Tibetan
ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང༌། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བ། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་ཉམས་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ཞིང་བག་ཡོད་དང༌། །ཆོས་སྤྱོད་ལེགས་པར་སྤྱོད་བྱེད་པ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་དུ། །ཆོས་སྤྱོད་པ་ཡིས་བདེ་བ་ཐོབ། །ཞི་ཕྱིར་བསླབ་པ་ལ་བརྟེན་དང༌། །རྩོལ་བ་དང་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སྐྱེད། །མི་དྲན་པ་དང་བག་མེད་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་དང་ཀུན་སྡོམ་མེད། །གཉིད་དང་སྙོམ་དང་གཡེང་བ་སྟེ། །འདི་དག་བསླབ་པའི་བར་ཆད་པས། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཡན་ལག་དེ་རྟོགས་ལ། །དྲན་པ་ཆུད་ནི་མ་གཟན་ཅིག །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་བ་དང༌། །བག་ཡོད་པ་ལ་དགའ་བ་ཡིས། །ཀུན་རྟོག་ལེགས་པར་མཉམ་ཞོག་སྟེ། །རང་གི་སེམས་ནི་རྗེས་སུ་སྲུངས། །བརྩམ་པར་བྱ་ཞིང་དབྱུང་བར་བྱ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །འདམ་བུའི་ཁྱིམ་ལ་གླང་ཆེན་བཞིན། །འཆི་བདག་སྡེ་ནི་གཞོམ་པར་བྱ། །གང་ཞིག་ཆོས་འདུལ་འདི་ཉིད་ལ། །བག་དང་ལྡན་པར་ སྤྱོད་བྱེད་པ། །སྐྱེ་བའི་འཁོར་བ་རབ་སྤངས་ནས། །སྡུག་བསྔལ་ཐ་མར་བྱེད་པར་འགྱུར། །བག་ཡོད་པའི་ཚེམས་ཏེ་བཞི་པའོ།། །།སྡུག་པ་རྣམས་ལས་མྱ་ངན་སྐྱེ། །སྡུག་པ་རྣམས་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །སྡུག་པ་དག་ནི་རྣམ་སྤངས་ན།། མྱ་ངན་མེད་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད། །སྡུག་གུ་མ་ལས་མྱ་ངན་སྐྱེ། །སྡུག་ལས་སྡུག་བསྔལ་སྡུག་ལས་འཇིགས། །སྡུག་གུ་མ་དག་གཞན་གྱུར་ན། །ཡི་མུག་འགྱུར་བ་ཐོབ་པར་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དུ་མ་དང༌། །མྱ་ངན་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་དག་སྡུག་པ་དག་ལས་རྟེན་ཏེ་འབྱུང༌། །སྡུག་པ་སྤངས་ན་དེ་དག་ཡོད་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འགའ་ནའང་སྡུག་མེད་པ། །གང་ཡིན་དེ་དག་བདེ་ཞིང་མྱ་ངན་མེད། །དེ་བས་གདུང་མེད་རྡུལ་བྲལ་དོན་གཉེར་བས། །ནམ་ཡང་སྡུག་པར་བྱེད་པ་མི་བྱའོ། །སྡུག་པ་མ་མཐོང་སྡུག་བསྔལ་ལ། །མི་སྡུག་མཐོང་ནའང་དེ་བཞིན་པས། །ནམ་ཡང་སྡུག་དང་ཕྲད་མི་བྱ། །མི་སྡུག་དང་ཡང་ཕྲད་མི་བྱ། །སྡུག་པ་དང་ནི་བྱེ་བྲལ་དང༌། །མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པ་ཡིས། །གང་གིས་མི་དག་རྒས་བྱེད་པའི། །མྱ་ངན་མི་བཟད་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སྡུག་པ་ཤི་བར་གྱུར་པ་ན། །གཉེན་འདུན་མཛའ་བཤེས་མང་པོ་དག །ཡུན་རིངས་དུས་སུ་མྱ་ངན་དང༌། །སྡུག་དང་བྲལ་བས་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །གང་ལ་སྡུག་དང་སྡུག་མིན་མེད། །དེ་ལ་མདུད་པ་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ལྟས་སྡུག་ཉིད་སྡིག་ཅན་ལ། །སྡུག་པར་བྱེད་པ་མི་བྱའོ། །སྡུག་ལ་བལྟས་ཏེ་དོན་
Chinese
