Tibetan
་འཐབ་གཅུགས་རྒྱུ་བཟོད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་འཁྲུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཐབ་ཟླ་ནི་སྟོབས་མཉམ་པ་སྟེ། དེའི་ཚིག་བཟོད་པའོ། །གལ་ཏེ་འདིའི་རྩུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བདག་གིས་མ་བཟོད་ན་ནི་དེས་ན་བདག་གི་ཚིག་ཀྱང་འདིས་བཟོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡུན་རིང་པོར་རབ་ཏུ་འཁྲུག་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏེ། དེས་འཇིགས་པའི་ལས་བཟོད་པར་བྱེད་དོ། །དམན་པའི་ཚིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་ངན་དོན་ནམ་ཤིན་ཏུ་དམན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚིག་རྩུབ་པ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པ་མཆོག་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་ཉན་ཐོས་ནི་རིགས་དང༌། རུས་དང་བཟོ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སྟོན་གྱི། བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །བཟོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །འོ་ན་གང་གཞན་ལ་བསྡིགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་ཏེ་བསྡིགས་པར་མི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བྱིས་པ་ཁྲོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡང་གླེང་གཞི་གཞན་དུ་བརྗོད་དེ། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ན་ཨ་སི་ལིབ་བ་ཀ་ཞེས་བྱ་བའི་བྲམ་ཟེའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་པོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང༌། དེས་ནི་འདི་གསུངས་སོ། །བྱིས་པ་རྒྱལ་བར་འགྱུར་སྙམ་སེམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་ཉིད་ཕམ་པའི་གནས་ལ་ཡང་རྒྱལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། ཁྲོས་ནས་ཚིག་རྩུབ་དག་སྨྲས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཞེ་སྡང་གི་དབང་གིས་བརྩམ་པ་མེད་པའི་ཚིག་སྨྲས་པས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུའོ། །དོན་དམ་པར་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཐོས་པར་གྱུར་ན་བཟོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱལ་བ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་མཐོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པར་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་རྒན་
Chinese
“争斗执持之因，忍耐故。” 这句话是因为一切争斗的自性之因。争斗之敌是力量相等者，忍耐他们的言辞。如果此人的粗暴等言辞我不能忍受，那么我的言辞此人也不会忍受。这样长久地会变成大争斗。因此，以忍耐来做调伏怖畏之事。 “于下劣之语”这句话是说，对于任何恶劣之义或极其下劣之有情之粗暴言辞，忍耐是殊胜的忍耐。依靠殊胜的忍耐，那人就变成了圣者，是说变成了有情之精华。因此，佛陀和其声闻弟子，不以种姓、血统和工艺等来显示殊胜，而是显示具有忍耐等功德。忍耐也是殊胜的，以能别和所别的方式，用“大多数”这个词来表达。 那么，如果有人威胁他人，自己就认为我是国王，难道不应该威胁吗？为了显示这一点，说了“孩童愤怒后”等。这里也转换了话题，在胜林（Jetavana）中，名叫阿斯利巴嘎（Asilibaka）的婆罗门之子对薄伽梵这样说：“您是国王，国王。” 因此，佛陀说了这些。“孩童以为会胜”这句话是说，孩童即使在失败的境地也认为自己是胜利者，做了什么呢？说了“愤怒后说了粗暴语”。由于嗔恨的驱使，说了没有意义的言辞，这只是世俗的说法。究竟而言，那人是恒常胜利者，意思是说，如果听到他人说了不应该说的话而能忍耐，那人就是恒常的胜利者，是恒常高尚的意思。为了受到圣者的赞叹，为了积累福德资粮并获得其殊胜的果报。为了显示舍弃嗔恨等过患的利益，说了“说真实语”等。在舍卫城（Śrāvastī）的长老
English
"The cause of holding onto strife, because of patience." This phrase is because it is the cause of the very nature of all strife. A match in strife is one of equal strength, enduring their words. If I cannot endure the harsh words of this person, then this person will not endure my words either. In that way, it will turn into a great and prolonged strife. Therefore, one performs the act of pacifying fear through patience. "Regarding inferior words" this phrase means that enduring the harsh words of any evil meaning or extremely inferior sentient being is called supreme patience. Relying on that supreme patience, that person becomes a noble being, meaning they become the essence of sentient beings. Therefore, the Buddha and their Shravaka disciples do not show themselves to be superior through lineage, clan, or craft, but rather show themselves to be endowed with qualities such as patience. Patience is also supreme, expressed through the word "mostly" in the manner of distinguisher and distinguished. So, if someone threatens others, thinking, "I am