Tibetan
ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་གྱི་ཚོར་བ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་བཀྲེས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཚོར་བ་གསར་པ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་མང་བ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། འདིས་ཉུང་བ་དང༌། ལྷག་པའི་ཁ་ཟས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཚོད་རིག་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་ གྱི་ཚོར་བ་དག་སྤངས་པས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། བདག་འཚོ་བ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བདེ་བར་འགྱུར་བར་སོ་སོར་རྟོག་གོ །ཚོར་བ་གསར་པ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་བས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་རེག་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཁ་ཟས་མང་པོར་ཟ་བའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྐྱོན་དེ་དག་ཀྱང་ལྔ་སྟེ། གཡེང་བ་དང༌། མི་དགའ་བ་དང༌། གླལ་བ་དང༌། ཟས་མ་སྙོམས་པ་དང༌། སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱངས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལུས་ཡང་བས་ནི་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རེག་པ་ལ་གནས་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བསམ་པ་གང་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། བསམ་པ་གང་གིས་བཟའ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཚོད་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཟ་བའི་ཕན་ཡོན་དེ་ལས་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཟ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཁས་ཟས་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བསྡུས་པའི་དོན་འདི་ནི་གཞན་ཏེ། བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང༌། དགའ་བ་དང་འགྲོགས་པ་དང༌། དགོད་པ་དང༌། འཁྲིག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པ་བཞིས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མདོག་གསལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་དང་བྲལ་བས་ལོག་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་རྣམས་ནི་འདོད་པ་བོར་བ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་དང༌། འདོད་པ་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་དང༌། ཡོ་བྱད་ཐོབ་པ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་ཏེ་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མདོག་ངན་པར་སྣང་ལ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་སྤངས་པས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་མདོག་གསལ་བར་མཐོང་ནས་མདོག་གསལ་བའི་རྒྱུ་ལྷས་ཞུས་སོ། །མདོག་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དེ་མེད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་མདོག་གསལ་བར་འགྱུར་བ་དེ། འདས་པ་ལ་ནི་མ་ཆགས་ཤིང༌། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ལས་དྲུག་པའི་དོན་བསྡུས་པའོ།། །།ཆོས་ལ་ཀུན་དགའ་ཆོས་ལ་དགའ། །ཆོས་རྣམས་རྗེས་སུ་རྣམ་སེམས་ཤིང༌། །ཆོས་རྣམས་དྲན་པའི་དགེ་སློང་ནི། །ཆོས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་མི་འགྱུར། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཅིའི་ ཕྱིར་གསུངས་ཤེ
Chinese
返回。像这样，应当舍弃先前的感受，这是由饥饿产生的。不要产生新的感受！这是由过多产生的。这能舍弃少量和过多的食物。像这样说，是为了正确地显示节制。舍弃先前的感受有什么用呢？分别了知能滋养自身，增长力量，获得安乐。不产生新的感受有什么用呢？分别了知能安住于无罪的触觉。因此，因为没有多吃食物的过失，所以应当了知是无罪的。那些过失有五种：散乱、不悦、呕吐、食物不消化、心灰意冷。与修习相顺应的轻盈身体，是为了安乐地安住，应当了知是安住于触觉。以何种想法不应当吃，以何种想法应当吃，以及吃多少的利益，从那些方面分别观察后才吃，因此是分别观察后才吃食物。另一种解释是，总的来说，这个意义是不同的：由安乐、心安乐、喜悦、交往、欢笑、性爱和享用所产生的四种方式，能使在家人的脸色变得光彩。与此相反，其他出家者因为喜欢舍弃欲望，以及没有获得欲望，以及追求意义，以及特别执着于获得资具并享用，脸色显得难看。舍弃了那些近分的烦恼，真正出家者的脸色显得光彩，因此天神询问了脸色光彩的原因。即使没有脸色光彩的原因——那些烦恼，为何真正出家者的脸色仍然光彩呢？“不对过去执着。”世尊广泛地作了授记。偈颂意义的总结，是第六意义的总结。对法欢喜，乐于法。随念诸法，如理作意。具念的比丘，不退失于法。这是偈颂。为何宣说这个偈颂呢？
English
Return. Thus, one should abandon previous feelings, which arise from hunger. One should not generate new feelings! This arises from excess. This abandons small and excessive amounts of food. Saying 'Thus' is to correctly show moderation. What is the use of abandoning previous feelings? One discerns that it nourishes oneself, increases strength, and brings happiness. What is the use of not generating new feelings? One discerns that one abides in faultless contact. Therefore, because there is no fault of eating too much food, one should know that it is faultless. Those faults are five: distraction, displeasure, vomiting, indigestion, and discouragement. A light body that is in accordance with practice is for the sake of abiding in comfort, one should know that one abides in contact. With what thought should one not eat, with what thought should one eat, and what are the benefits of eating a certain amount? Having examined those aspects separately, one eats, therefore one eats food after examining it separately. Another explanation is that, in general, this meaning is different: the four ways arising from happiness, mental happiness, joy, association, laughter, sexual intercourse, and enjoyment cause the complexion of householders to become radiant. In contrast, other renunciants, because they delight in abandoning desires, and because they have not obtained desires, and because they pursue meaning, and because they are particularly attached to obtaining resources and enjoying them, appear to have an unpleasant complexion. Having abandoned those proximate afflictions, the complexion of truly renunciants appears radiant, therefore the gods asked about the cause of the radiant complexion. Even without the cause of the radiant complexion—those afflictions—why does the complexion of truly renunciants still become radiant? 'Not attached to the past.' The Blessed One extensively prophesied. The summary of the meaning of the verses is the summary of the sixth meaning. Rejoicing in the Dharma, delighting in the Dharma. Recollecting all Dharmas, reflecting on them properly. A mindful bhikshu does not decline from the Dharma. This is the verse. Why was this verse spoken?