剩余，允许这样做。”比丘们不知道如何做剩余，世尊说：“比丘，任何已经吃完并丢弃，完全彻底完成的人，如果得到食物并想吃，那个比丘洗净双手，给予并接受，然后坐在没有吃完食物，没有从行为准则中退出的比丘，或者已经吃完食物并丢弃，没有从行为准则中退出的比丘面前，这样说：‘尊敬的，请听我说，我，比丘，名叫某某，想要或不想要，已经丢弃，完全彻底地完成了，如果想要食物和得到的食物，请做剩余并赐予我。’他吃两三口后，这样说：‘请用你的食物离开吧。’其中，没有吃完食物，没有从行为准则中退出的比丘，自己吃两三口后，做剩余。已经吃完食物并丢弃，没有从行为准则中退出的比丘，不应该吃，而是用手给予，做剩余。 有五种原因可以说没有做剩余。哪五种呢？在结界之外，在无法获得的地方，从背后，从腋下，允许从行为准则中退出。有五种原因可以说已经做了剩余。哪五种呢？与前面相反。另外，有五种原因可以说没有做剩余。哪五种呢？在结界之外，在无法获得的地方，在钵的底部，在袖子里，允许从行为准则中退出。有五种原因可以说已经做了剩余。哪五种呢？与前面相反。一个。
English
It is to eat the remaining food. Among them, the so-called bhikkhu refers to the group of six, or anyone similar to that. The so-called "food has been eaten and discarded" means that it has been completely and thoroughly completed. The so-called "no remainder" means that there is no remainder left, not discarded, not completely abandoned. The Blessed One said, "The remainder has been made, it is allowed to do so." The bhikkhus did not know how to make the remainder, and the Blessed One said, "Bhikkhu, anyone who has eaten and discarded, completely and thoroughly completed, if he obtains food and wants to eat, that bhikkhu washes his hands, gives and receives, and then sits in front of the bhikkhu who has not finished eating, has not withdrawn from the code of conduct, or has eaten and discarded, has not withdrawn from the code of conduct, and says this: 'Venerable, please listen to me, I, the bhikkhu, named so-and-so, want or do not want, have discarded, completely and thoroughly completed, if I want food and the food obtained, please make the remainder and give it to me.' After he eats two or three mouthfuls, he says this: 'Please leave with your food.' Among them, the bhikkhu who has not finished eating and has not withdrawn from the code of conduct, himself eats two or three mouthfuls and makes the remainder. The bhikkhu who has eaten and discarded and has not withdrawn from the code of conduct should not eat, but give it with his hand and make the remainder. There are five reasons to say that the remainder has not been made. What are the five? Outside the boundary, in a place that cannot be obtained, from behind, from under the armpit, allowing withdrawal from the code of conduct. There are five reasons to say that the remainder has been made. What are the five? The opposite of the previous ones. In addition, there are five reasons to say that the remainder has not been made. What are the five? Outside the boundary, in a place that cannot be obtained, at the bottom of the bowl, in the sleeve, allowing withdrawal from the code of conduct. There are five reasons to say that the remainder has been made. What are the five? The opposite of the previous ones. One.
Chinese
以特别多的方式来持守，不要对此感到后悔。持守或者说“持守”，指的是五种持守和五种持守。吃或者说食物，即使没有在喉咙里。堕罪，就像之前说的那样。那么，这里对根本堕罪进行
English
One should uphold them in many special ways, and not regret this. Upholding or "upholding" refers to the five upholdings and the five upholdings. Eating or food, even if it is not in the throat. A downfall, as before. Now, here is a classification of the fundamental downfall: If a monk who has fasted and has no leftovers eats any food that is suitable for the time, it becomes the basis for the downfall of eating a single meal. The agent here is the one who has fasted, and who has a strong awareness of not having any leftovers. For this, if the limbs are complete, it becomes a fundamental downfall: fasting, having no leftovers, being aware of it, food suitable for the time, and eating it. If these limbs are incomplete, then one is blamed accordingly. The downfall of eating a single meal, this is the thirty-fourth. The basis for the downfall of relying on abandonment is: The Buddha, the Bhagavan, was staying in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. In Shravasti, there was a householder who took a wife from the same caste, and together they played, rejoiced, and enjoyed various pleasures. When he became old, his relatives were exhausted, his wealth was exhausted, and his enjoyments were exhausted. He said to his young wife: Good woman, I am old and cannot accumulate wealth, so I will go forth into homelessness. Son of the king, please do so. He went to Jeta Grove and asked the monk to ordain him. The monk took him to a teacher who lived in a solitary place, meditating, who was well-versed in the Dharma and Vinaya, ordained him and gave him full ordination, and then entrusted him to that monk and sent him away. That monk had the old man read and study, but the old man was slow, and he repeatedly committed downfalls. So, he made him sit in front of him and made him confess his downfalls. The old man thought: My teacher always makes me sit in front of him and makes me confess my downfalls, I will also make him sit in front of me.
