Tibetan
ཕྱིར་རོ། །བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའོ། །ཡང་ན་མ་རིག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་མི་དགེ་བ་སྨོས་པས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་འདིར་བསྟན་པ་རྣམས་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་བཤད་པ། ཁྲིམས་ལྡན་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།། ལྷ་ཞིག་གིས། དགེ་སློང་ཞེས་ནི་བརྗོད་གང་ལགས། །བསམ་གཏན་པ་ཞེས་གང་ལ་བརྗོད། །གང་ལ་རྣལ་འབྱོར་འདོད་པ་ཡིན། འདི་ན་གང་བདེ་བདག་ལ་གསུངས། །ཞེས་ཞུས་པ་ལ་བརྩམས་པའོ། །གང་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་དགེ་སློང་ཞེས་བརྗོད་པར་འོས་པ་ཡིན་ གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་བསམས་བཞིན་དུ་བསླབ་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་དང་ཉོན་མོངས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་ལྡན་པས་ནི་ཐ་མ་དང་བར་མ་དང་དམ་པའི་དགེ་སློང་དུ་འགྱུར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ལྡན་གང་བསམ་གཏན་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་གང་ཟག་གིས་སྟོང་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བསམ་གཏན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་པ་ནི་བདག་གིས་སྟོང་པ་ལ་འཇུག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཏེ། དངོས་པོའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་ཡིན་པས་བསམ་གཏན་ཏེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཏགས་པའི་བདག་མི་གནས་པ་ཉིད་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་བདག་མེད་པའི་ཚུལ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གང་དུ་བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བསམ་གཏན་དེ་ལོག་པའི་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་བྱེད་གང་རྣལ་འབྱོར་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྟན་ཟིན་པའི་བསམ་གཏན་ལ་རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡང་དག་པར་དྲང་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་གང་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཡེང་བ་ཕལ་ཆེར་དང་བྲལ་བའི་མཁས་པས་ཀྱང་འདི་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་གཡེང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། །དགེ་སློང་གི་རང་གི་ངོ་བོ་སྒོ་མང་པོ་ནས་བསྟན་ནས་ད་ནི་དེའི་ཡོན་ཏན་བསགས་པ་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་དགའ་དང་མི་དགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ན་གཅིག་ཏུ་ཕུང་པོ་ལ་གནོད་ པ་ཆུང་ངུ་དང་མང་པོ་ཡང་རུང་སྟེ་སྤངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་དུའི་ཚོགས་སྤངས་ཏེ། དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལུས་ལ་གྱོན་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྟོ་འགྲངས་པ་ཙམ་གྱི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་དེས་བཟོད་ཅིང་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་པ་ནས་འདིའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །མི་དགའ་བ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྟེ། འདིར་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་སྟེ། འདིར་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འདོད་ཆགས་སོ། །མི་དགའ་བ་དང་དགའ་བ་ཡིན་པས་དགའ་མི་དགའོ། །མི་འབྱེད་པ་ནི་བསྩལ་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཉིད་དེ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་འདིས་ནི་བཟོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན། བཟོད་པ་དཀའ་ཐུབ་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དབེན་པའི་མཐུས་ནི་བཟོད་པ་ལ་འཇུག་པར་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། བས་མཐའི་གནས་མལ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བར་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གནས་ཤིང་བསྟེན་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ལུས་དབེན་པ་བསྟན་ཏེ། སེམས་དབེན་པ་སྨྲས་པ། དེ་ཡང་བག་ཡོད་པས་ནི་རྟག་ཏུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བས་མཐའི་གནས་མལ་དེར་མི་གཙང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པ་མཆོག་ཏུ་བྱེད་པས་གནས་པའོ། །བྱ་བའི་སྒོ་ནས་གཞུག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ལེགས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྲིད་པ་གསུམ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་མི་སྐྱེ་བར་གཉེན་པོས་རྩ་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ན་གནས་པའོ། །སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་བསྡུ་བ་བྱ་སྟེ། སྤང་བའི་ཚིག་ཕྱིས་པའོ། །ཡང་ན་ཚིགས་བཅད་འདིས་ནི་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་དགའ་དང་མི་དགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོ་ག་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། །བས་མཐའི་གནས་མལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ
Chinese
返回。所谓的“随眠”是指三界的烦恼，也就是有生的贪欲、见解、我慢、怀疑、无明、欲界的贪欲和嗔恚。或者说是无明的形态，因为说的是不善。比丘等词语是指这里所说的内容，是简略地解释那个意义。“具有戒律者是谁”等等。一位天神问道：“何者应被称为比丘？何者应被称为禅定者？何者欲求瑜伽？在此，请为我宣说何者安乐？”这是针对他的提问而作的回答。谁具有清净的戒律，那才应该被称为比丘，其他的则不是。戒律完全清净，也是因为思维后不违越所学，并且为了断除烦恼，以及为了精勤于忆念近住等禅修，并且从完全回向于涅槃中可知。为了成办戒律的支分因，所以宣说了“戒律清净”。或者说，是为了完全受持别解脱戒、禅定和无漏的律仪。与此相应，则成为下品、中品和殊胜的比丘。“空性具足即禅定”，意思是说，在何处，如果有人具有空性的等持，那就会成为圆满的禅定。空性是指以无我为空性，这是通过“空性是指以无我为空性”这句话来表达的，因为如实地证悟了一切事物的实相是无我的。因为通过这个进行禅定，所以是禅定，通过平等安住的心，就能如实地见到，这是通过这句话来表达的。具有显现它的方式，就是禅定。由他者所假立的我不存在，自身也是无我的状态，这就是平等性。在何处执着于我等，那不是禅定者，因为那个禅定是由颠倒的分别念所产生的。“恒常行持即瑜伽”，对于已经开示的禅定，为了正确地引导“恒常”这个词。“涅槃即安乐”，指的是在何处获得了一切痛苦的寂灭ེ་是真实安乐涅槃之义。即使远离大多数散乱的智者，也在此体验到巨大的安乐，那么对于已经远离一切散乱事物的人，更不用说了。已经从多方面展示了比丘的自性，现在是为了引导他积累功德。所谓“比丘喜与不喜”等等，即是说，比丘们，在此，有人完全舍弃了对蕴的损害，无论大小。同样，舍弃了亲友的聚集。他出家后，满足于身上所穿的法衣，满足于仅能果腹的乞食，他具有忍耐和安住的自性，也能忍受寒冷和炎热，从“也能”到“此”之间这样说了。不喜是不悦，这里指的是与之相应的愤怒。喜是悦意，这里指的是与之相应的贪欲。因为是不喜和喜，所以是喜不喜。不分别，就是呵责和压制，因为呵责愤怒和随后的贪恋，所以这显示了特殊的忍耐。以“忍耐是最高的苦行”之语。显示了凭借寂静的力量能够进入忍耐，即经常依止边地的住所。所谓“边地的住所经常依止”等，即是说，住在并依止非常寂静的地方，这显示了身体的寂静，说了心的寂静。也就是“他以谨慎而常住”，即以在边地的住所中作意不净并修习为最胜而安住。为了显示从行为的角度进入，说了“能很好地去除有之贪欲”。即说能使成就三有的贪欲等细微增长不生起，以对治力从根本上去除并在那里安住。应该总结去除有之贪欲的细微增长，即删去“去除”之语。或者，这首偈颂显示了四种圣种，以“比丘喜与不喜”等显示了仅仅满足于粗陋的法衣和乞食。以“边地的住所”等，
