English
Ordination is a completely correct ordination, not one without full ordination, nor one who has taken the signs themselves. The term "by faith" means complete intention, not because of fear of debt, not because of fear of terror, not because of the king's command, but what is it? It is because of faith. The term "ordaining from home to homelessness" means complete place, home is the place of the householder. From that wretched place, this place is complete, homelessness means under a tree and so on. The cause of entering the holy Dharma by faith has been shown. After that, how does wisdom show the cause of not being robbed? Like this, a wise person cultivates by remembering the Dharma determined by truth itself, because it does not depend on others. Attainment means truly attaining. This is another way, completely showing how to make the mind that has not attained samadhi attain samadhi, and how to liberate the mind that has attained samadhi. By faith, one brings to mind the object of supreme joy, thereby causing the mind that has not attained samadhi to attain samadhi, and by seeing the truth as it is with wisdom, one liberates it. As it is said, from extreme joy, joy arises, and with joy in the mind, the body becomes light and at ease, and with the body light and at ease, one experiences happiness, and with happiness, the mind attains samadhi, and with the mind in samadhi, one truly knows as it is. Another way is to understand the meaning by employing the five faculties. If one has faith, one initiates diligence, and with diligence initiated, mindfulness is present, and with mindfulness present, the mind attains samadhi, and with the mind in samadhi, one truly knows as it is. By grasping the beginning and the end together, all that is in between will also be grasped. Furthermore, two kinds of people speak unpleasant words to the Tathagata, faith is the proximate cause. Lack of faith is a distinction of hatred, it should be understood that this is for the sake of counteracting. Faith is the proximate cause, its antidote is wisdom. Lack of faith is a distinction of hatred, its antidote is faith.
Tibetan
ཡང་གང་ཟག་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དོན་འདི་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོ་རིས་དང༌། བྱང་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཐོབ་པར་བསྟན་ཏོ། །དད་པ་དང་ཤེས་རབ་དག་ནི་ནོར་ཉིད་དང་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ནོར་བས་དད་པ་ནོར་མཆོག་སྟེ། །མི་ཡི་རིན་ཆེན་ཤེས་རབ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ནང་གི་མཆོག་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་ནོར་བུ་དང༌། མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པ་ནི་དམན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་གྲངས་མང་པོའི་སྒོ་ནས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱིའི་ནོར་ནི་ཕལ་ཆེར་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་འབྱུང་བ་དང༌། མི་ཆོག་པ་དང༌། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། གནོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ལྷ་དང་ཐུན་མོང་བ་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་གྱི། ནང་གི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ལས་བརྒྱད་པའི་དོན་བསྡུས་པའོ།། །།ཆོས་གནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་བདེན་པར་སྨྲ། །བདག་ཉིད་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ནི། །དེ་ལ་སྐྱེ་བོ་དགའ་བར་བྱེད། །ཅེས་ ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །འདིར་འདི་སྐད་རྒོལ་ཏེ། ཆོས་གནས་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་ལྟར་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ངོ་ཚ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་གཉིས་ནི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདེན་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། བདེན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིར་ནི་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང༌། མ་ཉམས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྤངས་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨྲ་བས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ལ་འདུག་པ་ནི་ཆོས་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱུ་མཚན་གྱི་བདུན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་པགས་པའི་ཕྱིར་ནི་གུང་གསོད་དོ། །སོའི་ཕྱིར་གླང་པོ་གསོད་དོ། །རྩིད་པའི་ཕྱིར་ནི་འབྲི་གསོད་ཅིང༌། བུད་མེད་ཕྱིར་ནི་བུམ་ལེན་བསད། །ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།
Chinese
又应当就随信行者和随法行者的方面来理解这个意义。又，已经开示了以信心和智慧能够获得天界和解脱之道。信心和智慧是财富和殊胜，因为财富的信心是殊胜的财富，人的珍宝是智慧。如是说。内在的殊胜以及不同于此的宝珠和珍珠等，应当通过许多不同的方式来理解它们是低劣的。外在的财富大多会导致恶用，并且不令人满足，伴随着恐惧和危害，与神灵共有，不是永久的，并且会因使用而耗尽，而内在的财富则不然。这是偈颂意义的总结中的第八个意义的总结。 安住于法，具足戒律， 知惭有愧，说真实语， 成为自作者， 众人因此而喜悦。 这是偈颂。在此有人如此反驳：说了“安住于法”之后，不应再说“具足戒律”，因为安住于法的人怎么会不具足呢？说了“具足戒律”之后，不应再说“知惭有愧”，因为如何能有具足戒律而不知惭愧的呢？世尊也说过，两种法守护世间，即知惭有愧。也不应说“说真实语”，因为这已被真实的戒律所涵盖。在此进行区分：应当理解，在此偈颂中，通过完全受持、不退失、断除产生烦恼之因以及如实宣说，来进行四种区分。所谓“安住于法”，就是完全受持，如果完全受持戒律，就称为安住于法。安住于法就是安住于法，是“为了法而安住”的同义词。这是第七个原因，例如为了皮而杀麝，为了牙而杀象，为了毛而杀牦牛，为了女人而杀陶师，就像这样。
English
Furthermore, this meaning should be understood in terms of those who follow faith and those who follow the Dharma. Moreover, it has been taught that heaven and the path to liberation are attained through faith and wisdom. Faith and wisdom are wealth and excellence, because faith as wealth is the supreme wealth, and wisdom is the jewel of humans. Thus it is said. Inner excellence and other jewels and pearls, etc., should be understood as inferior through many different ways. External wealth mostly leads to misuse, is not satisfying, is accompanied by fear and harm, is shared with the gods, is not permanent, and is exhausted by use, but the inner is not. This is the summary of the eighth meaning from the summary of the meaning of the verses. Abiding in Dharma, complete with morality, Knowing shame and speaking truthfully, Becoming a self-maker, People rejoice in that one. This is a verse. Here, someone argues thus: Having said "abiding in Dharma," it should not be said "complete with morality," because how can one who abides in Dharma not be complete? Having said "complete with morality," it should not be said "knowing shame," because how can one who is complete with morality not know shame? The Blessed One has also said that two dharmas protect the world, namely, knowing shame and having embarrassment. It should also not be said "speaking truthfully," because this is covered by the true morality. Here, a distinction is made: It should be understood that in this verse, the four aspects are distinguished by fully taking up, not degenerating, abandoning the cause of arising afflictions, and speaking truthfully as it is. "Abiding in Dharma" means fully taking up; if one fully takes up morality, it is called abiding in Dharma. Abiding in Dharma is abiding in Dharma, which is synonymous with "abiding for the sake of Dharma." This is the seventh reason, for example, killing the musk deer for its skin, killing the elephant for its tusks, killing the yak for its wool, killing the potter for a woman, like that.
