Tibetan
་ལས་འདས་པ་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའིའོ། །དྲི་ཟས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བདུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གོ །ཚངས་པར་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བདག་པོ་སྟེ། །དེ་དང་བཅས་པས་སོ། །ཕམ་མི་ནུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟད་ཅིང་སེལ་བར་མི་ནུས་པའོ། །དབང་པོ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཕམ་པར་མི་ནུས་ཤེ་ན། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་ རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་སོ། །གནས་པ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ་དེས་ཚུལ་དམ་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་མི་ཟད་པར་བྱེད་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤངས་པར་གྱུར་པའོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །ང་འཇིག་པའི་བསྐལ་པས་བསྲེག་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་ལས་གང་རྒྱལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འདི་ཕམ་པར་མི་ནུས་ཏེ། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ལས་རྒྱལ་བར་ནུས་པ་ནི་དེས་ཐུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལས་རྒྱལ་བ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་སྦྱང་བ་བྱས་པ་དེས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པར་ཡང་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་དང་པོར་རིགས་པར་གནས་བྱས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྒན་པོ་ཞིག་མཉན་ཡོད་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་འོངས་པ་དང་འགྲོ་བ་དག་ལ་གཡེང་ཞིང་རྒོད་ལ་མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་དང་སྤྱི་བརྟོལ་ཆེ་བས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་འཕྱ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གསུངས་སོ། །བདག་ཉིད་དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐོག་མར་རོ། །རིགས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དུལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །ཕྱི་ནས་གཞན་ནི་གདུལ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་དུས་གཞན་ན་གཞན་བསླབ་ཅིང་དེ་ཉིད་ལ་གནས་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་བདག་བཞིན་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། བདག་ཉིད་
Chinese
超越了，是欲界天神。（དྲི་ཟས་མིན་， গন্ধাহার， gandhahara， 气味食）名为非气味食，是指以乐善等为首的乐器演奏。（བདུད་， মার， mara， 魔）名为魔，是欲界的主宰。（ཚངས་པར་བཅས་པ་， সব্রহ্মক， sabrahmaka， 与梵天一起）名为与梵天一起，是空虚之世界的界主，与他在一起。（ཕམ་མི་ནུས་， পরাজয় করতে পারা যায় না， parajaya karate para yaya na， 不能被打败）名为不能被打败，是不能减少和消除的。具有怎样的根基和戒律才不能被打败呢？名为比丘，因为已经摧毁了烦恼。为了显示以智慧的力量摧毁烦恼，提到了以智慧为住处，智慧是无漏的智慧。住处是进入，因此安住在神圣的戒律中。凭借无漏智慧的力量，已经舍弃了微细的增长，因为没有什么能够完全摧毁，因此经中说，比丘们，当你们被殊胜的智慧舍弃时。我被毁灭的劫火所焚烧，其他任何人都无法做到，同样，胜过十万的胜利者也无法击败这个人。因此，能够战胜自己才是卓越的，因为他无法被战胜，所以战胜自己才是最殊胜的。为了说明，因为这样修行自己，也能利益他人，所以说：首先安住于正法。等等。一位住在舍卫城的年老婆罗门和居士，因为心散乱、轻浮、饶舌、傲慢，所以轻视前来听法的婆罗门和居士。世尊说了三颂。名为首先自己，是首先自己的心。名为安住之后，是指与圣者相应地利益他人，必须将四种自己安住在调伏根基的自己中。名为之后调伏他人，是指在那之后的其他时间教导他人，并安住在其中。如何安住呢？名为如自己一样来显示，自己
English
Transcended, is the deity who enjoys in the desire realm. (དྲི་ཟས་མིན་, গন্ধাহার, gandhahara, non-odor food) Called non-odor food, it refers to the instrumental music performed by those such as Legga. (བདུད་, মার, mara, demon) Called demon, is the master of the desire realm. (ཚངས་པར་བཅས་པ་, সব্রহ্মক, sabrahmaka, with Brahma) Called with Brahma, is the lord of the empty world realm, with him. Called cannot be defeated, is that which cannot be reduced or eliminated. What kind of foundation and discipline must one possess to be undefeated? Called a monk, because he has destroyed afflictions. To show that afflictions are destroyed by the power of wisdom, it is mentioned to abide in wisdom, wisdom is the wisdom without outflows. Abiding is entering, therefore abiding in the sacred discipline. By the power of wisdom without outflows, subtle growth has been abandoned, because nothing can be completely destroyed, therefore the sutra says, monks, when you are abandoned by the supreme wisdom. I am burned by the fire of destruction, which no one else can do, similarly, the victor who overcomes a hundred thousand cannot defeat this person. Therefore, being able to conquer oneself is excellent, because he cannot be conquered, so conquering oneself is the most supreme. To illustrate, because by training oneself in this way, one can also benefit others, it is said: First abide in the Dharma. And so on. An old Brahmin and householder living in Shravasti, because of being distracted, frivolous, talkative, and arrogant, despised the Brahmins and householders who came to listen to the Dharma. The Blessed One spoke three verses. Called first oneself, is first one's own mind. Called having abided, refers to benefiting others in accordance with the noble ones, one must settle the four selves in the self that subdues the senses. Called then tame others, refers to teaching others at other times after that, and abiding in it. How to abide? Called like oneself to show, oneself
Tibetan
