Tibetan
རྒྱལ་རྣམ་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་ང་རྒྱལ་རྒྱུད་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །འདིར་ང་རྒྱལ་ནི་ངའོ་སྙམ་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་སྦྱོར་ཀུན་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་འགྱུར་ཞིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དབང་མེད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་འདི་ཡང་རྣམ་པར་སྤོང་བ་སྟེ། འདིས་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བསྟན་པའི་བྱ་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མིང་དང་གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་མེད་དེ་དག །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ནི་གང་ཟག་གོ །མིང་དང་གཟུགས་ ཞེས་བྱ་བ་ལ། མིང་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་བཞིའོ། །གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཆགས་པ་མེད་པ་ནི་ཡིད་དེ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཡང་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། ཡང་སྲེད་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རྗེས་སུ་མི་ལྟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་མི་འཆིང་བ་དང༌། གདུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆགས་པ་ནི་འདུ་འཛི་སྟེ་དེས་བྱས་པའི་གཡེང་བའོ། །ཡང་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་སྐྱོན་ནོ། །ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ནི་བདེ་བ་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལྷ་ཞིག་གིས་གསོལ་པ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཅི་ཞིག་སྤང༌། །ཅི་ཞིག་སྐྱེས་ནས་བཟློག་པར་བགྱི། །བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་རབ་ཏུ་སྤོང༌། གང་ཞིག་རྟོགས་ན་བདེ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། དེ་ལ་འདི་གསུངས་སོ། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལའོ། །སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དོར་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁྲོ་བ་བྱུང་ནས་ཡལ་བར་འདོར་ན་ནི་ཕུང་ཁྲོལ་སྟོང་བྱེད་དེ། ཕྱུགས་ལྷས་སུ་སྦྱང་ཀི་ཞུགས་བ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་ནས་འདོད་ཆགས་སྤང་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་སྐྱེས་མ་ཐག་ཉིད་དུ་རང་གི་གཉེན་པོས་བཟློག་པར་བྱ་སྟེ་ཐག་རིང་པོར་སྤང་ཞིང་རྒྱུན་གཅད་པས་རྩ་བ་དང་བཅས་པར་དབྱུང་སྟེ། ཁ་ནས་འཇམ་པོར་སྨྲ་ཞིང་ནང་དུ་འཁོན་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། བརྟན་པས་མ་རིག་རབ་ཏུ་སྤང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཁས་པས་གཏི་མུག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་སྟེ།
Chinese
名为“胜者舍弃”是指作为对治修习的差别，也要在相续中舍弃我慢。此处我慢是指执着“我”的想法，因为它是所有细微烦恼的主要原因，并且是功德等的障碍。 “尽系缚尽超诸有故”是指因为无自主地产生，所以也要舍弃这九种尽系缚，这能使人脱离三界的贪欲。为了说明先前所示行为的利益，所以说了“于名与色无有贪著者”。 那些是指补特伽罗。“名与色”中，名是指受等四蕴，色是指色蕴。无有贪着是指内心不对其产生贪着，因为已脱离对它的渴爱。“以无有故”是指没有显现欲求的事物，又因为舍弃了渴爱的业和烦恼，所以是远离戏论的。“不随堕”是指不随之而去，不随之系缚，不会变成痛苦的意思。贪着是喧嚣，是由它造成的散乱。或者说是生等有寂的过患。为了说明舍弃嗔恚等能获得安乐，所以说了“生下来就”等。某位天神请问：“生下来就舍弃什么？生出什么后要遮止？以何教义彻底舍弃？证悟什么能变得安乐？” 对此，佛陀如此回答。“生下来就”是指心中刚一生起。“舍弃”是指完全抛弃。因为嗔恚一生起就立即舍弃，所以能清空烦恼，就像野兽进入畜栏一样。“生出后舍弃贪欲”是指随之产生的尽系缚也要在刚生起时就用对治法遮止，要远远地舍弃，断绝相续，连根拔起，就像口头上说得好听，心里却怀恨在心一样。“以坚固彻底舍弃无明”是指智者要完全舍弃愚痴。
English