Tibetan
ར་འདུག་དུ་བཅུག་ལ། ལྟུང་བ་འཆགས་སུ་གཞུག་པའི་ཐབས་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་མོ། །ཁྱིམ་བདག་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གཤེགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་བརྩམས་སོ། །དེ་དགེ་སློང་དེས་རྒན་ཞུགས་དེ་ཁྲིད་དེ། སྦྱིན་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ༌། །སྦྱིན་བདག་གིས་དེ་གཉིས་ལ་ཟས་བསྟབས་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་ཟས་བོས་ཟིན་ཏོ་ཞེས་སྤངས་པ་དང༌། སྦྱིན་བདག་གིས་སྨྲས་པ། སྣོམས་ཏེ་བཞུད་ལ་ལྷག་པོར་མཛོད་ཏེ་གསོལ་ཅིག །གཉིས་ཀྱིས་བྱིན་ལེན་བྱས་ཏེ་དོང་ནས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། དགེ་སློང་ནི་ཆུ་འཚག །རྒན་ཞུགས་ནི་ལྷག་བོར་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ན་རྒན་ཞུགས་ཀྱིས་རང་གི་སྐལ་བ་ནི་ལྷག་བོར་བྱས་ལ། དགེ་སློང་དེའི་སྐལ་པ་དེ་ནི་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་དེ་ཟེར་བཅུག་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པའི་བཅའ་བ་དང་བཅའ་བ་ཟོས་ཀྱིས་ལྟུང་བ་དེ་ཤོགས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེས་སྨྲས་པ། རྒན་ཞུགས་ཁོ་བོས་ལྟུང་བ་མི་འཆགས་ ཀྱིས། འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཉིད་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྐབས་དེ་བརྗོད་པ་ན། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་ཤེས་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང༌། སྤངས་པ་ལ་སྐབས་ཚོལ་ཞིང་ཇི་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་འདི་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ཉིད་རྐྱེན་དུ་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་འཚོ་ཞིག །འདི་ཟོ་ཤིག་ཅེས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པའི་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་དུས་ཀྱིས་སྟོབས་པར་བྱེད། ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཤེས་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པ་ལ་སྐབས་ཚོལ་ཞིང་ཅི་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་འདི་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ཉིད་རྐྱེན་དུ་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་འཆོ་ཤིག །འདི་ཟོ་ཤིག་ཅེས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པའི་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་དུས་ཀྱིས་སྟོབས་པར་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དགེ་སློང་རྒན་ཞུགས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཉེས་རྩོམ། ཉེས་
Chinese
想著如何才能让他安住，又如何才能让他犯堕罪呢？一位施主迎请佛陀等比丘僧团到另一家去应供。佛陀等比丘僧团前往后，佛陀世尊用斋完毕，就开始为那位施主说法。那位比丘就带著老僧去了施主家。施主供养了他们两人食物，他们两人推辞说：『我们已经应过斋了。』施主说：『请享用，请留下剩余的食用。』两人接受了供养，然后从那里去了祇陀林。比丘在滤水，老僧被允许留下剩余的食物，老僧就留下了自己的那份，然后让那位比丘的那份没有留下，并让他说出来。之后就说：『你吃了没有留下的食物，犯了堕罪，快承认吧！』那位比丘说：『老僧，我不承认堕罪。』像这样，你自身将成为具有堕罪之人，会处于那样的境地。』当他向比丘们讲述这件事时，那些少欲的比丘们责问道：『为什么这些比丘明知比丘已经用过斋，并且已经推辞，却还要寻找机会，想方设法让这位比丘犯错呢？以这件事为缘起，（说）这位具寿，吃吧！吃吧！用没有留下的食物和食品来强迫（他）。』就这样责骂，诽谤，恶语相向。当时，比丘们禀告了世尊。之后，世尊像之前一样（说道）：『再者，如果比丘明知比丘已经用过斋，并且已经推辞，却还要寻找机会，想方设法让这位比丘犯错，以这件事为缘起，（说）这位具寿，吃吧！吃吧！用没有留下的食物和食品来强迫（他），就犯堕罪。』就这样制定了戒律。地点是舍卫城，人物是老僧比丘，烦恼是造罪，罪
English
Thinking, how can I make him stay, and how can I make him commit a transgression? A householder invited the Buddha and the Sangha of monks to another house for a meal. The Buddha and the Sangha of monks went, and after the Buddha, the Blessed One, had finished his meal, he began to teach the Dharma to that householder. That monk then took the old monk and went to the householder's house. The householder offered food to the two of them, and the two of them declined, saying, "We have already eaten." The householder said, "Please enjoy it, please leave the rest to eat." The two accepted the offering, and then went from there to Jeta Grove. The monk was filtering water, and the old monk was allowed to leave the remaining food, so the old monk left his share, and then made the monk's share not left, and made him say it. Afterwards, he said, "You ate the food that was not left, you committed a transgression, confess it!" That monk said, "Old monk, I do not confess the transgression." Like this, you yourself will become a person with transgressions, you will be in that kind of situation. When he told the monks about this, those monks with few desires questioned, "Why do these monks knowingly know that the monk has already eaten, and has already declined, but still look for opportunities, trying to make this monk commit a mistake? Taking this as the cause, (saying) this venerable one, eat! Eat! Forcing (him) with food and food that has not been left." In this way, they scolded, slandered, and spoke harshly. At that time, the monks reported to the Blessed One. Afterwards, the Blessed One, as before (said): "Furthermore, if a monk knowingly knows that a monk has already eaten, and has already declined, but still looks for opportunities, trying to make this monk commit a mistake, taking this as the cause, (saying) this venerable one, eat! Eat! If you force (him) with food and food that has not been left, you commit a transgression." In this way, the precepts were established. The place was Shravasti, the person was the old monk, the affliction was creating sin, the sin