Tibetan
་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེའི་ལུང་ཁྱད་པར་ཅན་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པར་བསྟན་ཏོ། །རྨོངས་པ་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཉམས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དམ་པ་དག་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་པས་སོ། །བརྟེན་པས་ལེགས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །ཡུལ་འཁོར་ཡངས་པ་སྤངས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལེགས་མཐོང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་སྤངས་ཏེ། ཆོས་ལ་དད་ནས་ཡུལ་འཁོར་དང་ཡུལ་མི་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་མཐས་གཏུགས་པ་སྤངས་ནས་གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་པུས་སྤྱད་པ་ནི་གྲོགས་མེད་པར་ཡང་འདུག་པར་བྱ་སྟེ། སྡིག་པ་དག་ནི་མི་བྱ་བའོ། །སྡིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ལ་བརྟེན་པས་ངན་པར་བསྩགས་པར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ངན་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེས་བུ་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་བཙལ་ཞིང་སྐྱེ་བོ་ངན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གིས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོས་ནས་རང་གི་ཡུལ་དག་ཏུ་གྲོགས་བཟང་པོ་བཙལ་བ་ལས་གང་ཡང་མ་རྙེད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་དོན་དེ་གསོལ་བ་དང༌། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འདི་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྣམས་ཏེ། དགོན་པར་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ན། །གླང་པོ་ཆེ་རྒན་པོ་ཞིག་གླང་པོ་ཆེ་གཞོན་པའི་ཚོགས་དག་གིས་རྣམ་པར་གཅེས་པ་ལས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། རང་གི་ ཚོགས་བོར་ནས་གཅིག་པུ་ཞིག་གཞན་གྱིས་མ་ཟོས་པའི་རྩི་ཐོག་ཟ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དངས་ཤིང་གཙང་བའི་ཆུ་འཐུངས་ལ་སེམས་ཁྲལ་བསྐྱུངས་པ་གཟིགས་ནས་ཚིགས་བཅད་འོག་མ་གསུངས་སོ། །སྤྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་གྲོགས་པོ་དམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུས་ཤིང་བཙལ་ཡང་འོན་ཀྱང་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་ཐོས་པར་མ་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གྲོགས་བཟང་དག་དང་མཐུན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་དང་མཉམ་པ་ནི་བདག་དང་ཡོན་ཏན་མཉམ་པའི་གྲོགས་པོ་ཡང་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བཟང་པོ་དང་མཉམ་པ་ནི་ཡིན་གྱི་གྲོགས་པོ་གཞན་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བྱ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྨྲས་པ། གཅིག་པུས་སྤྱོད་པ་བརྟན
Chinese
名为“具念”是指显现忆念，这是因为没有说其特殊的教言。这显示了具有忆念和正知。对于愚昧者则不然，因为有忆念衰退，所以要依止圣者。依止而善住等是容易理解的。如舍弃广阔国土的国王一样。这是说，譬如大国王，舍弃了极兴盛的轮王之王位，因信奉佛法而舍弃了国土和人民广大且极其宽广，直至四大海边际，像这样独自修行，也应安住于无友伴，不应作恶业。不应因依止罪恶之人而被恶所染，因为一切恶行都依赖于恶知识。为了明确显示在一切情况下都要寻找善友，而不是恶人，所以说了与自己相合而行等。一位比丘听闻了应当依止圣者等，在自己的地方寻找善友却一无所获，于是前往世尊所在之处，禀告了此事，世尊应允了他，说了这些话。世尊也带着他，在寺院中游行时，看到一头老象因为厌倦了年轻象群的爱护，离开了自己的象群，独自吃着别人没吃过的草，喝着非常清澈干净的水，消除了忧虑，于是说了下面的偈颂。修行是指，如果到处寻觅也找不到殊胜的友伴，那就是没有听闻过。怎么样呢？说了与善友相合，与自己相同是指与自己功德相同的友伴尚且如此，更何况是比自己殊胜的呢？与善者相同是可以的，其他的友伴则应完全舍弃。说了与其行为相符，独自修行稳固。
English
The term "endowed with mindfulness" means to manifest mindfulness, because its special teachings are not mentioned. This shows that one should be endowed with mindfulness and awareness. It is not for the ignorant, because there is a decline of mindfulness, so one should rely on the holy ones. "Relying and abiding well" and so on are easy to understand. Like a king who has abandoned a vast territory. This means, for example, that a great king, having abandoned the greatly prosperous kingdom of a wheel-turning monarch, and