Tibetan
ངང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ལེགས་བསྒོམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤངས་པ་ནི་བསལ་བ་སྟེ། གང་གིས་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པའོ། །མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ལས་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་ཏེ་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བཏགས་པའོ། །དེས་ན་ཡང་དད་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེའོ། །ལེགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལེགས་པའི་ངང་ཚུལ་དང་ངོ་བོ་གང་ལ་ཡོད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བོ་དམ་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བོ་དམ་པས་བསྔགས་པའོ། །བརྗོད་པ་ནི་བཤད་པའོ། །དད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། །དད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་འཁོར་དང་བཅས་པ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་རྒྱལ་པོ་དང་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། སྐབས་འདི་ལྟ་བུ་གསན་ནས་འདི་གསུངས་སོ། །དད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དད་པའོ། །དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་ཕྲད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལས་ནི་གཏོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གཏོང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྨོངས་པས་ཡོ་བྱད་གཞན་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའོ། །གཏོང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕན་ཡོན་སྨྲས་པ། འཇུངས་པ་རྣམ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སེར་སྣ་དང་བྲལ་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ་སྦྱིན་པ་སེམས་ཀྱི་སེར་སྣ་དང་ནི་ཆགས་པའི་སྐྱོན་གྱི་རྡུལ་ རྣམས་འཁྲུ་བར་བྱེད་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པས་ཡུལ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་ཁྱད་པར་ཤེས་པའི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །དད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ལུས་དང་ངག་དག་པས་བདག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཏོང་བ་དང་སེར་སྣ་སྤངས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ནོར་ནི་ནོར་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། མཁས་གང་འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཏེར་ལ་ཆགས་པའི་ཚོང་དཔོན་ཞིག་གིས་ནོར་གྱི་མཆོག་ཇི་སྙེད་པ་དེ་གཏེར་དུ་སྦས་པ་ལས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། གང་བདག་གིས་གཏེར་ཐམས་ཅད་ཕྱུང་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་མཆོག་གང་ཡིན་པ་བཙོང་བར་བྱ་ན། བདག་གིས་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པ་དེར་བདག་སོང་སྟེ་ཞུའོ། སྙམ་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འདི་གསུངས་སོ། །གང་ནི་གང་ལ་ལའོ། །འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་ནི་འགྲོ་བའམ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནའོ། །རྟེན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དད་དང་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་འདིར་ཤེས་རབ་བོ། །གང་ཞིག་རྟེན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། །སྨྲས་པ། མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མཁས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་གཉིས་མི་སྒྲུབ་ཅིང་དེ་ལ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་དེ། རིགས་པའི་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དེ་ཡི་ནོར་མཆོག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་མཁས་པ་དེའི་ནོར་ནི་འདི་ཉིད་མཆོག་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལི་ནོར་གཞན་ཕལ་བར་ཟད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་སྟེ། སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པས་མངོན་པར་བཀུར་བའི་གསེར་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ནོར་དག་ནི་མངོན་པར་མི་བསྔགས་ཏེ། གདུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕལ་པར་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་དོར་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ངན་སོང་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཚོང་དཔོན་ལ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་འདི་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དད་པ་མེད་པ་དང་ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ཡིན་པས་དེས་ན་གཉི་ག་འདིར་བསྟན་ཏོ། །མེའི་རྟགས་དུ་བ་ ལས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་དད་པ་མི་མངོན་པའི་རྟགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ལྟ་བར་འདོད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་སློང་དག་དད་པ་གང་གི་དད་པའི་རྟགས་ནི་གསུམ་པོ་འདི་དག་གོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ་འདི་གསུངས་སོ།། འཕགས་པ་ནི་སྡིག་པ་ལས་རིང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྟ་བར་འདོད་ཅིང་བརྩོན་པ་ནི་ལྟ་བར་འདོད་པ་སྟེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དེ་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འགྲོ་བས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དད་པ་མེད་པར་ནི་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བར་གྱུར་ཀྱང་མ་དད་པས་འཕགས་པའི་གན་དུ་མི་འགྲོའོ། །དམ་ཆོས་ཉན་པར་དགའ་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་བཤད་པ་མཉན་པ་ལ་ཞེན་པ་སྟེ། སྲོག
Chinese
