Tibetan
ཆགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་རྒྱབ་ཀྱིས་བལྟས་པའོ། །ཁྲོ་བའི་གནས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ལའོ། །འཁྲུག་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཁྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ། འདིས་ནི་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཁམས་གོང་མ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །གང་ཡིད་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་གདུལ་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སྐུར་པ་མི་གདབ་གནོད་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་ཅིང་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་ཡིད་ཀྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་དེ་དག་ལ་གནོད་པར་གྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཐར་པ་ཐོག་མར་འདི་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དག་ནི་མཉན་ཡོད་ན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོའི་འཁོར་དག་གིས་ཁྱི་ཞིག་ཤི་བ་མཐོང་སྟེ། དེས་སྣའི་སྒོས་དྲི་མི་ཞིམ་པ་ཚོར་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་ཚིག་ངན་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། སུ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོའི་ལམ་སྲང་ཆེན་པོ་འདིར་པོར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དེ། འདིའི་སོ་ནི་དུང་ལྟར་དཀར་རོ་ཞེས་པ་དང་འདི་གསན་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྐུར་པ་ནི་འཕྱ་བ་སྟེ་གཞན་གྱི་སྐྱོན་སྒྲོགས་པའོ། །དེ་དགག་པ་ནི་སྐུར་པ་མི་གདབ་པའོ། །གནོད་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞན་ལ་འཚེ་བ་མི་བྱ་ཞིང་མི་བསམ་ན་ལུས་ཀྱིས་ལྟ་ག་ལ་བྱེད་པའོ། །ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་གཞན་བསྟན་ནས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་འབྲེལ་པ་སྨྲས་པ། སོ་སོར་ཐར་པས་བསྡམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མཚན་མ་མེད་ པའོ། །སྡོམ་པ་ནི་ངེས་པར་འདོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ་སྤོང་བ་བདུན་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཚོད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་ཤེས་པའོ། །ཟས་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ནུས་པ་ལ་རྗེས་སུ་བལྟ་ཞིང་བཟའ་བར་བྱ་སྟེ། ཧ་ཅང་མི་ཆེ་བ་དང་མི་ཆུང་བ་འདིའི་ཚད་བཞིན་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ལས་ཇི་ཙམ་བླངས་པ་དང༌། གང་ཙམ་པ་ལེན་པས་སོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམ་གྱི་ཟས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་འདིས་ནི་འཚོ་བ་ཀུན་དུ་དག་པར་བསྟན་ཏོ། །བས་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལས་ཐག་རིང་བའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་བས་མཐའ
Chinese
所谓“贪著”，是指背弃与欲望的享受相符之义。所谓“嗔恚之处”，是指生起嗔恨的处所。所谓“无诤”，是指没有极度的愤怒，这表明从欲望中脱离贪著，因为这是先行的，所以从上界脱离贪著。所谓“若心如是者”，是指先前所显示的，因为不可能。为了显示调伏心绪的次第，所以说了“不诽谤，不损害”等等。一切圆满正等觉的佛陀都救护，而声闻却认为仅仅持守戒律就足够了，并且舍弃了出家，总是以意诽谤并且损害他们，因此首先显示了别解脱。其他的人，在舍卫城，许多比丘的眷属看到一条死狗，它用鼻子嗅到不好的气味，有些人说恶语，说谁把粪便放在国王的大道上了。具寿阿难陀赞叹说，这狗的牙齿像海螺一样白，听到这些后才说的。诽谤是嘲笑，是宣扬别人的过失，断除诽谤就是不诽谤。所谓“不损害”，是指心中也不对他人做任何伤害和思量，更何况是用身体呢。在很好地实行其他行为后，说了与如实受持的自性之律仪相关的，所谓“以别解脱律仪来束缚”，没有律仪就没有别解脱的相。律仪是必定想要的，是行为，是七种舍弃的自性。也应当知道量，所谓“也应知量”，就是知道尺度。食物是吃和喝，正如所说的那样，因此应当观察自己的能力而吃，不要太大也不要太小，按照这个尺度。同样，从哪里取了多少，以及取多少。所谓“此”，是指一口食物的自性，这表明在一切生活中都是清净的。所谓“边际”，是指远离地方的远处，就是边际。
English
The term "attachment" refers to turning one's back on things that are in accordance with the enjoyment of desire. The term "place of anger" refers to the place where hatred arises. The term "non-contention" means without extreme anger, which indicates detachment from desire, because it precedes it, thus detachment from desire from the upper realms. The term "if the mind is like that" refers to what was previously shown, because it is impossible. In order to show the order of taming the mind, it is said, "Do not slander, do not harm," and so on. All perfectly complete Buddhas protect, but the Shravakas think that it is enough to just keep the precepts, and abandon ordination, always slandering with their minds and harming them, therefore, individual liberation is shown first. Others, in Shravasti, many monks saw a dead dog, and it smelled a bad smell with its nose, and some people spoke evil words, saying who put the feces on the king's highway. The venerable Ananda praised, saying that the dog's teeth were as white as conch shells, and after hearing these words, he spoke. Slander is ridicule, proclaiming the faults of others, and eliminating slander is not slandering. The term "do not harm" means that one should not do any harm or think of others in one's heart, let alone with one's body. After practicing other behaviors well, it is said in relation to the discipline of self-nature that is truly received, "Be bound by the discipline of individual liberation," without discipline there is no sign of individual liberation. Discipline is what is definitely desired, it is behavior, it is the nature of the seven abandonments. One should also know the measure, the term "should also know the measure" means knowing the limit. Food is eating and drinking, as it is said, therefore one should observe one's own ability and eat, not too much or too little, according to this measure. Similarly, how much was taken from where, and how much to take. The term "this" refers to the nature of a mouthful of food, which indicates purity in all aspects of life. The term "boundary" refers to the distant place away from the place, which is the boundary.
