Tibetan
གོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དེར་སོང་སྟེ། །འོ་བུ་ཅག་ཕྱི་རོལ་དུ་འདོད་ཞེས་བྱས་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁྱེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་ནས་ཆོས་ཐོས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་སྟེ་དེ་ལས་བརྩམས་ནས་འདི་གསུངས་སོ། །སྤངས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བོར་བའོ། །འདོད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལོ། །ལེགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གཉེན་པོས་སོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཁྱིམ་མེད་པར་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱེ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་འགྲོ་བའི་དོན་དང་འཐོབ་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་མ་གཏོགས་པར་ནི་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པའི་གཡེང་བ་དང་བྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ཟག་པ་ཡོངས་ཟད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་མཐུས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་ནི་འཚེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། །འགྲོ་བ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་བློན་པོའི་མཆོག་པ་མ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་གཏུམ་ལ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་ངོ༌། །དེ་གདུལ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རྡུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཉི་ཚེ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་སྤྲུལ་ཏེ་ད་ཡང་ཁ་དང་ཀུ་ར་ར་ལ་སོགས་པས་ལག་པ་ནས་ཉེ་བར་གཙེས་པ་དང༌། ཉམ་ཐག་པའི་ང་རོ་ འདོན་པར་བྱེད་དོ། །དེས་དེ་མཐོང་ནས་ཡིད་བྱུང་ངོ༌། །ཅི་ཙམ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། བདག་གིས་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་གཅོད་པའི་ལས་བགྱིས་སོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང༌། དེས་ཀྱང་དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་ནས་དེ་འཇིགས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དེ་ལས་བརྩམས་ནས་འདིའོ། །མི་གཅོད་པ་ནི་སྤངས་པ་དང་བོར་པའོ། །ཆད་པ་ནི་འཚེ་བའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན་འབྱུང་བོ་རྣམས་ལ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན་འགྲོ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་སྲོག་དང་བཅས་པ་དག་ལའོ། །གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་མེད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྡོང་དུམ་ཚིག་པ་ལ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་གནོད་པར་མི་བྱ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཅན་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གནས་པའི་དུག་ཀྱང་འགྲོ་བའི་དུག་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་གྱུར་ན་གསོད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་གཉིས་པོ་དག་ལ་འཚེ་བ་བྱས་ན་བྱེད་པ་པོ་ལ་གནོད་བ
Chinese
去了那个没有衣服的施食处，说道：“哦，孩子们想要出去”，像这样带到外面等等，非常广，见到世尊的容颜，听闻佛法，获得入流果，由此开始说了这些。所谓“抛弃”，就是完全舍弃。欲望是指色等对境。所谓“善”，是指不颠倒的对治。其对治就是出家。出家是完全受持利益众生和获得利益。除此之外，因为没有远离对境所造成的散乱。所谓“欲望的漏尽”，是指依靠戒律，通过止观的力量，舍弃一切欲望的烦恼。这里是指不来果。如果从欲望中脱离贪欲，就会变得没有伤害，这样显示了。说了“行者”等等。名叫玛嘎的明王大臣，凶猛而没有犹豫，去了世尊面前。为了调伏他，世尊也以神变幻化了短命的众生，生于地狱，现在也被卡和库拉拉等从手上逼迫，发出可怜的哀嚎。他看到后心生厌恶。世尊问道：“你做了什么事？”他回答说：“我做了国王的刑罚之事。”他这样回答后，因为恐惧而出家，由此开始说了这些。所谓“不惩罚”，就是抛弃和舍弃。刑罚就是伤害。对谁呢？是对有情，也就是对世间。对谁呢？说了“行者”，也就是对有生命者。所谓“住者”，就是没有心识的。如云：“即使是燃烧的树桩，也不应用心识去伤害，更何况是有情众生呢？”就像如果使用静止的毒药像使用行者的毒药一样，就会杀人一样，如果伤害了这两种行者，就会伤害作者。
English
Having gone to that food offering place without clothes, he said, "Oh, the children want to go outside," and so on, taking them outside, etc., very extensively. Having seen the face of the Bhagavan and heard the Dharma, he obtained the fruit of stream-entry, and from that, he spoke these words. "Abandoning" means completely abandoning. Desire refers to objects such as form. "Good" refers to the antidote that is not inverted. Its antidote is to renounce the household. Renunciation is to fully uphold the benefit of beings and the attainment of benefit. Apart from that, there is no separation from the distraction caused by objects. "The exhaustion of the outflows of desire" means that by relying on ethics, through the power of tranquility and insight, all the afflictions of desire are abandoned. Here, it indicates the state of non-return. If one becomes detached from desire, then one will become harmless, thus it is shown. "The goer" and so on are mentioned. The chief minister of King Mingyal, named Maka, who was fierce and without hesitation, went before the Bhagavan. In order to tame him, the Bhagavan also emanated beings who were born in hell for a short time by magical illusion, and now they are being oppressed from their hands by Kha and Kurala and others, and they are uttering pitiful cries. Having seen that, he became disgusted. When the Bhagavan asked, "What have you done?" he replied, "I have done the work of inflicting the king's punishments." After he replied in that way, he became frightened and renounced, and from that, these words were spoken. "Not punishing" means abandoning and forsaking. Punishment is harm. To whom? To beings, that is, to the world. To whom? "The goer" is mentioned, that is, to those with life. "The abiding" means without mind. As it is said, "Even a burning stump should not be harmed by the mind, let alone a sentient being." Just as if one were to use a stationary poison like a traveler's poison, it would kill, so if one harms these two travelers, it will harm the doer.
