Tibetan
་མཐུ་རྩལ་མཐའ་ཡས་དེ། །འགྲོ་མེད་གོམ་པ་གང་གིས་བཀྲི། །གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བསལ་ཅིང། །ནང་གི་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་པ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་དང་གཟུགས་དང་འདུ་ཤེས་འདས། །རྣལ་འབྱོར་བཞི་དང་བྲལ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད། །སྔོན་བྲལ་ཕྱི་མ་དང་བྲལ་ཞིང༌། །དབུས་བྲལ་སྲིད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །རྣམ་པ་ཀུན་ལས་སེམས་གྲོལ་བ། །སྐྱེ་རྒ་ཕྱི་མ་འདྲེན་མི་འགྱུར། །ཕྲུགས་ཀྱི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་དགུ་པའོ།། །།རྒྱལ་བ་ལས་ནི་འཁོན་འབྱུང་ཞིང༌། །ཕ་རོལ་ཕམ་པ་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ། །རྒྱལ་དང་ཕ་རོལ་ཕམ་སྤངས་ན། །ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་འཐོབ། །གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ཡིས། །གང་ཞིག་བདག་ནི་བདེ་འདོད་པ། །དགྲ་དང་མི་འབྲལ་འགྲོགས་པ་དང༌། །དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་འགྲོལ། །བདེ་བ་འདོད་ཕྱིར་འབྱུང་པོ་ལ། །གང་ཞིག་འཚེ་ཞིང་ཆད་པས་གཅོད། །བདག་གི་བདེ་བ་འདོད་པ་དེ། །ཕ་རོལ་དུ་ནི་བདེ་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་བདེ་བ་འདོད་པ་དག །འབྱུང་པོ་ལ་ནི་མི་འཚེ་ཞིང༌། །ཆད་བས་མི་གཅོད་བདེ་འདོད་པ། །དེ་དག་ཕ་རོལ་བདེ་བ་འཐོབ། །ཆོས་སྤྱོད་ལེགས་པར་སྤྱད་བྱ་ཞིང༌། །ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དེ་མི་སྤྱད། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་དུ། །ཆོས་སྤྱད་པས་ནི་བདེ་བ་འཐོབ། །ཆོས་ལ་ལེགས་སྤྱད་བ་དེ་སྐྱེད་པས། །ཆོས་སྤྱོད་ཆོས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱ། །ཆོས་སྤྱོད་ངན་འགྲོར་མི་འགྲོ་བ། །ཆོས་ལ་ལེགས་སྤྱོད་ཕན་ཡོན་དེའོ། །ཡངས་པའི་གདུགས་ཀྱིས་དབྱར་ཀ་ལྟར། །ཆོས་སྤྱོད་ཆོས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱ། །ཆོས་སྤྱོད་ངན་འགྲོར་མི་འགྲོ་བ། །ཆོས་ལ་ལེགས་སྤྱོད་ཕན་ཡོན་དེའོ། །བག་མེད་མི་ཡིས་ཆོས་ མིན་སྤྱད་ན་ནི། །འགྲོ་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །འདི་ན་སྤྲུལ་ན་རྐེད་ནས་བཟུང་བ་ལྟར། །ཆོས་མིན་སྤྱོད་པ་དེ་དག་རླག་པར་འགྱུར། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གཉི་ག་ཡི། །རྣམ་སྨིན་འདྲ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཆོས་མ་ཡིན་པས་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཆོས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་པར་བྱེད། །སྦྱིན་པ་བྱེད་པའི་དུས་དང་གཡུལ་འགྱེད་དུས། །རྒྱུ་ཡིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་འདྲ་བས་ན། །སྦྱིན་པ་བྱེད་དང་གཡུལ་འགྱེད་འདྲ་ཞེས་གསུངས། །ཡོན་ཏན་དེ་གཉིས་མི་ངན་རྟེན་མི་བྱེད། །ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཆས་པ་གཅིག་པུས་ཀྱང༌། །ལེགས་པར་མ་ཆས་འཕྱིས་ལས་རྒྱལ་བྱེད་ལྟར། །གལ་ཏེ་དད་བསྐྱེད་ཆུང་ངུ་བྱིན་པས་ཀྱང༌། །དེས་ནི་དེ་དག་གཞན་དུ་བདེ་བར་འགྱུར། །འདི་ན་ལན་བརྒྱར་གཡུལ་ཟློག་དཔའ་བོ་བས། །སེར་སྣ་དགྲ་གྱུར་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་སུ། །གང་ཞིག་
Chinese
