Tibetan
ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཐབས་འདིས་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་གསུངས་སོ། །བག་མེད་པ་དང་བག་ཡོད་པས་སྤང་བ་དང༌། བླང་བའི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བཤད་དེ། བག་ཡོད་པ་བསྔགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡུལ་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་སེམས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཆོས་གཅིག་བརྟེན་ཅིང་བསྒོམ་པ་དང་མང་དུ་བྱས་པས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཕྱི་མའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའམ། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་ན། ཇི་ཙམ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡོད་དེ་འདི་ལྟར་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བག་ཡོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་ནས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གཞན་དག་ནི་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་གནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་འདི་ལྟར་ཞུས་པ་ལས་བརྩམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བག་ཡོད་བསྔགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བག་ཡོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་པ་དེའི་བྱེ་བྲག་ལ་མཁས་པའོ། །བག་མེད་པ་ལ་སྨོས་པ་ནི་གཤུང་བའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་དུས་དང་འབྲས་བུའི་དུས་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བག་ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་གྱིས་རྟག་ཏུ་བསྔགས་པ་དང༌། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བག་མེད་པ་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པ་དེ་གང་གིས་ ཤེ་ན། འདི་ལྟར་བག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་རྒྱུས་སོ། །བདག་དང་མཉམ་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ཏེ་གཞན་ལ་མེད་པས་མཆོད་སྦྱིན་པ་བརྒྱབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་མོ། །གཙོ་བོར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་འཐོབ་པའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་འདིས་ནི་བག་ཡོད་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་བག་མེད་པའི་སྨད་པ་གང་ཞིག་གིས་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདིར་བསྐང་བར་བྱ་སྟེ། བག་མེད་པས་ནི་དམྱལ་བ་མི་བཟད་པ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མ་སྟེ། དོན་མཐར་མ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་དག་ལ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྒྱལ་པོས་ཆོས་གཅིག་མཆིས་སམ་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། ཐུབ་པས་བག་ཡོད་པས་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོར་བརྗོད་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་བག་མེད་པ་ལ་སྨོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བག་ཡོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ནན་གྱིས་སྤང
Chinese
您应使之真实地证得涅槃，因此，为了用此方法证悟，才宣说了这些。通过放逸和不放逸，宣说了应舍弃和应取的过患与功德，提到了“赞叹不放逸”等等。在拘萨罗国出现的光明王心中生起这样的分别念：依靠、修习和增多一种法，是否能使现世的利益圆满，或者来世的利益圆满，或者今生和来世的利益圆满呢？当他这样想的时候，世尊说道：大王，有，即对于一切善法来说，不放逸啊。说完，宣说了三颂。另一些人说，这是从广阔的房屋重叠之处，天界帝释天这样请问而开始的。所谓“赞叹不放逸”，就是以如上所说的特征来赞叹不放逸，是对圣者差别的精通。提到放逸，就是贬低。所谓“恒常”，是指因位和果位时。因为不放逸恒常被功德赞叹，并且它的相违品放逸被呵责，这是为什么呢？像这样提到了“不放逸”，这是它的原因。与自己同等的供养，因为他人没有，所以做了供养，因此称为百供。所谓“诸天”，是指四大天王和三十三天。所谓“成为主要”，是指获得自在。如果因为这个原因而说了不放逸的赞叹，那么用什么来做放逸的呵责呢？回答说：这里需要补充，因为放逸会获得难忍的地狱，这是词句的省略，对于意义没有穷尽的经典，用词句的省略来推测是合理的。或者国王问是否有唯一的法，能仁以不放逸来显示所教导的要义。如果是这样，那么说呵责放逸是不合理的，因为要极力断除不放逸的障碍。
English
You should make it truly realize Nirvana, therefore, these were spoken in order to realize through this method. Through negligence and diligence, the faults and merits of what should be abandoned and what should be adopted were explained, mentioning "praising diligence" and so on. King Light, who appeared in the country of Kosala, had such a thought arise in his mind: By relying on, practicing, and increasing one dharma, can the benefit of this life be perfected, or the benefit of the next life be perfected, or the benefit of both this life and the next life be perfected? When he thought this way, the Blessed One said: Great King, there is, that is, for all virtuous dharmas, diligence. After saying this, he uttered three verses. Others say that this began from the question asked by Indra, the lord of the gods, from the overlapping place of the vast houses. The so-called "praising diligence" is to praise diligence with the characteristics mentioned above, and it is the mastery of the differences of the noble ones. Mentioning negligence is to belittle. The so-called "constant" refers to the time of cause and the time of effect. Because diligence is constantly praised by merits, and its opposite, negligence, is blamed, why is this? Like this, "diligence" is mentioned, this is its reason. An offering equal to oneself, because others do not have it, so an offering is made, therefore it is called a hundred offerings. The so-called "gods" refers to the Four Great Kings and the Thirty-three Gods. The so-called "becoming the main" refers to obtaining freedom. If the praise of diligence is spoken because of this reason, then what is used to make the blame of negligence? The answer is: It needs to be supplemented here, because negligence will obtain unbearable hell, this is the ellipsis of words, and it is reasonable to infer the ellipsis of words for the scriptures whose meaning is not exhausted. Or the king asked if there is a single dharma, and the Able One showed the essence of what is taught with diligence. If so, then it is unreasonable to say blaming negligence, because the obstacles of negligence must be strongly eliminated.
