Tibetan
ད་དོ། །རེག་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རེག་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བ་ནི་རེག་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །རེག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རེག་བྱའོ། །དེ་ནི་ བཅུ་གཅིག་སྟེ། རྫས་སུ་བཅུ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་འཇམ་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་བཤད་པ་ན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཏོན་ཏེ་རེག་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྨོས་སོ། །འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དག་གོ །འབྱུང་བ་དག་ལས་བྱུང་བས་ན་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའི་དངོས་པོར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་མིག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགར་བའི་དོན་ཏོ། །མིག་ནི་འདིར་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་མངོན་སུ་མ་ཉིད་དོ། །སྔོན་མ་བྱུང་བ་དང་ལྷ་དང་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྔར་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྒྱང་རིང་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤ་དང་ལྷའི་དང་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་དང་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་དང་འདྲ་བས་རྟེན་ལྟ་བུའོ། །དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྟེན་བྱེད་པས་ནང་གི་ཡན་ལག་གི་རྟོག་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་འདིར་མིག་གི་འགྱུར་བ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་འགྱུར་བས་གྲིབ་མ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་གང་དག་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་ཏུ་རུང་སྟེ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དག་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་གཉིས་ལ་རག་ལས་སུ་ཟིན་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མིག་ལ་སོགས་པས་བསྟན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྔའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྔ་པ་ཊ་ཧ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་རྔ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྔ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྔའི་སྒྲའོ་ཞེས་དེ་ཉིད་ཀྱིས
Chinese
如是。所触之一分与非变异，名为：成为所触之一分，即是所触之一分。是所应触，故名所触。彼即是 十一，谓以物质而言，是十一之自性。此乃总括之语，即四大种与柔滑等七者。其中，于解释从四大所生之色时，先提出四大种，而说所触之一分。从四大所生者，即从眼等乃至非变异之间的一切。所谓从诸大种所生，即是指存在之事物。其中，于“眼即是”等之中，所谓“其中”乃是简别之义。眼在此是与耳等其他相异，即是显现之自性。为了断除先前未曾出现过，以及天神与天界等处，故先于耳根等而说。如是，为了使其能及于远处之故。所谓“彼是”，乃是说彼是真实之肉眼、天眼与圣者智慧之眼三者之行境之故。所谓如眼之识之所依，乃是说如似所依，故名如所依。以其能成为如实了知事物之真实性之所依，故是内在支分之分别念本身。所谓识之处所之事物，即是指此处眼之变化，随著明显与不明显等而转变，如树转变则影子亦转变一般。凡是超越根识之事物，皆能以因与果之事物，推知其存在，所谓超越根识者，即是眼等。彼等乃是说为了眼识等果之所缘之故而存在。眼等之识虽依赖于二者之生起，然眼识等由眼等所显现，而非由色等所显现，乃是由于其非共同之故，如鼓声一般。譬如手等是鼓、拍板等声音之共同因，然鼓则不然，鼓本身即是声音之因。因此，所谓鼓声，即是由其自身所出。
English
Thus. That which is called one aspect of the touchable and the non-cognitive, is: that which has become one aspect of the touchable is one aspect of the touchable. Because it is to be touched, it is called touchable. That is eleven, that is, in terms of substance, it is the nature of eleven. This is a summary term, namely the four great elements and the seven such as smoothness. Among these, when explaining the form that arises from the great elements, the great elements are first mentioned, and then one aspect of the touchable is mentioned. That which arises from the elements is everything from the eye and so on up to the non-cognitive. That which is said to arise from the elements is that which shows the existing object. Among these, in "the eye is," etc., the term "among these" is for the purpose of distinguishing. The eye here is distinct from the ear and other things, that is, it is the nature of manifestation itself. In order to cut off places such as those that have not appeared before, and gods and heavens, it is mentioned before the ear sense power and so on. Thus, it is said that it is because it can reach far away. The reason why it is said that "it is" is that it is the object of the three: the true fleshly eye, the divine eye, and the eye of the wisdom of the noble ones. That which is called like the support of eye consciousness is like the support, so it is called like the support. Because it becomes the support for understanding the true nature of things as they are, it is the conceptual thought of the inner limbs themselves. The object of the place of consciousness is the change of the eye here, which changes according to clarity and obscurity, just as the shadow changes when the tree changes. All objects that transcend the senses can be inferred to exist by means of cause and effect. Those that transcend the senses are the eye and so on. It is said that these exist because they are the object of the result, such as eye consciousness and so on. Although the consciousness of the eye and so on depends on the arising of the two, the eye consciousness and so on are shown by the eye and so on, but not by form and so on, because they are not common, like the sound of a drum. For example, the hand and so on are the common cause of the sound of the drum, the cymbal, and so on, but the drum is not like that, the drum itself is the cause of the sound. Therefore, the sound of the drum is produced by itself.