English
If someone who has not fully received the Bhikshu vows immediately or afterwards recites the Dharma or words of the Vinaya, it becomes the basis for the downfall of reciting. The agent of this is a person who has not fully received the Bhikshu vows, and the Dharma and words of the Vinaya. In this case, the five branches become the basis for the downfall, namely: a person who has not fully received the Bhikshu vows, the Dharma or words of the Vinaya, immediately or afterwards, for the purpose of reciting, and reciting. If these branches are not complete, then it is mitigated accordingly. The downfall of reciting, this is the sixth. The basis for discussing the downfall of speaking of evil places is: The Buddha Bhagavan was in Shravasti, residing in Jeta Grove, Anathapindika's Garden. Because they had not separated from desire and had not abandoned their afflictions, the Bhikshus were committing Sanghavasesa offenses, and some were growing old having lost their way. When those Bhikshus heard from those who held the Sutras, held the Vinaya, and held the Matrikas, at that time they were properly removing and transferring the downfalls and acting in a satisfactory manner. When distributing water to the Sangha, the Brahmins and faithful householders said: Those who realize jewels also examine them more closely than this and collect jewels. These elder Bhikshus who desire merit also distribute water to the Sangha and accumulate merit and so on. When the group of six Bhikshus heard this, they said: Wise ones, do you think that these are distributing water to the Sangha of the good Dharma? In reality, these people are doing the work of annihilation. They said: What have these people done? The group of six Bhikshus have done what should not be done, they have done this and that. When they said this, those who were elder Bhikshus, for the time being, their situation is like this, then what will be the situation of the intermediate Bhikshus and the new Bhikshus? They were scolding, slandering, and mocking. Those Bhikshus who were transferring, in the afternoon at the stupas of hair and nails...
Tibetan
་བྱུག་པས་ཉུག་པར་བྱེད་པ་དག་གི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང༌། ཉེ་གནས་དག་ལ་ཡང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་ནས། གང་གི་ཚེ་དེ་དག་ལྟུང་བ་དེ་ལས་ལངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན། དེ་དག་གིས་རང་གི་དགེ་ཚུལ་དག་ལ་ལས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་ནི། དེ་ཚུལ་དག་འདི་སྐད་ཅེས་ལས་འདི་ནི་ཁྱེད་ ཅག་གནས་ངན་ལེན་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་གྱིས། ཁོ་བོ་ཅག་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ན། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་ངུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག །གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལྟུང་བ་རྗོད་པར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལྟུང་བ་བརྗོད་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་མ་གཏོགས་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བསྔགས་པ་ལ་ཕྲག་དོག་བྱེད་པ། ཉེས་པ་ནི་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲུག་སྡེ་འམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའོ། །གནས་ངན་ལེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གནས་ངན་ལེན་གཉིས་ཏེ། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཀུན་ནས་སློང་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཀུན་ནས་སློང་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་གནས་ངན་ལེན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་དང་ཀུན་ནས་སློང་བས་སོ། །ལྟུང་བ་བརྗོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་ནའོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་བཞག་སྟེའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པར་མ་བསྐོས་པས་ཉན་པ་པོ་སྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དག་སོ་སོ་ཡང་རུང་བསྡུས་པ་ཡང་རུང་བ་སྨྲས་ན། གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི། ཉན་པ་པོ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེ
Chinese
与用油涂抹者一同居住，也对近侍说，六群比丘宣说罪行后，当他们从罪行中起来时，他们就告诫自己的沙弥说：“做事情吧！”他们说：“这事是你们这些到处作恶的人做的，我们不做。”有些少欲比丘就呵责说：“比丘们，为什么比丘要对未受具足戒者说罪行呢？”他们进行诽谤，进行嘲弄，进行辱骂。当时，比丘们禀告了世尊。然后，世尊如前一样制定戒律说：“如果比丘对未受具足戒者说罪行，除非僧众允许，否则犯堕罪。”地点是舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是对他人赞叹感到嫉妒，罪过是比丘对未受具足戒者说罪行。其中，比丘是指六群比丘或其他类似的人。对未受具足戒者说，受具足戒者有两种：比丘和比丘尼。除此之外的都是未受具足戒者。罪行有两种：引发波罗夷（藏文：ཕམ་པར་འགྱུར་བ་，梵文天城体：Parājika，梵文罗马拟音：Parājika，汉语字面意思：他胜处）和引发僧残（藏文：དགེ་འདུན་ལྷག་མ་，梵文天城体：Saṃghāvaśeṣa，梵文罗马拟音：Saṃghāvaśeṣa，汉语字面意思：僧残）。为什么称它们为罪行呢？因为它们的自性是业和引发。说罪行是指说出来。除非僧众允许是指把僧众的允许放在一边。犯堕罪是指如前一样。这里对根本罪进行
English
Residing with those who anoint with oil, and also to the attendants, after the Group of Six monks declared offenses, when they arose from those offenses, they would instruct their own novices, saying, "Do the work!" They would say, "This work was done by you who constantly engage in misconduct; we do not do it." Some monks with few desires would rebuke, saying, "Monks, why do monks declare offenses to those who are not fully ordained?" They would slander, mock, and revile. At that time, the monks reported to the Blessed One. Then, the Blessed One, as before, established the precept, saying, "If a monk declares an offense to one who is not fully ordained, except with the permission of the Sangha, it is a Pācittiya offense." The place was Śrāvastī. The persons were the Group of Six. The affliction was jealousy of others' praise. The offense was a monk declaring an offense to one who is not fully ordained. Among them, "monk" refers to the Group of Six or anyone similar. Regarding "to one who is not fully ordained," there are two who are fully ordained: monks and nuns. Those other than them are not fully ordained. Regarding "offense," there are two types of offenses: those that cause defeat (Parājika) and those that cause residual community (Saṃghāvaśeṣa). Why are they called offenses? Because their nature is karma and causation. "Declaring an offense" means speaking. "Except with the permission of the Sangha" means setting aside the permission of the Sangha. "It is a Pācittiya offense" means as before. Here, the classification of the actual offense is as follows: If a monk, without being appointed to declare the Sangha's offenses, speaks of Parājika and Saṃghāvaśeṣa offenses to a listener who is not fully ordained, whether separately or collectively, it becomes the basis for the Pācittiya offense of declaring offenses. The agent here is: the listener is not fully ordained, and the primary cognition is the lack of understanding of the Parājika and Saṃghāvaśeṣa offenses.
Tibetan
ར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དགེ་འདུན་གྱིས་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པར་མ་བསྐོས་པ་ དང། དེས་ཉན་པ་པོ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་གནས་ངན་ལེན་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང༌། ཉན་པ་པོ་མིའི་འགྲོ་བ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཉིད་དང༌། གནས་ངན་ལེན་ཕམ་པར་འགྱུར་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དག་སོ་སོ་འམ་བསྡུས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་སྨྲས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་བདུན་པའོ།། །།མིའི་ཆོས་བླ་མ་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཅན་སྤྲེའུ་རྫིང་གི་འགྲམ་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་ཁང་བཟངས་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཆུ་ཀླུང་ཡིད་འོང་ལྡན་ལ་བརྟེན་ཅིང་འཁོང་བ་དག་གིས་ཆུ་སྲིན་ཉའི་རིགས་བཟུང་བའི་གླེང་གཞི་ལས། དེ་དག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་དག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། །དེ་དག་མུ་གེ་བྱུང་བའི་ཚེ། ཉ་བའི་