the king," shouldn't they be threatened? To show this, it is said, "After a child becomes angry," and so on. Here, the topic is also changed. In Jeta Grove, the son of a Brahmin named Asilibaka said to the Bhagavan, "You are the king, the king." Therefore, the Buddha spoke these words. "The child thinks they will win" this phrase means that even in a state of defeat, the child thinks they are the victor. What did they do? It is said, "After becoming angry, they spoke harsh words." Driven by anger, they spoke meaningless words, but this is merely a conventional statement. Ultimately, that person is always victorious, meaning that if one hears what should not be said by others and can endure it, that person is always victorious, meaning they are always noble. This is for the sake of being praised by the noble ones, for accumulating the accumulation of merit and obtaining its extraordinary result. To show the benefit of abandoning faults such as anger, it is said, "Speak truthfully," and so on. The elder in Shravasti.
Tibetan
པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞིག་སེར་སྣ་ཆེ་ཞིང་གཡོན་ཅན་ཞིག་ཡོད་དེ། དབྱར་གོས་འཚེད་པའི་དུས་སུ་བཙོ་བླག་གི་ལས་ལ་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་པ་ལས་གལ་ཏེ་འདི་ཉིད་དུ་འདི་བྱས་ན་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དག་གིས་མཐོང་ནས་སློང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེས་བསམས་ཏེ། དེ་ནས་དེའི་དགོན་པའི་གནས་སུ་སོང་ནས་དེ་བྱ་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེའི་སེར་སྣ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལས་འོངས་ཏེ་བསླངས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ལྷུང་བཟེད་ཆུང་ངུ་གང་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ཇི་ཙམ་ན་ཚོན་ཐམས་ཅད་ལྷུང་བཟེད་ཆུང་དུར་བཅུག་ཀྱང་མ་གང་ངོ༌། །དེ་ནས་ལྷུང་བཟེད་བཀང་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་བྱིན་ཅིག་ཅེས་ སྨྲས་པ་དང༌། རྒན་པོ་ཁྲོས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ནི་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཞུས་པ་ལས་དེའི་དབང་དུ་མཛད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བདེན་པར་སྨྲ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་གཞན་སླུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པར་བསྟན་ཏོ། ཡང་ན་དེ་ལས་གཟུད་པ་དེ་ཚིག་བཙུན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོ་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་བ་སྟེ། ཞེ་སྡང་གི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལས་གནས་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྲོ་བ་མེད་པའི་གཡོག་འཁོར་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློང་ལ་ཆུང་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕོངས་པ་དག་ལ་ཅི་ནུས་པར་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཆུང་བར་གྱུར་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་མ་བསླངས་པར་གྱུར་ཀྱང་དེའི་བསམ་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་འདི་གསུམ་གནས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་མ་ཐག་པའི་བདེན་པའི་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གནས་སམ་དངོས་པོ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་སོ། །གསུམ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མེ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྒྱུ་དང་དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་རྐང་གསུམ་པོ་འདིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསྒོམས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བདེན་པ་གཙོ་ཞིང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ཙམ་གཟུང་བ་བྱས་པའོ། །ལྷ་རྣ
Chinese
從前有個出家人，非常吝嗇且奸詐。在縫製夏季衣服的時候，他接近於做縫補的工作。他心想：「如果我在這裡做這件事，那些梵行者們看到就會來乞討。」於是，他去了寺院的地方，開始做這件事。之後，具壽大目犍連為了試探他的吝嗇，以神通從空中降臨並乞討。那人說：「我給你一個小缽。」說完之後，無論放入多少顏料，都無法裝滿那個小缽。之後，他說：「既然你承諾裝滿缽，那就給我吧！」 老者生氣地去到世尊面前，請求世尊訓誡他，並說了三句偈頌。另一些人說，是大目犍連請求世尊訓誡他的。 「應說真實語」的意思是，應當說不顛倒的話。這表明要避免欺騙他人等行為。或者，從那裡引導出來，是因為它變成了言語端正的原因。「莫作瞋」的意思是不要生氣。意思是不要處於被瞋恨完全束縛的狀態。因為不瞋恨是僕從的因。「乞求雖少亦應施」的意思是，對於貧困的人，應盡可能地施捨食物等少量之物。即使他人沒有乞討食物等，也應了解其心意並施捨，因為這是獲得巨大受用的原因。「以此三種相應者」的意思是，以剛才所說的真實語等特點，與處所或事物相應的人。要確定這三者本身並非像火等會侵入。這表明了不顛倒之因，以及由此而生的非煩惱之因。這三句偈頌表明了從戒律、禪定和布施中所產生的福德之事。如此，戒律以真實語為主，不瞋恨則非主要。禪定是僅僅抓住那一點。諸神
