Tibetan
དུ་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་ལས་ལྷག་པའི་བསོད་སྙོམས་ལེན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འབྲས་སྐམ་པོའི་ཚད་ལས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆན་དུ་བཙོས་ན་སུམ་གྱུར་དུ་བརྩི་བས། འབྲས་དྲུས་པ་སྐམ་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་ལ་འབྲས་ཆེན་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་བཅུ་བཞི་ཡོད་དོ། །སུ་ལ་བརྩི་ན་འབྲས་ དྲུས་པ་སྐམ་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་ལ་བོད་ཀྱི་བྲེ་ཕྱེད་དང་དོ་ཡོད་དོ། །དེའི་ཆན་ནི་སུམ་འགྱུར་ཏེ་བྲེ་ཕྱེད་དང་ལྔ་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་ལྷུང་བཟེད་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་འབྲས་སྐམ་ནི་བྲེ་ཕྱེད་དང་དོ། །འབྲས་ཆན་ནི་བྲེ་ཕྱེད་དང་ལྔ་ཡོད་དེ། འབྲས་ཆན་བྲེ་ཕྱེད་དང་ལྔ་དེའི་རྐྱེན་གྱི་བྱ་ན་དང༌། ཚོད་མ་དང་བཅས་པ་མན་ཆད་བླུགས་པར་བྱའི། དེ་ལས་ལྷག་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱེ་དང་ཁུར་བ་ལ་སོགས་པ་བཟའ་བ་དང༌། བཅའ་བའི་བསོད་སྙོམས་གཞན་དག་ལ་ཡང་བདག་དགག་པའི་ཚད་ནི། འབྲས་ཆན་བྲེ་ཕྱེད་དང་ལྔ་དེའི་རྐྱེན་གྱི་བྱ་ན་དང༌། ཚོད་མ་དང་བཅས་པ་འདིས་ཅི་རིགས་པར་བསྒྲེ་ཞིང་བརྩིའོ། །དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཆུང་དུ་དང་ཚད་གཅིག་སྟེ། འབྲིང་དང་ཆུང་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ན་སྨད་དོ། །ཆུང་ཚད་ནི་འགྲངས་པ་ཙམ་ཤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷག་པར་ལེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུང་བཟེད་འབྲིང་གསུམ་གྱི་ཚད་འབྲས་ཆན་བྲེ་ཕྱེད་དང་ལྔ། དེའི་རྐྱེན་གྱི་བྱ་ན་དང༌། ཚོད་མ་དང་བཅས་པ་དེ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་ནའོ། །ཕྱེ་དང་ཁུར་བ་ལ་སོགས་པ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བའི་བསོད་སྙོམས་གཞན་དག་ལས་ཡང་ཚད་འདི་ཅི་རིགས་པར་བསྒྲེ་ཞིང་བརྩིས་པ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྷུང་བཟེད་གང་བ་གཉིས་སམ་གསུམ་བླངས་ནས། ཕྱི་རོལ་ཀུན་དགའ་ར་བར་དོང་ལ། དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བགོ་བཤའ་བྱ་བ་ནི། བླང་བར་བྱ་བ་འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་དྲུས་པ་སྐམ། མ་ག་དྷཱའི་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་བཙོས་པའི་ཆ་ན། བོད་ཀྱི་བྲེ་ཕྱེད་དང་ལྔ། དེའི་རྐྱེན་གྱི་བྱ་ན་དང༌། ཚོད་མ་དང་བཅས་པ་ཙམ་སྟེ། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་གྲོགས་དང་བཅས་པས་བཟའ་བ་ལས་ལྷག་ཅིང་མང་བ་ཉིད་ཡིན་ན། ཁྱིམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་ལ། དེ་ན་དགེ་སློང་གང་དག་འཁོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །བདག་ཅག་ཀྱང་ཟ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བྱ་བ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ལ་གལ་ཏེ་མང་བ་ཉིད་ཡིན་ན། དགེ་སློང་དག་ལ་ཡང་བགོ་བཤའ་བྱ། བདག་ཅག
Chinese
據說，如果接受超過五又二分之一小“布瑞吾”（བྲེའུ་，容量单位）的供養，一切都會導致墮落。這是指乾燥稻米的量。如果煮成粥，則算作三倍。五又二分之一小“布瑞吾”的乾燥稻米，相當於十四又二分之一小“布瑞吾”的大米。如果換算，五又二分之一小“布瑞吾”的乾燥稻米，相當於一個半藏升。煮熟後是三倍，即五個半藏升。對於兩個或三個缽來說，乾燥稻米是一個半藏升，煮熟的粥是五個半藏升。這五個半藏升粥，可以加入佐料和蔬菜等，但如果超過這個量，就會導致墮落。對於麵粉和肉等食物，以及其他食物的供養，自我限制的量是：這五個半藏升粥，可以加入佐料和蔬菜等，應根據情況進行比較和計算。比丘尼們的大缽與比丘們的小缽大小相同，中等和小缽也應如此處理。小缽的量是能裝滿食量即可。所謂的“如果接受更多”，是指超過三個中等缽的量，即五個半藏升粥，以及佐料和蔬菜等。對於麵粉和肉等食物，以及其他食物的供養，也應根據這個量進行比較和計算，如果接受更多，就會導致墮落，這與之前所說的一樣。拿走裝滿的兩個或三個缽，然後倒在寺院外面，也要分給托缽的比丘們。應該接受的量是煮熟的精米，五又二分之一摩揭陀小“布瑞吾”，相當於五個半藏升。只能加入佐料和蔬菜等。如果自己和同伴吃不完，剩下的很多，就倒在寺院外面，分給在那裡的比丘們。“我們也應該吃”的意思是，如果剩下的很多，也應該分給比丘們，我們自己也應該吃。
English
It is said that if one receives offerings exceeding five and a half small 'Breu' (བྲེའུ་, a unit of volume), it will lead to downfall in all cases. This refers to the amount of dry rice. If it is cooked into porridge, it is counted as three times that amount. Five and a half small 'Breu' of dry rice is equivalent to fourteen and a half small 'Breu' of large rice. If calculated, five and a half small 'Breu' of dry rice is equivalent to one and a half Tibetan 'Bre'. The cooked amount is three times that, which is five and a half 'Bre'. For two or three bowls, the dry rice is one and a half 'Bre', and the