Tibetan
་གི་ལས་ཀུན་ནས་བསླང་བའོ། །སྐྱེ་བ་རྙེད་པས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་སྔོན་གོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་སྟེ། གང་གིས་དེ་དག་ཉིད་ལ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་འདོད་པ་གནས་པའོ། །དོན་དམ་པས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བས་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་དང་མཐུན་པར་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཕན་གདགས་པས་ནི་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དགེ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ནི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོས་སམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བས་སམ། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་ཕྱུག་ཅིང་རིགས་མཐོ་བར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའམ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའམ། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་སོ། །མདུན་དུ་བྱེད་པས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ། མཆོད་རྟེན་ནམ་གཟུགས་བརྙན་མདུན་དུ་བྱས་པའམ། ཆོས་སམ་ཆོས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གམ། གླེགས་བམ་མདུན་དུ་བྱས་ནས་མཆོད་པ་བྱེད་པས་སོ། །གཉེན་པོས་ནི་གང་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གནོན་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་པོའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཉེ་བར་ཞི་བས་ནི་འདོད་ཆགས་གཏན་སྤོང་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་གཏན་སྤོང་བ་དང༌། གཏི་མུག་གཏན་སྤོང་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དག་ ཐམས་ཅད་གཏན་སྤོང་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་གང་ཡིན་པའོ། །རྒྱུ་མཐུན་པས་ནི་དེའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་ཐུན་མོང་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་བདེ་བའི་དོན་གྱིས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྤྱོད་བའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གྱི་སེམས་གདུལ་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་རྣམས་རང་གི་སེམས་གདུལ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་ནས་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཐར་པ་མདོར་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ལས་བཅུ་གཅིག་པའི་དོན་བསྡུས་པའོ།། །།བསོད་ནམས་དག་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །བསོད་ནམས་མ་བྱས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དག་ཏུ། །བསོད་ནམས་བྱས་པས་དགའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་དུ་སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པར་མངོན་ནོ། །གདུལ་བར་བྱ་བ་ཅི་འདྲ་བ་དག་ཅིག་སྙམ་ན། ལེ་ལོ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་རྣམས་ལའོ། །བསོད་ནམས་དག་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེ་ལོ་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་མ་བྱས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་མེད་པ་རྣམས་ཀུན་དུ་སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དག་ཏུ། །བསོད་ནམས་བྱས་པས་དགའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེ་འདི་ལ་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་སོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ དུ་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོར་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བསོད་ནམས་ནི་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དག་གོ །སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དག་ནི་སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བསྒོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཟས་ལས་བྱུང་བའི་སྲོག་དང༌། རྩྭ་ལས་བྱུང་བའི་བ་ལང་དག་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་སྦྱིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོའི་བསོད་ནམས་ནི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་ཇི་ལྟར་འཇིམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྣོད་བཞིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། ཡང་དང་ཡང་དུ་དགེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་སོ། །ཡང་ན་མི་དག་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའམ། སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་སོ། །དེ་ཡང་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བ་སྟེ། སྡུག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། གང་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་གིས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དེ་སྦྱིན་པ་མ་
Chinese
是从（善）业中发起。获得转生是因为那些善法本身，依赖于先前的串习，而使与之相应的异熟果显现，即以不分别思择那些（善法）的意乐而安住。胜义谛是如实性。加行是依靠殊胜士夫听闻殊胜之法，如理作意，以及与法相应的修法。饶益是指以四种修持之事物饶益有情众生的善业。摄持是指以布施所生的福德事，或以持戒所生的福德事，或以禅修所生的福德事，来摄持富裕且高贵的转生，或者摄持转生到善趣，或者与清净相顺而摄持。现前作是指将如来、佛塔或佛像现前，或者将法或安住于法的补特伽罗，或者经卷现前而作供养。对治是指能破除的对治，能压伏的对治，能断除的对治，能延缓自性的对治，烦恼障的对治，以及所知障的对治。近寂是指永断贪欲，永断嗔恨，永断愚痴，永断一切烦恼，止息想和受，有余依的（涅槃），以及无余依的寂灭界。随顺因是指依此而产生的世间、出世间以及共同和不共同的现证等。因此，善是与禅定等同具足，并且以安乐之义成为遍行一切不善法的对治。所谓“调伏自心”，是指依靠戒律和禅定，对于那些努力调伏他人心续的人来说，也是为了真实地调伏自己的心续。所谓“这是佛陀的教法”，是指如实地了知意义后随之宣说，即是教法。此偈颂是
English
