Tibetan
ང་དེས་བསྟན་པའི་ཐོས་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་དེ་བྲམ་ཟེ་ཀཽ་ཤི་ཀའི་ཁྱིམ་དུ་བྲམ་ཟེ་བར་དྭ་ཛ་མགྲོན་དུ་གྱུར་པས་འོངས་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གླེགས་བམ་ལས་བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཐོས་པར་མ་གྱུར་པ་འདིར་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱའོ།། ཐོས་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དང་གི་སྒྲ་ནི་སྙིང་པོའོ། །ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་འདྲེན་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ལས་འོངས་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ་དེ་བས་ཀྱང་དོན་ཤེས་པ་སྙིང་པོ་ཉིད་དོ། །སྔར་བཤད་པ་ཉི་ཚེར་མ་ཟད་དེ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་གལ་ཏེ་མ་རྟོགས་པའོ། །ཡང་ན་གཞན་ལས་ཐོས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བྱའི་སྐད་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་སྙིང་པོར་ཤེས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དབེན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྙིང་པོ་དང་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། གཞན་ལས་མཐོས་པ་དང༌། འདི་ཐོས་པ་དང༌། ལྡན་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་འདིར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་མཐོང་བའམ་གཞན་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་རང་གིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་དོན་རྟོགས་པའམ། གཞན་ལས་ཐོས་པས་དོན་རྟོགས་པ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་ཞི་གནས་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འདིར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་བག་མེད་བརླང་པོར་བྱེད་པ་དེའི། །ཐོས་དང་ཤེས་པ་དོན་ཆེན་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གང་ཞིག་བརླང་པོར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་གིས་བབ་ཅོལ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ངེས་པར་བརྟག་པ་མེད་ཅིང་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་མ་བརྟགས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ལྷོད་པའོ། དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཚང་བ་སྟེ་བདག་ཉིད་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའམ་མི་བཟོད་པས་ཕན་ཡོན་ལ་རབ་ཏུ་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་གྲུབ་ན་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པོ། །དཀར་པོའི་ཕྱོགས་བསྟེན་ པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གང་ཞིག་འཕགས་པས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། །ལེགས་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། གང་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་འཕགས་པས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེ་བའི་གནས་སྤངས་ཤིང་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བསྟན་ཅིང་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་ལ་སེམས་ཅན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཙམ་གྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གྱི་སྒྲའོ། །དགའ་བ་ཐོབ་པ་ནི་མངོན་པར་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དད་པས་ནི་ཆོས་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་ལ། ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་དད་པ་སྟེ་ཆོས་མཉན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ན་ནི་དད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོ་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པའི་རྟགས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ། ངག་གིས་སྤྱོད་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀློག་པ་དང་འདོན་པ་དང་བསྟན་པ་དང་འཆད་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་ལ་འཇུག་པའོ། །ལུས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་བྱས་པའི་བྱ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་བཟོད་ལྡན་འགྲོགས་དགའ་དབང་པོ་བསྡམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཐོས་པ་དང་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་བཅུག་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པའི་ཚུལ་ལམ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འགྲོགས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དབང་པོ་བསྡམས་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དུལ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་ནི་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལེགས་པར་མཉན་པ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་རྟོགས་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕ་མཐར་གྱུར་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་སོ། །ཐོས་པའི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དོན་དམ་པར་ཐོས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་བདག་ཉིད་གདུལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་བདག་གི་ཚོམས་བསྟན་ཏེ། ལེགས་པར་གསུངས་ལ་བསླབ་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རང
Chinese
我所说的听闻是没有必要的，例如婆罗门考希卡的家中，婆罗门婆罗堕阇作为客人到来，仅仅是从《缘起经》中读诵，并没有特别的听闻，这可以作为例子来说明。 “听闻和”中的“和”字是精华的意思。 “知道和”是引导的意思。 从他人处得来的是听闻，因此了解其含义才是精华。 之前所说的并不完整，自己应该领悟善说，如果不能领悟。 或者从他人处听闻，那么就像乌鸦的声音一样，毫无意义。 “禅定等知为精华，即使”的意思是，具有特殊智慧，世俗的智慧成为圣道的集合，以及超越世间的意义。 “禅定等”是指对善事一心一意等。 什么是精华和果实，那就是它本身。 那是什么呢？ 从他人处没有听闻，以及听闻了这个，具备这两者都应该在这里结合起来。 例如，自己看到善说，或者从他人处。 如何自己领悟善说的含义？或者从他人处听闻而领悟含义，因为生起了从听闻而来的智慧等特殊智慧，那时止观也能圆满获得领悟善说含义的果实，否则就不能。 为了说明这一点，说： “谁若放逸而粗暴，他的听闻和知识不会变成伟大的意义。” 意思是说，谁若粗暴，就是愚痴而轻率，没有经过确定的考察，对于应该做和不应该做的事情没有经过考察的意思。 放逸是指在修习禅定上懈怠。 那些是依次成为特殊智慧，以及禅定的特殊之处不完整，也就是自己没有完全了解善说，或者不忍耐，所以不能很好地利用利益。 如果成就了，那么就能成就之前所说的渴望的果实。 为了依止白色的一方而说：谁若圣者所教导……