English
Return. The so-called "latent tendencies" refer to the afflictions of the three realms, namely, the desire for existence, views, pride, doubt, ignorance, desire for sensual pleasures, and anger. Or it is the aspect of ignorance, because it is referring to what is unwholesome. The words "bhikshu" and so on refer to what is taught here, which is a concise explanation of that meaning. "Who is the one with discipline" and so on. A god asked, "Who should be called a bhikshu? Who should be called a meditator? Who desires yoga? Here, please tell me who is happy?" This is the answer to his question. Whoever has pure discipline, that is who should be called a bhikshu, not others. Discipline is completely pure also because one does not transgress what is learned after reflection, and in order to eliminate afflictions, and in order to diligently engage in meditation such as mindfulness, and it can be known from completely dedicating oneself to nirvana. In order to accomplish the cause of the limbs of discipline, therefore it is taught as "pure discipline." Or, it is in order to completely uphold the vows of individual liberation, meditation, and the unpolluted discipline. Corresponding to that, one becomes an inferior, intermediate, and superior bhikshu. "Emptiness possessed is meditation," which means that wherever someone has the samadhi of emptiness, that becomes complete meditation. Emptiness refers to emptiness of self, which is expressed by the phrase "emptiness refers to emptiness of self," because realizing the reality of all things as they are is selflessness. Because one meditates through this, it is meditation, and through the mind of equanimity, one can see things as they are, which is expressed by this phrase. Having the way to manifest it is meditation. The self that is imputed by others does not exist, and one's own state is also selflessness, which is equality. Wherever there is attachment to self and so on, that is not a meditator, because that meditation is produced by distorted conceptualization. "Constant practice is yoga," for the meditation that has already been taught, in order to correctly guide the word "constant." "Nirvana is happiness," which refers to where the pacification of all suffering is attained.
English
E is the meaning of true happiness, Nirvana. Even a wise person who is mostly free from distractions experiences great happiness here, so what need is there to mention someone who has become free from all distracting things? The nature of a Bhikshu has been shown from many aspects, and now it is to guide him to accumulate merits. The so-called 'Bhikshu likes and dislikes' etc., means that, Bhikshus, here, someone completely abandons the harm to the aggregates, whether small or large. Similarly, abandoning the gathering of relatives. After he renounces, he is content with the Dharma robes worn on his body, and content with the alms that only fill his stomach, he has the nature of enduring and abiding, and can also endure cold and heat, from 'also' to 'here' it is said like this. Dislike is displeasure, here it refers to the anger that corresponds to it. Like is pleasure, here it refers to the desire that corresponds to it. Because it is dislike and like, it is like and dislike. Not distinguishing is to rebuke and suppress, because of rebuking anger and subsequent attachment, so this shows special patience. With the words 'Patience is the highest asceticism'. It shows that by the power of solitude one can enter into patience, that is, one always relies on remote dwellings. The so-called 'remote dwellings are often relied upon' etc., means that living in and relying on a very solitary place, this shows the solitude of the body, and speaks of the solitude of the mind. That is, 'He always abides with caution', that is, he abides by making the impure mind in the remote dwelling and practicing it as the most excellent. In order to show entering from the perspective of action, it is said 'He can well remove the desire for existence'. That is, it is said that the subtle growth of desire etc. that accomplishes the three existences does not arise, and it is removed from the root by the opposing force and abides there. The subtle growth of removing the desire for existence should be summarized, that is, the word 'removing' should be deleted. Or, this verse shows the four noble lineages, with 'Bhikshu likes and dislikes' etc. showing that they are only satisfied with coarse Dharma robes and alms. With 'remote dwellings' etc.,