Tibetan
ཡང་ན་གང་ཞིག་ཕ་རོལ་མེད་པ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །ཚུ་རོལ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་རྒྱུ་བསྟན་པ། གནས་གསུམ་ལ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དང་དེ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་གསུམ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་ལའོ། །ཡང་ན་དུས་གསུམ་ལའོ། །མ་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མིག་གི་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་དེ་སྤངས་པས་ནི་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་ཉིད་དེ། མིག་དེ་ཡང་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་སྲེད་པ་སྤངས་པར་བསྟན་ནས་དེའི་འབྲས་བུ་ལེན་པ་སྤངས་པ་བསྟན་པ། གང་ཞིག་རིང་དང་ཐུང་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ནས་དན་ཌ་ཀའི་དགོན་པ་ན་གནས་པའི་རིང་པ་དང་ཐུང་བའི་དཀའ་ཐུབ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་གཉིས་རིང་བ་དང་ཐུང་བའི་གོས་དག་འཆང་ཞིང་འཁོར་དང་བཅས་པ་བདག་ཉིད་བྲམ་ ཟེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་སྟེ། གཽ་ཏ་མ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེར་འདོགས་པར་མཛད་ཅེས་གསོལ་པའོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་གསུངས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཐུང་བ་དང་རིང་བའི་གོས་སྤངས་ཏེ། །ཕྲ་བ་དང་རགས་པ་དང་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཐུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་གོས་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཞེས་རྟོགས་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང༌། ཕྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་ཞིག་ནི་གང་ཉིད་དོ། །ཐུང་བ་ནི་ཡུན་ཐུང་བར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བསགས་པས་མི་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །རིང་བ་ནི་ཡུན་རིང་དུ་བསགས་པའོ། །ཕྲ་སྦོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བ་དང༌། རགས་པ་སྟེ། གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིད་དང་ལུས་ཀྱིས་བྱས་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང༌། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པའི་འོ། །ཡང་ན་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དང་དབང་པོས་གཟུང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་འགྲོ་བའོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉོན་མོངས་
Chinese
或者，任何没有彼岸的事物，即五蕴没有剩余。此岸是指与烦恼相伴的事物，等等，应该这样说。如果问，如何没有彼岸和非彼岸等等呢？这里显示了原因。提到了“三处”，这三种是指内在、外在以及两者自性的生处。或者，指众生的三处，即三界。或者，指三时。所谓“无著”，是指没有特别的执着，因为已经舍弃了对它的贪着。经中说：“如果舍弃了对眼睛所见之物的贪着，就是舍弃了贪着，眼睛也会被舍弃。”因此，应该说没有彼岸等等。所谓“无著”，是指显示了舍弃贪爱，并显示了舍弃获取其果报。提到了“任何长和短”等等。之后，住在丹达卡寺院的两位具有长短苦行的婆罗门，穿着长短的衣服，带着眷属，心里想着自己是婆罗门，来到了世尊面前，问道：“乔达摩，您如何施设婆罗门？”因此，为他们说了四个偈颂。他们两人舍弃了短和长的衣服，也舍弃了细和粗以及美丽等等，然后出家，变得没有贪欲。所谓“短”，是指他们两人舍弃了以前的衣服等等，从世尊那里领悟后完全舍弃了，后来领悟了偈颂的究竟意义。任何事物就是任何自身。所谓“短”，是指不获取在短暂的时间里积累的善和不善，应该这样联系起来理解。所谓“长”，是指在长久的时间里积累的。所谓“细粗”，是指细的和粗的，即清晰的和不清晰的，按照身和意所做的顺序。或者，指等持和非等持之地。或者，指超越根和被根所取之境。世间是指行者。善和不善是指福德和非福德，或者指烦恼和烦恼。
English
Or, whatever is without the other shore, that is, the five aggregates without remainder. This shore refers to things accompanied by afflictions, and so on, it should be said. If asked, how is it that there is no other shore and non-other shore, etc.? Here the cause is shown. It is mentioned "three places," these three refer to the birthplaces of the nature of inner, outer, and both. Or, it refers to the three places of sentient beings, that is, the three realms. Or, it refers to the three times. The term "unattached" means without particular attachment, because attachment to it has been abandoned. The sutra says, "If the attachment to what is seen by the eye is abandoned, then attachment is abandoned, and the eye will also be abandoned." Therefore, it should be said that there is no other shore, etc. The term "unattached" indicates that craving has been abandoned, and it shows that abandoning the taking of its fruit. It mentions "whatever is long and short," and so on. Then, two Brahmins who lived in the Dandaka monastery, possessing long and short asceticism, wearing long and short clothes, with retinues, thinking themselves to be Brahmins, went before the Blessed One and asked, "Gautama, how do you designate a Brahmin?" Therefore, four verses were spoken to them. The two of them abandoned short and long clothes, and also abandoned fine and coarse and beautiful, etc., and then went forth, becoming without desire. The term "short" refers to the two of them abandoning their former clothes, etc., and after realizing it from the Blessed One, they completely abandoned it, and later realized the ultimate meaning of the verses. Whatever is, is whatever itself. The term "short" refers to not acquiring the accumulation of good and non-good in a short time, it should be understood in this connection. The term "long" refers to accumulating over a long period of time. The term "fine and coarse" refers to fine and coarse, that is, clear and unclear, according to the order of what is done by body and mind. Or, it refers to the ground of meditative equipoise and non-meditative equipoise. Or, it refers to what is beyond the senses and what has become the object grasped by the senses. The world refers to the goer. Good and non-good refer to merit and non-merit, or afflictions and afflictions.
