English
Having eliminated and completely purified through the practice of yoga, because all outward-looking conceptualizations are abandoned. "The absence of conceptualization in all that is internal" refers to the way of entering through observation, that is, all minds and mental factors are without conceptualization, and because conceptualization and examination are abandoned, because relying on the second dhyana, conceptualization and examination are eliminated. "All" refers to the summary and dependence on the main practice. This shows that one is free from desire and attachment from the first dhyana, because it shows that one is free from desire and attachment from the second and third dhyanas. It is called "transcending all bonds," that is, relying on the third dhyana, one abandons the craving for joy in the realm of the second dhyana. Relying on the fourth dhyana, one abandons the craving for bliss in the realm of the third dhyana. Joy and bliss are here spoken of as words of all bonds. It is called "transcending form and perception," indicating detachment from attachment to form. It indicates detachment from desire in the formless realm. It is called "freedom from the four yogas," four refers to the birthplaces arising from the sphere of infinite space, etc. For the birthplace, freedom from afflictions from bondage, that is, the meaning of freedom from afflictions from the sphere of infinite space, etc. Or, freedom from the four bonds. It is called "no birth," because one no longer takes birth anywhere, because its cause has been abandoned. If one no longer takes birth, what will happen? Because one is liberated from all, that is what is declared. "Previously detached" is mentioned, the beginning of this is: "The forest is empty and without trees." That has been explained there. Detachment is abandonment. Previously refers to what existed before, and what should be abandoned in the future is also abandoned. It is called "detached from the later," referring to the past. It is called "detached from the middle," referring to the present time. The dwelling place is also abandoned, because there is no attachment to its object, it is abandoned. If it is completely abandoned, what will happen? It is mentioned "reaching the other shore of craving," that is, reaching the end of conditioned action. Therefore
Tibetan
ན་བཤད་པ། རྣམ་པ་ཀུན་ལས་སེམས་གྲོལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐྱེ་རྒ་ཡང་ནི་འདྲེན་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲུགས་ཀྱི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་དགུ་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་རྫོགས་སོ།། །།ཕྲུགས་སུ་བསྟན་པ་ལས་རྗེས་སུ་འབད་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་བདེ་བའི་ཚོམས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ནི་ཕལ་ཆེར་ནག་པོ་དང་དཀར་བོའི་ཕྱོགས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཤད་དེ། ནག་པོའི་ཕྱོགས་སུ་སྤང་བ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བ་བསྟན་པས་དེ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱས་པའི་བདེ་བ་ཡང་བསྟན་པ་ནི། རྒྱལ་བ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདིའི་གླེང་གཞི་ནི་ལས་ཀྱི་ཚོམས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་འདིར་དེའི་བར་དུ་བཤད་དེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ཕས་ཀྱི་དགྲའི་གྲོགས་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྲམ་ཟེ་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ལས་གཞན་མི་ཤེས་པ་ཞིག་སྟེ། ཇི་ཙམ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་བབ་ཅོལ་དུ་ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཐོས་པས་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གཞན་དག་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཅིང་བདག་ཉིད་མཐོ་བར་གྱུར་པ་ནི་རྒྱལ་བའོ། །དེ་ལས་ཁོན་བྱུང་བ་ན་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཅིང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་འདི་ལས་རྒྱལ་བར་བྱ་སྟེ། ཡང་འདི་ལ་བདག་གིས་བག་དབབ་པར་མི་བྱ་ཞིང་འདིའི་རྩ་བ་ལྷག་མ་མེད་པར་དབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། དགྲའི་ལྷག་མ་ནི་མི་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །ཁོན་ ནི་གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱས་པ་ལས་བག་ཆགས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའོ། །འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་ཡང་ཆུད་དུ་དང་བར་མ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་འཕེལ་བའོ། །ཕ་རོལ་ཕམ་པས་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་སྤ་བཀོད་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་གནས་ཏེ། ལུས་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉམ་ཆུང་ཞིང་དགའ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་ལ། ནང་གི་ཡིད་ཤིན་ཏུ་གདུང་བར་བྱས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་འདུག་པའོ། །གཉི་ག་ཡང་གཉི་ག་ལ་འབྱུང་མོད་ཀྱི་ཕལ་ཆེར་རེ་རེ་ལ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཞིག་གི་བདེ་བ་འཐོབ་ཅེ་ན། ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ
Chinese
那，解释说：从一切相中解脱心。这是所说的，意思是说从烦恼和业中解脱。生老也不会再牵引。这是说，也不会再获得生和老，因为舍弃了获得的因。第二十九品，杂品释完毕。因为在杂品中显示了努力之后的果报，所以在其后显示了安乐品。因此，这里主要解释了具有黑白两方面极盛的偈颂，在黑色方面显示了舍弃，在白色方面显示了努力，因此也显示了努力之后的安乐，即说了“从胜利”等。此处的缘起应该在业品中观察，暂时在这里讲述到此。在王舍城（今拉杰吉尔）有一个叫做“敌父之友”的婆罗门，除了世间外道之外什么都不懂。有一次，他来到世尊面前，冒失地说：“喂，乔达摩，你是国王，胜利者！”然后说了两个偈颂，其他人说，听了这些话，他就成了阿罗汉。胜利者，是指压倒他人，自身高高在上的人。从那里面产生怨恨，与愤怒相关联，并且极度增长。因此，我应该战胜这个，而且我也不应该轻视这个，应该把这个的根彻底拔除，就像“不留下敌人的残余”等话语一样。怨恨，是指对他人造成损害之后产生的习气和关联。增长，是指我通过逐渐地、中间等顺序来增长。战胜他人会获得痛苦。这是说，任何压倒他人并炫耀的人，都处于痛苦之中，在身体修行等方面变得虚弱，获得快乐的境地，体验并处于内心极度痛苦的状态。两者虽然都发生在两者身上，但大多数情况下是分别叙述的。那么，获得什么样的安乐呢？获得寂静的安乐。
English
Now, it is explained: 'The mind liberated from all aspects.' This is said to mean liberation from afflictions and karma. 'Birth and aging will not lead again.' This means that birth and aging will not be attained again, because the cause of attainment has been abandoned. The explanation of the twenty-ninth chapter, the Miscellaneous Chapter, is completed. Because the fruit of effort is shown in the Miscellaneous Chapter, the Chapter on Happiness is shown after it. Therefore, here, verses that have the flourishing of both black and white aspects are mostly explained. Abandonment is shown in the black aspect, and diligence is shown in the white aspect. Therefore, the happiness after diligence is also shown, that is, 'From victory,' etc., are spoken. The origin of this should be observed in the Chapter on Karma. For the time being, it will be explained up to here. In Rajagriha (present-day Rajgir), there was a Brahmin named 'Friend of the Enemy's Father' who knew nothing other than worldly outsiders. Once, he went to the Blessed One and rashly said, 'Hey, Gautama, you are the king, the victor!' Then he spoke two verses, and others say that after hearing these words, he became an Arhat. 'Victor' refers to one who subdues others and is high above himself. From that arises resentment, which is associated with anger and grows extremely. Therefore, I should conquer this, and I should not despise this, and I should completely uproot this root, like the words 'not leaving the enemy's remnants,' etc. Resentment refers to the habit and association arising from harming others. 'Growth' means that I grow through gradual, intermediate, and other sequences. Defeating others brings suffering. This means that anyone who overwhelms others and flaunts is in a state of suffering, becomes weak in physical practice, etc., obtains a state of joy, and experiences and dwells in a state of extreme inner pain. Although both occur in both, they are mostly narrated separately. So, what kind of happiness is attained? The happiness of tranquility is attained.
