Tibetan
ག་རྐང་གསུམ་པས་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡོད་ལ་བྱེད་པའོ། ལྷག་མས་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དབེན་པའི་གནས་ཉིད་ནི་མངོན་པ་འདོད་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ལ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། སྟན་གཅིག་པ་དང་གཅིག་སྤྱོད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཅིག་པུ་གྲོགས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་དེ་གདུག་པའི་གནས་ན་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་འདིས་བསྟན་ཏེ། གཉིས་པའི་ཅིག་ཤོས་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགའ་བར་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་རྗེས་སུ་བསམ་པའོ། །མལ་བསྟན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་གནས་པའི་མལ་བསྟན་ལ་དགའ་བར་བྱ་བའོ། །གང་དུ་འདུག་ནས་ངལ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་མལ་སྟན་ནོ། །གཅིག་པུ་སྤྱོད་པ་ནི་གཅིག་པུ་གནས་ན་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པར་རྒྱུ་བ་སྟེ། སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གོས་པ་མེད་པའོ། །དེ་དག་ལ་སྤྱོད་བ་མེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྙོམ་ལས་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལེ་ལོ་མི་སྐྱེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སོ། །དགའ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟན་གཅིག་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་བ་སྟེ། །དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་བསམ་པར་བྱ་བའོ། །དང་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ཏེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་ཡང་དགའ་བར་བྱ་བའོ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གྲོགས་མེད་པའི་སེམས་སུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་གྲོང་གི་ནང་དུ་ཡང་བདག་ཉིད་གཅིག་པུར་འགྱུར་རམ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ལ། ནགས་ཚལ་གནས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གྲོགས་དམ་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་ནགས་སུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་བོ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བསྟེན་པ་ནི་ངན་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནགས་ན་གནས་པའི་དབེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ལས་རྒྱལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །གང་ཞིག་སྟོང་ཕྲག་སྟོང་དག་གི །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་མོ། །རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འཐབ་མོས་འཚོ་བ་ཡོད་པ་དེ་བརྒྱ་དང་སྤྲད་ཀྱང་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བྱེད་དེ། ཇི་ཙམ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསན་ནས་འདི་གསུངས་སོ། །འཐབ་མོས་འཚོ་བ་ཐོས་ཏེ་འདི་བསམ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་གདུལ་བར་མི་བྱ་ཞིང་འདི་ལས་རྒྱལ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་ཞེས་བསམས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་ནས་རྟག་ཏུ་སྔོམ་པ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་
Chinese
第三句以如实存在而行事，其余的则显示了它的果实。因为隐居之处正是显现欲望，为了执持它，所以说了“独居一处”等等。独自一人，没有同伴的情况下，在恶劣的环境中，这显示了两种行为方式，另一种将在下面说明。应该喜欢它，就是应该随之思考。所谓“独居床榻”，就是应该喜欢独自一人居住的床榻。在哪里坐着休息，那就是床榻。独自修行，就是在独自居住时，为了托钵等而行走，与四种行为方式无关。为了显示对这些没有执着，并且是精进的原因，所以说了“没有懈怠”，不产生懒惰，并且具有圆满的精进。所谓“应该喜欢”，就是应该对独居等感到非常高兴，应该随之修行和思考。而“和”是 جمع 的意思，也应该喜欢独自一人。 为了断除贪欲等烦恼，应该心无旁骛，这是它的意思。正如所说，伟人们即使在城市里也会变成独自一人吗？如果这样思考，就说了“居住在森林里”。如果没有亲密的同伴，就应该独自一人住在森林里，因为与非善者交往是一切恶行的根源，并且为了获得居住在森林里的寂静等殊胜之处。为了显示战胜自己是伟大的果实，所以说了“无论谁，千千万万”。等等，有三个偈颂。国王光明胜利的胜利者，以战斗为生的人，即使给他一百个，他也能在战场上获胜。世尊听到后说了这些话。听到以战斗为生，想到如何不调伏自己，并且不致力于战胜它，于是请求国王，总是实行禁食等等。
English
The third line acts with what truly exists, and the rest show its fruit. Because the solitary place is precisely the manifestation of desire, and in order to grasp it, it is said, "living alone" and so on. In the case of being alone, without companions, in a harsh environment, this shows two modes of conduct, the other of which will be explained below. One should rejoice in it, that is, one should contemplate it accordingly. The so-called "single bed" means that one should rejoice in the bed where one dwells alone. The place where one sits and rests is the bed. To practice alone is to wander alone for alms and so on when dwelling alone, without being attached to the four modes of conduct. In order to show that there is no attachment to these and that it is the cause of diligence, it is said, "without laziness," not generating laziness, and possessing perfect diligence. The so-called "should rejoice" means that one should be very happy with being alone and so on, and should practice and contemplate accordingly. And "and" is the meaning of collection, and one should also rejoice in being alone. In order to abandon afflictions such as desire, one should be without companions, that is its meaning. As it is said, do great beings become alone even in the city? If one thinks like that, it is said, "living in the forest." If there are no close companions, one should live alone in the forest, because associating with non-virtuous people is the root of all evil deeds, and in order to obtain the special qualities of solitude and so on that are found in living in the forest. In order to show that conquering oneself is a great fruit, it is said, "Whoever, thousands upon thousands." And so on, there are three verses. King Light Victory's victor, the one who lives by fighting, even if given a hundred, can win on the battlefield. When the Blessed One heard this, he spoke these words. Having heard of living by fighting, thinking about how not to tame oneself and not to strive to conquer it, he asked the king to always practice fasting and so on.