English
The hearing I speak of is unnecessary, for example, in the house of the Brahmin Kausika, the Brahmin Bharadvaja came as a guest, and merely reading from the book of Dependent Arising did not constitute special hearing. This can be given as an example. In "hearing and," the word "and" means essence. "Knowing and" means guiding. What comes from others is hearing, therefore understanding its meaning is the very essence. What was said before is not complete, one should realize the well-spoken oneself, if one cannot realize it. Or if one hears from others, then it should be regarded as meaningless, like the sound of a crow. "Even if meditation etc. are known as essence" means, having special wisdom, worldly wisdom becoming a collection of noble paths, and the meaning of transcending the world. "Meditation etc." refers to being single-minded in virtue, etc. Whatever is essence and fruit, that is itself. What is that? Not hearing from others, and hearing this, both of these should be combined here. For example, seeing the well-spoken oneself, or from others. How does one realize the meaning of the well-spoken oneself? Or realizing the meaning by hearing from others, because special wisdom such as wisdom arising from hearing is born, then vipassana also fully obtains the fruit of realizing the meaning of the well-spoken, otherwise it is not. To illustrate this, it says: "Whoever is negligent and rude, his hearing and knowledge will not become great meaning." It means that whoever is rude is foolish and rash, without definite examination, without examining what should be done and what should not be done. Negligence refers to being lax in practicing meditation. Those are, in order, becoming special wisdom, and the special aspects of meditation are incomplete, that is, one has not fully understood the well-spoken oneself, or is impatient, so one cannot make good use of the benefits. If that is accomplished, then the desired fruit mentioned earlier will be accomplished. To rely on the white side, it is said: Whoever is taught by the noble ones...
Chinese
等字。法，是指经部的法，意思是善说。谁所宣说呢？就是圣者所宣说，圣者是指远离三界贪欲，舍弃并超越了生之处，也就是佛和佛的声闻弟子们所宣说和开示的意义。众生所喜悦，是指仅仅对法性感到喜悦，并不能算是善行，为了说明这一点，所以用了“如是”一词。获得喜悦，是指喜悦的特征，也就是信的意思。因此，通过信，就会对法产生喜悦，而通过法，也会产生信，也就是说，如果听法圆满，那么信也会圆满，经中就是这样说的。信的标志，就是喜欢听闻正法这句话。在那之后，语言的行为，是指通过阅读、背诵、讲述和讲解等方式来进入。身体，是指由它所做的事业，以及随顺，也就是随顺于法的意义。这两者表明了戒律的约束。那些具有忍耐、乐于交往、调伏根的人。是指依靠所听闻和信仰，进入戒律的约束，从而以不把痛苦放在心上的忍耐方式，或者以决定的部分的方式。乐于交往，是指欲望少、知足的心，也就是见道的自性。调伏根，是指安住于禅定，并且调伏眼等诸根。像这样转变，听闻是指善听，了知是指通达意义。获得度彼岸，是指到达最极端的彼岸，获得涅槃，就像佛和佛的声闻弟子一样。听闻品第二十二的解释完毕。为了说明听闻的真实果实是调伏自心，所以在其后宣说了自我的品，也就是善说并应学习等。
English
Etc. Dharma refers to the Dharma of the scriptures, meaning well-spoken. Who expounded it? It is what the noble ones expounded. The noble ones are those who are free from desire in the three realms, abandoning and transcending the place of birth. That is, the meaning of what the Buddhas and the Buddha's Shravaka disciples expounded and taught. What beings rejoice in means that merely rejoicing in the nature of Dharma does not constitute good conduct. To illustrate this point, the word "thus" is used. Obtaining joy refers to the characteristic of joy, which is faith. Therefore, through faith, one will develop joy in the Dharma, and through the Dharma, one will also develop faith. That is, if listening to the Dharma is complete, then faith will also be complete. This is what the sutras say. The sign of faith is the phrase "joy in listening to the holy Dharma." After that, the action of speech refers to entering into it through reading, reciting, teaching, and explaining, etc. Body refers to the actions done by it and conforming, which is conforming to the Dharma. These two indicate the restraint of discipline. Those who are patient, enjoy association, and restrain the senses. It refers to relying on what is heard and believed, entering into the restraint of discipline, thereby enduring suffering without taking it to heart, or in a way that determines the parts. Enjoying association refers to the mind of few desires and contentment, which is the nature of the path of seeing. Restraining the senses refers to abiding in meditation and subduing the senses such as the eyes. Having transformed in this way, hearing refers to listening well, and knowing refers to understanding the meaning. Obtaining the other shore refers to reaching the ultimate other shore and obtaining Nirvana, just like the Buddhas and the Buddha's Shravaka disciples. The explanation of the twenty-second chapter on hearing is complete. To illustrate that the true fruit of hearing is taming oneself, the chapter on self is taught after that, which is well-spoken and should be learned, etc.
