Tibetan
ར་གྱུར་ན་སྲིད་པ་གསུམ་ཟད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ་འཇིག་པའི་སྐལ་བ་ནའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་དོན་རྟོགས་ནུས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ཡང་རིག་པ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་སེར་སྐྱ་དང་རྐང་མིག་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ངེས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་བདག་གིར་བྱེད་པ་མ་སྤངས་པས་སོ། །དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལས་ནི་བདག་གིར་འཛིན་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལས་བདག་ལ་སོགས་པར་སྲེད་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་དང་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ་ལས་ནི་ཞེ་སྡང་འབྱུང་ལ། དེ་ལས་ནི་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པས་སེམས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ག་ལ་ཞིག་ཡོད་པས་སོ། །ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་མཐའ་དག་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དག་སྨྲ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་བབ་ཅོལ་ཡིན་ཏེ། གང་ལྷག་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཡང་དག་པར་འཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུབ་པ་མཆོག་གིས་ནི་ཤིང་དང་བོང་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པར་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ཡང་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཡ་མཚན་ཅན་མི་བསྟེན། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །གང་ཞིག་ཅུང་ཟད་མི་ཤེས་ཉིད། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཇི་ལྟར་འཐོབ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་དངོས་པོ་བཏང་སྙོམས་པའི་བབ་ཅོལ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཡང་བག་ལ་ཉལ་ནི་སྤངས་པར་ངེས་པ་ཡིན་པས་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་འདིའི་ཐུགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་ཡིན་ན་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཐབས་ངེས་པར་རབ་ཏུ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་བསགས་པའི་ཚུལ་ངེས་པར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གྲུབ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས་ངེས་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོབ་པ་པོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བའི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ
Chinese
如果变成啰（种子字，藏文：ར་，梵文天城体：र，梵文罗马拟音：ra，汉语字面意思：啰），就有使三有穷尽的时候，那就是在坏劫的时候。同样，智慧也有能够领悟所有事物意义的境地，那也是觉性本身。如果一切智成立，那么像数论外道和有足目者等也应成一切智，如果这样问。那一定不是一切智，因为没有舍弃我及我所。那是生起贪欲等的根本，因为没有如实了知事物，所以是普遍愚昧的，由此产生我执。由此产生我所执，由此对我和我所等产生贪爱。与此不相符顺则产生嗔恨，由此产生慢等。以我见等并没有舍弃坏聚见等，烦恼使心染污，哪里会有无碍的智慧呢？瑜伽行者说：识是没有一切境的。那是像这样轻率的，因为更加积聚福德和智慧的资粮，才能如实获得殊胜的果位，最胜的能仁已经开示了木头和土块的平等性。这里也说了：我不依止奇异者，皈依一切智。稍微也不知晓者，如何能获得一切智？对治贪欲等的对治之物，会变得像舍弃的轻率一样，因为它的随眠必定已经断除了，所以应当以何处等来确定。此胜者的意，示现一切成为如来藏无余的境，并且特别开示。如果不是这样，那么利益有情之方便必定善说，怎么会是那样呢？善行积聚之理必定会变成无意义。如果那成立，那么外境也成立，因此你的宗派必定会衰败。救护者，是指完全守护所化之相续而利益有情者。
English
If it becomes Ra (seed syllable, Tibetan: ར་, Sanskrit Devanagari: र, Sanskrit Roman transliteration: ra, Chinese literal meaning: Ra), there is a time when the three realms will be exhausted, that is, during the age of destruction. Similarly, wisdom also has the state of being able to understand the meaning of all things, and that is awareness itself. If omniscience is established, then Samkhya and those with feet and eyes, etc., should also become omniscient. If asked in this way, that is certainly not omniscience, because they have not abandoned self and what belongs to self. That is the root of the arising of desire and so on, because they have not known things as they are, so they are universally ignorant, and from this arises self-grasping. From this arises grasping at what belongs to self, and from this arises craving for self and what belongs to self. Disagreement with this gives rise to hatred, and from this arises pride and so on. Those with views of self have not abandoned the view of the aggregates of destruction and so on, and where would there be unobstructed wisdom in a mind defiled by afflictions? The Yogacharas say that consciousness is without all objects. That is like this rashness, because by accumulating more merit and wisdom, one can truly obtain the excellent fruit. The supreme Sage has shown the equality of wood and clods of earth. Here it is also said: I do not rely on the miraculous, I take refuge in the omniscient. How can one who knows nothing at all obtain omniscience? The antidote to desire and so on will become like abandoned rashness, because its latent tendencies must have been eliminated, so it should be determined by where and so on. The mind of this Victor shows everything that has become the realm of the Tathagatagarbha without remainder, and especially reveals it. If it is not so, then the means of benefiting sentient beings must be well spoken, how could it be like that? The way of accumulating good deeds will surely become meaningless. If that is established, then external objects are also established, therefore your tenets will surely decline. The protector means benefiting sentient beings by completely protecting the lineage of those to be tamed.