其无边神力，以不行之步伐行进。何者已除尽分别念，内心一切皆无分别念。超越一切结合、色、受，远离四种瑜伽，无有生。先离、后离，中离，已达有之彼岸。心从一切相中解脱，不再引生老死。第二十九品，完。从胜利生怨恨，失败者受苦。舍弃胜利与失败，获得寂静之乐。以令他人痛苦，某人欲求自身安乐，与怨敌不离相伴，则无法从痛苦中解脱。为求安乐，对众生，某人施暴并以刑罚断之，彼欲求自身安乐者，于他者则不得安乐。何者欲求安乐，不对众生施暴，不以刑罚断之，欲求安乐者，彼等则于他者得安乐。应善行法行，不应行恶行。于此世及他世，行法行者得安乐。善行于法者，由此生起，法行应以法守护。法行不堕恶趣，此乃善行于法之利益。如广阔之伞于夏季，法行应以法守护。法行不堕恶趣，此乃善行于法之利益。放逸之人若行非法，无论何种众生皆堕恶趣。如于此处转生时被腰斩，彼等非法之行将毁灭。法与非法二者之，果报不会相同，以非法将堕地狱，以法则得善趣。布施之时与战斗之时，以因完全执持相似，故说布施与战斗相似。此二功德不依于恶人。仅仅以极善之装备，如未善装备者胜过迟缓者，若以微小之信心布施，彼亦能使彼等他者得安乐。于此处百次战胜敌人之勇士，不如战胜悭吝之敌，将其压制者。
English
Whose boundless power, proceeds with unmoving steps. Whoever has completely eliminated all discriminations, and has no discriminations in everything within the mind. Transcending all unions, form, and perception, free from the four yogas, and without birth. Gone from the beginning, gone from the end, gone from the middle, having reached the other shore of existence. The mind liberated from all aspects, will no longer lead to birth, old age, and death. The twenty-ninth chapter, complete. From victory comes hatred, the defeated suffer. Abandoning victory and defeat, one obtains the bliss of peace. By causing suffering to others, someone desires their own happiness, inseparable and accompanied by enemies, they cannot be liberated from suffering. For the sake of happiness, to beings, someone inflicts violence and cuts them with punishment, that one who desires their own happiness, will not find happiness in others. Whoever desires happiness, does not inflict violence on beings, does not cut with punishment, those who desire happiness, they will find happiness in others. One should practice Dharma conduct well, and should not practice evil conduct. In this world and the next, one who practices Dharma conduct obtains happiness. One who practices well in the Dharma, from this arises, Dharma conduct should be protected by the Dharma. Dharma conduct does not fall into evil realms, this is the benefit of practicing well in the Dharma. Like a wide umbrella in summer, Dharma conduct should be protected by the Dharma. Dharma conduct does not fall into evil realms, this is the benefit of practicing well in the Dharma. If a negligent person practices non-Dharma, whatever beings, all fall into evil realms. Like being cut off at the waist when reborn here, those actions of non-Dharma will be destroyed. The results of both Dharma and non-Dharma are not the same, by non-Dharma one will go to hell, by Dharma one will obtain a good rebirth. The time of giving and the time of battle, because they are similar in being completely held by cause, it is said that giving and battle are similar. These two qualities do not rely on evil people. Even with only one who is very well equipped, like one who is not well equipped surpasses the slow, if one gives with small faith, that also can make those others happy. Here, a hero who defeats enemies a hundred times, is not as good as one who defeats the enemy of miserliness, and subdues them.