Tibetan
་བཞིན་གྱིས་བཟང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནི་དགེ་བའི་གཤེས་གཉེན་ཉེ་བར་སྟེན་པར་བྱེད་ཅིང་དགེ་སློང་མང་པོ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་དག་ལ་ཆོས་འདི་ལྟ་སྟེ། མདོའི་སྡེ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ལེགས་པར་ཤིན་ཏུ་ཉན་པར་བྱེད་ཅིང་ཁྱིམ་དུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་བསམས་ཤིང་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་དུལ་བ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་སེམས་དང་མཉམ་དུ་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །རང་གི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་མཉན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ལེགས་པར་གསུངས་པ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་དེ་ལ་བསླབ་ཅིང་བརྟེན་པ་དང་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་དག་ལས་མཉན་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྨྲས་པ། །དགེ་སྦྱོང་ལ་ནི་བསྙེན་བཀུར་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ལ་བརྟེན་པས་འབྲེལ་ཅིང་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། གུས་པས་ཡོངས་སུ་བསླབ་པ་དང༌། བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཆེད་དུ་དགེ་བ་བསྩགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ལ་གུས་པར་བྱ་བའོ། ཚིག་རྐང་སྔ་མས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྟན་ནས། འདིས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དབེན་པ་དང་ནི་སྟན་གཅིག་ དང། །ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་པུའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་བར་བསླབ་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཡེང་བ་མེད་པས་ཕྲ་རྒྱས་དགག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལུས་དང་སེམས་དབེན་པར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་འཁྲུགས་པ་སྤངས་པས་སེམས་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ་དེ་ལ་གཡེང་བ་དང་རྒོད་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སོ། །དེ་དང་དེར་འབྲེལ་པའི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་གྱུར་ན་གདུལ་བྱ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། །ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་རིམ་གྱིས་འདིར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དང་པོའི་ཕྱེད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྒྲ་བསྟན་ཏོ། །ཚི
Chinese
具有善良本性的种姓之子，是亲近善知识并聚集众多比丘的自性。他会很好地聆听他们所说的法，如经部和歌咏部等。独自在家中思考和禅修，以那种方式获得调伏的心，并与心一起，心得以平静。因此，说了两个偈颂。为自己的利益而说的是善说。应该学习善说，意思是应该听闻。或者与善说相关联，以存在和不存在的知识，随法而行，应该学习、依赖和随行。善说大多是从善逝和善逝之子那里听闻的，因此为了指示那一点而说：侍奉供养出家人。这是为了指示善知识。或者，依赖圣者，应该与之相关联并学习，以恭敬地完全学习，为了布施乞食等，积累善业，并恭敬功德。前面的偈颂指示了智慧的积聚，而这指示了福德的积聚。为了指示其果，而说：隐居以及独处。意思是，以独处的状态，与寂静处等相关联而学习。例如，因为没有散乱，所以遮止了微细的增长。这指示了身和心的隐居。心得以平静。意思是，舍弃了三界的烦恼扰动，心的显现是平静，因此远离了一切散乱和掉举。如果与此相关联而做利他之事，那么所化之众将完全从痛苦中解脱。听闻正法和依赖圣者，如理作意，随法而行，是依次在此指示的。或者，前半部分指示了其他的音声。词
English
The son of good lineage, endowed with a good nature, is one who relies on virtuous friends and gathers many monks. He listens very well to the Dharma they speak, such as the Sutra Pitaka and the Udanavarga. Alone at home, he contemplates and meditates, and in that way, he obtains a tamed mind, and together with the mind, the mind becomes pacified. Therefore, two verses were spoken. What is spoken for one's own benefit is well-spoken. One should learn the well-spoken, meaning one should listen. Or, in connection with the well-spoken, with the knowledge of existence and non-existence, following the Dharma, one should learn, rely on, and follow. The well-spoken is mostly heard from the Sugata and the sons of the Sugata, therefore, to indicate that point, it is said: "Serve and honor the renunciates." This is to indicate the virtuous friend. Or, relying on the noble person, one should be related to it and learn, to learn completely with respect, to accumulate merit for the sake of giving alms and so on, and to respect virtues. The previous verse indicated the accumulation of wisdom, and this indicates the accumulation of merit. To indicate its fruit, it is said: "Seclusion and solitary seat." It means, in a state of solitude, to learn in connection with solitary places and so on. For example, because there is no distraction, subtle proliferation is prevented. This indicates the seclusion of body and mind. The mind becomes pacified. It means, having abandoned the disturbing afflictions of the three realms, the manifestation of the mind is pacified, therefore, it is free from all distractions and agitation. If, in connection with this, one does the benefit of others, then the trainees will be completely liberated from suffering. Listening to the true Dharma and relying on the noble person, proper attention, following the Dharma, are indicated here in sequence. Or, the first half indicates the sound of others. Word.