Tibetan
༌། རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དང༌། འགོག་པ་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་དང༌། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་ལ་དམིགས་པའོ། །འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། འགོག་པ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་གཉིས་ལ་དམིགས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དམིགས་པ་ལ་བྱའོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་གཉི་གའོ། །སོ་སོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་གཞུང་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ།། །།ཆོས་མངོན་པ་ལ་འཇུག་པ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། བམ་པོ་བཞི་པ། བཟོད་པ་ནི་བརྒྱད་དེ། བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། བདེན་པ་བཞི་ལ་ཆེར་བཟོད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་ པའོ། །ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཉིད་དུ་དེ་ཟག་པ་མེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བཟོད་པ་དང་སྦྱར་རོ། །ངེས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་བརྒྱད་དེ། ཆོས་ཤེས་པ་བཞི་དང༌། རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གོ །སྐལ་བ་འདྲ་བའི་རྒྱུར་གནས་པ་དང༌། གནས་ཡིན་པ་དང༌། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དྲངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་སྐྱེད་པ་སྟེ་འབྱུང་བར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་ལྟ་བ་ཉིད་དོ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་དོན་ནི་ཤེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཚོལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤེས་པ་ནི་ངེས་པར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་ལས་ནི་གསུམ་དུ་བརྗོད་དེ། ཁམས་གསུམ་པའི་རྙེད་པ་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་སྤོང་ངོ༌། །ལོག་པ་ཉིད་སྤོང་སྟེ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འགྲོ་བ་ལོག་པ་ཉིད་དང༌། ལས་ལོག་པ་ཉིད་དང༌། ལྟ་བ་ལོག་པ་ཉིད་དོ། །མི་འགྲོ་བ་དང༌། མི་བྱེད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གསུམ་འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱང་བསྲིང་མི་ཟིན་ཏམ། དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་གནས་གསལ་བས་ཤིན་ཏུ་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་སྤོང་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བར་དག་དང༌། སྐལ་བ་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་
Chinese
之后通达的智慧，痛苦的智慧，集起的智慧，灭尽的智慧，道路的智慧，穷尽的智慧，不生的智慧，这些都是无漏的。他人的心，痛苦，集起，道路的智慧，这些都是缘于有为法。灭尽的智慧是缘于无为法，因为灭尽是无为法。剩余的则是缘于二者。痛苦和集起的智慧的行境是有漏的。行境是指所缘。灭尽和道路的智慧的行境是无漏的。剩余的那些的行境是二者。各自的差别，如经中所说。\\ \\ 《入阿毗达磨广释·心要总集》第四卷。忍有八种。忍这个词的含义是什么呢？因为对四谛非常能忍受，所以是忍。为了显示智慧的差别，它是无漏的。那个“是”字与忍相连。决定的智慧有八种，即四种法智和四种之后通达的智慧。因为是同等因的处所，是处所，并且是被紧随其后的因所引导，所以是它的生起，即产生。那八种相状只是见，不是智慧。决定的意义是智慧的意义。“遍”这个词是全部的意思，是“全部寻求”的同义词。智慧是确定的存在。其中，对于痛苦的法智之忍的作用，可以分为三种来说：为了断绝三界的获得，舍弃未来的异生性。舍弃邪恶，邪恶也有三种：行走的邪恶，行为的邪恶，见解的邪恶。因为不行走，不作为，没有集起，所以这三种世间忍不能延伸吗？即使如此，因为处所明显，所以使其非常遥远，因此显示了那时舍弃。如此产生直到不生智，以及同等因。
English
And the knowledge of subsequent realization, the knowledge of suffering, the knowledge of arising, the knowledge of cessation, the knowledge of the path, the knowledge of exhaustion, and the knowledge of non-arising are all without outflows. The minds of others, suffering, arising, and the knowledge of the path are all focused on conditioned phenomena. The knowledge of cessation is focused on the unconditioned, because cessation is unconditioned. The remainder are focused on both. The sphere of activity of the knowledge of suffering and arising is with outflows. The sphere of activity refers to the object of focus. The sphere of activity of the knowledge of cessation and the path is without outflows. The sphere of activity of the remainder is both. The individual distinctions are as they appear in the texts.\\ \\ The Extensive Commentary on Entering the Abhidharma, entitled "A Compilation of Essential Points." Volume Four. There are eight kinds of forbearance. What is the meaning of the word "forbearance"? It is forbearance because it is very tolerant of the four truths. It is because it shows that the distinction of knowledge is without outflows. The word "that" is connected with forbearance. Definite knowledge is eight kinds of knowledge, namely the four knowledges of the Dharma and the four knowledges of subsequent realization. Because it abides as a cause of similar potential, is a place, and is led by the immediately preceding cause, it is its arising, that is, it causes to arise. Those eight aspects are only views, not knowledge. The meaning of definite is the meaning of knowledge. The word "completely" means all, it is a synonym for "seeking completely." Knowledge is indeed definitely abiding. Among them, the function of the forbearance of the knowledge of the Dharma regarding suffering is said to be threefold: in order to cut off the acquisitions of the three realms, it abandons the state of being an ordinary person in the future. It abandons what is wrong, and what is wrong is also of three kinds: wrong going, wrong action, and wrong view. Because there is no going, no doing, and no arising, can't these three worldly forbearances extend far? Even so, because the place is clear, it makes it very far away, therefore it shows that it is abandoned at that time. Thus arising until the knowledge of non-arising, and the cause of similar potential.