The name "Victorious Abandonment" means that as a distinction of practicing antidotes, one must also abandon pride in the continuum. Here, pride refers to the thought of clinging to "I," because it is the main cause of all subtle afflictions and an obstacle to qualities and so forth. "Completely bound, completely transcending all existence" means that because it arises involuntarily, these nine completely binding ties must also be abandoned, which leads to detachment from desire in the three realms. To explain the benefits of the previously shown actions, it is said, "Those who have no attachment to name and form." Those refer to individuals. In "name and form," name refers to the four aggregates such as feeling, and form refers to the aggregate of form. Having no attachment means that the mind does not become attached to them, because it is free from craving for them. "Because there is nothing" means that there are no objects of manifest desire, and because the actions and afflictions of craving have been abandoned, it is free from elaboration. "Does not fall after" means not following after, not being bound after, and not becoming afflicted. Attachment is turmoil, the distraction caused by it. Or it is the fault of existence, such as birth. To show that abandoning anger and so forth leads to obtaining happiness, it is said, "Immediately after birth," and so on. A certain god asked: "What should be abandoned immediately after birth? What should be prevented after it arises? What should be completely abandoned by teaching? What, when realized, leads to happiness?" To this, the Buddha replied: "Immediately after birth" means just as soon as it arises in the mind. "Abandoned" means completely discarded. Because anger is abandoned as soon as it arises, it empties out afflictions, like a wild animal entering a pen. "After arising, abandon desire" means that the completely binding ties that arise afterward should also be prevented by their antidotes as soon as they arise, abandoned far away, severing the continuum, uprooting them, like speaking sweetly but harboring resentment inwardly. "With steadfastness, completely abandon ignorance" means that the wise should completely abandon delusion.
Tibetan
ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་སྤོང་བ་ནི་བརྟན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བས་མ་རིག་པ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་བསྟན་ཏོ། །བདེ་བ་ནི་སྲིན་པོ་གསུམ་སྤངས་པ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། སྲེད་པ་ཟད་ན་བདེ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ཏུ་ནི་བདེན་པ་རྟོགས་ན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྲོ་བ་ སྤངས་པས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕན་ཡོན་གཞན་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྲོ་བ་སྤངས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་ཞིག་སྤངས་ན་བདེ་བར་ཉལ། །གང་ཞིག་སྤངས་ན་མྱ་ངན་མེད། །གང་གིས་འདིར་ནི་ཆོས་གཅིག་ཉིད། །བཅོམ་ན་གཽ་ཏ་མ་བསྔགས་པ་མཛད། །ཅེས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པ་དང་འདི་གསུངས་སོ། །ཁྲོ་བ་སྤངས་པ་ནི་དོར་བའོ། །བདེ་བར་ཉལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུང་བ་མེད་པར་གཉིད་ལོག་པར་འགྱུར་བའོ། །ཡང་ན་འཚེ་བ་མེད་པར་གནས་པ་སྟེ། བདེ་བར་ཉལ་ཞིང་བདེ་བར་སད་པ་དང༌། །ཉལ་བ་ན་ཡང་ལྷ་རྣམས་བསྲུང་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱམས་པ་ཐོབ་པ་དག་ལ་བཤད་པས་སོ། །ཁྲོ་བ་སྤངས་ན་གདུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུང་བར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ནང་དུ་གདུང་བ་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་རྗེས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་སྤངས་པས་ནི་བསམ་པ་གྲུབ་ལ་བྱེ་མ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཆོམས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་འདིར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་གྱི་ཚུལ་གྱི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དུག་གི་རྩ་བ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཕུང་ཁྲོལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་མྱུར་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །བདེ་འཇོམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདེ་བ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟེ། ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ཡིད་དང་འཐད་པ་ལ་སོགས་པ་དེས་འཇིག་པ་ནི་བདེ་བ་འཇོམས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་འཇོམས་པ་ནི་བག་ཆགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས་ཐོ་རངས་དང་མཚན་མོ་ཉིད་ལ་ཡང་གདུལ་བའི་དགེ་སློང་དག་ལ་བསྟན་ཞིང་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྲོ་བ་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་ཁྱིམ་སྤངས་པས་སྤང་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོམས་ཤིག་དང༌། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་འགྱུར་ཞིང༌། །ཞེས
Chinese
因为具有智慧，所以舍弃过失是稳固的。以见痛苦之故，是指如实见到痛苦等圣谛，显示了舍弃无明的因。快乐是像舍弃三个罗刹一样，因为没有恐惧而变得快乐，如果贪爱灭尽，就会获得快乐。在其他地方则说，如果证悟真谛。是指见到四圣谛的意义。为了显示舍弃嗔恚，还有世间和出世间的其他利益，所以说了舍弃嗔恚等。舍弃什么才能安乐而眠？舍弃什么才能没有忧愁？以什么在此唯一之法，调伏则乔达摩（Gautama）赞叹？这是因陀罗（Indra）请问，佛陀所说的。舍弃嗔恚就是抛弃。安乐而眠，是指没有痛苦地入睡。或者是指没有损害地安住，安乐而眠，安乐而醒，睡眠时也有诸天守护。这是对获得慈爱者所说的。舍弃嗔恚就不会痛苦。是指不会感到痛苦，内心没有痛苦，也不会感受忧愁，因为舍弃了它，所以心愿成就，远离了见到沙砾等。嗔恚和调伏应在此处连用。为什么呢？为了显示特殊的道理之因。说了是毒之根，因为是毁灭的因，所以迅速脱离贪欲，因为是非常大的罪过，经中是这么说的。对于摧毁安乐，安乐是令人愉悦的，善行和心意相合等，以此毁灭就是摧毁安乐，那是断绝善行和令人愉悦之事物。比丘是指乞丐，因此显示了摧毁安乐就是习气，所以在清晨和夜晚也对调伏的比丘们开示并重申，嗔恚即使在家也应完全舍弃，特别是出家更应舍弃，这是所要表达的。调伏吧！会被圣者们赞叹。
English
Because of having wisdom, abandoning faults is stable. "By seeing suffering" means seeing the noble truths such as suffering as they are, showing the cause of abandoning ignorance. Happiness is like abandoning the three ogres, becoming happy because there is no fear; if craving is exhausted, happiness will be attained. In other places it is said, if one realizes the truth. It refers to the meaning of seeing the four noble truths. In order to show the other benefits of abandoning anger, both worldly and beyond worldly, it is said, "If one abandons anger," and so on. What should be abandoned to sleep peacefully? What should be abandoned to have no sorrow? By what single Dharma here, if subdued, is Gautama praised? This was asked by Indra, and this was spoken. Abandoning anger is to discard it. "Sleeping peacefully" means falling asleep without suffering. Or it means abiding without harm, sleeping peacefully and waking peacefully, and even when sleeping, the gods will protect. This is said to those who have attained loving-kindness. "If one abandons anger, one will not suffer." It means one will not feel pain, there is no pain inside, and one will not experience sorrow, because by abandoning it, wishes are fulfilled and one is separated from seeing gravel, etc. "Anger" and "subdue" should be used together here. Why? In order to show the cause of the special reason. It is said to be the root of poison, because it is the cause of destruction, so quickly separate from desire, because it is a very great fault, so it is said in the sutra. Regarding "destroying happiness," happiness is pleasing, good conduct and agreement with the mind, etc., by destroying this is destroying happiness, that is, cutting off good conduct and pleasing things. "Bhikshu" means beggar, therefore it is shown that destroying happiness is habit, so in the morning and evening it is also taught and reiterated to the bhikshus who are to be tamed, anger should be completely abandoned even when at home, and especially when renounced from home, this is what is to be expressed. Subdue! You will be praised by the noble ones.