Tibetan
་སྟེ། ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་གནས་པར་བྱས་ན་བདག་དང་གཞན་ལ་འཚེ་བ་སྤངས་པ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་ཚིམ་བཞིན་དུ་འདུག་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒྱལ་དང་ཕ་རོལ་ཕམ་སྤངས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཞན་བཞིན་དུ་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་ནི་བདག་ཉིད་མཐོ་བ་སྟེ། གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡང་སྤང་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གདུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཕམ་པ་བཞིན་ནོ། །གང་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་ཞིང་འཚེ་བ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་ནི། བདེ་བ་དང་གྲོལ་བར་འགྱུར་གྱིས། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པའོ། །གང་ཞིག་བདག་གིས་བདེ་འདོད་པ། །ཞེས་བྱས་པ་ནི་གང་ལ་ལ་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའི་བདེ་བ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་སེམས་པའོ། །དགྲ་དང་མི་འབྲལ་འགྲོགས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲའི་དཔེ་བསྟན་ཏེ། །མི་འབྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པ་དང་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གདུང་བ་ཇི་སྙེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་དང་འགྲོགས་པ་ནི་ལྡན་པས་ཉེ་བར་གཙེས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ། རྒྱལ་བ་ལས་ནི་ཁོ་ན་ལ་སོགས་པས་གཞན་ཕམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་བདེ་བ་འདོད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་འགྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་དང་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའོ། །ཚིགས་བཅད་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དབྱེ་བ་བསྟན་པ། བདེ་བ་འདོད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་གཤེགས་པ་དང༌། དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་དང་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་བར་ན་བ་ལང་གི་ཁྱུ་གནས་ཏེ། བ་ལང་རྫི་གཅེར་བུ་ཉམ་ཆུང་ཞིང་རྐེ་བ་ཞིག་ཁྱིམ་བདག་དང་ཞིང་པ་དག་གིས་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ནས། ནས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ཞུགས་པའི་བ་ལང་དག་ཁྲོས་ཏེ། དབྱུག་པ་རིང་པོས་ལན་དུ་མར་བརྒྱབ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །བདེ་བ་འདོད་པ་ཡིན་པས་བདེ་བ་འདོད་པ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་འཆུམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་པོ་ནི་སྲོག་ཆགས་སོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཏུམ་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། ཆད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་བྱེད་པས་སོ། །འཚེ་ཞིང་ཞེ
Chinese
，如果安住于寂静，断绝了对自他的损害，就是诸根感到满足而安住的状态。如果想要达到寂静，就要像经文所说：“舍弃胜利与失败。” 这句话与其他经文一样，具有关联性。胜利是指自我的高傲，压制他人也应当舍弃，并且要完全舍弃，因为这是痛苦的根源，就像失败一样。能够给予安乐并从损害中返回，那才是安乐和解脱，为了显示不是其他的，所以说：“以使他众生痛苦。” 这是指在其他众生的相续中造作痛苦。 “凡以自己欲求乐” 这句话是指任何希求并思念与自身相关的安乐。 “与怨不离相伴随” 这句话是举了敌人的例子， “不离”是指损害和伤害等种种痛苦，与这两种痛苦的处境相伴随，就是被它们紧密地折磨。 如是所说，从胜利等，仅仅是他人失败的痛苦处境。这是为了显示，以颠倒的智慧欲求安乐，却行于痛苦之因。 “今亦不脱离痛苦” 这句话是指痛苦是身心的，对痛苦的完全行使和轮回中必定不会解脱。 前面的偈颂本身显示了差别，即“为求乐故”等等。 世尊前往舍卫城乞食，当时舍卫城和祇陀林之间有一群牛，牧童赤身裸体，虚弱不堪，脖子也断了。他想，如果屋主和农夫们对我造成损害，那就不好了。于是，当牛群进入大麦田时，他愤怒地用长棍多次击打它们。 世尊因此说了两个偈颂。 因为是欲求安乐者，所以是欲求安乐，因为沉迷于安乐。 众生是指有情。 “何人”是指凶暴的众生。 “以杖”是指用棍棒等造成损害。
English
, if one dwells in tranquility, abandoning harm to oneself and others, it is the state of the senses being content and abiding. If one wishes to attain tranquility, one must, as the scripture says, "Abandon victory and defeat." This statement, like other scriptures, has relevance. Victory refers to the arrogance of self, and suppressing others should also be abandoned, and completely abandoned, because it is the root of suffering, just like defeat. That which can bestow happiness and return from harm, that is happiness and liberation. To show that it is not others, it is said, "By causing suffering to other beings." This refers to creating suffering in the continuum of other beings. "Whoever desires happiness for oneself" This statement refers to anyone who desires and thinks of happiness related to oneself. "Accompanied by inseparable enemies" This statement gives the example of enemies. "Inseparable" refers to harm and injury, and all kinds of suffering. To be accompanied by these two kinds of suffering situations is to be closely tormented by them. As it is said, from victory, etc., it is merely the painful situation of others' defeat. This is to show that with inverted wisdom, desiring happiness, one engages in the cause of suffering. "Now also one will not be freed from suffering" This statement refers to suffering being of body and mind, and one will certainly not be liberated from the complete exercise of suffering and samsara. The previous verse itself shows the difference, that is, "For the sake of seeking happiness," and so on. The Blessed One went to Shravasti for alms. At that time, there was a herd of cows between Shravasti and Jeta Grove. The cowherd was naked, weak, and his neck was broken. He thought, if the householders and farmers cause harm to me, it would not be good. So, when the cows entered the barley field, he angrily struck them many times with a long stick. The Blessed One therefore spoke two verses. Because one is a seeker of happiness, one is a seeker of happiness, because one is infatuated with happiness. Beings refer to sentient beings. "Whoever" refers to fierce beings. "With a stick" refers to causing harm with sticks, etc.