Tibetan
ཕུང་ཞིང་གཞན་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད། །རྡེག་པར་བྱེད་པས་རྡེག་པ་འཐོབ། །འཁོན་དུ་ འཛིན་པས་འཁོན་ཅན་མཐོང༌། །དེ་བཞིན་གཤེ་བས་གཤེ་བ་སྟེ། །ཁྲོ་བར་བྱེད་ལ་ཁྲོ་བ་འབྱུང༌། །འདི་གཞན་དགེ་སྦྱོང་བྱིས་པ་སྟེ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་མི་མཁས་པ། །ཡོངས་སུ་ཚེ་ཐུང་འདི་ལ་ཡང༌། །གྱི་ནའི་ཕྱིར་ནི་འཁོན་པར་བྱེད། །འདི་ནི་མཆོག་ཅེས་བསམས་ནས་སུ། །སོ་སོར་སྨྲ་ཞིང་མཐུན་འཇུག་པས། །འདི་ན་དགེ་འདུན་འབྱེད་པའི་ཚེ། །ཅི་ཕྱིར་སྟོབས་མེད་སེམས་མི་བྱེད། །རུས་པ་གཅོད་ཅིང་སྲོག་གཅོད་ལ། །རྟ་ཕྱུགས་ནོར་ནི་འཕྲོག་པ་དང༌། །ཡུལ་འཁོར་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཡང༌། །ཕྱི་ནས་འཇལ་དུམ་བྱེད་པ་ལྟར། །མཁས་པས་བརྟགས་ཤིང་གསུངས་པའི་ཚིག །སྤྱོད་ཡུལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡི། །ཆོས་འདི་རྣམ་པར་ཤེས་ན་གོ །ཁྱེད་ཅག་ཅི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། །ཁྱོད་ནི་མི་མཁས་ལུགས་ཅན་ཏེ། །ཁ་བྱ་ཡིས་ནི་རྩོལ་བྱེད་པ། །ཕ་རོལ་པོ་དག་མི་ཤེས་པས། །བདག་ནི་འདི་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད། །འདི་ན་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་དག་བཞམས་པའི་ཚིག་གིས་ཞི། །བདག་ལ་ཁ་ཟེར་བདག་ལ་གཤེ། །བདག་ཕམ་བདག་ཕམ་བྱེད་པའོ་ཞེས། །འདི་གང་སེམས་ལ་འཛིན་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་འཁོན་ནི་ཞི་མི་འགྱུར། །བདག་ལ་ཁ་ཟེར་བདག་ལ་གཤེ། །བདག་ཕམ་བདག་ཕམ་བྱེད་པའོ་ཞེས། །འདི་གང་སེམས་ལ་མི་འཛིན་པ། །དེ་ཡི་འཁོན་ནི་ཞི་བར་འགྱུར། །འདི་ན་འཁོན་གྱིས་འཁོན་ཅན་དག །ནམ་ཡང་ཞི་བར་འགྱུར་བ་མེད། །བཟོད་པས་འཁོན་ནི་ཞི་འགྱུར་བ། །འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན། །འཁོན་གྱིས་འཁོན་ཅན་ནམ་ཡང་ཞི་མི་འགྱུར། །འཁོན་མེད་རྣམས་ཀྱིས་འཁོན་ནི་ཞི་བར་བྱེད། །ཤ་ཁོན་ཞུགས་པ་ལུས་ཅན་ལ་གནོད་པས། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་འཁོན་པར་མི་བྱའོ། །བརྟན་པ་ལེགས་གནས་ལྷན་ཅིག་སྤྱད་པ་ཡི། །གྲོགས་པོ་མཁས་པ་གལ་ཏེ་རྙེད་ན་ནི། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཟིལ་མནན་ནས། །དྲན་ལྡན་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་དང་སྤྱད། །བརྟན་པ་ལེགས་གནས་ལྷན་ཅིག་སྤྱད་པ་ཡི། །གྲོགས་པོ་མཁས་པ་གལ་ཏེ་མ་རྙེད་ན། །ཡུལ་འཁོར་ཡངས་པ་སྤངས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར། ། གཅིག་པུས་སྤྱད་བྱ་སྡིག་པ་མི་བྱའོ། །བདག་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ཡི། །གྲོགས་བཟང་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ན། །བྱིས་པ་གྲོགས་སུ་མི་འགྱུར་བས། །གཅིག་པུས་སྤྱོད་པ་བརྟན་པར་བྱ། །བྱིས་པ་གྲོགས་སུ་མི་འགྱུར་བས། །གཅིག་པུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་སླ་བས། །མ་ཏང་དགོན་པའི་གླང་པོ་ལྟར། །སེམས་ཁྲལ་བསྐྱུངས་ཏེ་གཅིག་པུ་སྤྱད། །འཁུ་བའི་ཚོམས་ཏེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།
Chinese
损恼他人，他人亦损恼之。击打他人，则受击打。怀恨在心，则见怀恨之人。同样，辱骂他人，则受辱骂。对他人嗔怒，则生嗔怒。此乃其他沙门之孩童行径。不精通圣法之人，寿命短促，亦因此怀恨。思彼为胜，各自分说，随顺附和。于此僧伽分裂之时，为何不舍弃无力之心？断骨杀生，劫夺马牛财物，破坏国土，亦如事后量度分割。智者考察宣说之语，若能通达此能指示行境之法，汝等为何不改变？汝乃不智之辈，如鸟徒劳鸣叫。因他人不解，故我于此精进。于此，凡是智者，皆以和善之语息灭纷争。对我恶语相向，对我辱骂，我败了，我败了云云。凡是心中怀有此念者，其怨恨终不能平息。对我恶语相向，对我辱骂，我败了，我败了云云。凡是心中不怀有此念者，其怨恨自能平息。于此，以怨报怨，仇恨永远无法平息。唯有忍耐方能平息仇恨，此乃佛法之真谛。以怨报怨，仇恨终不能平息。无怨者方能平息仇恨。血仇入身，必将损害有情。是故智者不应怀恨。若能寻得稳重贤善，行为如法之友，则应以具念欢喜之心，彻底降伏一切烦恼，与之共处。若不能寻得稳重贤善，行为如法之友，则如舍弃广阔国土之国王，应独自修行，不造罪业。若未能寻得与我行为一致之善友，因愚童不能为友，故应坚定独自修行。因愚童不能为友，故独自修行易于为之，如玛当（Ma Tang）寺院之象，应舍弃忧虑，独自修行。嗔恨品第十四。
English