Tibetan
ར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཡང་བཤད་པ། །འགྲོ་བ་དང་ནི་གནས་པའི་དུག །སྤྱོད་བྱེད་ངེས་པར་འཆིང་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །འཚེ་བྱེད་ཉིད་ལ་ངེས་པར་གནོད། །ཅེས་སོ། །ཆད་པས་གཅོད་དུ་མི་འཇུག་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གསོད་བྱེད་གསོད་དུ་མི་འཇུག་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་ལག་གིས་གཞན་ལ་གསོད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་གསོད་དུ་ཡང་མི་འཇུག་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱང་གསོད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །མི་འཚེ་བའི་བསམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྨྲས་པ། །གང་ཞིག་མི་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོས་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ཚར་བཅད་པ་ལས་མཐའ་ཁོབ་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བྱེད་དེ་ན་གནས་ཏེ། དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་པ་ནས་ཅི་ཙམ་ན་བྲམ་ཟེ་ཕྲག་དོག་གི་རང་བཞིན་ཅན་མི་མཐུན་པ་དག་གིས་རྣམ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཁྲོ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །གཞན་དག་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དགེ་སྦྱོང་ཞིག་ལས་བརྩམས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་གཞན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གཙེས་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞིག་ལས་བརྩམས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མཐུན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མི་མཐུན་པ་ནི་ཞེ་འགྲས་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་རྒྱུད་ མཉེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ལ་མི་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མི་མཐུན་ཞེས་སྨོས་ཏེ་ཞེ་འགྲས་པ་དག་ལའོ། །ཆད་པས་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆད་པས་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལུས་དང་ངག་གིས་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའོ། །དང་དུ་ལེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཆད་པ་སོ་སོར་མི་བྱེད་པར་འཇོག་པ་སྟེ་འདིར་མ་ཧེའི་སྐྱེས་པའི་རབས་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་གཉི་གའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འབྱུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྩེ་ཕན་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཕན་པའོ། །བརྩེ་བ་ནི་སྙིང་རྗེའི་སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་འགྲོ་བའོ། །མཐུན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་འདིར་སྨྲས་པ། སྨྱུང་བུའི་རྩེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དགེ་སློང་ཞིག་དགོན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཡུལ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་དང་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་གང་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱེད་བ་དེ་ལས་བརྩམས་སོ། །འཇོམས་བ་སྤངས་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དཔེ་བསྟན་པ། སྨྱུང་བུའི་རྩེ་ལ་ཡུངས་ཀར་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་ད་ནའི་ནགས་ཚལ་ན་གནས་བརྟན་ཤེས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་སོ།
Chinese
又转变，那也说了。（对于）行走和居住的毒，行为必定会束缚，同样是伤害。伤害者自身必定受损。如是说。以惩罚不允许断除的是什么呢？不许杀戮杀戮者。这是说，因为不用自己和他人的手去杀害他人。也不允许杀害他人，自己也不杀害。说了不害的意念的自性。说了“凡是不和”等等。以大神通降伏外道，从而依止边地。又那时，具寿乐作住在那里。从他早上穿好裙子开始，无论婆罗门嫉妒的自性不和的人们如何变化，他都没有生气。其他人说，是从一位接近寂静的沙门开始的。其他人说，是从一位即使被他人极度折磨也不改变的人开始的。所谓“调和者”，不和就是争吵。没有那个就是相续柔顺的意思。对谁不和呢？说了“不和”，是对那些争吵的人。所谓“以惩罚断除”，就是以惩罚断除，即以身语伤害其他有情。所谓“接受”，就是不分别对有情施加惩罚，而是安住，这里以摩醯的本生故事为例。这里为了显示二者的原因。以“对有情慈爱有益”来显示，实现显赫和必定完善是利益。慈爱是心中怀有慈悲，是对无量有情生起（慈悲心）。什么是调和者呢？这里说，“在竹笋尖上”，即一位比丘喜欢寂静处，对于世间的贪欲和嗔恨等等，以及利养和恭敬不执著，是从那开始的。舍弃摧毁，因为从相续中去除。这里举例说明。如竹笋尖上的芥子。所谓“凡是”等等，是从住在拘陀那森林的住持智者开始的。
English
And again, it is said. The poison of going and staying, behavior will surely bind, and likewise, it is harming. The harmer himself will surely be harmed. Thus it is said. What is it that is not allowed to be cut off by punishment? Do not allow the killer to be killed. This is to say, because one does not kill others with one's own and others' hands. Nor is it allowed to kill others, nor does one kill oneself. The nature of the thought of non-harming is spoken. It speaks of "whoever is discordant" and so on. Subduing the heretics with great miracles, thereby relying on the borderlands. And at that time, the venerable Sukha-kara lived there. From the time he put on his robes in the morning, no matter how the Brahmins, jealous by nature, changed, he did not become angry. Others say that it started with a mendicant who was close to peace. Others say that it started with someone who did not change even when extremely tormented by others. The so-called "harmonizer," discord is quarreling. The absence of that means a gentle continuum. To whom is there discord? It is said, "discord," to those who quarrel. The so-called "cutting off with punishment" is the very cutting off with punishment, that is, harming other sentient beings with body and speech. The so-called "acceptance" is not to inflict punishment separately on sentient beings, but to abide, and here the Jataka of the Buffalo is taken as an example. Here, to show the cause of both. It is shown by "loving and benefiting beings," and achieving eminence and surely perfecting is benefit. Loving-kindness is having compassion in one's heart, and it arises towards limitless sentient beings. What is the harmonizer? Here it says, "on the tip of a bamboo shoot," that is, a monk who likes solitude, and does not dwell on worldly desires and hatred, etc., and gain and respect, it starts from that. Abandoning destruction, because it is removed from the continuum. Here is an example. Like mustard seed on the tip of a bamboo shoot. The so-called "whoever" etc., it starts from the elder Jnana who lives in the forest of Kundana.