安于所有，视放逸为畏惧，因为接近寂灭，所以不可能完全变化。具有精进和谨慎，善于行持佛法，在此世和他世，行持佛法能获得安乐。为了寂静而依赖学处，生起努力和精进。不忆念和放逸，精进微小和不守护根门，睡眠和懈怠以及散乱，这些是修学的障碍，你们要了悟这些支分，不要让正念白白流逝。比丘具有良好的戒律，欢喜谨慎，善于平息一切分别念，从而守护自己的心。应当发起和努力，进入佛陀的教法，如同大象摧毁芦苇屋，应当摧毁死主的军队。谁能在此法和律中，谨慎地行持，彻底断绝轮回，最终将止息痛苦。谨慎之品第四。从喜爱的事物中产生忧愁，从喜爱的事物中产生恐惧，如果完全断除喜爱的事物，就没有忧愁和恐惧。从爱子产生忧愁，从爱产生痛苦，从爱产生恐惧，如果爱子变得不同，就会获得沮丧的变化。世间种种痛苦，以及哀号哭泣，这些都依赖于喜爱的事物而产生，如果断除喜爱的事物，这些就不会存在。因为无论在世间的何处都没有喜爱的事物，那些就是安乐且没有忧愁的。因此，寻求无有悲伤、远离尘垢的意义，永远不要执着喜爱的事物。没有见到喜爱的事物而感到痛苦，见到不喜爱的事物也是如此，所以永远不要与喜爱的事物相遇，也不要与不喜爱的事物相遇。由于与喜爱的事物分离，以及与不喜爱的事物相遇，由此，使人们衰老的难以忍受的忧愁将会产生。当喜爱的事物死去时，许多亲友眷属，长久地处于忧愁和痛苦中，因与喜爱的事物分离而变得痛苦。对于谁来说，没有喜爱和不喜爱，对于他来说，就没有束缚，因此，不要对罪恶者执着喜爱的事物。观察喜爱的事物
English
Content with what is, seeing negligence as fearful, because of being close to nirvana, it is impossible to be completely changed. Endowed with diligence and mindfulness, practicing the Dharma well, in this world and the next, practicing the Dharma brings happiness. Relying on the training for peace, generate effort and diligence. Forgetfulness and negligence, small diligence and lack of guarding the senses, sleep and laziness and distraction, these are obstacles to learning, you should understand these limbs, do not let mindfulness be wasted. A monk with good discipline, delighting in mindfulness, should pacify all conceptualizations well, and thus guard his own mind. One should initiate and strive, enter the Buddha's teachings, like an elephant destroying a reed house, one should destroy the army of the Lord of Death. Whoever practices diligently in this Dharma and discipline, having completely abandoned the cycle of rebirth, will ultimately cease suffering. The fourth chapter on mindfulness. From beloved things sorrow is born, from beloved things fear is born, if beloved things are completely abandoned, there is no sorrow and no fear. From a beloved child sorrow is born, from love suffering is born, from love fear is born, if a beloved child becomes different, one will obtain a depressing change. The various sufferings of the world, and the wailing and lamenting, these all arise dependent on beloved things, if beloved things are abandoned, these will not exist. Because nowhere in the world are there beloved things, those are happiness and without sorrow. Therefore, seeking the meaning of being without grief and free from defilement, one should never cling to beloved things. Not seeing beloved things causes suffering, seeing unloved things is also the same, so never encounter beloved things, nor encounter unloved things. Due to separation from beloved things, and encountering unloved things, from this, unbearable sorrow that makes people age will arise. When beloved things die, many relatives and friends, for a long time are in sorrow and suffering, becoming painful due to separation from beloved things. For whom there is no beloved and unloved, for him there is no bondage, therefore, do not cling to beloved things for the wicked. Observing beloved things, the meaning