Tibetan
པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་ལ་ལ་ཞིག་གྲངས་སྟོང་ཕྲག་སྟོང་དག་གི་མི་དང་འཐབ་པ་སྟེ་སྟོང་ཕྲག་སྟོང་དང་འཐབ་པའི་འཐབ་མོའི་སར་རོ། །རྒྱལ་བ་ནི་གཞན་ཕམ་བར་བྱས་པ་སྟེ་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་ལས་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་བདག་ལས་རྒྱལ་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་བདག་གི་སེམས་གཅིག་པུ་དུལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་དེ་བདག་ཉིད་དུལ་བ་ཉིད་དོ། གཡུལ་དེ་གཉིས་ལས་བདག་ཉིད་དུལ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་སྟོབས་མཆོག་ཏུ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་གཡུལ་ཏེ། གཞན་གྱི་སྟོབས་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་ཅིང་སེལ་བ་ནི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བའོ། །དེ་གཉིས་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བ་ནི་སྤང་བར་དཀའ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་སེལ་བར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལས་རྒྱལ་བ་ཉིད་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། །བདག་གི་སེམས་ལས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་དང་འཐབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ལས་ཀྱང་བདག་ཉིད་དུལ་བ་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་རྒྱལ་བ་དང་དུལ་པར་བྱས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་དགུ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་དགུ་ནི་ང་རྒྱལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕལ་པའི་སྒྲ་ནི་ངན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པས་རྒྱུད་གཞན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཡང་སེང་གེ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ནི་མཆོག་ཡིན་གྱི་གང་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མི་ཡིས་བདག་གདུལ་གཅིག་པུ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གདུལ་བ་ནི་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་རང་གི་སེམས་སོ། །ལྷ་ཡིས་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཕམ་པར་མི་ནུས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་སྦྱར་རོ། །བདག་གདུལ་བ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྔོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རྟག་ཏུ་སྔོམ་པ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པས་ཉེ་བར་མཚོན་ཅིང་སྤྱོད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མས་ནི་དབང་པོ་སྡོམ་པར་བསྟན་ལ། འདིས་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་སྡོམ་པ་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་ཡིས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ
Chinese
通过理解这两句偈颂的含义，他获得了阿罗汉的果位。如果有人与成千上万的人战斗，即在与成千上万的人战斗的战场上。胜利者是指击败他人，即胜过十万。所谓“谁能战胜自我”，是指谁能调伏自己的内心。那就是调伏自己。在这两场战斗中，调伏自己是最好的胜利。摧毁他人力量的战场，即战胜并消除他人力量就是战场上的胜利。在这两者中，特别是战场上的胜利，因为能够消除难以摆脱的烦恼之敌，所以战胜自己才是最好的。为了说明这一点，提到了“自己”，即从自己的内心出发。因为与十万大军作战的人相比，调伏自己是战场上最好的胜利。因此，战胜和调伏自己是最好的赞美。所谓“他人”，不是指其他人，而是指众生被烦恼所控制，而世人则有我慢。所谓“庸俗”，庸俗一词是邪恶的别称，意思是烦恼控制了其他人的心。正如狮子压倒一切是最好的，而不是充满一切一样，这就是佛陀所教导的。为什么呢？为了说明这一点。“人以调伏自我唯一”这句话中，“调伏”是指众生自己的内心。不是神，而是与“他人无法击败”这句话联系起来。调伏自己是指以别解脱戒为先导，因此说“恒常行持戒律”，即恒常以正确的戒律来约束，并完全投入到行为中。两种方式是恒常地投入到戒律中，前者是指约束根，后者是指约束身语，三种方式是指集合的结合。所谓“非天”，即
English
Through understanding the meaning of these two verses, he attained the fruit of an Arhat. If someone fights with thousands upon thousands of people, that is, on the battlefield of fighting with thousands upon thousands. A victor is one who has defeated others, that is, one who has overcome ten hundred thousand. The so-called "whoever conquers himself," means whoever tames his own mind alone. That is precisely it, the very taming of oneself. Of those two battles, taming oneself is the supreme victory. The battlefield that utterly destroys the strength of others, that is, overcoming and eliminating the strength of others is victory on the battlefield. Of those two, especially victory on the battlefield, because it eliminates the enemy of afflictions that are difficult to abandon, therefore, conquering oneself is the best. To illustrate this very point, "oneself" is mentioned, that is, from one's own mind. Because compared to a person who fights with ten hundred thousand, taming oneself is the supreme victory on the battlefield. Therefore, conquering and taming oneself is the best praise. The so-called "others" does not refer to other beings, but rather to sentient beings who are under the control of afflictions, and people who have pride. The so-called "common," the word common is a synonym for evil, meaning that afflictions have taken control of the minds of others. Just as a lion overwhelming everything is the best, and not being filled with everything, that is what the Buddha taught. Why? To illustrate this very point. In the phrase "a person tames himself alone," "taming" refers to the mind of the sentient being itself. Not by a god, but it is connected with the phrase "others cannot defeat." Taming oneself is said to be preceded by the Pratimoksha vows, therefore it is said, "constantly practicing discipline," that is, constantly restraining with correct discipline and fully engaging in conduct. The two ways are constantly engaging in the discipline of morality, the former shows restraining the senses, and the latter shows restraining body and speech, the three ways show the combination of the assembly. The so-called "not by a god," that is,