Tibetan
་མཆོག་ཏུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་པ་དག་ནི་ནམ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་སྣང་བྱེད་ཉི་མ་དུབ་མེད་རྟ་ཡིས་འཁོར། །རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ཁུར་འཛིན་ས་ནི་སྐྱོ་བ་མེད། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རང་དོན་ཅུང་ཟད་མེད་ངང་གིས།། འཇིག་རྟེན་གཞན་ཕན་དག་ལ་འདི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་དགའ། །གཞན་ལ་ཕན་ཕྱིར་འབྲེལ་བས་བརྩོན་བྱེད་རལ་གྱི་ཡི། །ནགས་ཚལ་ཉིད་དུའང་དམ་པ་རྣམས་ནི་བདེ་གནས་ཀྱི། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ལྷ་ཡི་བུ་མོར་འགྲོགས་པ་དང༌། །དགའ་བའི་ཚལ་དག་ཏུ་ཡང་དགའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐུགས་བརྩེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གཟིགས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཉིད་ན་རང་གི་བདེ་བ་ལས་གཡོས་པ་དང༌། གནོད་པ་དང་ཞིག་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། འདིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་རྒྱུ་བསྟན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་དྲངས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མི་གཡེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཐུགས་རྗེ་འདོད་པ་བཞོས་ཚོལ་བས་མི་སྐྱོ་བ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང༌། ཞི་ཞིང་དབེན་པ་ལས་ནི་གྲོང་ནང་བྱོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་གཡོ་སྤངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཐུབ་པ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས་སོ། །འདིར་ཡང་ཐུབ་པ་ནི་གཡོ་སྒྱུ་ལས་ལྡོག་པ་དང༌། མི་བརྟན་པ་མེད་ཅིང་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། མི་བརྟན་པ་ལ་དགེ་བ་མེད། །ཡོན་ཏན་བརྟན་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མཆོག་ཏུ་བརྟན་པས་བསྒོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐུ་ཡི་ཐ་མ་འཛིན་པའི་ཚེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་རྟག་པས་འཇིག་པ་ནི་ལུས་ཏེ། བདག་གི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །ཐ་མ་ནི་ཕྱེ་མ་སྟེ་ གང་གི་འོག་ཏུ་བདག་སྲིད་པ་གཞན་དང་མི་འབྲེལ་བའོ། །སྐུ་ཡང་ཡིན་ལ་ཐ་མ་ཡང་ཡིན་པས་སྐུ་ཐ་མའོ། །དེ་གང་འཆང་བ་དེ་ནི། སྐུ་ཡི་ཐ་མ་འཛིན་པའོ། །དེས་ན་ཐ་མ་ལ་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་ཐུབ་པ་མི་སྡོད་པར་གཞན་ལ་ཕན་འ
Chinese
是名为殊胜之义。如所说，日三次、夜三次，以佛眼观视世间，如云：“大海水族之所住，时潮汐涌亦或有之。”等等。圣者们从不舍弃他人的利益，如所说：“如彼显现之太阳，骏马驱驰永不倦，恒时荷负世间重，大地亦无有厌倦。大士自身毫无利他想，然于世间利他之事乐此不疲。为利他人故，以关联而精进，如拉尔基耶。即使在森林中，圣者们亦安乐居住，刹那亦不与天女相伴，亦不喜悦于欢喜之园。”慈悲之意是指，见到他人痛苦的当下，便舍弃自己的安乐，损害和毁坏即是慈悲。这也是大慈悲者的含义。这表明了为他人行事的精进之因。因为被大慈悲所引导，如来们不会懈怠于利益他人。如所说：“慈悲欲求如乳汁，不厌倦地寻求，存在于一切智者的相续中。”广为宣说，以及“从寂静之处来到城市中。”等等。能仁之意是指，身体等行为完全寂静，远离动摇，在世间被称为能仁。此处，能仁也是指远离虚伪，没有不稳固，并且寂静，即是佛陀，直到此处为止。不稳固者无有功德，功德安住于稳固者。以这些话语表明，因为对他人之事极度稳固，所以被认为是殊胜的。于受持最后之身时，如云：以无常而坏灭者乃是身体，是名为自我的事物之义。最后是灰烬，在其下自我与他者之存在无关。既是身体又是最后，故为最后之身。谁执持它，即是受持最后之身。因此，是安住于最后之义。这表明能仁不住留而利益他
English
It means to be supreme. As it is said, three times during the day and three times during the night, the Buddha observes the world with his Buddha-eye, saying, "The abode of the sea monsters in the great ocean, even the tidal waves may pass." and so on. The noble ones never abandon the benefit of others, as it is said: "Like the sun that shines, driven by tireless horses, constantly bearing the burden of the world, the earth is never weary. Great beings, without any thought of self-interest, are thus singularly delighted in benefiting others in the world. For the sake of benefiting others, they strive with connection, like Ralkye. Even in the forest, the holy ones live in bliss, not even for a moment associating with heavenly maidens, nor delighting in gardens of joy." The meaning of compassion is that upon seeing the suffering of others, one immediately abandons one's own happiness, and harm and destruction are compassion. This is also the meaning of the Great Compassionate Ones. This shows the cause of diligence in acting for others. Because they are led by great compassion, the Tathagatas do not become negligent in benefiting others. As it is said, "The desire for compassion is like milk, seeking without weariness, it exists in the continuum of all-knowing ones." It is widely proclaimed, and "From the quiet place they come into the city." and so on. The meaning of "capable one" is that actions of body and so on are completely pacified, and being free from agitation is known in the world as "capable one." Here, "capable one" also means being free from deceit, without instability, and being peaceful, which is the Buddha, up to this point. There is no merit in the unstable, merit abides in the stable. These words indicate that because of being extremely steadfast in the affairs of others, it is considered supreme. At the time of holding the last body, as it is said: That which is destroyed by impermanence is the body, which is the meaning of the thing called self. The last is ashes, below which the existence of self is unrelated to others. It is both body and last, therefore it is the last body. Whoever holds it, that is holding the last body. Therefore, it is the meaning of abiding in the last. This shows that the capable one does not stay but benefits othe