Tibetan
ག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། གང་གིས་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདེ་འདོད་བདེ་བ་འཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་འདོད་ན་ནི་བདེ་འགྲོའི་བདེ་བ་དང་སྲེད་པ་ཟད་པའི་བདེ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གང་གིས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔར་བསྟན་པའི་རྣམ་པས་ལམ་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སྤྱོད་པས་སོ། །སྙན་པ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་རབ་ཏུ་བསྔགས་པ་འཐོབ་པའོ། །གྲགས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ན་གྲགས་པ་དེའི་བསྔགས་པ་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་སྩོགས་ཤིང་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གང་ཟག་གང་གིས་ལམ་དྲང་པོ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །འཕགས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཟག་པ་མེད་པའོ། །ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་ཡོད་པའོ། །དྲང་པོ་ནི་མ་ཡོ་བ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་བདེ་བ་འདོད་པ་དག་གིས་བསྒོམ་པ་ཞི་བ་ནི་འཁོར་བའི་གནོད་པ་ཞི་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེས་ནི་བདུད་རྩི་རྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འཆི་བ་མེད་པའི་གནས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་བདེ་བ་འདོད་པ་དག་གིས་བསྒོམས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་བདུད་རྩི་དེས་ངེས་ པར་འཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་ཚོམས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་རྫོགས་སོ།། །།ད་ནི་བཀུར་སྟིའི་ཚོམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། ལམ་བསྒོམས་པ་ལ་ནི་གཅིག་ཏུ་བགེགས་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་ཤེ་ན། གཙང་བའི་ཐོབ་པ་ལས་སོ། །དྲེའུ་མོ་རང་གི་མངལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་འཕགས་མོའི་བུ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་ནང་དང་ནུབ་ཏུ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིར་བྱུང་བ་དང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་འདི་ལ་སྣོད་ཀྱི་བཙོ་བ་དག་རིམ་གྱིས་འབྲལ་བར་བྱེད་དོ། །ལྷ་སྦྱིན་ཡང་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟས་ཀྱི་གྲལ་དང་པོར་ཉེ་བར་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་སྔ་དྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཇི་ཙམ་ན་དགེ་སློ
Chinese
广说依于超越所缘之道的利益。以“何者寂静”等为例。所谓“欲乐者得乐”，如果想要快乐，就能获得善趣的快乐和贪欲止息的快乐。以何而得呢？答说“如是行持”，即以先前所示之方式，行持修习道的殊胜之处。所谓“获得美名”，即获得显着的赞扬。所谓“名声增长”，即私下的名声，对其赞扬如实宣说，从而增长。何时如此呢？答说：与“任何补特伽罗修习正直之道”相结合。所谓“圣者”是怎样的呢？即无漏者。所谓“八支道”是指具有正见等。所谓“正直”是不歪曲，因为是胜义谛之义。凡是想要快乐者修习，寂静是指获得寂灭轮回之苦。所谓修道，是指习惯于解脱之方便。为何如此呢？因为“由此能得甘露”，即成就无死之境。凡是想要快乐者修习，乃至何时能以此甘露确定获得呢？因为是不欺骗的。道品第十二之释完毕。现在要讲述恭敬品，修道时，往往会遇到障碍，因此要避免。那些特别喜欢利养和恭敬的人，会从获得的功德中退失。从何退失呢？从清净的获得中退失。如说“母骡以自胎”等。在王舍城，提婆达多会以这样的方式获得利养和恭敬：身着殊胜之衣的比丘尼之子，摩揭陀国王阿阇世，内外在夜晚都以五百辆车左右的数量进行供养，出来时也用五百辆左右的车，逐渐分离容器中的精华。提婆达多也与五百比丘一起，靠近坐在食物的第一个行列中。之后，众多比丘在清晨说，直到比丘
English
Extensive explanation of the benefits of teaching the path that transcends objects of reference. For example, "By what is peace," and so on. As for "Those who desire happiness obtain happiness," if one desires happiness, one will obtain the happiness of good rebirths and the happiness of the cessation of craving. By what means? It is said, "By acting in this way," that is, by acting in the distinction of meditating on the path in the manner previously shown. "Obtaining a good reputation" means obtaining manifest and excellent praise. "Fame will increase" means that the praise of that fame in secret is truly spoken, and thus it increases. When is this the case? It is said: Combine it with "Whoever cultivates the straight path." What is such an "arya" like? It is without outflows. "The eightfold path" means that this has right view and so on. "Straight" is not crooked, because it is the meaning of ultimate truth. Those who desire happiness cultivate peace, which means obtaining the pacification of the harm of samsara. "Cultivating the path" means becoming accustomed to the means of liberation. Why is this so? Because "by this one finds nectar," which means accomplishing the state of immortality. Those who desire happiness cultivate, and for as long as they certainly obtain that nectar, because it is not deceptive. The explanation of the twelfth chapter, the collection of paths, is complete. Now, the chapter on respect is to be spoken, because when cultivating the path, obstacles certainly arise, and therefore they must be avoided. Those who are particularly fond of gain and respect are diminished from what they have obtained, especially from the attainment of purity. As it says, "The mule with its own womb," and so on. In Rajagriha, Devadatta would obtain gain and respect in this way: the son of a nun with an excellent body, King Ajatashatru of Magadha, would offer him service and honor both inside and at night with about five hundred chariots, and when he came out, he would gradually separate the essence of the vessels with about five hundred chariots. Devadatta would also sit near the first row of food together with about five hundred monks. Then, many monks in the early morning said, until the monk...