Tibetan
་བ་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་པུ་འབའ་ཞིག་ནི་མེད་དོ། །བརྫུན་སྨྲ་བ་ནི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་ལ་མེད་ལ་མེད་བཞིན་དུ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་སྨྲ་བའོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྲོས་ཤིང་ཞེ་སྡང་བར་གྱུར་ནས། ཇི་ནས་ཀྱང་འདི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་དབྲལ་ལོ་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་དག་པ་ལྟུང་བ་མེད་པ་ལ་གཞི་མེད་པར་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པའོ། །ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་སུ་སྟོན་པ་དང༌། ཆོས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་དང༌། འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་འདུལ་བར་སྟོན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ། །ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པ་དང༌། ཅི་འདི་ལ་ཁྱོད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཡོངས་སུ་མ་དག་བཞིན་དུ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་སྡོད་པའོ། །ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པར་བརྫུན་དུ་སྨྲ་པ་གཞན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ཡི་དགས་ དང། ངན་སོང་དང༌། ངན་འགྲོ་དང༌། ལོག་པར་ལྟུང་བ་དག་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད། འཚེད་པར་བྱེད། ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ལྟུང་བ་དེ་མ་བཞགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ལས་གཞན་པའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དོན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་འདུ་ཤེས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ཏེ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་བརྫུན་སྨྲའོ་སྙམ་པ་དང། བརྫུན་སྨས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བརྫུན་སྨྲས་སོ་སྙམ་ན། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དོན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་འདུ་ཤེས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བ་ཉིད་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཉིད་དང༌། ཉན་པ་པོ་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བའི་བརྫུན་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་དང་པོའོ།། །།སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་དག་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞར་བ་དག་ཐེང་པོ་དག །སྨད་འཆལ་དག །ལག་སོར་རྡུམ་པོ་དག །སྒུར་པོ་དག། མིའུ་ཐུང་དག །ཝ་བ་ཅན་དག །ལྐུགས་པ་དག །འོན་པ་དག །རྟེན་འཕྱེ་དག །གྱོལ་པོ་དག །མཆུ་འཕྱངས་པ་དག །མགོ་བོ་ཆེ་དག་ཅེས་མིའི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ། དེས་དགེ་སློང་དག་སྔ་གོང་པ་དང༌། གཟེངས་དམས་པ་དང༌། ཞུམ་པར་གྱུར་ནས་ལུང་མནོད་པ་དང༌། ཀླག་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང༌། ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་གཏོང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་བར་གནས་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མིའི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ངག་ཡང་དག་པར་མ་བསྡམས་པ། ཉེས་པ་ནི་མིའི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་མིའི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མིའི་སྐྱོན་ན་སྨྲ་བའི་བསམ་པ་དག་དང༌། ཚིག་གི་སྒྲ་དང༌། ངག་གི་ལས་དང༌། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སྨྲ་བའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་གི་སྐྱོན་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་པས། ཚིག་འཇམ་པོས་ཀྱང་རུང༌། རྩུབ་པོས་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྐྱོན་གྱི་རྣམ་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་བསམ་པ་གང་ཡང་རུང་བས་སྨྲས་ན། མི་དགའ་བ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ན་ཡང༌། སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ཏེ། འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྐྱོན་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོ་དགེ་སློང་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི
Chinese
說謊並非只有一種情況。說謊有導致墮敗的，有導致僧殘的，有導致粗罪的，有導致墮罪的，也有導致惡作的。那麼，什麼是說謊導致墮敗呢？例如，比丘沒有卻說自己有超人的能力。什麼是說謊導致僧殘呢？例如，比丘因憤怒和憎恨，心想：「無論如何也要使此人與梵行分離」，於是無根據地指責清淨無罪的比丘犯了導致墮敗的罪行。什麼是說謊導致粗罪呢？例如，比丘在僧團中有意地認為，不是佛法的說是佛法，是佛法的說不是佛法，不是律的說是律，是律的說不是律。什麼是說謊導致惡作呢？例如，比丘在半月半月誦戒時，當誦戒師誦戒時，被問到：「你是否清淨？」明明不清淨卻不說話。什麼是說謊導致墮罪呢？例如，除了以上四種說謊之外，其他的說謊都屬於墮罪。所謂的墮罪，是指將眾生焚燒、煮熟、墮入地獄、畜生、餓鬼、惡趣、惡道和邪見之中。此外，如果沒有懺悔這些罪，就會障礙善法，所以稱為墮罪。在此，對根本墮罪進行分類：除了導致墮敗、導致僧殘、導致粗罪和導致惡作之外的說謊，即在明知事實的情況下，改變想法而說謊，心想：「我正在說謊」，並且在說謊之後，心想：「我已經說謊了」，這就構成了說謊的根本墮罪。此罪的行為者，就是在明知事實的情況下，改變想法的人。
English
