Tibetan
འི་དུས་སུ་གནས་པ་མི་ཐོབ་བོ། །མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབ་ནས། གནོད་པ་བྱེད་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་སྨོས་ཏེ། རྒ་བས་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་འཕེན་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་ནུས། ཆོས་འདས་པའི་དུས་སུ་འཕེན་པའི་རྒྱུ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་འདུས་ཏེ་ཚོགས་ནས་བྱས་པས་འདུས་བྱས་སོ། །དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་གང་དག་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དེ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ལ་ཁུངས་སུ་མདོ་སྡེ་འབྱིན་ཏེ། གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གནས་པ་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་གནས་པ་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ་རྒ་བའོ། །གནས་པ་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གནས་པ་ནི་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒ་བས་གནས་པ་ཟིན་ན་དེ་ལ་ཀུན་དུ་ཆགས་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དཔལ་ཅན་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྣ་ནག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་རྒུད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་སྐད་ དུ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ནི་རྒུད་པ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ཆོས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་གོ །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ནི་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིས་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བའི་ཉེས་པ་བརྗོད་དོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་རྒ་བ་དང་གནས་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མ་མཐོང་སྟེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་ཆོས་སྐྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྐྱེ་བས་ནི་ཆོས་སྐྱེད། གནས་པས་ནི་གནས་པར་བྱེད། རྒ་བས་ནི་རྒ་བར་བྱེད། མི་རྟག་པས་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་བྱེད། དེའི་ཚེ་འདི་སྐྱེ་འམ། གནས་སམ། རྒ་འམ། རྣམ་པར་འཇིག་གམ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག །སྨྲས་པ་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བས་བྱ་བ་བྱེད་དེ། བྱ་བ
Chinese
在那个时候是无法安住的。当处于无常的体性之际，就说了这个“能够损害”等等。衰老能够损害第二个果实等的投射。在法已逝去之时，投射的原因就是无常本身。所谓“有为”，就是因为诸因和诸缘聚合在一起而形成的。那就是色等事物，即那些能够完全断除对色等的认识的事物，就叫做有为的体性。为了说明“有为的体性”的意义，引用经部作为依据，即“这三个”等等。安住和变异就是安住和变异，也就是衰老。安住和变异被视为一个体性。为什么呢？因为安住是完全执著的处所。如果衰老占据了安住，那么对它的完全执著就会消失。在“吉祥天女”等等之中，用“黑面母”这个词语来表示衰败。正如经中所说：“一切兴盛的终结就是衰败”。法就是色等。不是自性所变的，就是变成了其他的意义。那就是说，色等本身不是生等。如果变成了自性，那么就会变成他性，这就在说明说不是他性的过失。体性的基础就是色等。体性就是生等。不是不同的，就是相同的。如果是那样，那么衰老和安住也会变成相同的，因为它们本身不是不同的。这是看不到的，因为它们是相违的。所谓“仅仅是不生”，就是说，如果不是存在，那么法怎么会生起呢？没有原因就不会产生结果。因此，生起使法生起，安住使之安住，衰老使之衰老，无常使之坏灭。如果与体性的基础一同产生的体性进行作用，那么那时这个是生起呢？是安住呢？是衰老呢？还是坏灭呢？是什么样的呢？回答说，未来的生起在起作用，作用
English
It is impossible to abide at that time. When in the context of the characteristic of impermanence, this "able to harm" and so on is mentioned. Aging is able to harm the projection of the second fruit and so on. The cause of projection when the Dharma has passed away is impermanence itself. "Conditioned" means that it is conditioned because causes and conditions are gathered and assembled. That is, objects such as form, that is, those that completely cut off the understanding of form and so on, are called the characteristics of the conditioned. To explain the meaning of "characteristics of the conditioned," the Sutra Pitaka is cited as the source, that is, "these three" and so on. Abiding and changing are abiding and changing, that is, aging. Abiding and changing are shown as one characteristic. Why? Because abiding is the place of complete attachment. If aging seizes abiding, then complete attachment to it will cease. Among "Glorious Goddess" and so on, the word "black-faced mother" indicates decline. As it is said, "The end of all prosperity is decline." Dharma is form and so on. What is not transformed into self-nature is transformed into other meanings. That is to say, form and so on themselves are not birth and so on. If it becomes self-nature, then it will become otherness, which is stating the fault of saying it is not otherness. The basis of the characteristic is form and so on. The characteristics are birth and so on. What is not different is the same. If that is the case, then aging and abiding will also become the same, because they themselves are not different. This is not seen, because they are contradictory. The so-called "merely not arising" means that if it is not existent, then how can Dharma arise? Without a cause, there is no seeing of the arising of a result. Therefore, arising causes Dharma to arise, abiding causes it to abide, aging causes it to age, and impermanence causes it to disintegrate. If the characteristics that arise together with the basis of the characteristic perform an action, then at that time, is this arising? Is it abiding? Is it aging? Or is it disintegrating? What is it like? It is said that the future arising is acting, acting