Tibetan
།ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཉམས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཉམས་པར་མི་བྱེད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཉམས་པའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྤངས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བལྟས་ནས་ངོ་ཚ་བ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པར་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། བག་མེད་པའི་ཉེས་པ་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པ་ འབྱུང་བ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་དག་གིས་བསླབ་པའི་གནས་རྣམས་ལ་བསྐུལ་བ་ན་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨྲ་ན་བདེན་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་དགའ་བར་བྱེད་དེ། ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྗོད་པས་སོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཚིག་ལྷག་མ་དང་སྦྱར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གང་ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། ངག་གིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་གི་དགའ་བ་ནི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ལས་དགུ་པའི་དོན་བསྡུས་པའོ།། །།ཐོས་པས་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །ཐོས་པས་སྡིག་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད། །ཐོས་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་སྤོང༌། །ཐོས་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ། །ཅེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྡིག་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། ཡང་སྲིད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ། ཐོས་པས་ཆོས་ནི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འདི་ན་ལ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་འདུལ་བ་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་ཡང་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། གཞན་མུ་སྟེགས་པས་སྨྲས་པ། མེ་དང་ཆུར་འཇུག་པ་དང༌། ཟས་མི་ཟ་བ་དང༌། དཀའ་ཐུབ་དྲག་བོ་དང༌། འཚེ་བ་ནི་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཐོས་པས་སྡིག་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་
Chinese
所谓的“圆满戒律”就是不毁坏。如果正确受持的戒律不被毁坏，那就是圆满戒律，否则就是毁坏。所谓的“知惭”就是断除产生烦恼的原因。产生烦恼的原因就是不如理作意。如果具有知惭，就能断除产生烦恼的原因。因为观察自己和别人的相续，对于可耻之事不会到处行持。所谓的“说实话”就是如实说。如果以放逸的过失，以及行路等等过失，像梵天一样行持，以那些来劝勉所学之处，如果自己如实说，那就是说实话，否则就是说谎。所谓的“自己成为”就是说，以那些功德使众生欢喜，因为如实宣说真实的功德。另一种解释是，“自己”这个词可以和剩余的词语连用，例如，如同广说的那样：“伟大的国王，无论是身体的善行，还是语言的善行，那些善行的喜悦就是自己。”偈颂意义的总结中第九个意义的总结。 “听闻能知法的差别，听闻能从罪恶中返回，听闻能舍弃非义，听闻能获得涅槃。”这是偈颂。世尊为什么宣说这些呢？为了生起正确的见解，并且依靠三学，从罪恶、欲望和轮回中彻底解脱。其中，“听闻能知法的差别”的意思是，如同所说的那样：“在此，有些人听闻如来所说的法和律之后，就知道什么是能显示正确戒律、禅定和智慧的法，那就是唯一的，而其他外道所说的，例如跳入火和水中，不吃饭，严酷的苦行和伤害，都不是导师。”就像这样出现的情况。“听闻能从罪恶中返回”的意思是，就像这样
English
That which is called "perfect morality" is that which is not damaged. If the morality that has been correctly taken is not damaged, then it is perfect morality; otherwise, it is damaged. That which is called "knowing shame" is abandoning the cause of the arising of afflictions. The cause of the arising of afflictions is improper attention. If one possesses knowing shame, one will abandon the cause of the arising of afflictions. Because one observes one's own and others' minds, one will not engage in shameful conduct everywhere. That which is called "speaking the truth" is speaking as it is. If, through the fault of carelessness, and the faults of walking and so on, one acts like Brahma, and with those one exhorts the places of learning, if one speaks truthfully as it is, then one is speaking the truth; otherwise, one is speaking falsely. That which is called "becoming oneself" is that with those qualities one makes beings happy, because one speaks of the true qualities as they are. Alternatively, the word "oneself" can be combined with the remaining words, as it is said extensively: "The great king, whatever good conduct of body and good conduct of speech, the joy of those good conducts is oneself." This is the summary of the ninth meaning from the summary of the meaning of the verses. "By hearing, one knows the distinctions of the Dharma; by hearing, one turns away from sin; by hearing, one abandons what is meaningless; by hearing, one obtains Nirvana." This is the verse. Why did the Bhagavan speak this? In order to generate the correct view, and relying on the three trainings, to completely transcend from sin, desire, and rebirth. Among them, "by hearing, one knows the distinctions of the Dharma" means, as it is said: "Here, some, having heard the Dharma and Vinaya taught by the Tathagata, know that whatever Dharma shows correct morality, Samadhi, and wisdom, that is the only one, and what is said by other heretics, such as jumping into fire and water, not eating food, severe asceticism, and harming, are not the teacher." Like this appears. "By hearing, one turns away from sin" means, like this