having faith in the Dharma, abandoned the vast and extremely wide territory and people, reaching the borders of the four great oceans, and like that, practicing alone, one should also abide without companions, and should not commit evil deeds. One should not be tainted by evil by relying on sinful people, because all evil deeds depend on evil friends. In order to clearly show that in all circumstances one should seek virtuous friends and not evil people, it is said to act in accordance with oneself and so on. A monk, having heard that one should rely on holy people and so on, searched for good friends in his own land but found none, so he went to where the Blessed One was, and having gone, he told him about this matter, and the Blessed One consented to him and spoke these words. The Blessed One also took him along, and while walking in the monastery, he saw an old elephant who was tired of being cherished by the groups of young elephants, and having left his own group, he was eating grass that others had not eaten, and drinking very clear and clean water, and he eliminated his worries, and so he spoke the following verses. "Practice" means that if one searches everywhere but cannot find a superior companion, then one has not heard of it. How is it? It is said to be in harmony with good friends, and being equal to oneself means that even a friend who is equal in qualities to oneself is like that, let alone one who is superior to oneself? Being equal to a good person is acceptable, but other companions should be completely abandoned. It is said to be in accordance with his actions, to practice alone is stable.
Tibetan
་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་མི་གཡོ་བར་འདུག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱིས་པ་གྲོགས་སུ་མི་འགྱུར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་ངན་པ་ལས་ནི་ཕན་འདོགས་པ་མེད་དོ། །གྲོགས་པོའི་དོན་ནི་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་ན་སྐྱེ་བོ་ངན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགྲ་ཡིན་ཏེ་ལྷ་སྦྱིན་ལ་ཕྱོགས་ཤིང་མ་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་པས་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་འཕགས་སྐྱེས་པོ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ཡང་འདིར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འོ་ན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གྲོགས་པོའི་གནས་སྐབས་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྣམས་ལ་ནི་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། གཅིག་པུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་བླ་བས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཅིག་པུར་འདུག་ཅིང་གནས་པ་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱིས་པ་གྲོགས་སུ་མི་འགྱུར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ན་ནི་དམ་པ་ཡིན་ཡང་དེའི་དབང་གིས་སྨད་པ་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་སྨྲས་པ། སེམས་ཁྲལ་བསྐྱུངས་ཏེ་གཅིག་པུ་སྤྱོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གཅིག་པུ་སྐྱེ་བོ་ངན་པ་སྤངས་ཤིང་གནས་པ་དེ་ནི་གདུང་བ་མེད་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཁྲལ་ནི་སྤྲོ་བ་སྟེ། ནམ་ཞིག་འདི་ལས་གྲོལ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ལ་གདུང་བ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཁྲལ་བསྐྱུངས་པའོ། །ཡང་ན་བསྐྱུངས་པའི་སྒྲ་ནི་དགག་ པའི་དོན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མ་ཏང་དགོན་པའི་གླང་པོ་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མྟང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དགོན་པ་དེ་ན་དྲང་སྲོད་མ་ཏང་གི་ཞེས་བྱ་བ་གནས་པས་སོ། །ཡང་ན་དམོད་པའི་སེར་བས་སྐྱེ་བོ་དང་ཡུལ་མང་པོ་བསྲེགས་པས་དགོན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ན་གནས་པའི་གླང་པོ་ནི་དགོན་པའི་གླང་པོ་སྟེ། དེས་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཁྱུ་སྤངས་ནས་གཅིག་པུ་བག་རྐྱོང་ཞིང་རང་དགར་གནས་ལ་གདུང་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །འཁུ་བའི་ཚོམས་ཏེ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་རྫོགས་སོ།། །།སྔར་བསྟན་པའི་འཁུ་བ་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་དྲན་པའི་ཆོམས་བསྟན་ཏེ་རྔུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲན་པ་མེད་པར་བློ་ལེགས་པར་བསྒོམས་པ་མེད་དོ། །སྡེ་ཚོམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་སློང་དག་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ཙམ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེས་ན་ཚིགས་སུ་བཅད
Chinese
应当这样做。也就是说，在这种情况下，应当毫不动摇地安住。为什么呢？因为孩童不会成为朋友。这样说是因为，从恶人那里得不到任何帮助。朋友的意义就是帮助。实际上，恶人是所有人的敌人，因为亲近提婆达多和母亲等人，导致阿阇世王和胜光王等人遭受痛苦，这些也应当在这里讲述。那么，对于行为等也没有朋友的情况，为什么认为人就有呢？应当独自修行。这样说了。独自居住是圣者们极力赞叹的。孩童不会成为朋友，这并不是说对于不善知识，如果依赖他们，即使是圣者也会因为他们的影响而遭受责骂等。因此，才说了：舍弃忧虑，独自修行。意思是说，独自一人远离恶人而安住的人，是无有痛苦地安住的。忧虑就是渴望，什么时候才能从中解脱，因为远离了这种内心的痛苦，所以说是舍弃忧虑。或者，舍弃的词语是否定的意思。比如说什么呢？就像玛当寺的牛一样。玛当的意思是，以前那个寺庙里住着一位名叫玛当的正直修行者。或者说，因为诅咒的冰雹烧毁了很多人和地方，所以变成了寺庙。在那里居住的牛就是寺庙的牛。它如何舍弃自己的牛群，独自悠闲自在地生活，无有痛苦，就像那样。嗔恚品第十四的释义完毕。为了说明之前所说的舍弃嗔恚的方法，所以在其后说明了忆念品，如果没有对呼气等进行忆念，就无法很好地修习智慧。论述了品类的解释，如佛陀说等等。比丘们，应当忆念呼气和吸气。因为这样才能断除分别念的相续。
English
This should be done. That is to say, in such a situation, one should abide without wavering. Why? Because children will not become friends. This is said because no help can be obtained from evil people. The meaning of a friend is to help. In fact, evil people are the enemies of all, because associating with Devadatta and mothers, etc., caused Ajatasatru and King Prasenajit, etc., to suffer, these should also be mentioned here. Then, if there is no situation of friends for actions, etc., why do people think there is? One should practice alone. This is said. Living alone is highly praised by the noble ones. Children will not become friends, this does not mean that for unwholesome spiritual friends, if one relies on them, even if one is a noble person, one will suffer blame, etc. because of their influence. Therefore, it is said: Abandon worries and practice alone. It means that the person who lives alone away from evil people lives without suffering. Worry is longing, when will I be liberated from this, because one is separated from this inner pain, it is said to abandon worries. Or, the word abandonment has a negative meaning. For example, what is it like? Like the bull of Matang Monastery. The meaning of Matang is that formerly in that monastery lived an upright practitioner named Matang. Or, because the hail of curses burned many people and places, it became a monastery. The bull living there is the monastery's bull. How it abandons its herd, lives alone leisurely and freely, without suffering, just like that. The explanation of the fourteenth chapter on anger is completed. In order to explain the method of abandoning anger mentioned earlier, the chapter on mindfulness is explained after it, and without mindfulness of breathing, etc., wisdom cannot be cultivated well. The explanation of the category is discussed, such as what the Buddha said, etc. Monks, you should be mindful of exhaling and inhaling. Because only in this way can the continuity of discursive thoughts be cut off.