cooked porridge is five and a half 'Bre'. This five and a half 'Bre' of porridge can be filled with condiments and vegetables, but if it exceeds this amount, it will lead to downfall. For flour and meat, and other food offerings, the limit of self-restriction is: this five and a half 'Bre' of porridge, with condiments and vegetables, should be compared and calculated accordingly. The large bowls of nuns are the same size as the small bowls of monks, and the medium and small bowls should be treated the same way. The small bowl's capacity is just enough to fill one's appetite. The so-called "if one receives more" refers to exceeding the amount of three medium bowls, which is five and a half 'Bre' of porridge, with condiments and vegetables. For flour and meat, and other food offerings, this amount should also be compared and calculated accordingly, and if one receives more, it will lead to downfall, as mentioned before. Take two or three full bowls and pour them outside the monastery, and also distribute them to the begging monks. The amount to be received is cooked fine rice, five and a half Magadha small 'Breu', which is equivalent to five and a half Tibetan 'Bre'. Only condiments and vegetables should be added. If oneself and one's companions cannot finish eating it and there is a lot left over, it should be poured outside the monastery and given to the monks who are there. "We should also eat" means that if there is a lot left over, it should also be distributed to the monks, and we ourselves should also eat.
Tibetan
་ཀྱང་བཅའ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། དགེ་སློང་དག་ལ་བགོ་བཤའ་བྱ་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅག་ཀྱང་བཟའ་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་ནི་ ཆོ་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་པ་དེ་ལ་དེ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གཅིག་གམ། གཉིས་སམ། རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ཀྱང་རུང༌། བདག་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་དོང་བ་ལ། སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་སྟོབས་པའི་བསོད་སྙོམས་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ། ཇི་བདེར་མ་བྱས་པ། ལྷུང་བཟེད་འབྲིང་པོ་གསུམ་གྱི་ཚད། འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་དྲུས་པ་སྐམ། མ་ག་དྷཱའི་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་ལ། བོད་ཀྱི་བྲེ་ཕྱེད་དང་དོ་ཡོད་པ། བཙོས་ན་ཆན་བྲེ་ཕྱེད་དང་ལྔ་དེའི་རྐྱེན་གྱི་བྱ་ན་དང༌། ཚོད་མ་དང་བཅས་པ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་མནོས་ཏེ་ཟོས་ན། ལྷུང་བཟེད་དོ་གསུམ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི། སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་སྟོབས་པའི་བསོད་སྙོམས་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ། ཇི་བདེར་མ་བྱས་པ། དགེ་སློང་གི་ལྷུང་བཟེད་འབྲིང་པོ་གསུམ་གྱི་ཚད་ལས་ལྷག་མ་མནོས་ཏེ་ཟ་བའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་བདག་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པ་སྐྱེས་པའམ། བུད་མེད་གང་ཡང་རུང་བ་དང༌། བསྟབས་པའི་བསོད་སྙོམས་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་ཇི་བདེར་མ་བྱས་པ་ཉིད་དང༌། ལྷུང་བཟེད་འབྲིང་པོ་གསུམ་གྱི་ཚད་ལས་ལྷག་པ་ཉིད་དོ།། ཁྱིམ་ནས་མནོས་ཏེ་ཁྱེར་བ་དང༌། ཟོས་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །ལྷུང་བཟེད་དོ་གསུམ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་སུམ་ཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཟ་སྟེ། བསྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཟ་བ་ན་སྙིང་ལས་ཆུང་ངུར་ཚོར་ཞིང་གནོད་པ་ཉུང་བ་དང༌། ཉམ་ང་བ་ཆུང་བ་དང༌། བསྐྱོད་བ་ཡང་བ་དང༌། འཚོ་བ་དང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་ཚོར་རོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱང་ཚུར་ཤེག་ལ་སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཟོ་ཤིག་དང༌། ཁྱེད་ཀྱང་སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཟ་བ་ ན། སྙིང་ལས་ཆུང་ངུར་ཚོ