被称作具有行为者。所谓善于禅修，是为了很好地侍奉而展示，为了舍弃一切烦恼而舍弃过失，舍弃即是去除，以何者舍弃了随眠。所谓智者，这里是指专注于等持，从等持的心中如实了知，以这样的语句，是从因上假立果。因此，信仰也会进入，戒律、禅定和智慧的蕴聚依赖于它，即是烦恼被舍弃者所拥有的。所谓具有良好行为者，是指具有良好行为和自性者，即是圣者的自性，被圣者所赞叹。陈述即是讲述。为了展示具有信仰者在一切时都是应供养的，所以说了信仰和戒律等等。具寿舍利子和目犍连子与眷属无论去往何处，国王和国王的大臣们都会恭敬侍奉。听闻到这样的场合后，说了这些话。信仰存在于何处，那里就是信仰。仅仅具有信仰者才能具有戒律，因此说了戒律圆满，即是与别解脱戒相遇。从具有戒律者那里，布施会变得圆满，因此说了具有布施，即是为了完全施舍所拥有的一切，并且不会因为愚痴而执持其他的财物。说了具有布施的利益，即是完全舍弃吝啬，即是远离悭吝。如是所说，布施能够洗涤心中的悭吝以及贪著的过失之尘。因此，以自身完全清净，无论去往何处，都会被能够区分的诸天和人们供养。以信仰和戒律圆满二者，身体和语言清净，自身之利益圆满。以布施和舍弃悭吝二者，展示了他人之利益圆满。为了展示信仰和智慧之财是财富中的殊胜者，所以说ྲས་པ། 智者如何于世间安身立命？等等。一个贪恋宝藏的商人，将无数珍宝埋藏于地下，心中思忖：我若将所有宝藏取出，卖掉其中最珍贵的，但我却不知何为最珍贵。我当前往世尊所在之处请教。从这念头开始，世尊便说了这些话。何为“于”？即“于何处”。“安身立命的世间”是指众生或有情众生的世间。“安身立命”意为获得。关于“信仰与智慧”，此处特别殊胜的智慧即指智慧。何者能安身立命？答曰：智者。非智者则不修习此二者，也不为此精进。这是在阐述与理性的知识相结合。 “彼等乃彼之殊胜财”：为何智者的财富被认为是殊胜的呢？因为它是一切圆满的根源。“彼之余财皆庸常”：对于完全证悟者而言，普通人所尊崇的黄金等珍宝并不值得赞颂，因为它们是所有痛苦的根源。“庸常”意味着必须舍弃，并且是堕入恶道的因。为了向商人展示，佛陀说了这些话，因为他既缺乏信仰，智慧也浅薄，所以这里同时指出了这两点。如同从烟雾中辨识火的迹象一样，为了显示不明显信仰的迹象，佛陀说道：“欲见圣者”等等。诸比丘，凡是信仰的迹象，这三者便是。佛陀广说此理。圣者，即远离罪恶之人。渴望见到具功德者，并且精进，即渴望见到，因为一次又一次地相遇，所以靠近。因为没有信仰的人，即使被他人劝说，也不会因为不信而前往圣者之处。“喜闻正法”：即执着于听闻开示真理等善说，甚至不惜生命。
English
It is called having conduct. The so-called good meditation is shown for the sake of good service, and the faults are abandoned for the sake of abandoning all defilements. Abandonment is elimination, by which the latent tendencies are abandoned. The so-called wise person here refers to focusing on equanimity. From the mind of equanimity, one knows the truth as it is. With these words, the result is imputed from the cause. Therefore, faith also enters. The aggregates of morality, samadhi, and wisdom depend on it, that is, the one who has abandoned defilements. The so-called one with good conduct is the one who has good conduct and nature, that is, the nature of a noble person, praised by noble people. Saying is speaking. In order to show that the one with faith is worthy of offering at all times, it is said that faith and morality, and so on. Wherever the venerable Shariputra and Maudgalyayana and their retinue went, the king and the king's ministers would respectfully serve them. After hearing such occasions, these words were spoken. Wherever faith exists, there is faith. Only those with faith can have morality, so it is said that morality is perfect, that is, encountering the Pratimoksha vows. From those with morality, generosity will become perfect, so it is said to have generosity, that is, to completely give away everything that is possessed, and not to hold on to other possessions out of ignorance. The benefits of having generosity are stated, that is, completely abandoning stinginess, that is, being free from miserliness. As it is said, giving can wash away the stinginess in the mind and the dust of the faults of attachment. Therefore, with oneself completely pure, wherever one goes, one will be worshiped by the gods and people who can distinguish. With faith and perfect morality, body and speech are purified, and one's own benefit is perfected. With generosity and abandoning stinginess, the benefit of others is shown to be perfect. In order to show that faith and the wealth of wisdom are the best of wealth, it is saidྲས་པ། How does a wise person live in the world? etc. A merchant who was attached to treasures buried countless precious jewels in the ground, thinking to himself: If I were to unearth all the treasures and sell the most precious of them, but I do not know which is the most precious. I should go to where the Blessed One resides and ask. From this thought, the Blessed One spoke these words. What is "in"? It means "in what place." "The world of living" refers to the world of beings or sentient beings. "To rely on" means to obtain. Regarding "faith and wisdom," the particularly excellent wisdom here refers to wisdom. What is it that one relies on? It is said: The wise. One who is not wise does not cultivate these two, nor does he strive for them. This is to explain the combination of knowledge with reason. "These are the supreme wealth of the wise": Why is the wealth of the wise considered supreme? Because it is the source of all perfections. "Other wealth is merely ordinary": For those who have fully realized, the precious jewels such as gold that are revered by ordinary people are not worthy of praise, because they are the source of all suffering. "Ordinary" means that it must be abandoned and is the cause of falling into lower realms. To show the merchant, the Buddha spoke these words, because he lacked faith and his wisdom was shallow, so both of these are pointed out here. Just as one knows the sign of fire from smoke, to show the sign of invisible faith, the Buddha said, "Desiring to see the noble ones," and so on. Monks, these three are the signs of faith. The Buddha spoke extensively on this. The noble one is one who has gone far from sin. Desiring to see those who possess qualities and striving, means desiring to see, because one approaches again and again to meet them. Because one who has no faith, even if persuaded by others, will not go to the noble one because of disbelief. "Delighting in hearing the sacred Dharma": That is, being attached to hearing well-spoken teachings such as those that reveal the truth, even at the cost of one's life.