ཞི་བར་བྱས་པས་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་གྱིས་ཤིག་པ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་བདག་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་གཞན་དུལ་པར་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་གནས་དམ་པ་ལ་གོ་སྐབས་མེད་པ་སྟེ། གང་ བདག་མ་དུལ་ན་ནི་གཞན་གདུལ་བར་མི་ནུས་སོ། །བདག་ཉིད་དུལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ནི་གཞན་དུལ་བ་ལས་ཀུན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དུལ་བའི་རིམ་བའི་ཚུལ་དུ་གནས་ན་ཀུན་དུ་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། བདག་ཉིད་མཁས་པ་ལམ་བཟང་པོ་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས་དུས་གཞན་ན་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་འདོམས་ཤིང་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། །ལམ་བཟང་པོ་དེ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་དོ། །ཉོན་མི་མོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུང་བར་མི་འགྱུར་བས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་མི་ཉམས་པའོ། །གཞན་དག་ཏུ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མི་མོངས། །ཞེས་བརྗོད་དེ། གདུང་བ་སྲེལ་བར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། །བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་གང་དང་གང་གཞན་གདུལ་བར་འདོད་ན་ནི་དེ་དང་དེར་དང་པོར་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ལས་ལ་འབད་པ་དང་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་བསགས་པར་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་བཞིན་གཞན་དག་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་ལས་གང་གཞན་ལ་སློབ་པ་དེ་ཡང་བདག་ཉིད་དང་པོར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདིར་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་ཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་དུལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ཉིད་མ་དུལ་པའི་སེམས་འདུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དགག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། །འདིས་ནི་རྩ་བ་ནས་སྤོང་པའི་ཐབས་བསྟན་ཏོ། །གདུལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དག་བསྟན་པ་ལ་གཟུད་པ་གཞན་དག་བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །གང་ལ་དབང་པོ་དུལ་བ་དང་སེམས་དུལ་བ་དང་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུང་བས་འོས་པའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་ན་གཞན་གྱིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཇི་ལྟར་བ་དེ་བར་དུལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་མྱོང་བ་བསྟེན་ཅིང་བྱས་པའི་སྒྲས་སོ། །གང་གིས་གཞན་བདེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཀྱེ་མ་བདག་རང་ལེགས་དུལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ བདག་གིས་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་བསྒོམས་པས་བདག་ཉི
Chinese
寂静之后，你也要像我一样去做。否则，调伏他人必定没有目标。例如，没有机会到达神圣的地方。如果自己没有被调伏，就不能调伏他人。自己调伏在先，是为了表明调伏他人不是烦恼的根源。因此，说了“自己第一”等等。因为安住于调伏自己的次第之法，就不会变成烦恼，这是它的意思。自己贤善地安住于善道之后，在其他时候教诫和调伏其他众生，让他们进入那条善道。“不烦恼”的意思是不会痛苦，自己和他人不会衰败。在其他地方说“完全不烦恼”，意思是不会焚烧痛苦。如果问怎样才不会烦恼？“于我”是指自己。因此，像这样，如果想要调伏其他人，那么首先要成就自己，这是它的意思。“如是做”是指努力于那样的事业，积累那样的功德。“如其所行于他人”，是指以任何方式教导他人任何事业，也要自己首先去做。这里是为了说明原因。怎样才能寂静呢？是因为调伏诸根，为了调伏自己没有调伏的心。前面是说明了断除烦恼的方法，这里是说明了从根本上断除的方法。“应调伏”是指引导众生进入教法，“其他安乐”是指没有烦恼，意思是说这是值得接受的言辞。如果谁具有调伏诸根和调伏心，那么就连天神们也会接受他的话语，更何况是其他人呢？如果问怎样才能调伏呢？说了“于我”，意思是说，以我所经历的修行和行为来证明。如果问谁能使他人安乐呢？“唉，我自善调伏”，是指如何 自己通过修习对治的差别，自己
English
After pacifying, you should do likewise as I do. Otherwise, taming others will surely be without aim. For example, there is no opportunity to reach a sacred place. If one's self is not tamed, one cannot tame others. Taming oneself first is to show that taming others is not the cause of affliction. Therefore, it is said, "oneself first," and so on. Because abiding in the order of taming oneself, one will not become afflicted, that is its meaning. After one's self, being wise, abides in the good path, at other times one instructs and tames other sentient beings, causing them to enter that good path. "Not afflicted" means not becoming distressed, that neither oneself nor others will decline. In other places, it is said, "completely not afflicted," meaning not burning with distress. If asked, how does one not become afflicted? "To me" refers to oneself. Therefore, like this, if one wishes to tame others, then one must first accomplish oneself, that is its meaning. "Do thus" means striving in such activities and accumulating such merits. "As done to others" means that in whatever way one teaches others any activity, one should also do it oneself first. Here is to explain the reason. How does one become peaceful? It is because of taming the senses, in order to tame one's own untamed mind. The former shows the method of eliminating afflictions, while this shows the method of abandoning them from the root. "To be tamed" means leading sentient beings into the teachings, "other happiness" means without afflictions, meaning that these are words worthy of acceptance. If someone possesses tamed senses and a tamed mind, then even the gods will accept their words, what need to mention others? If asked, how does one become tamed? It is said, "to me," meaning to demonstrate through the practice and actions that I have experienced. If asked, who can make others happy? "Alas, I myself am well-tamed," refers to how oneself, through cultivating the distinction of antidotes, oneself