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དག་གིས་མིའི་ཆོས་བླ་མ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ཉེ་དུ་དག་ལ་བརྗོད་ནས། འཇིག་རྟེན་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བ་ཡིན་པས། ཉེ་དུ་དག་གིས་རེ་ཞིག་རང་གི་བུ་དག་ལས་ཀྱང་ཕྲོགས་ཏེ། དེ་དག་ལ་བསོད་སྙོམས་ལེགས་པར་བསྟབས་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་དབྱར་འདས་ནས་འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ཚེ། དགེ་སློང་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་འདོང་བའི་ཚེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་གང་དག་སྦོང་བྱེད་ཀྱི་གོང་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བྲེལ་བས་རིང་པ་དང༌། ཉམ་ཆུང་བ་དང༌། རྐེ་བ་དང༌། སྐམ་པ་དང༌། ལུས་མ་ཐོབ་པ་དང༌། པགས་པ་དང༌། ཤ་དང་ཁྲག་བྲི་བ་མཐོང༌། དགེ་སློང་གང་དག་ཉ་བའི་གྲོང་གི་ཉེན་ཀོར་དུང་བྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བྲེལ་བ་མེད་པས་ཚོ་བ་དང༌། པགས་པ་དང༌། ཤ་དང་ཁྲག་རྒྱས་པ་མཐོང་ནས་དེ་ཅི་ལས་གྱུར་པའི་རྒྱུ་དྲིས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱས་པར་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེ་དག་ལ་ཁྱེད་ཅག་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ། མིའི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པ་བརྗོད་དུ་རུང་ངམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། དེ་ དག་གིས་སྨྲས་པ། རུང་ཡང་སྲིད་མི་རུང་ཡང་སྲིད་དེ།
Chinese
就是作者本身啊。这里有五种支分会成为根本堕罪：比丘没有被僧团委派去宣说罪行；并且他知道听者是没有受具足戒的，不知道罪行；听者是人类但没有受具足戒；罪行会导致失败；其余的僧团说了任何单独或聚集的事情；以及对方理解了意思。如果这些支分不完整，则会受到相应的责备。宣说罪行的堕罪是第七条。讲述超人法的堕罪的基础是：佛陀世尊住在广严城猕猴池边的楼阁里。当时，佛陀世尊讲述了五百渔夫依靠着悦意河捕捉鳄鱼和鱼类的故事。他们对佛陀所说的教法和戒律深信不疑，受了具足戒，并证得了阿罗汉果。当发生饥荒时，那些答应在渔村附近安居的人，向亲戚讲述了他们如何获得超人法。因为世间喜欢功德，所以亲戚们甚至从自己的孩子那里夺取食物，好好地供养他们。当雨季结束，举行大法会时，比丘们去拜见世尊。尊者阿难陀看到那些答应在斯蓬吉之前安居的比丘们，因为忙于接受供养而变得瘦弱、虚弱、憔悴、干枯、身体消瘦、皮肤、肌肉和血液减少。而那些答应在渔村附近安居的比丘们，因为不忙于接受供养而变得肥胖，皮肤、肌肉和血液丰满。于是他询问了原因，他们也详细地说了。尊者阿难陀问他们：你们这些没有受具足戒的人，可以讲述真实的超人法吗？他们回答说：可能可以，也可能不可以。
English
That is the author himself. Here, five factors will cause a fundamental downfall: a bhikshu is not appointed by the sangha to declare offenses; and he knows that the listener is not fully ordained and does not know the offenses; the listener is a human being but not fully ordained; the offense will lead to defeat; the remaining sangha speaks of anything separately or collectively; and the other party understands the meaning. If these factors are incomplete, then there will be corresponding blame. The downfall of declaring offenses is the seventh. The basis for the downfall of speaking of superhuman qualities is: The Buddha Bhagavan was residing in Vaishali, in the multi-storied mansion by the Monkey Pond. At that time, the Buddha Bhagavan told the story of five hundred fishermen who relied on the delightful river and caught crocodiles and fish. They were ordained and fully ordained in the Dharma and Vinaya well spoken by the Buddha, and they realized the state of Arhat. When there was a famine, those who had promised to stay near the fishing village told their relatives how they had attained superhuman qualities. Because the world likes qualities, the relatives even took food from their own children and offered it to them well. When the rainy season ended and there was a great gathering, the bhikshus went to pay homage to the Bhagavan. The venerable Ananda saw that those bhikshus who had promised to stay before Spongji were thin, weak, emaciated, dry, without bodies, and had reduced skin, flesh, and blood because they were busy with alms. And those bhikshus who had promised to stay near the fishing village were fat, and had full skin, flesh, and blood because they were not busy with alms. So he asked the reason, and they also spoke in detail. The venerable Ananda asked them: Are you allowed to speak the truth about superhuman qualities to those who are not fully ordained? They replied: It may be possible, and it may not be possible.