There is not just one type of lying. Lying can lead to defeat, to remaining in the Sangha, to a gross offense, to an offense entailing forfeiture, and to a misdeed. So, what is lying that leads to defeat? For example, a monk, not having it, claims to possess superior human qualities. What is lying that leads to remaining in the Sangha? For example, a monk, being angry and hateful, thinking, "By any means, I will separate this one from the Brahmacharin life," groundlessly accuses a pure and faultless monk of a transgression that leads to defeat. What is lying that leads to a gross offense? For example, a monk, intentionally thinking within the Sangha, teaches what is not Dharma as Dharma, and what is Dharma as not Dharma, and what is not Vinaya as Vinaya, and what is Vinaya as not Vinaya. What is lying that leads to a misdeed? For example, a monk, during the recitation of the Pratimoksha Sutra every half month, when asked, "Are you pure in this?" remains silent without speaking, even though he is not pure. What is lying that leads to an offense entailing forfeiture? For example, all other lies besides those four types of lying are offenses entailing forfeiture. The term 'offense entailing forfeiture' means that it burns, cooks, and causes beings to fall into hell, animals, hungry ghosts, evil realms, bad destinies, and wrong views. Furthermore, if that offense is not abandoned and confessed separately, it obstructs virtuous qualities, therefore it is called an offense entailing forfeiture. Here, the classification of the fundamental offense is as follows: Lying other than that which leads to defeat, leads to remaining in the Sangha, leads to a gross offense, and leads to a misdeed, that is, transforming the perception of an object known to be true and lying, thinking, "I am lying," and after lying, thinking, "I have lied," this becomes the fundamental offense of lying. The agent of this is the one who transforms the perception of an object known to be true.
Chinese
此有五支成为真实的堕罪：即想颠倒，自己宣说，听者属于人道且安住自性，成为堕罪的妄语，以及他人理解意义。这些支分若不齐全，则根据情况轻微呵责。妄语的堕罪是第一条。 讲述因说缺点而导致堕罪的缘起是：佛陀薄伽梵住在舍卫城，胜子园给孤独的祇陀林。当时，六群比丘对比丘们这样说：瞎子、瘸子、下贱者、手指残缺者、驼背、矮子、麻脸者、哑巴、聋子、斜眼者、歪脖子、嘴唇下垂者、头大者等等，总是说人的缺点。因此，比丘们变得沮丧、卑微和胆怯，放弃了学习、诵读、念诵、瑜伽、作意和内心的止观，住在痛苦和不快乐中。少数比丘们开始责骂、嘲笑和讥讽。比丘们将此事禀告了薄伽梵。之后，薄伽梵像之前一样制定了戒律：如果说人的缺点，则犯堕罪。地点是舍卫城，对象是六群比丘，烦恼是未能正确约束语言，过失是说人的缺点。其中，说人的缺点是指：心中想着说人的缺点，发出言语的声音，口头的行为，以及口头的表述。堕罪的意思和之前一样。在此，真实堕罪的分类是：比丘想要说比丘的缺点，无论是用柔和的语言还是粗暴的语言，只要以任何不悦意的想法说了缺点的形态，即使没有使对方不高兴，也会成为说缺点的堕罪的真实罪行。此处的作者是想要说缺点的人，对象是比丘本人。此有五支成为真实的
English
Here, five branches become the actual downfall: namely, distorted perception, self-declaration, the listener belonging to the human realm and abiding in their own nature, the falsehood that becomes a downfall, and the understanding of the meaning by others. If these branches are incomplete, then there is mild reproach as appropriate. The downfall of lying is the first. The basis for the downfall of speaking of faults is as follows: The Buddha Bhagavan was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove of Anathapindika's Garden. At that time, the group of six monks would say to the monks: "Blind ones, lame ones, base ones, those with crippled fingers, hunchbacks, dwarfs, pockmarked ones, mutes, deaf ones, cross-eyed ones, wrynecks, those with drooping lips, big-headed ones," and so on, always speaking of people's faults. Therefore, the monks became discouraged, humiliated, and timid, abandoning learning, reciting, chanting, yoga, contemplation, and inner mental quiescence, and dwelling in suffering and unhappiness. A few monks began to scold, mock, and ridicule. The monks reported this matter to the Bhagavan. Thereafter, the Bhagavan, as before, established the precept: "If one speaks of people's faults, it is a downfall." The place was Shravasti, the individuals were the group of six, the affliction was the failure to properly restrain speech, and the offense was speaking of people's faults. Among these, speaking of people's faults means: thinking of speaking of people's faults, uttering the sound of words, the action of speech, and the verbal expression. The meaning of "downfall" is the same as before. Here, the classification of the actual downfall is: If a monk, desiring to speak of the faults of a monk, whether with gentle words or harsh words, speaks of the form of the fault with any unpleasant thought, even if it does not make the other person unhappy, it becomes the actual offense of the downfall of speaking of faults. The agent here is the one who desires to speak of the fault, and the object is the monk himself. Here, five branches become the actual
Tibetan
