Tibetan
ལྟ་བའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པས་ཞུགས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྒྱུར་གྱུར་པ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བ་དེ་དག་ཉིད་ལ། རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཞེས་པའོ། །དེ་དག་འགོག་པ་ལ་འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་གྱ་ནོམ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགོག་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ལ། ལམ་དང་རིགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལམ་ཤེས་ པའོ། །བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་སྤངས་སོ། །འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །བདག་གིས་ལམ་བསྒོམས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ཟད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་པའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་གོ་རིམས་བཞིན་སྦྱར་ཏེ། ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་མི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་ཞེས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །ཤེས་པ་འདི་གཉིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པས་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་གཞན་ནི་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཟབ་པ་དང་བཅས་པའོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་འདུས་བྱས་ལ་དམིགས་པའོ། །འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ལ་དམིགས་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གཉི་ག་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་དག་ནི་ནང་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་གཉི་གའོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ས་དྲུག་ལ་སྟེ། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པོ་རྣམས་ལའོ།། རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ས་དགུ་ལ་སྟེ། ས་དྲུག་པོ་དག་ཉིད་དང༌།
Chinese
是见。取蕴之五，成为果者，以无常、痛苦、空性、无我之相而入之识，即是苦谛之识。取蕴之五，成为因者，业与烦恼一同生起，彼等自身，以因与集起，以及生起和缘之相而知之无漏者，即是集谛。彼等之灭，以灭、寂静、殊胜和决定出离之相而知之无垢者，即是灭谛之识。以彼等自身，获得解脱之道的道，以道和理，以及修习和决定出离之相而知之无垢者，即是道谛之识。我已遍知痛苦，已断集起，已现证灭谛，我已修道，如是，以穷尽之方式而入之识，无漏者，即是尽智。彼等自身依次结合，又无须遍知，无须断除，无须现证，无须修习，如是，以不生之方式而入者，无垢者，即是不生智。此二识非为证悟，故非见之自性。其余则成就见之自性。彼等之中，世俗智唯一与深奥相连。他心智则有漏与无漏皆有。其余皆为无漏。他心、苦、集、道四识，皆缘于有为法。灭谛之识则缘于无为法。其余则缘于二者。彼等之中，苦与集谛之识的行境是有漏。灭谛与道谛之识的行境是无漏。其余的行境是二者。法智有六地，即无间地、殊胜禅定和四禅。类智有九地，即上述六地和……
English
It is the view. The five aggregates of grasping, which have become the fruit, the consciousness that enters with the aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, that is the knowledge of suffering. The five aggregates of grasping, which have become the cause, karma and afflictions arise together, those themselves, the knowledge of cause, arising, birth, and condition, which is without outflows, that is called the origin. The cessation of those, the knowledge of cessation, peace, excellence, and definite liberation, which is without defilements, that is the knowledge of cessation. By those themselves, the path that leads to the attainment of nirvana, the knowledge of the path, reason, practice, and definite liberation, which is without defilements, that is the knowledge of the path. I have fully known suffering, I have abandoned the origin, I have realized cessation, I have cultivated the path, thus, the knowledge that enters in the manner of exhaustion, which is without outflows, that is the knowledge of exhaustion. Those themselves, combined in order, and there is no need to fully know, no need to abandon, no need to realize, no need to cultivate, thus, the one that enters in the manner of non-arising, which is without defilements, that is the knowledge of non-arising. These two consciousnesses are not realization, therefore they are not the nature of view. The others accomplish the nature of view. Among them, conventional knowledge is uniquely connected with profundity. Knowledge of others' minds has both outflows and no outflows. The others are only without outflows. The four consciousnesses of others' minds, suffering, origin, and path, are all focused on conditioned phenomena. The knowledge of cessation is focused on unconditioned phenomena. The others are focused on both. Among them, the objects of the consciousnesses of suffering and origin are with outflows. The objects of the consciousnesses of cessation and path are without outflows. The objects of the others are both. Dharma knowledge is on six grounds, namely, the uninterrupted ground, special concentration, and the four concentrations. Subsequent knowledge is on nine grounds, namely, those six grounds themselves, and...