Tibetan
པ་མ་ཡིན་པའོ། །འོ་ན་བསོད་ནམས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཅུང་ཟད་ཅེས་སྨོས་ཏེ། འདོད་པ་མེད་པའོ། །བསོད་ནམས་ཏེ། འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་སྡིག་པ་བཞིན་དུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །མི་ལེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེན་པ་མེད་ཅིང་མི་འཛིན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ལ་སྲེད་པའི་དབང་གིས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་གྱི། སྲེད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་སྤངས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལའོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྤངས་པའོ། །རབ་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའོ། །ཡང་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིས་ཡོངས་སུ་བཅད་ པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱས་ནས་ཇི་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྲེད་པ་སྤངས་པའོ། །མི་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཞི་སྤངས་པས་སོ། །གང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་ཅིང་དྲི་མ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ཉིད་སྨྲས་པ། འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་དག་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་གནས་པའི་གནས་བརྟན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་བརྩམས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ནོ། །སྡིག་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངན་སོང་གི་འབྲས་བུ་ཅན་ནོ། །གཉི་ག་ཡིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའོ། །མི་གོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མི་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གོས་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྡིག་པས་ཉེ་བར་གོས་པ་ཉིད་ནི་ཙན་ད་གི་རི་ཀ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉི་གས་གོས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་སོགས་པའོ། །གོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་མེད་ཅིང་ལས་ཟད་པ་དང་ཟག་པ་ཟད་པར་འདིས་བསྟན་ཏོ། །རྡུལ་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །ཞི་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་གོས་པས་ནི་དེ་ལ་ཉེ་བར་ཆགས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་སྤངས་པས་ནི་དེས་བྱས་པའི་སྤགས་པ་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ་གང་ཞིག་དགེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་ཆགས་པ་དེ་ཉེ་བར་སྤང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དེ་ལས་འདས་པར་བྱེད་ཅིང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་དོ། །སྲེད་པ་
Chinese
不是这样的。那么，应该接受福德吗？回答说：稍微，意为没有欲望。福德，也应该像罪恶一样被舍弃，就这样说了。不接受，意思是既不接受也不执持。因为贪爱的缘故才会亲近接受，没有贪爱的人，那（接受）也是不存在的。舍弃亲近接受就会变得特别。这个本身，指的是现见之法。凡是，指的是舍弃亲近接受。完全了知，指的是以无漏的智慧现前证悟。自己的痛苦灭尽，指的是舍弃存在于自身相续中的痛苦。或者，被四圣谛完全断绝。 痛苦灭尽后会变成什么样呢？回答说：离欲，指的是舍弃三界的贪爱。不具足，指的是舍弃了烦恼的根本。通过什么获得离欲并消除垢染呢？就说了这个本身。这个本身等等，其他的人说，是从住在东方欢喜园的具寿完全清净者开始的。善，指的是具有有漏的果报。罪恶，指的是具有恶趣的果报。两者也，指的是如前所说的善和罪恶。不沾染，指的是不亲近等等。因此，被福德沾染的是转轮王等等。被罪恶亲近沾染的就是旃陀罗等等。被两者沾染的就是未生怨等等。无沾染，指的是没有垢染，业已穷尽，烦恼已尽，这表明了这一点。离尘，指的是说明了它的利益。寂静，是为了获得亲近寂静的缘故。被福德等亲近沾染，就会对它产生亲近执着，舍弃它，也就脱离了它所造成的束缚，这表明了凡是善良等等都说了。对于所执着的，生起与亲近舍弃等相顺的对治，从而超越并胜伏那过度的执着。贪爱
English
It is not like that. Then, should merit be accepted? The answer is: slightly, meaning without desire. Merit, too, should be abandoned like sin, so it is said. Not accepting means neither accepting nor clinging. It is because of craving that one becomes close to accepting, but for one without craving, that (acceptance) does not exist either. Abandoning close acceptance makes one special. This very thing refers to the Dharma that is seen. "Whoever" refers to abandoning close acceptance. "Fully knowing" refers to manifest realization through uncontaminated wisdom. "The exhaustion of one's own suffering" refers to abandoning the suffering that exists in one's own continuum. Alternatively, it is completely severed by the Four Noble Truths. What will it become like after suffering is exhausted? The answer is: dispassion, which refers to abandoning the craving of the three realms. "Not endowed" means abandoning the root of afflictions. Through what does one attain dispassion and eliminate defilements? This very thing is said. This very thing, etc., others say, begins with the venerable one who dwells in the Joyful Grove in the east, who is completely pure. "Virtue" refers to having the fruit of existence. "Sin" refers to having the fruit of bad destinies. "Both" refers to the virtue and sin mentioned before. "Not stained" refers to not being close, etc. Therefore, being stained by merit is like being a universal monarch, etc. Being closely stained by sin is like being a Candala, etc. Being stained by both is like being Ajatashatru, etc. "Unstained" means without defilement, with karma exhausted and defilements exhausted, which this indicates. "Dust-free" refers to explaining its benefit. "Peaceful" is for the sake of attaining close peace. Being closely stained by merit, etc., one will become attached to it, and abandoning it, one will also be free from the bondage it has created, which shows that whatever is virtuous, etc., has been said. For what is clung to, generate an antidote that is in accordance with close abandonment, etc., thereby transcending and overcoming that excessive clinging. Craving.