It arises from (virtuous) actions. Obtaining rebirth is because those very virtuous dharmas, relying on previous familiarity, manifest the corresponding Vipaka (fruition), that is, abiding with the intention of not separately examining those (dharmas). The ultimate truth is suchness. Exertion is relying on a noble person to listen to the noble Dharma, proper attention, and practicing the Dharma in accordance with the Dharma. Benefiting refers to the virtuous deeds of benefiting sentient beings with the four objects of practice. Taking hold refers to taking hold of a wealthy and noble rebirth through the merit of generosity, or the merit of discipline, or the merit of meditation, or taking hold of rebirth in a good realm, or taking hold in accordance with purity. Making present refers to making present the Tathagata, stupa, or image, or making offerings by making present the Dharma, or the person who abides in the Dharma, or the scriptures. Antidote refers to the antidote that can refute, the antidote that can suppress, the antidote that can abandon, the antidote that can delay the nature, the antidote to the obscuration of afflictions, and the antidote to the obscuration of knowledge. Near peace refers to the complete abandonment of desire, the complete abandonment of hatred, the complete abandonment of ignorance, the complete abandonment of all afflictions, the cessation of perception and feeling, the (Nirvana) with remainder, and the realm of Nirvana without remainder. The corresponding cause refers to the worldly, transcendental, common, and uncommon direct perceptions, etc., that arise from it. Therefore, virtue is equal to and complete with meditation, and in the sense of happiness, it becomes the antidote to all pervasive non-virtuous dharmas. The so-called "taming one's own mind" means that for those who strive to tame the minds of others by relying on discipline and meditation, it is also for truly taming their own minds. The so-called "This is the Buddha's teaching" means that after truly understanding the meaning, following and proclaiming it is the teaching. This verse is
Chinese
据说，世尊开示的《别解脱经》的简略版中有所记载。这是从偈颂意义的概括中，对第十一项意义的概括。 偈颂说： 善业是应为之事， 不造善业即是苦。 无论此世或他世， 行善之人恒常乐。 这是偈颂的内容。世尊为何要宣说这些呢？显然是为了使人正确地接受，为了使人普遍地感到厌离，以及为了使人真正地感到欢喜。那么，应该调伏的是哪些人呢？是那些懒惰、放逸和不精进的人。 “善业是应为之事”，这是为了使懒惰的人正确地接受。“不造善业即是苦”，这是为了使放逸的人普遍地感到厌离。“无论此世或他世，行善之人恒常乐”，这是为了使真正精进的人真正地感到欢喜。因为此生有善趣之因，是善根等，并且在来世，也将各自体验自己所造之业的成熟，所以会感到快乐。其中，善业是指布施、持戒和禅修所产生的善业。从布施产生的善业，是从布施之因产生的。同样，从持戒和禅修之因产生的持戒和禅修，就是从禅修产生的，就像食物产生的生命和草产生的牛一样。或者，布施的自性善业就是从布施产生的。同样，从持戒产生的和从禅修产生的，就像泥土产生的器皿一样。“善业”这个词是什么意思呢？因为会一次又一次地变得善良，所以是善业。或者，因为人们会布施或清除，所以是善业。这也是与欲望相关的善，因为它是令人愉悦的成熟。那么，什么是“布施”呢？难道不是应该布施的东西吗？并非如此，那正是应该布施的东西。然而，用什么来布施，那不是布施吗？
English
It is said that it appears in the condensed version of the Pratimoksha Sutra taught by the Bhagavan. This is a summary of the eleventh meaning from the summary of the meaning of the verses. The verses say: Virtuous deeds are what should be done, Not doing virtuous deeds is suffering. Whether in this world or other worlds, Those who do virtuous deeds are always happy. This is the content of the verses. Why did the Bhagavan say these things? It is evident that it was to make people accept correctly, to make them universally disgusted, and to make them truly happy. Then, what kind of people should be subdued? It is those who are lazy, negligent, and not diligent. "Virtuous deeds are what should be done," this is to make lazy people accept correctly. "Not doing virtuous deeds is suffering," this is to make negligent people universally disgusted. "Whether in this world or other worlds, those who do virtuous deeds are always happy," this is to make truly diligent people truly happy. Because in this life there is the cause of happiness, such as the root of virtue, and in the next life, one will experience the maturation of one's own actions, so one will be happy. Among them, virtuous deeds are those that arise from generosity, discipline, and meditation. Virtuous deeds arising from generosity are those that arise from the cause of generosity. Similarly, discipline and meditation arising from the cause of discipline and meditation are those arising from meditation, just as life arising from food and cattle arising from grass. Or, the virtuous deed of the nature of generosity itself is that arising from generosity. Similarly, that arising from discipline and that arising from meditation are like a vessel arising from clay. What is the meaning of the word "virtuous deed"? Because it becomes good again and again, it is a virtuous deed. Or, because people give or clear away, it is a virtuous deed. This is also a virtue related to desire, because it is a pleasant maturation. Then, what is "generosity"? Is it not what should be given? It is not so, that is exactly what should be given. However, with what is given, is that not generosity?