Tibetan
ཆགས་མེད་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ། །དེ་དག་ཆེས་དཔའ་ཡིན་པར་ངས་གསུངས་སོ། །བསོད་ནམས་རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་སྟེ། །མངོན་པར་བསམས་པ་འབྱོར་བར་བྱེད། །མྱུར་དུ་ཞི་བ་དམ་པ་ཡི། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བསོད་ནམས་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི། །གཞན་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་པ་དང༌། །ལྷ་དང་བདུད་ཀྱི་རིས་རྣམས་ཀྱིས། །བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཟད་བྱའི་ཕྱིར། །འཕགས་དང་ཤེས་རབ་གཏོང་ལྡན་ལ། །དེ་ཡིས་འབད་རྩོལ་བྱས་ན་ནི། །ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་རེག་པར་འགྱུར། །སེམས་ནི་རབ་ཏུ་རྣམ་དང་བས། །ཆོས་ལ་དགའ་བྱེད་བདེ་བ་འཐོབ། །འཕགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་དག་ལ། །མཁས་པ་རྟག་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད། །གང་དག་སེམས་ནི་བསམ་གཏན་དགའ། །གང་ཞིག་སྐྱེ་མེད་དགའ་བ་དང༌། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་བཞི་དང༌། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་དག་དང༌། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་དང༌། །ཡན་ལག་བརྒྱད་ལམ་གང་དགའ་བ། །དེ་དག་ཆོས་གོས་འཆང་བ་དང༌། །བསོད་སྙོམས་བདེ་བར་ཟ་བར་བྱེད། །དེ་དག་རི་དང་ནགས་ཚལ་ན། །བདེ་བར་འཆག་པར་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་དག་བདེ་ འཐོབ་བདེ་བར་ནི། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་འདའ། །འཁོན་དང་འཇིགས་པ་ཀུན་འདས་ཤིང༌། །འཇིག་རྟེན་ཡུལ་གྱི་སྲེད་ལས་རྒལ། །ཆོས་ཐོས་པ་དང་མཐོང་བ་དང༌། །དབེན་པར་དགའ་བ་བདེ་བ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ལ། །འཚེ་མེད་ཡང་དག་སྡོམ་པ་བདེ། །འདོད་པ་རྣམས་ལས་རབ་འདས་ཤིང༌། །འཇིག་རྟེན་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་བདེ། །ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དག །བཏུལ་བ་དེ་དག་མཆོག་ཏུ་བདེ། །རྒས་ཁར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་བདེ། །དད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་བདེ། །དོན་ལྡན་ཚིག་ལ་དགའ་བ་བདེ། །སྡིག་པ་མི་བྱེད་པ་དག་བདེ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཕར་འཛིན་བདེ། །དེ་བཞིན་མར་ཡང་འཛིན་པ་བདེ། །འཇིག་རྟེན་དགེ་སྦྱོང་འཛིན་པ་བདེ། །དེ་བཞིན་བྲམ་ཟེར་འཛིན་པ་བདེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་བདེ། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པ་བདེ། །དགེ་འདུན་རྣམས་ནི་མཐུན་པ་བདེ། །མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་བདེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་མཐོང་བ་བདེ། །མང་དུ་ཐོས་པ་མཐོང་བ་བདེ། །ཡང་སྲིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡི། །དགྲ་བཅོམ་པ་དག་མཐོང་བ་བདེ། །འཇུག་ངོགས་བདེ་བའི་ཆུ་ཀླུང་བདེ། །ཆོས་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་སྐྱེ་བོ་བདེ། །ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་བདེ། །ངའོ་ང་རྒྱལ་ཟད་པ་བདེ། །འཕགས་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་བདེ། །དམ་པ་དག་དང་འགྲོགས་པ་བདེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་མ་མཐོང་ན། །རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རྣམ
Chinese