Injuring others, others also injure him. Striking others, one receives blows. Holding grudges, one sees those who hold grudges. Likewise, reviling others, one is reviled. To one who is angry, anger arises. This is the way of other childish ascetics. Those who are not skilled in the holy Dharma, with their short lives, also harbor resentment. Thinking that this is superior, speaking separately and agreeing with each other. At this time of division in the Sangha, why do you not abandon your powerless mind? Cutting bones and killing lives, plundering horses, cattle, and wealth, and destroying lands, are like measuring and dividing afterwards. If you understand this Dharma, which the wise have examined and spoken, which shows the realm of practice, why do you not change? You are an unwise person, like a bird striving in vain. Because others do not understand, I strive in this. Here, whoever is wise, pacifies with gentle words. They speak ill of me, they revile me, I am defeated, I am defeated, they say. Whoever holds this in their mind, their hatred will never be pacified. They speak ill of me, they revile me, I am defeated, I am defeated, they say. Whoever does not hold this in their mind, their hatred will be pacified. Here, hatred is never pacified by hatred. Only through patience is hatred pacified. This is the nature of Dharma. Hatred is never pacified by hatred. Hatred is pacified by those without hatred. Blood feud harms embodied beings. Therefore, the wise should not harbor hatred. If one finds a friend who is steadfast, virtuous, and practices together, then, with mindfulness and a joyful mind, completely subdue all afflictions and associate with them. If one does not find a friend who is steadfast, virtuous, and practices together, then, like a king who has abandoned a vast land, one should practice alone and not commit evil deeds. If a good friend who acts in accordance with me is not found, since a child cannot be a friend, one should firmly practice alone. Since a child cannot be a friend, it is easy to practice alone. Like the elephant of Ma Tang Monastery, one should abandon worries and practice alone. The chapter on anger, the fourteenth.
Tibetan
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་བསྟན་པ་བཞིན། །གང་གི་དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་དྲན་པ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ལེགས་བསྒོམས་པས། །རིམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བྱང་གྱུར་ཏེ། །སྤྲིན་བྲལ་ཉི་མ་ཟླ་བ་ལྟར། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཀུན་ནས་གསལ། །འགྲེང་དང་འདུག་དང་དེ་བཞིན་ཉལ་བ་དང༌། །ལུས་དང་དེ་བཞིན་སེམས་ནི་འཇོག་བྱེད་ཅིང༌། །དགེ་སློང་དྲན་པ་དེ་ལེགས་འཇོག་པ་ན། །སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་འཐོབ་པར་འགྱུར། །སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་ཐོབ་གྱུར་ན། །འཆི་བདག་རྒྱལ་པོས་བལྟར་ཡང་མེད་པར་འགྲོ། །ལུས་རྟོགས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་སུ། །རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་བསྡམས་བྱས་ཏེ། །གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་བྱེད་པ། །དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས།། གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ལུས་རྟོགས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་བྱེད་པ། །བདག་ཉིད་མེད་ཅིང་བདག་གིར་འཛིན་པ་མེད། །བདག་ཏུ་མི་འགྱུར་བདག་གིར་འཛིན་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་མཉམ་འཇོག་མྱུར་དུ་ནི། །ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་དག་ལས་རྒལ་བ་འགྱུར། །གང་ཞིག་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་མཉམ་འཇོག་དང༌། །དགའ་དང་རབ་ཏུ་དང་བས་དུས་དུས་སུ། །ཆོས་འདི་ལ་སྤྱོད་མེལ་ཙེ་བྱེད་པ་དེ། །སྐྱེ་རྒ་རྣམས་ལས་རྒལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུང༌། །དེ་ལྟས་རྟག་ཏུ་མེལ་ཙེ་བྱེད་སྟེན་ཅིང༌། །དགེ་སློང་མཁས་པ་དྲན་ལྡན་བརྩོན་པ་ཡིས། །སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་སྤངས་ནས་སུ། །དེས་ནི་འདི་ལ་མྱ་ངན་འདས་པ་འཐོབ། །གཉིད་ལོག་དེ་དག་སད་པར་བྱེད་པ་ཡི། །མེལ་ཙེ་བདག་ལས་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །ཉལ་བས་མེལ་ཙེ་བྱེད་སླ་སྟེ། །མེལ་ཙེ་བྱེད་ལ་འཇིགས་པ་མེད། །མེལ་ཙེ་བྱེད་པར་བརྩོན་པ་དང༌། །ཉིན་མཚན་ རྗེས་སུ་སློབ་བྱེད་ཅིང༌། །འཆི་བ་མེད་ལ་ལྷག་མོས་པའི། །ཟག་པ་རྣམས་ནི་ཟད་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་བྱེད་ཅིང༌། །གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སོང་བ། །དེ་དག་མི་ཡི་རྙེད་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །ཆོས་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་བྱེད་ཅིང༌། །གང་དག་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སོང་བ། །དེ་དག་མི་ཡི་རྙེད་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་བྱེད་ཅིང༌། །གང་དག་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་བ། །དེ་དག་མི་ཡི་རྙེད་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་བྱེད་པ། །གཽ་ཏ་མ་ཡི་ཉན་ཐོས་དེ། །ལེགས་པར་སད་པས་སད་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །ཆོས་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་བྱེད་པ། །གཽ
Chinese
如佛所说教，何人气息出入念，完全圆满善修习，次第完全得清净，如离云之日月般，于此世间皆明耀。站立坐卧以及睡，身与心亦能安住，比丘若能善安住，先后差别皆能得。若能获得先后别，死主阎罗亦不见。身觉念住近安置，六触生处皆防护，何人恒常能等持，彼自证得入涅槃。何人恒常于一切，身觉念住近安置，无我且无我所执，不为我亦不执我。如是比丘速等持，能超诸境之贪欲。何人具念与正知，欢喜与胜喜时时，行于此法勤精进，彼说能超生与老。是故恒常应勤精进，比丘智者具念勤，于诸生中舍弃结合，彼于此得入涅槃。能令睡眠彼等醒，勤精进者汝谛听，睡眠易于勤精进，勤精进者无所惧。勤精进者应精进，日夜 随顺而修习，于不死有增上欲，诸漏皆能得灭尽。何人日夜恒常中，随念忆念于诸佛，何人皈依于诸佛，彼等是人之利得。何人日夜恒常中，随念忆念于诸法，何人皈依于诸法，彼等是人之利得。何人日夜恒常中，随念忆念于僧伽，何人皈依于僧伽，彼等是人之利得。何人日夜恒常中，随念忆念于诸佛，乔达摩之声闻众，善能觉醒而觉醒。何人日夜恒常中，随念忆念于诸法，乔
English
As taught by the Buddha, whoever remembers breathing in and out, perfectly and completely cultivates it well, gradually becomes completely purified, like the sun and moon free from clouds, shines brightly in this world. Standing, sitting, and likewise lying down, the body and mind are also settled, when a monk settles that mindfulness well, the differences between before and after can be obtained. If the differences between before and after are obtained, the Lord of Death, Yama, will not even see them. Having placed mindfulness of the body closely, the six sources of contact are restrained, whoever constantly maintains equanimity, that self realizes Nirvana. Whoever constantly in all ways, places mindfulness of the body closely, is without self and without clinging to self, does not become self and does not cling to self. Thus, a monk quickly maintaining equanimity, will overcome the desires for objects. Whoever with mindfulness and awareness maintains equanimity, with joy and great joy from time to time, practices this Dharma with diligence, it is said that they will overcome birth and old age. Therefore, one should always diligently strive, a wise monk with mindfulness and diligence, having abandoned union in all births, they will attain Nirvana in this. Listen to me, you diligent ones who awaken those who are asleep, sleep makes diligence easy, there is no fear for the diligent. The diligent should strive, day and night following and practicing, with increasing desire for immortality, all defilements will be exhausted. Whoever day and night constantly, remembers the Buddhas, whoever takes refuge in the Buddhas, those are the gains of humans. Whoever day and night constantly, remembers the Dharmas, whoever takes refuge in the Dharmas, those are the gains of humans. Whoever day and night constantly, remembers the Sangha, whoever takes refuge in the Sangha, those are the gains of humans. Whoever day and night constantly, remembers the Buddhas, those disciples of Gautama, are well awakened and awakened. Whoever day and night constantly, remembers the Dharmas, Go