་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། སྐྱོན་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དང་རང་གི་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བ་དང༌། སྐྱོན་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་བསམ་པ་གག་ཡང་རུང་བས་སྨྲས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ལ་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་གཉིས་བའོ།། །།ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་དག་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཕྲ་མས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ། དེས་དགེ་སློང་དག་སྤ་གོང་བ་དང། གཟེངས་དམས་པ་དང༌། ཞུམ་པར་གྱུར་ནས་ལུང་མནོད་པ་དང་། ཀླག་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང༌། ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་ཀྱང་གཏོང་བར་བྱེད། འདི་ལྟར་དུས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཉེ་བར་བསམས་པ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཅུགས་པའི་རྒྱུན་ཡང་གཅོད་པར་བྱེད་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་ལ་ཕྲ་མ་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དབྱེན་གྱི་བསམ་པ། ཉེས་པ་ནི་དགེ་སློང་ལ་ཕྲ་མ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་ལ་ཕྲ་མ་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་ལ་ཕྲ་མ་བྱ་བའི་བསམ་པས་ངག་དང༌། ཚིག་དང༌། ཐ་སྙད་དང༌། སྐད་བརྗོད་པ་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་དང༌། ཚིག་གི་ལམ་དང་ཚིག་གི་སྒྲ་དང༌། ངག་གི་ལས་དང༌། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སྨྲ་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་ཕྲ་མ་བྱེད་འདོད་པ། དགེ་སློང་གཞན་ལ་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་འདི་སྐད་ཟེར་རོ་ཞེས་ཕྲ་མའི་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བ་སྨྲ་ན། ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི། དབྱེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་དང༌། དབྱེ་བར་བྱ་བ་གཉི་ག་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་པའོ་འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དབྱེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་དང༌། དབྱེ་བར་བྱ་བ་གཉིས་ག་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། རང་གི་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དང༌། ངོར་སྨྲས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡ
Chinese
会堕落的。如果对方是比丘，想要说出过失，说了自己的任何话语，或者认为不是过失的任何想法，并且对方理解了意思。如果这些条件不完整，则根据情况进行呵责。这是第二个说出过失的堕落罪。 挑拨离间的堕落罪的缘起是：佛陀世尊在舍卫城，住在胜光王的祇陀林，给孤独的园林中。当时，六群比丘经常用挑拨离间来对待比丘们。他们使比丘们傲慢、卑微、沮丧，从而放弃了学习、诵读、念诵、瑜伽、作意以及内心的寂止。像这样，他们切断了长期以来亲近的、与法相应的友谊，从而诽谤了那些少欲的比丘，进行抛弃，恶语相向。当时，比丘们向世尊禀告了此事。然后，世尊像之前一样，制定了戒律：如果比丘挑拨离间，则犯堕落罪。地点是舍卫城。 人物是六群比丘。烦恼是离间的想法。罪行是对比丘进行挑拨离间。其中，“对比丘进行挑拨离间”是指：以挑拨离间的想法，说出语言、词语、术语、表达、确定的词语、词语的途径和词语的声音、语言的行为和语言的表述。 “犯堕落罪”如前所述。其中，这里对根本堕落罪进行
English
it will fall. If the other person is a Bhikshu, wanting to speak of faults, speaking any of one's own words, or any thought that is not considered a fault, and the other person understands the meaning. If these conditions are not complete, then reprimand as appropriate. This is the second downfall of speaking of faults. The basis for the downfall of making slander is: The Buddha, the Bhagavan, was in Shravasti, residing in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Anathapindika's Garden. At that time, the group of six Bhikshus often engaged in slander towards the Bhikshus. They made the Bhikshus arrogant, humble, and discouraged, thus abandoning learning, reading, reciting, yoga, contemplation, and the inner peace of mind. In this way, they cut off the long-standing, Dharma-related friendships, thereby slandering those Bhikshus who were content with little, abandoning them, and speaking harsh words. At that time, the Bhikshus reported this to the Bhagavan. Then, the Bhagavan, as before, established the precept: If a Bhikshu engages in slander, he commits a downfall. The place was Shravasti. The persons were the group of six. The affliction was the thought of discord. The offense was engaging in slander towards the Bhikshus. Among these, "engaging in slander towards the Bhikshus" means: with the thought of engaging in slander, speaking language, words, terms, expressions, definite words, the path of words and the sound of words, the action of speech and the expression of speech. "Committing a downfall" is as before. Among these, here the fundamental downfall is classified: A Bhikshu who wants to engage in slander, saying to another Bhikshu, "So-and-so Bhikshu said this," speaking any words of slander, will constitute the fundamental downfall of engaging in slander. The agent of this offense is: the thought of discord itself, and both parties being slandered are Bhikshus. Having five conditions will constitute a fundamental downfall: the thought of discord itself, both parties being slandered are Bhikshus, speaking any of one's own words, speaking face to face, and the other person understanding the meaning. Among these conditions,