不执著的心施舍，我已说彼等最为英勇。善业成熟是安乐，如实思惟能致富。迅速寂灭是殊胜，将能获得证涅槃。行善业者，他人所生之损害，天与魔之眷属等，不能作障碍。倘若为尽诸苦故，于圣者及具慧舍者，彼若精勤努力，则将以胜观触及。心极调柔与寂静，喜法能得安乐。于圣者所说诸法，智者恒常欢喜。何者心喜禅定，何者喜于无生，以及四念住，与七菩提分，及四神足，与八支道何所喜，彼等持法衣，安乐受用乞食。彼等在山与森林中，安乐行住，彼等安乐 获得安乐者，于现法中证涅槃。一切嗔恨与怖畏皆已超脱，超越世间处之贪欲。听闻与见法，以及喜于寂静是安乐，于世间有情众生，无害真实禁戒是安乐。极度超脱诸欲，远离世间贪欲是安乐。降伏我慢之念，彼等最为安乐。老时持戒是安乐，于信极安住是安乐，喜于有义之语是安乐，不作罪恶者是安乐。于世间中执取此岸是安乐，如是执取彼岸亦安乐，于世间执取沙门是安乐，如是执取婆罗门是安乐。诸佛出现是安乐，如是诸法开示是安乐，僧伽和合是安乐，和合者之苦行是安乐。见具戒者是安乐，见多闻者是安乐，于解脱轮回之，诸阿罗汉见之是安乐。入处安乐之河流是安乐，以法得胜之士夫是安乐，获得智慧者是安乐，我与我慢尽者是安乐。见诸圣者是安乐，与诸贤善者交往是安乐，若不见诸稚童，则恒常是安乐。
English
Giving with an unattached mind, I have said that those are the most heroic. The ripening of merit is happiness, and truly contemplating brings wealth. Quickly pacifying is supreme, and one will attain Nirvana. For those who perform meritorious deeds, harm from others, and hosts of gods and demons, cannot create obstacles. If, in order to exhaust suffering, one who is noble and endowed with wisdom gives, if they make effort and strive, then they will touch upon higher seeing. The mind is extremely tamed and calmed, and one who delights in the Dharma obtains happiness. In the Dharmas spoken by the noble ones, the wise always rejoice. Those who delight in meditation, those who delight in the unborn, as well as the four close placements of mindfulness, the seven limbs of enlightenment, the four miraculous feet, and whatever delights in the eightfold path, those who wear Dharma robes, and happily consume alms. Those who walk happily in the mountains and forests, those who happily Obtain happiness, attain Nirvana in this very life. All hatred and fear have been transcended, surpassing the desire for worldly realms. Hearing and seeing the Dharma, as well as delighting in solitude, is happiness, for sentient beings in the world, harmless and true discipline is happiness. Utterly transcending desires, being free from worldly lust is happiness. Subduing the pride of thinking "I am," those are supremely happy. Having morality in old age is happiness, abiding greatly in faith is happiness, delighting in meaningful words is happiness, those who do not commit evil are happy. In the world, grasping this shore is happiness, likewise grasping the other shore is also happiness, in the world grasping a renunciate is happiness, likewise grasping a Brahmin is happiness. The arising of the Buddhas is happiness, likewise the teaching of the Dharmas is happiness, the harmony of the Sangha is happiness, the asceticism of those in harmony is happiness. Seeing those with morality is happiness, seeing those who have heard much is happiness, seeing those Arhats who are liberated from rebirth is happiness. The river of happiness that enters the shore is happiness, the person who conquers through Dharma is happiness, the one who has obtained wisdom is happiness, the one whose "I" and pride are exhausted is happiness. Seeing the noble ones is happiness, associating with the virtuous is happiness, if one does not see children, then it is always happiness.