Chinese
也应当制定。如果不是很多，不一定要分给僧众，而是我们自己吃。因此，制定学处的原因是，制定学处是必然的。这里对根本堕罪进行
English
It should also be established. If it is not much, it is not necessary to distribute it to the Sangha, but rather we should eat it ourselves. Therefore, the reason for establishing the training is that establishing the training is inevitable. Here, the root downfall is classified: Whether it is a single bhikkhu, two bhikkhus, or many bhikkhus, when entering a donor's house, for the donor's house that has not completely abandoned the offering of alms, acting against their wishes, exceeding the amount of three medium-sized bowls, i.e., dried rice, equivalent to five and a half Magadha small bushels, equivalent to half a Bre and one 'do' (Tibetan unit of measurement) in Tibet, if cooked and exceeding five and a half dry Bre of food, as well as vegetables, etc., if eating more than this amount, it constitutes the root downfall of taking more than the amount of three bowls. The perpetrator of this offense is: the donor's house has not completely abandoned the offering of alms, acting against their wishes, the bhikkhu takes and eats more than the amount of three medium-sized bowls. This offense is constituted by five limbs becoming the root downfall: the donor belongs to the human realm, whether male or female; not completely abandoning the offering of alms, acting against their wishes; exceeding the amount of three medium-sized bowls; taking and carrying from home; eating. If these limbs are incomplete, then minor offenses are constituted according to the situation. The downfall of taking more than the amount of three bowls is the thirty-third. The origin of the downfall of eating one-time food is: The Buddha Bhagavan lived in Shravasti, in the Jeta Grove of Anathapindika. After that, the Bhagavan said to the bhikkhus: Bhikkhus, I eat one-time food, and when eating one-time food, I feel light in my heart, with little harm, little fear, light movement, full of vitality and strength, comfortable and without fault, and dwell in comfort. Bhikkhus, you also come and eat one-time food, and when you eat one-time food, you will feel light in your heart.
Tibetan
ར་ཞིང་གནོད་པ་ཉུང་བ་དང༌། ཉམ་ང་བ་ཆུང་བ་དང༌། བསྐྱོད་པ་ཡང་བ་དང༌། འཚོ་བ་དང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་ཚོར་བར་འགྱུར་རོ། །ཟས་མ་སྤངས་པས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་བཟའ་བར་བྱ་ཞིང༌། ཟས་བརྩམས་པས་སློབ་དཔོན་དང༌། མཁན་པོ་དང༌། བླ་མ་དང༌། བླ་མ་ལྟ་བུ་མཐོང་ན་ཡང་དང་བར་མི་བྱའོ། །བཅའ་བ་ལྔ་པོ་རྩ་བ་དང༌། སྡོང་བུ་དང༌། འདབ་མ་དང༌། མེ་ཏོག་དང༌། འབྲས་བུ་དག་གིས་ནི་སྤངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། བཟའ་བ་ལྔ་པོ་འབྲས་ཆན་དང་ཟན་དྲོན་དང༌། ཤ་དང༌། སྣུམ་ཁུར་དང༌། འདེ་གུ་དག་གིས་ནི་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ལྔ་པོ་ཟས་ཡོད་པ་དང༌། ཟས་སྟོབས་པ་ཡོད་པ་དང༌། ཟས་བརྩམས་པ་ཡོད་པ་དང༌། ཟས་སྤངས་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པ་དག་གིས་ནི་སྤངས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། རྒྱུ་ལྔ་པོ་ཟས་མེད་པ་དང༌། ཟས་སྟོབས་པ་མེད་པ་དང༌། ཟས་བརྩམས་པ་མེད་པ། ཟས་སྤངས་པ་མེད་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་དག་གིས་ནི། མ་སྤངས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཚིག་ལྷག་མ་མེད་པ་ལྔ་པོ་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་གཞན་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། སོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཟོས་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གིས་ནི་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། ཚིག་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལྔ་པོ་རེ་ཞིག་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། རེ་ཞིག་གཞན་ལ་སྦྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། རེ་ཞིག་སོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། རེ་ཞིག་ཟོས་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རེ་ཞིག་ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གིས་ནི་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་སྤངས་པས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དྲུག་སྡེ་དག་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད། མ་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་སྤངས་པས་ཟ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་སྤངས་པས་ཀྱང་བཟའ་བར་བྱེད། མ་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བ་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པ་ལས་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་འཆའ་འམ་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དོ། །ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད་ན། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བསླབ་པ་ལ་གཡེལ་བ་དང་བཀའ་ལ་མ་གུས་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་
Chinese
田地损害少，恐惧小，行动轻，具有生命和力量，安乐且无罪过，将感受安乐的触碰而安住。未舍弃食物，应吃多少算多少，开始吃食时，即使见到导师、堪布、上师、或类似上师，也不应停止。五种植物，根、茎、叶、花、果，不会因此而舍弃，而五种食物，米饭、热糌粑、肉、油炸面食、面疙瘩，则会因此而舍弃。五种原因，有食物，有食物的力量，开始吃食，舍弃食物，行为不端，应说为舍弃。五种原因，没有食物，没有食物的力量，没有开始吃食，没有舍弃食物，行为端正，应说为未舍弃。此外，没有剩余词语的五种，说“扔掉”，说“给别人”，说“走开”，说“吃完了”，说“够了”，应说为舍弃。有剩余词语的五种，说“暂时扔掉”，说“暂时给别人”，说“暂时走开”，说“暂时吃完了”，说“暂时够了”，应说为未舍弃。世尊曾开示说，比丘舍弃后不应吃，但六群比丘舍弃了也吃，未舍弃也吃，因此比丘们感到不悦。世尊曾开示说，比丘舍弃后不应吃，为何比丘舍弃了也吃，未舍弃也吃，而受到呵责，被扔东西，被辱骂之时，比丘们向世尊禀告。之后，世尊如前一样，又制定戒律说，如果比丘吃完食物并舍弃后，没有丢弃剩余的，又拿取或吃食物，则犯堕罪。地点是在舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是对学处懈怠和对教言不恭敬，罪过是食物。
English
Fields with minimal damage, little fear, light movement, endowed with life and strength, comfort and innocence, will experience the touch of ease and abide. Without abandoning food, one should eat as much as is enough. When starting to eat, even if one sees a teacher, abbot, lama, or someone like a lama, one should not stop. The five plants—roots, stems, leaves, flowers, and fruits—will not be abandoned thereby, but the five foods—rice, warm tsampa, meat, fried pastries, and dumplings—will be abandoned thereby. The five reasons—having food, having the strength of food, starting to eat, abandoning food, and improper conduct—should be stated as abandonment. The five reasons—not having food, not having the strength of food, not starting to eat, not abandoning food, and proper conduct—should be stated as not abandoning. Furthermore, the five without remaining words—saying "throw it away," saying "give it to others," saying "go away," saying "it's finished," and saying "it's enough"—should be stated as abandonment. The five with remaining words—saying "throw it away for a while," saying "give it to others for a while," saying "go away for a while," saying "it's finished for a while," and saying "it's enough for a while"—should be stated as not abandoning. The Blessed One had taught that a monk should not eat what has been abandoned, but the group of six monks ate even what had been abandoned and ate even what had not been abandoned, so the monks were displeased. The Blessed One had taught that a monk should not eat what has been abandoned, so why did the monks eat even what had been abandoned and eat even what had not been abandoned, and were rebuked, had things thrown at them, and were insulted? At that time, the monks reported to the Blessed One. Then, the Blessed One, as before, again established the precept, saying, "If a monk, having finished eating food and abandoned it, does not discard the remainder and takes or eats food again, he commits a transgression." The place was Shravasti, the people were the group of six monks, the affliction was being negligent towards the training and disrespectful towards the teachings, and the offense was food.