Tibetan
བཏང་ནས། །བདེ་སྦྱོར་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་ཅིང༌། །བདག་ཉིད་མི་བདེའི་སྦྱོར་ལྡན་དག །བདེ་སྦྱོར་དོན་ལྡན་རྣམས་ལ་སྨོན། །གཟུགས་སྡུག་བདེ་བས་བསྡམས་པ་དག །ལྷ་མི་སོ་སོའི་རིས་དག་ཏུ། །སྡིག་པ་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་ཉམས་ནས། །རྒ་དང་འཆི་བའི་དབང་དུ་འགྲོ། །གང་ཞིག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །བག་ཡོད་གཟུགས་སྡུག་སྤོང་བྱེད་པ། །དེས་ནི་སྤང་དཀའ་བདུད་ཟས་དང༌། །སྡིག་པའི་རྩ་བའང་དྲུངས་ནས་ཕྱུང༌། །ལེགས་མིན་ལེགས་པའི་ཚུལ་དང་ནི། །སྡུག་མིན་སྡུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་བདེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སུ། །བག་ མེད་རྣམས་ནི་མངོན་དུ་འཇོམས། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་དགའ་བྱེད་ན། །ཉེས་པར་བྱེད་པས་བདེ་བ་དག །བདེ་བླག་ཁོ་ནར་མི་འཐོབ་པས། །འདི་ནི་སྡིག་ལ་གཞུག་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་དགའ་བྱེད་ན། །ལེགས་པར་བྱེད་པས་བདེ་བ་དག །བདེ་བླག་ཁོ་ནར་ཐོབ་འགྱུར་བས། །འདི་ནི་སྡིག་ལ་གཞུག་མི་བྱ། །དཔེར་ན་དགོན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དག །བརྟན་པའི་འོབས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་དག །གལ་ཏེ་བདག་ལ་དགའ་བྱེད་ན། །འདི་ནི་བསྲུང་བས་ལེགས་པར་བསྲུང༌། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་དགའ་བྱེད་ན། །ཐུན་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ། །མཁས་པས་མེལ་ཚེ་བྱ་བ་ཡིས། །འདི་ནི་སྦ་བས་ལེགས་པར་སྦ། །དཔེར་ན་དགོན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དག །ཕྱི་ནང་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །དལ་འབྱོར་ཆུད་ནི་མི་ཟོས་བ། །དེ་ལྟར་བདག་ནི་བསྲུང་བར་བྱ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ན་ཡང༌། །དལ་འབྱོར་ཐལ་བས་འགྱོད་པར་འོང༌། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་དུ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་བརྟགས་ཀྱང༌། །བདག་ལས་ཆེས་སྡུག་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་བ། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་གཞན་ལའང་རང་སྡུག་པས། །དེ་ཕྱིར་བདག་དགས་གཞན་ལ་གནོད་མི་བྱ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྲོག་ནི་སྡུག །ཐམས་ཅད་ཆད་པས་འཇིགས་པ་ན། །རང་གི་ཉམས་ལས་དཔག་གྱིས་ཏེ། །བརྡེག་པར་མི་བྱ་གསད་མི་བྱ། །རྒྱང་ཐག་བཅད་པར་སྤྱུགས་པའི་མི། །རིང་ནས་ཉེ་ཞོ་མེད་འོངས་ནས། །གཉེན་བཤེས་མཛའ་བོ་ལྷགས་ནས་སུ། །ཨ་ལ་ལ་ཞེས་མངོན་པར་དགའ། །དེ་བཞིན་བསོད་ནམས་བྱས་པའི་མི། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ། །ཕྱིན་ཚེ་གཉེན་བཞིན་བསོད་ནམས་དག །འོངས་ནས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད། །དེ་བས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི། །ཆེད་དུ་བསོད་ནམས་བསགས་པར་གྱིས། །བསོད་ནམས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར། །གང་ཞིག་ལེགས་སྤྱད་སྤྱོད་བྱེད་པའི། །དགེ་ལ་ལྷ་རྣམས་སྟོང་པར་བྱེད། །འདི་ནའང་སྨད་པར་མི་འགྱུར་ལ། །མཐོ་རིས་སུ་ཡང་དགའ་བ་འཐོབ། །ཆོས་
Chinese
舍弃之后，不耽于安乐之行，自身具有不安乐之行者，祈愿他们行于有意义的安乐之行。为美色安乐所束缚者，于天人各自的类别中，造作罪业而完全衰败，受老死所支配。无论昼夜，若能谨慎舍弃美色，就能连难以舍弃的魔食，以及罪恶之根都彻底拔除。以非善为善之方式，以非美为美之方式，以痛苦为安乐之方式，彻底摧毁放逸者。如果喜欢自己，以作恶而得的安乐，无法轻易获得，所以不要沉溺于罪恶。如果喜欢自己，以行善而得的安乐，就能轻易获得，所以不要沉溺于罪恶。譬如寺院的城市，为坚固的壕沟所围绕，如果喜欢自己，就要善加守护。如果喜欢自己，无论三时中的哪一时，智者以细致的作为，都要善加隐藏。譬如寺院的城市，守护内外一样，不要浪费闲暇，如是守护自己。众生即使生于地狱，也会因虚耗闲暇而后悔。心中遍于各方探寻，也未见有比自己更可憎者。如是各自于他人也觉自己可憎，因此爱己者不应损害他人。对一切众生而言，生命都是珍贵的，一切都畏惧死亡，从自己的感受来衡量，不要打骂，不要杀害。被驱逐到远方的人，从远方毫无损伤地归来，亲友爱人相遇，都会欢呼雀跃。同样，行善之人，从今世到彼世，去到彼世如亲人般的善业，也会前来令人欢喜。因此，为了来世，要积聚善业。善业于来世，会成为有情众生的归宿。无论谁行持正法，诸天都会充满喜悦。此世不被责难，来世亦能获得喜乐。法。
English
Having abandoned, not indulging in the practice of happiness, may those who possess the practice of unhappiness themselves aspire to meaningful practices of happiness. Those bound by the pleasure of beauty, in the respective realms of gods and humans, create sins and completely decline, becoming subject to aging and death. Whoever, day and night, diligently abandons the attraction of beauty, can completely uproot even the difficult-to-abandon food of demons and the root of sin. By treating non-virtue as virtue, by treating ugliness as beauty, and by treating suffering as happiness, one utterly destroys the heedless. If one loves oneself, happiness obtained through wrongdoing is not easily attained, so do not indulge in sin. If one loves oneself, happiness obtained through virtuous deeds can be easily attained, so do not indulge in sin. Just as a city of monasteries is surrounded by a strong moat, if one loves oneself, one should guard it well. If one loves oneself, at any of the three times, the wise should carefully conceal it with meticulous actions. Just as a city of monasteries is guarded both inside and out, do not waste leisure, thus guard oneself. Even if beings are born in hell, they will regret wasting their leisure. Though the mind searches in all directions, nothing more hateful than oneself is seen. Thus, each person finds themselves hateful to others as well, therefore, those who love themselves should not harm others. For all beings, life is precious, all fear death, measure from your own feelings, do not strike or kill. People driven far away, returning unharmed from afar, relatives, friends, and loved ones meet and rejoice. Similarly, people who have done good deeds, from this world to the next, when they go to the next world, good deeds like relatives will come and make them rejoice. Therefore, for the sake of the next world, accumulate merit. Merit in the next world will become the refuge of sentient beings. Whoever practices well, the gods are filled with joy. In this life, one is not blamed, and in the next, one obtains joy. Dharma.