Tibetan
ཡང་མི་བྱེད་ལ་དགའ་བར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྨད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིའོ། །རྩ་བ་ནི་ས་བོན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ས་ལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞིང་ལ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་བཞི་ལ་མེད་པའོ། །ལོ་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གིས་ལོ་མ་བཅོམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་འདིར་སྤངས་ཤིང་ཤེས་པའོ་ཞེས་མདོ་ལས་བསྟན་ཏོ། །དཔེར་ན་ལོ་མས་ནི་ཤིང་སྟུག་པོ་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ༌། །ལྕུག་ཕྲན་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་རྩ་བ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལ་སྡོང་པོ་ཡང་མེད་ན་ལོ་མ་དང་ལྕུག་མ་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ལྕུག་ཕྲན་ནི་སྲེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཀ་བ་ལྡ་པའི་ཁང་པ་ལ། །ལྕུག་ཕྲན་གྱིས་འབིགས་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །སྲེད་པའི་ལྕུག་མ་སྐྱེས་པ་ལ། །ཐུག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ནོ། །བསྟན་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བས་བཀྲིར་མེད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །འཆིང་བ་ལས་ གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་འཆིང་བ་ཡིན་པས་འཆིང་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་འམ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལ་འདིས་ནི་ལྷག་མ་སྤངས་པར་བསྟན་ཏེ། འཁོར་བ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་སུས་ཀྱང་སྨད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི་གཞན་གྱི་བློས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་དག་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གོ་ཏི་ཀ་ལན་བདུན་པ་བྱས་ཏེ། དུས་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་ཡོངས་སུ་ཟད་ལ་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་འདི་གསུངས་སོ། །སྤྲོས་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འདོད་པ་སྤངས་ཤིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡུལ་གྱི་འདོད་པ་སྤངས་པར་བསྟན་ནས་འདིས་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་པ་སྤང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིས་གནས་པར་བྱེད་པས་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་སྤངས་ནས།
Chinese
又不以不作而喜悦。这样不改变的，怎么会成为被呵责之处呢？因此，为了显示不可能，所以说了“谁的”，是说众生的差别。根就是种子，是与近取一起的识的意思。不在地上，是指田地，不在四种识住中。没有叶子，是指“我是”的慢心。如果比丘们摧毁叶子，意思是说，在此舍弃并了知“我是”的慢心，经中这样显示。譬如叶子显现为茂密的树木一样，我也是这样认为的慢心也使人那样显现。哪里有嫩枝呢，意思是说，对于没有根的，树干也没有，哪里会有叶子和嫩枝呢？嫩枝是指贪欲，如云：“五柱的房屋里，嫩枝穿透生长，对于生出贪欲嫩枝的，以究竟的智慧斩断。”这样说的缘故。那个，是指那样的众生。教导，是指以圣道的加行，无垢的近取。从系缚中解脱，是指以此是系缚，所以是系缚，是烦恼或与烦恼相应的有漏之事物。断除烦恼，是指以前教导的，以此是显示断除剩余的，是说断除轮回的意思。对于他，谁也不应呵责，因为没有过失。为了显示像这样证悟的伟大自性不是他人心识所能证悟的，所以说了“对于谁”等等。具寿瞿低迦做了七次，以时解脱心，完全耗尽，使导师欢喜，因此对他说了这些。戏论是彻底毁灭的因缘，是指五种欲妙，因为舍弃欲望而出家。那是指显示舍弃了境的欲望，因此，以此显示舍弃烦恼的欲望，所以说了“住”，意思是说，以此安住，这样说的缘故。在欲望中行事的烦恼，断除了。
English
And he does not rejoice in not doing. How can that which is unchangeable become a place of reproach? Therefore, to show that it is impossible, it is said "of whom," meaning the distinction of sentient beings. The root is the seed, meaning the consciousness together with the near attainment. "Not on the ground" refers to the field, not in the four abodes of consciousness. "Without leaves" refers to the pride of "I am." If the monks destroy the leaves, it means that here they abandon and know the pride of "I am," as shown in the sutra. Just as leaves appear as dense trees, so too does the pride of "I am" make a person appear that way. Where are the shoots? It means that for that which has no root, there is no trunk either, so how can there be leaves and shoots? The shoots refer to craving, as it is said, "In a house with five pillars, shoots grow through, and for those who have grown shoots of craving, cut them off with ultimate wisdom." That is why it is said. "That" refers to such a sentient being. Teaching refers to the pure near attainment through the practice of the noble path. "Liberation from bondage" means that by this it is bondage, so it is bondage, which is affliction or afflicted objects associated with outflows. Abandoning afflictions means that what was taught before, by this it is shown that the remainder is abandoned, meaning the abandonment of samsara. No one should reproach him, for he is without fault. To show that the great nature of realization like this is not realized by the minds of others, it is said, "For whom," and so on. The venerable Godhika did it seven times, and with his mind liberated by time, he was completely exhausted and pleased the teacher, so he said these words to him. Proliferation is the cause of utter destruction, referring to the five objects of desire, because he abandoned desire and went forth. That refers to showing that he abandoned the desire for objects, and therefore, by this he shows that he abandoned the desire for afflictions, so he said "abiding," meaning that by this he abides, that is why he said it. He abandoned the afflictions that act in desire.