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་གསུམ་ནི་མ་འོངས་པའི་བྱ་བར་འདོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་མར་མེ་དང་སྐྱེ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤོང་ངོ༌། །སྐྱེས་པའི་ཚེ་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་སོ། །མར་མེ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ནི་མུན་པ་སེལ་ཏོ། །སྐྱེས་པའི་ཚེ་ནི་བསལ་ཏོ། །སྐྱེ་བ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པའི་དངོས་པོས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་སྐྱེད་དོ། །སྐྱེ་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ནི་སྐྱེས་སོ། །སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྐྱེ་བས་བསྐྱེད་དོ། །གནས་པའི་དབང་གིས་ནི་གནས་སོ། །གནས་པའི་དབང་གིས་གནས་པ་ན་རྒ་བས་ནི་རྒ་བར་བྱེད། མི་རྟག་པས་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་གི །རྒས་ནས་མ་ཡིན་རྣམ་པར་ཞིག་ནས་མ་ཡིན་ཏེ་རྒའོ། །འཇིག་གོ ། དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱ་བར་འགལ་བ་མེད་དེ། གནས་པ་ནི་རྒ་བས་རྒ་བར་བྱེད། མི་རྟག་པས་རྣམ་པར་འཇིག་གོ །མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བའོ། །སོགས་པ་གང་དག་གི་ཡིན་པ་དེ་དག་སྐྱེ་ བའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གོ །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་གནས་པའི་གནས་པ་དང༌། རྒ་བའི་རྒ་བ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྡུད་དོ། །བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒ་བ་ལ་ཡང་རྒ་བ་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་དེའི་ཡང་གཞན་ཏེ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལས་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །ཆོས་བརྒྱད་པོ་དག་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོར་གནས་སོ། །རྩ་བའི་ཆོས་དང་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་རྣམས་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་བརྒྱད་པོ་དག་ལ་འཇུག་གོ །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་རེ་རེ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་སྙེགས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་རྩ་བའི་ཆོས་ལ་གནས་སོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་གནས་སོ། །འདི་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
名为“能”是指能力。其中，三种法被认为是未来的行为。苦法智忍、灯和生。在苦法智忍生起时，各自的生者会完全舍弃。生起之时，便已完全舍弃。灯生起之时，黑暗便会消除。生起之时，便已消除。生生起之时，对于一同产生的诸法，以与生相应的实物进行生起，即为生起。生生起之时，便已生起。已生起者，由生所生起。依靠住而住。依靠住而住时，老会使之衰老，无常会使之坏灭。不是衰老之后，也不是坏灭之后才衰老，才坏灭。因此，现在住等同时进行并不矛盾。住由老使之衰老，无常使之坏灭。“相之”等，如生等相之生，即是生的生。等等是哪些的，那些就是生的生等等。说“等等”则完全包括住的住、老的老、以及无常本身的无常。这四者是随相而行，因此是随顺的相。如果对老也想要老，那样的话，那又会是其他的，就会变成没有尽头了。因此，才说了“从这也不会变成没有尽头”。为什么呢？说道：像这样，根本的相是指法的相。进入这八种法，是指安住于因的实物中。根本的法和三种相，以及随顺的四种相，像那样进入这八种法。随顺的相是对于每一个，是指趋向于进入。如何呢？说了生的生就是生本身等等。相安住于根本的法中。随顺的相安住于相中。像这样，因此说道
English
The term "able" refers to ability. Among these, the three dharmas are considered to be future actions. The forbearance of knowing the Dharma of suffering, a lamp, and birth. When the forbearance of knowing the Dharma of suffering arises, the respective beings are completely abandoned. At the time of arising, they are completely abandoned. When a lamp arises, darkness is dispelled. At the time of arising, it is dispelled. When birth arises, for those that arise together, the act of generating with an object that corresponds to birth is birth. When birth arises, it has arisen. What has arisen is generated by birth. It abides by the power of abiding. When abiding by the power of abiding, aging causes aging, and impermanence causes destruction. It is not after aging, nor after destruction, that aging and destruction occur. Therefore, there is no contradiction in the fact that abiding and so on occur simultaneously. Abiding is aged by aging, and impermanence causes destruction. "Of characteristics," and so on, such as the birth of characteristics like birth, is the birth of birth. Those that are "and so on," those are the birth of birth, and so on. By mentioning "and so on," it completely includes the abiding of abiding, the aging of aging, and the impermanence of impermanence itself. These four are the characteristics that follow the characteristics, and therefore are the conforming characteristics. If one also desires aging for aging, then that would be something else again, and it would become endless. Therefore, it is said, "From this, it will not become endless either." Why? It is said: Like this, the fundamental characteristics refer to the characteristics of the Dharma. Entering these eight dharmas means abiding in the reality of the cause. The fundamental Dharma and the three characteristics, and the four conforming characteristics, like that, enter these eight dharmas. The conforming characteristics are for each one, meaning they tend towards entering. How is it? It is said that the birth of birth is birth itself, and so on. The characteristics abide in the fundamental Dharma. The conforming characteristics abide in the characteristics. Like this, therefore it is said.