Tibetan
དུ་གནས་སོ། །འགག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུའི་རྙེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་འགག་གོ །མི་རྟག་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་བས་སྐྱེའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དང་ལྟ་བ་སྤྱོད་པའོ། །འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པ་དང༌། ལེ་ལོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ལྟ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བདག་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མཐོང་ངོ༌། །ལེ་ལོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མཐོང་ངོ༌། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་བདག་མེད་པས་སོ། །བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ ཞེན་པ་ནི་སྟོང་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟེ། དབང་པོ་རྣོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཏེ། ཐོབ་པ་དང་ངེས་པར་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པས་སོ། །མ་འོངས་པའི་བཞི་ནི་ཐོབ་པ་བསྒོམ་པ་དག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐལ་བ་འདྲ་སྟེ། རིགས་རྣམས་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྙེད་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བཟོད་པ་ནི་འདིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྦྱར་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བཟོད་པ་དག་གིས་སྤོང་ངོ༌། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་རིས་དགུ་སྟེ། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་རིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་གཉིས་གཉིས་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ན་བསྟན་བཅོས་དང་མི་འགལ་ལམ། འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། བཟོད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པའི་འཁོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དམག་མིས་རྒྱལ་ན་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་པོ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདོགས་པ་དང་འདྲའོ། །དོན་དེ་དཔེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་གཅིག་གིས་རྐུན་པོ་བཟུང་ནས་ཕྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་རྐུན་པོ
Chinese
而住。灭是见苦所断的十种烦恼的获得开始而灭。以无常之相见而生。那些瑜伽士有两种，即贪欲行者和见行者。贪欲行者也有两种，即被我慢所压制和对懈怠极度执着。见行者也有两种，即对我和我所执着。其中，被我慢所压制，即以无常性而见苦谛。对懈怠极度执着，即以苦而见苦谛。对执着我极度执着，即以无我性。对执着我所极度执着，即以空性。菩萨是贪欲行者。虽然如此，却是以空性，因为根器锐利。其中，现在发生的相是两种修，即获得和决定依止的修。未来的四种是获得修本身。一切相都是相同的份额，因为没有获得各种姓。法知也是那些，名为那些见苦所断的涅槃的获得，涅槃是分离的体性。忍在此是无间道，在此名为与见道相连，如此以见所断的烦恼以忍而断。论中说有九种遍行品类，遍行品类是苦上以法知所断和苦上以随知所断。同样，集、灭、道知二二，以及以修所断，这样说与论典不相违背吗？这没有过失，因为忍是智的眷属，例如士兵胜利则将胜利归于国王一样。应以譬喻领会此义，例如一人抓住盗贼并驱逐，同样苦上法知忍也是烦恼的盗贼。
English
And dwell. Cessation is the cessation starting from the attainment of the ten afflictions to be abandoned by seeing suffering. It arises by seeing the aspect of impermanence. Those yogis are of two types: those who practice desire and those who practice views. Those who practice desire are also of two types: those who are oppressed by the pride of "I" and those who are extremely attached to laziness. Those who practice views are also of two types: those who are extremely attached to the belief in self and the belief in what belongs to self. Among them, those who are oppressed by the pride of "I" see the truth of suffering through impermanence itself. Those who are extremely attached to laziness see the truth of suffering through suffering. Those who are extremely attached to the belief in self do so through selflessness. Those who are extremely attached to the belief in what belongs to self do so through emptiness. Bodhisattvas practice desire. Although this is so, it is in emptiness, because their faculties are sharp. Among them, the aspect that arises now is through two types of meditation: the meditation of attainment and the meditation of definite reliance. The four of the future are through the meditation of attainment itself. All aspects are the same share, because the lineages have not been attained. The knowledge of Dharma is also that, which is called the attainment of Nirvana of those to be abandoned by seeing suffering, Nirvana is the nature of separation. Patience here is called the path of no interval, here is connected with the path of seeing, thus the afflictions to be abandoned by seeing are abandoned by patience. The treatise says that there are nine categories of pervasive application, the categories of pervasive application are those to be abandoned by the knowledge of Dharma on suffering and those to be abandoned by the subsequent knowledge on suffering. Similarly, is it not contradictory to the treatise to say that the knowledge of the origin, cessation, and path are two each, and that they are to be abandoned by meditation? There is no fault in this, because patience is the retinue of wisdom, just as when soldiers win, the victory is attributed to the king. The meaning should be understood through an example, just as one person catches a thief and drives him out, similarly, the patience of the knowledge of Dharma on suffering is also the thief of afflictions.