English
Once upon a time, there was a monk who was very stingy and deceitful. When it was time to sew summer clothes, he was close to doing mending work. He thought, "If I do this here, those who practice brahmacharya will see and come to beg." So, he went to the monastery grounds and began to do it. Then, the venerable Mahāmaudgalyāyana, in order to test his stinginess, came from the sky by means of supernatural power and begged. The man said, "I will give you a small bowl." After saying this, no matter how much dye was put in, the small bowl would not fill up. Then, he said, "Since you promised to fill the bowl, give it to me!" The old man became angry and went before the Blessed One, requesting him to discipline him, and spoke three verses. Others say that it was Mahāmaudgalyāyana who requested the Blessed One to discipline him. "Speak truthfully" means that one should speak without perversion. This shows that one should refrain from deceiving others and so on. Or, leading out from that, it is because it becomes the cause of virtuous speech. "Do not be angry" means not to be wrathful. It means not to remain in a state completely bound by anger. Because not being angry is the cause of attendants. "Even if small, give when asked" means that to the poor, one should give as much as possible, even small things like food. Even if others do not ask for food and so on, one should understand their intention and give, because it is the cause of obtaining great enjoyment. "One who is endowed with these three aspects" means a person who is endowed with a place or thing, with the characteristics of truthful speech and so on, as just mentioned. It is to be determined that these three themselves are not like fire and so on that would invade. This shows the cause of non-perversion and the cause of non-affliction arising from it. These three verses show the object of merit arising from ethics, meditation, and generosity. Thus, ethics is primarily truthfulness, and non-anger is not primary. Meditation is just grasping that point. The gods
Tibetan
མས་ཀྱི་ནི་དྲུང་དུ་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་བོ་ཆེན་བོ་བཞིའི་རིས་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བའོ། །གནས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་དེ། ཚོགས་དང་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ལྷ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ས་ལ་གནས་པ་དང༌། གཞལ་མེད་ཁང་ལ་གནས་པ་འང༌། དེ་ལ་སྦྱིན་པས་ནི་ས་ལ་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པས་ན་ གཞལ་མེད་ཁང་ན་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའོ། །བསྒོམ་པས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ལྷ་རྣམས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་འདིར་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་དག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ངག་དང་ཡིད་དང་ལུས་ཀྱི་ལས་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །གནས་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར། ཁྲོ་བའི་ཟིལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཁྲོ་བ་མེད་པའི་ཚིག་སྨྲོས་ཤིག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པའི་ཚིག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཚིག་གོ །འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བག་རྐྱོང་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱིས་ཤིག་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆེ་བ་མཆོག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོ་བ་མེད་བས་ཚིག་སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། ཁྲོ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་མི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཞེ་སྡང་གི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་མིས། བདག་གི་དོན་ཡང་མི་རྟོགས་པས། །ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཉིད་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཡང་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་དོན་དམ་པར་མ་ཚང་བ་མེད་པ་བསྟན་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འམ། གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྦྱིན་པའོ། །གང་བདག་ཉིད་ལ་ཕན་པ་བྱེད་ཅིང་ཁྲོ་བ་ལ་གཞོལ་བ་དེ་ཉིད་གནོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། གང་ཞིག་ཁྲོས་ལ་སླར་ཁྲོ་བ། །དེ་ནི་སྡིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཞེ་སྡང་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་བར་བྱེད་ན་ནི། དེ་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སླར་ཁྲོ་བའི་སྡིག་པ་དེས་ཕུང་ཁྲོལ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེས་པར་སྤྱོད་པར་བསྩགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིས་ངེས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སླར་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྲོས་ལ་སླར་ནི་མི་ཁྲོ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་
Chinese
于……之处去。 所谓去四大天王等众神之处。于处所去，于其他处所说，去往僧众和僧众之中。是这个意思。其中，神也有两种，第一种是不入定的散乱神，这也有两种，住在地上的，以及住在宫殿里的。其中，布施能亲近住在地上的神。以真谛能亲近住在宫殿里的神。以禅定能亲近入定的神。总而言之，这里说的是四种完全清净，即语、意、身的业，及其果完全清净，按顺序对应。为了安住于处所，所以说了“以愤怒之威”等。说不怒之语，就是真实语和无烦恼语。于眷属中舒展，就是于僧众中无所畏惧，为了广大最为殊胜。为何说要说不怒之语呢？因为说了“被愤怒之威压制之人”。被嗔恨缠绕之人，连自己的利益也不明白。就是说连利益自己也不知道。为何呢？因为要显示在僧众中没有不圆满的，以及显示不颠倒，以及布施等，或者利益他人就是布施。为了显示凡是利益自己而沉溺于愤怒的，就是有损害的。所以说了“何者”等。何者怒而复嗔，彼即成罪人。就是说，凡是对被嗔恨缠绕的众生又嗔恨，那么，因为损害的缘故，对他复嗔的罪过会增长，因为积累了恶行。同样，这并非没有决定，因为他还会造成损害。怒而不复嗔，就是
English
Go to the presence of... This means going to the presence of the gods, such as the retinue of the Four Great Kings. Going to a place is expressed elsewhere as going into the Sangha and into the midst of the Sangha. That is the meaning. Among them, there are two types of gods. The first is the non-meditative, scattered gods. These are also of two types: those who dwell on the earth and those who dwell in palaces. Among them, giving brings one closer to the gods who dwell on the earth. By truth, one draws near to the gods who dwell in palaces. By meditation, one draws near to the gods who are in meditative equipoise. In short, here it is said that the four aspects are completely pure, namely the actions of speech, mind, and body, and their result is completely pure, corresponding in order. In order to settle in the place, it is said, "By the power of anger," and so on. Speaking words without anger means speaking truthfully and without afflictions. To be at ease in the assembly means to be fearless in the Sangha, for the sake of being vast and supreme. Why should one speak words without anger? Because it is said, "A person overwhelmed by the power of anger." A person who is completely seized by the entanglement of hatred does not even understand his own benefit. That is to say, he does not even know how to benefit himself. Why? Because it is to show that there is nothing incomplete in the Sangha, and to show what is not inverted, and giving, etc., or benefiting others is giving. To show that whoever benefits himself and indulges in anger is harmful. Therefore, it is said, "Whoever," and so on. Whoever is angry and then angry again, that one becomes a sinner. That is to say, whoever is angry with a being who is entangled in hatred, then, because of the harm, the sin of being angry with him again will increase, because of accumulating evil deeds. Similarly, this is not without certainty, because he will still cause harm. To be angry and not angry again, that is