Tibetan
་སྟེ། དགོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གནས་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་མལ་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡིད་ཀྱི་མཚོན་པར་བྱས་ནས་གནས་མལ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །ལ་ལ་ངལ་བསོ་བས་ནི་གནས་ཙམ་ནི་གཟུང་ངོ༌། །ལུས་ཀྱི་དབེན་པ་བསྟན་ནས། སེམས་དབེན་པ་སྨྲས་པ། ལྷག་པའི་སེམས་ལ་རྣལ་འབྱོར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་མི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། །གང་ཡང་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་ན་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་བདེ་བའང་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱི་རྟགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ། གཙང་མའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དེ་ནི་རྟགས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་སེམས་ཀྱི་རྟགས་སམ་འབྲེལ་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་རོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ། ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །འདིས་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་མཁས་ཤིང་མང་དུ་ ཐོས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་གཉེན་པོ་དང་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་གཡེང་བར་གྱུར་ན་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ནུས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་རབ་ཏུ་དབེན་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་དེ་ལུས་དང་སེམས་སོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པའི་རོ་ནི་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་རྙེད་པ་ནི་རྟོགས་པའོ། །མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ན་ནི་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སེམས་པ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །ཡང་ན་སྒོམ་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་བ་དེ་ནི་སེམས་པའོ། །འགྲུས་སྐྱོང་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བོ་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་སྟེ། བག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་བག་ཡོད་པ་གྲུབ་ནས་ནི་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་དོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་དྲན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་
Chinese
，这是“寺院”的意思。“住所”的意思是居住的地方。这里以心来象征，表示住所。有些人通过休息来把握住所。在阐述了身体的寂静之后，谈论了心的寂静。说道：“对殊胜的心进行瑜伽。”这是因为与修习四禅定不可分离。这是佛陀的教法。意思是佛陀所说。如果有人进入佛陀所说的教法，就能获得无杂染的安乐。那是什么样的呢？说了“心的特征”等等。心是眼识等特征的形态，意思是心中想着清净的相，是非常令人愉悦的形态。因为有微小等的形态，所以这个心是烦恼，而意识不是烦恼，像这样完全断除眼等识，被称为精通特征。或者，心的特征或关联是，如所说：“依靠眼和色，产生眼识。”这是非常广大的。精通那个就是证悟，就是理解。这表明精通经藏的意义并且博学多闻。因此，精通对治和非对治。即使博学多闻，如果散乱，就不能如实地发挥作用。因此，寂静分为两种：身体和心。寂静的滋味是心中想着不净等并使之显现。获得那个就是证悟。为了表明如果成就了不净等，就成就了止观，所以说了“思”，思就是禅修。或者，具有这种禅修状态的就是思。 “勤守护者”的意思是必定完全守护，也就是圣者的功德， “痛苦”是决定的词，意思是谨慎。因此，成就了谨慎，就能成就止观。为了表明修习念住，所以说了“善念”。
English
, which means "monastery." The meaning of "dwelling place" is the place to reside. Here, the mind is symbolized to indicate the dwelling place. Some grasp the dwelling place simply by resting. After explaining the solitude of the body, the solitude of the mind is discussed. It says, "Practice yoga on the superior mind." This is because it is inseparable from practicing the four dhyanas. This is the teaching of the Buddha. It means that it was spoken by the Buddha. If someone enters the teaching of the Buddha as it is spoken, they will obtain the bliss free from defilements. What is that like? It speaks of "the characteristics of the mind," and so on. The mind is the form of characteristics such as eye consciousness, meaning that one thinks of the pure sign in the mind, which is a very pleasing form. Because there are forms such as smallness, this mind is afflicted, but consciousness is not afflicted. Cutting off eye consciousness and so on in this way is called being skilled in characteristics. Alternatively, the characteristic or connection of the mind is, as it is said, "Relying on the eye and form, eye consciousness arises." This is very extensive. Being skilled in that is realization, which is understanding. This shows that one is skilled in the meaning of the scriptures and is very learned. Therefore, one is skilled in antidotes and non-antidotes. Even if one is very learned, if one is distracted, one will not be able to function as it is. Therefore, solitude is explained in two ways: body and mind. The taste of solitude is thinking of impurity and so on in the mind and making it manifest. Obtaining that is realization. To show that if impurity and so on are accomplished, calm abiding is accomplished, "thought" is mentioned, which is meditation. Alternatively, the one who has this state of meditation is the thinker. "Diligent protector" means that one definitely protects completely, which is the virtue of the noble person. "Suffering" is a definitive word, meaning mindfulness. Therefore, having accomplished mindfulness, one can accomplish calm abiding. To show that mindfulness is practiced, "good mindfulness" is mentioned.