Tibetan
་བར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བདེ་འགྲོའི་ཁྱད་བར་འདོད་པས་དེ་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར་འདི་གསུངས་སོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་བྱས་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བསྟོད་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་པས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། བྱ་བ་བྱས་རུང་མ་བྱས་རུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་རྣམ་པར་དག་ཅིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་ནི་བྱ་བ་བྱས་པའོ། །གང་དེ་ལས་གཞན་པ་བདེ་འགྲོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་པའོ། །མཁས་པ་ནི་མངོན་པར་རིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་མཁས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞིན་དུ། བྱ་བ་བྱས་རུང་མ་བྱས་རུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བག་ཡོད་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པོ་ནི་གཉི་ག་ཡིན་པས་གཉི་ག་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་དེ་ལྟར་བསྔགས་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བག་དང་བཅས་པས་དོན་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བག་ཡོད་པའི་གང་ཟག་གི་ཕན་ཡོན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ལེན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟན་པར་ལེན་པའོ། །གང་ཡིན་ ཞེ་ན། མཁས་པ་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པའོ། །བླུན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་མི་ཤེས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ཡིན་ན་ཞེ་ན། ཚེ་འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོའམ་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ནི་གང་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཚེ་འདིའི་ཕན་ཡོན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི་ནོར་གྱི་འབྱོར་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཕྱི་མའི་དོན་ནི་གང་ཡིན་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་སྟེ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ལོ། །སྔར་བཤད་པའི་མཁས་པ་ཞེས་བསྟན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྨྲས་པ། རྟོགས་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་གྱི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའོ། །ཡང་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པའོ། །བརྟན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། ལེ་ལོས་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་རྟོ
Chinese
为了成办事业，没有罪过。为了希求善趣的差别，为了将心安住于此而宣说了这些。为了显示谨慎之人于一切时皆应赞叹，而说了“事业可作”等。因为是说赞叹，所以是称扬赞颂。对谁称扬呢？说了“事业可作不可作”。凡是清净且随顺的身语意之业，那是已作的事业。凡是与此相异，随顺善趣的，也已随顺于此。智者是现观，这又有世间和出世间两种。其中，出世间的是佛和佛的声闻们。世间的是世间中著名的智者。因此，依次对“事业可作不可作”称扬谨慎。二者是二个，所以就是二个本身。为何要如此称扬呢？如此说了“以此谨慎故，二利”，谨慎之人的利益有两种。所谓“受持”就是极稳固地受持。是什么呢？说了“智者能”，就是了知可作和不可作。愚者则不然，因为他不了解自他二利的相貌。如果说是如何随顺体验之义呢？说了“此生”，就是随顺体验自身的蕴或所见的蕴本身，意思是对于已获得的蕴。在“意义是什么”中，“是”这个语助词是为了成就差别之义。凡是此生特别的利益，就是财富等特征。说了“来世的意义是什么”，就是指来世，即前往善趣等方式。说了先前所说的智者，阐述了其自性，说了“了悟”，就是了悟意义的真相。或者了悟四圣谛。稳固是指精进的加行特别殊胜，因为懈怠不能如实恒常地做到，因此要了
English
There is no fault in accomplishing activities. These were spoken in order to instill the mind in that, desiring the distinction of happy migrations. It was stated that the cautious should be praised at all times, and so on, saying "actions can be done." Because it is speaking praise, it is extolling praise. To whom is it extolling? It says, "Actions can be done or not done." Whatever actions of body, speech, and mind are pure and agreeable, those are actions that have been done. Whatever is different from that, agreeable to happy migrations, has also been made agreeable to that. The wise are manifest knowledge; that is, both mundane and supramundane. Among those, the supramundane are the Buddhas and the Buddha's hearers. The mundane are the wise who are famous in the world. Therefore, in sequence, praise of caution is expressed for "actions can be done or not done." The two are both, so they are both themselves. Why is praise spoken in this way? Thus, it is said, "With this caution, two purposes," the benefit of a cautious person is twofold. "To take" means to take very firmly. What is it? It says, "The wise can," which is to understand what can and cannot be done. The foolish are not so, because they do not understand the two aspects of benefiting themselves and others. If it is said, how is it the meaning of experiencing accordingly? It says, "This life," which is to experience accordingly one's own aggregates or the aggregates that are seen, meaning with respect to the aggregates that have been obtained. In "what is the meaning," the word "is" is for the purpose of accomplishing distinction. Whatever is a special benefit of this life is the characteristic of wealth and so on. It says, "What is the meaning of the future life?" which refers to the next world, that is, the manner of going to happy migrations and so on. Having spoken of the wise as mentioned earlier, it states their nature, saying, "Realizing," which is realizing the truth of the meaning. Or realizing the four noble truths. Steadfastness is particularly excellent in the application of diligence, because laziness cannot always do things as they are, therefore, to rea